Tibetan
ས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ། བློན་པོས་རྒྱལ་བུ་ངོ་ཤེས་ནས་རྒྱལ་སར་བཏོན་པ་ལྟར། བླ་མས་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པས། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་གྲུབ་ཆེན་ཨོ་རྒྱན་པས་གསུངས་པའི་དཔེ་དོན་ངོ་སྤྲོད་ནི། སྔོན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལོན་པའི་དེད་དཔོན་ཅིག་ཡོད་པས། དེའི་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་ནོར་བུ་ལས་འབྱུང་བ་ལས། ཁྱིམ་ཕྱུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དཔལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པ་ལས། དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་དེད་དཔོན་དེ་ཤི་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་མ་སྨད་ཀུན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཟད་པས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་ཅིང་ཉམ་ཐག་ནས་སྤྲང་དུ་འཁྱམས་པས། དེད་དཔོན་དེའི་གྲོགས་པོ་ཞིག་དང་འཕྲད་དེ། སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་རྣམས་བཤད་དེ། གྲོགས་པོ་དེས་ན་རེ། ཁྱོད་ལ་འཕང་བ་ཡོངས་མི་སྲིད་ཁྱིམ་ན་དངོས་པོའི་རིགས་ཅི་འདུག་དྲིས་པས། དངོས་པོ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད། རོས་ཀྱི་དུག་པོ་ཞིག་གི་གསེབ་ནང་གཏུན་པོ་འཇམ་པོ་ཞིག་འདུག་ཟེར། དེར་གྲོགས་པོ་དེས་མ་སྨད་ཚོ་ཁྲིད་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས་ལེགས་པར་བལྟས་པས། ནོར་བུ་དེ་སྔས་འོག་ན་ས་དང་བསྲེས་ནས་འདུག་པས་དེར་གྲོགས་པོ་དེས་དྲི་བཟང་གིས་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་། རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོར་ཕྱར་ནས།། མཆོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དགོས་འདོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྐད། དེ་ལ་དེད་དཔོན་གྱི་གྲོགས་པོ་དེ་མེད་ན། ནོར་བུ་དེ་སྔས་འོག་ཏུ་ལུས་ནས་བུད་མེད་དེ་ཚོ་ལྟོགས་གྲིར་ཤི་བར་གདའ་སྐད། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱང་། ནོར་བུ་སྔས་འོག་ཏུ་ལུས་པ་དང་འདྲའོ། །ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོ། །གྲོགས་པོ་དེས་ནོར་བུ་ངོས་བཟུང་ནས་མཆོད་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་བླ་མ་དམ་པས་ངོ་སྤྲད་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བའོ། །ཡང་སྔོན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་གྲོངས་ནས། རྒྱལ་པོ་ད་འུར་ལུས་པ་བློན་པོས་བརྐུས་ནས་དམངས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་བསྐྱུར་ནས། གོས་དང་ཁ་ཟས་དང་གནས་མལ་གྱི་ཤིན་ཏུ་བཀྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། དམངས་ཀྱི་བུ་ཚ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་སོང་། དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་གཅིག་གིས་མཚན་བརྟགས་པས། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་མཚན་རྟགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འདུག་པ་དེ་ཤེ
Chinese
从地上流浪到轮回。正如大臣认出王子并拥立为王一样，上师将心性介绍为法身，从而从轮回的痛苦中解脱，获得佛的功德。另外，大成就者邬金巴所说的比喻意义的介绍是：以前在印度，有一个船长从外海获得了珍宝。他的一切需求都来自珍宝，家庭富裕，享受丰厚，拥有财富。在某个时候，船长去世了，他的妻儿耗尽了所有的享受，非常痛苦和贫困，沦为乞丐。他们遇到了船长的一个朋友，讲述了过去的故事。朋友说：你不可能一无所有，家里有什么东西吗？他们说：没有什么其他的东西，只有一个粗糙的研钵里有一个光滑的杵。于是，朋友带着母子们去了家里，仔细一看，发现珍宝被埋在枕头底下，与泥土混在一起。朋友用香水清洗了珍宝，将其竖立在旗帜的顶端，用无量的供品供养和赞颂，并祈祷，结果愿望都圆满实现了。据说，如果没有船长的朋友，珍宝就会一直留在枕头底下，那些妇女就会饿死。同样，心性本自具有的俱生法身，就像珍宝被留在枕头底下一样。由于没有认识到法身本自具有，所以才会在轮回中流浪。正如朋友认出珍宝并进行供养一样，在这里，通过上师的介绍，认识到自己的心性是法身，从而圆满实现自他二利。另外，以前在印度，有一个伟大的国王去世了，国王的遗体被大臣偷走，扔到民众之中，他非常渴望衣服、食物和住所，与民众的子女没有区别。在某个时候，一个婆罗门相士检查了他的相貌，发现他具有国王种姓的圆满相貌。
English
Wandering from the ground into samsara. Just as the minister recognized the prince and enthroned him, the lama introduces the mind-essence as the Dharmakaya, thereby liberating from the suffering of samsara and attaining the qualities of the Buddha. Furthermore, the exemplary introduction spoken by the great accomplished Orgyenpa is: In the past, in the land of India, there was a captain who obtained a precious jewel from the outer ocean. All his needs and desires arose from the jewel, and he was wealthy, enjoying great prosperity and possessing riches. At some point, that captain died, and his wife and children exhausted all their enjoyments, becoming very miserable and impoverished, wandering as beggars. They met a friend of the captain, and recounted all the past stories. The friend said: It is impossible that you have nothing left. What kind of possessions do you have in the house? They said: There is nothing else, only a smooth pestle inside a rough mortar. Thereupon, the friend led the mother and children to the house and examined it carefully. He found the jewel mixed with dirt under the pillow. The friend washed the jewel with fragrant water, raised it to the top of a victory banner, offered and praised it with immeasurable offerings, and prayed to it. As a result, all wishes were completely fulfilled. It is said that if the captain's friend had not been there, the jewel would have remained under the pillow, and those women would have starved to death. Similarly, the co-emergent Dharmakaya of mind-essence has always been present within oneself, but it is like the jewel left under the pillow. Due to not recognizing that the Dharmakaya is inherently present, one wanders in samsara. Just as the friend recognized the jewel and made offerings, here, through the introduction of the holy lama, one recognizes one's own mind-essence as the Dharmakaya, thereby completely fulfilling the benefit of oneself and others. Furthermore, in the past, in the land of India, there was a great king who died. The king's corpse was stolen by a minister and thrown among the common people. He became extremely hungry for clothes, food, and shelter, and became indistinguishable from the children of the common people. At one time, a Brahmin fortune-teller examined his marks and found that he possessed the complete marks of a royal lineage.
Tibetan
ས་ནས། དེ་ལ་དྲི་བཟང་གིས་ཁྲུས་ བྱས། སྤོས་བཟང་པོ་བདུག །གོས་བཟང་པོར་བཀོན། རྒྱུན་བཟང་པོས་བརྒྱན་ནས། ཁྲི་མཐོན་པོའི་ཁ་ལ་བཞག་ནས། རྒྱལ་སར་བསྐོས་པས། ད་བཟོད་ཀུན་གྱིས་རྒྱལ་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཤེས། དམངས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྐྱིད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ཉིད་འདི་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་ཀྱང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཏེ་ངོ་མ་ཤེས་པར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལ། བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས་ངོ་སྤྲད་པས། རང་གི་སེམས་གདོད་མ་ནས་ཆོས་སྐུར་བཞུགས་པ་དེ་ངོ་འཕྲོད་དེ། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ལོ། །ཡང་རྒད་པོ་ཐག་གུ་སྟོར་བའི་དཔེ་དོན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡུལ་ཞིག་ན་རྒན་རྒོན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ལུང་པ་དེའི་མདའ་རུ་ལྟད་མོ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། རྒན་མོས་རྒད་པོ་ལྟད་མོ་ལ་བཏང་བས། །ང་མི་གཞན་དང་ནོར་འགྲོ་བས་མི་འགྲོ་ཟེར། །མི་ནོར་བའི་རྟགས་ལ་འདི་བཏགས་པས་ཆོག་གིས་ཟེར་ནས་སོང་ཞིག་ཟེར་ནས། ཐག་གུ་སྔོན་དམར་ཞིག་ཁོའི་རྐང་པ་ལ་བཏགས་ནས་བཏང་བ་ལ། ཁོ་ལྟད་མོ་ལ་ཡེངས་པའི་ངང་ལ། རྐང་པའི་ ཐག་གུ་ཆད་ནས། ཁོ་མི་གཞན་དང་ནོར་ནས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ། ཀྱེའོ་བདག་སུ་ལགས། བདག་སུ་ལགས་བྱས་པས། གཞན་རྣམས་ན་རེ་ཁྱོད་འཆལ་པ་ཞིག་འདུག །ཁྱོད་ཁྱོད་རང་ཡིན་མོད་ཅེས་ཟེར་ཡང་། ཁོས་ཁོ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར། དེར་ཁོ་རང་གི་རྒན་མོ་ཅན་དུ་བྱུང་ནས། ད་ནངས་དུས་གཞན་དང་ནོར་འགྲོ་བྱས་པས་ཁྱོད་མ་ཉན། ད་ངོ་མ་ཤེས་པ་འདི་ཁྱོད་ལན་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་རྒན་མོ་བརྡུངས། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷས་སྟོན་པར་འགྱུར་གྱིས་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚོལ་ཅིག་བྱས་པས། ལྷ་ལ་ཕྱག་མང་པོ་འཚལ་དུ་བཅུག་པས་ཁོ་ཐང་ཆད་ནས་གཉིད་དུ་སོང་སྟེ་ཡང་ཁོའི་རྐང་པ་ལ་ཐག་གུ་སྔོན་དམར་ཞིག་བཏགས་ནས་བཞག་པས། ཁོ་གཉིད་སད་པ་དང་། ད་ང་རང་འདུག་ཟེར་ནས་ཁོས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པར་གྱུར་སྐད། དེ་ལ་རྒད་པོ་ཐག་པ་ཆད་ནས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཡང་། འཁྲུལ་པའི་དོན་མེད་ཅིང་། རྒད་པོ་རང་གི་དངོས་གཞིར་གནས། དངོས་གཞིར་གནས་བཞིན་ཏུ་འཁྲུལ་དོན་མེད་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེ་ལ་དཔེར་བརྗོད་ནས། ཐོག་མར་རྒད་པོ་འཁྲུལ་དོན་མེད་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་ སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ། ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། རྒད་པོའི་རྐང་པ་ལ་ཐག་གུས་བཏགས་པས། ཁོས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། བླ་མའི་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས
Chinese
之后，用香水沐浴，焚烧好香，穿上好衣服，用好饰品装饰，放在高高的宝座上，立为国王。现在大家都知道他是特殊的王族，所有民众都变得幸福快乐。同样，自己的心性，本来就安住于法身任运成就的状态，却被突如其来的污垢遮蔽，不认识而流转于轮回。上师的加持融入后，指认出来，自己的心本来就安住于法身的状态，认识到这一点，就从流转轮回的痛苦中解脱了。再如老者丢失绳子的譬喻：在一个地方，有一对老夫妇。那个山谷的尽头，有一个盛大的演出。老妇人让老头去看演出。老头说：“我会和别人搞混，我不去。”老妇人说：“为了不搞混，系上这个就行了。”于是，把一根蓝红色的绳子系在他的脚上，让他去了。他专心看演出，脚上的绳子断了。他和别人搞混了，问所有人：“我是谁？我是谁？”其他人说：“你是个疯子，你就是你。”但他不认识自己。这时，他的老伴来了，说：“早上我说你会和别人搞混，你不听。现在不认识自己，是你的错。”然后打了老头。老妇人说：“你的本性会被神显示出来，向神祈祷吧。”让他向神祈祷了很多次，他累了就睡着了。老妇人又把一根蓝红色的绳子系在他的脚上。他醒来后，说：“现在我是我自己了。”他就认识了自己。据说，老头断了绳子，不认识自己的时候，虽然是迷惑，但实际上并没有失去意义，老头仍然安住于自己的本性之中。安住于本性之中，却迷惑于没有意义的事情。举例来说，就像最初老头迷惑于没有意义的事情一样，自己的心性本来就安住于法身之中，却因为不认识而流转于轮回。就像老头的脚上系上绳子，他就认识了自己一样，上师指认出甚深口诀，就...
English
Then, he was bathed with fragrant water, good incense was burned, he was dressed in fine clothes, adorned with good ornaments, placed on a high throne, and appointed as king. Now everyone knew that he was a special member of the royal family, and all the people became happy and joyful. Similarly, one's own mind, which from the very beginning abides in the spontaneously accomplished state of the Dharmakaya, is obscured by sudden defilements, and wanders in samsara without recognizing itself. When the blessings of the precious guru enter and point it out, one recognizes that one's own mind has been abiding as the Dharmakaya from the beginning, and is liberated from the suffering of wandering in samsara. Again, consider the example of the old man who lost his rope: In a certain place, there was an old couple. At the end of that valley, there was a great spectacle. The old woman sent the old man to the spectacle. The old man said, "I will get mixed up with other people, I will not go." The old woman said, "To prevent you from getting mixed up, tie this on." So, she tied a blue and red rope on his leg and sent him. While he was absorbed in the spectacle, the rope on his leg broke. He got mixed up with other people and asked everyone, "Who am I? Who am I?" The others said, "You are a madman, you are you." But he did not recognize himself. Then, his old wife came and said, "This morning I said you would get mixed up with other people, but you did not listen. Now not recognizing yourself is your fault." Then she beat the old man. The old woman said, "Your nature will be revealed by the gods, pray to the gods." She made him pray to the gods many times, and he became tired and fell asleep. The old woman again tied a blue and red rope on his leg. When he woke up, he said, "Now I am myself." And he recognized himself. It is said that when the old man's rope broke and he did not recognize himself, although it was a delusion, in reality there was no loss of meaning, and the old man remained in his own true nature. Abiding in his true nature, he was deluded about something meaningless. To give an example, just as the old man was initially deluded about something meaningless, one's own mind, which from the very beginning abides in the Dharmakaya, wanders in samsara because of not recognizing it. Just as when the old man had a rope tied to his leg, he recognized himself, when the guru points out the profound instructions...