Tibetan
ས་རྣམས་མི་གཙང་བ་དང་ཐལ་བ་དང་མེ་མ་མུར་དུ་མཐོང་ནས་བཟར་མེད་པ་དང་། ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ལྟོ་བ་རི་རབ་ཙམ་ལ་ཡན་ལག་ཕྲ་ཞིང་མགྲིན་པ་རྟ་རྔ་ཙམ་ཁ་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་དུ་གྱུར་ནས་མི་ཐར་མི་འགྲང་བ་དང་། ལྟོ་བར་ཕྱིན་པ་རྣམས་མེར་གྱུར་ནས་སྐོམ་ཞིང་ཚིག་པའི་སྡུག་བསྔལ། མིའི་ཟླ་གཅིག་ཞག་གཅིག་ལ་བརྩི་བའི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་བོ། །དུད་འགྲོའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་མུན་པའི་གླིང་ན་རང་ཤ་རང་གིས་ཟ་བ་དང་། ཆེ་བས་ཆུང་ཟ་བ་དང་། ཆུང་བས་ཆེ་བ་འཕུག་པ་དང་། ཁ་འཐོར་བའི་དུད་འགྲོ་འདི་དག་ནི་ཤ་དང་སྒོ་དང་རྩི་དང་མུ་ཏིག་དང་སྤུ་དང་རུས་པའི་ཆེད་དུ་ ཤི་བ་དང་། མི་ནུས་བཞིན་རྨོ་མི་ཐེག་བཞིན་འགེལ་ཡུན་རིང་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་རྗེས་བཤའ་བ་སོགས་མཐོང་བ་འདི་དག་ཡིན། ཚེ་རིང་གྲ་བར་བསྐལ་ཐུབ་པ་ཡོད་ཅིང་ཉིན་རེ་ནས་འཆི་བ་སོགས་མ་ངེས་སོ་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་ཡིད་བདེ་དུས་མེད་ལ། ལོ་རེ་ལན་གཉིས་འཁྲུག་པས་སྐེ་དང་ལུས་སྟོད་སྨད་མ་ཕྲལ་བར་ཤི་མི་ནུས་པས་ཐམས་ཅད་མུན་པའི་གླིང་དུ་འདོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་དང་སུམ་རྩེན་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་བདེ་སྐྱིད་ལྡན་ཀྱང་རེས་འགའ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་དགོས། རྩེད་འཇོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཡེངས་ནས་ནམ་ཞིག་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་ཟད་ནས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་གྲག །དར་གོས་མེ་ཏོག་རྒྱན་རྙིང་དྲི་ངན་བྲོ་བས་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུར། ཕྱི་མ་ངན་སོང་ཏུ་ལྟུང་ས་དེ་དངོས་སུ་མཐོང་ཡང་དེར་མི་ལྟུང་བའི་ཐབས་ནི་མེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །མི་རྣམས་མངལ་དུ་མི་གཙང་བའི་དོང་དུ་བཅུག་པ་དང་འདྲ་བ་སོགས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཤི་ནས་བར་དོར་འཇིགས་སྐྲག་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །མདོར་ན་འཁོར་བའི་གནས་ཐམས་ཅད་མེ་འོབ་དང་བཙོན་དོང་ལྟ་བུ། ། འཁོར་བའི་བདེ་སྐྱིད་ཐམས་ཅད་ནི་གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་དགའ་སྟོན་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་དུ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དམྱལ་མེས་ཉམས། །ཡི་དྭགས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ཉམས། །དུད་འགྲོ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟས་ཉམས། །མི་དག་འཚོ་བ་འཐུང་བས་ཉམས། །ལྷ་དག་བག་མེད་པ་ཡི་ཉམས། །འཁོར་བ་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་ཙམ་ན། །བདེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་འདོན་བསྒོམ་བྱ་སྟེ་འཁོར་བའི་བདེ་འབྱོར་ལ་འདོད་པ་མེད་པར་ཐར་བ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་ན་འབྲིང་ཡིན་མོད་ཀྱང་རང
Chinese
土地被视为不洁之物、灰烬和火坑，无法食用。内在有障碍的众生，肚子像须弥山一样大，四肢纤细，喉咙像马尾一样细，嘴巴像针眼一样小，无法解脱饥饿。进入肚子里的东西都变成火焰，遭受口渴和燃烧的痛苦。人间的一个月被视为一夜，能活五百年。 畜生道众生，在海洋中的黑暗洲，自食其肉，大者食小者，小者刺大者。这些四处散落的畜生，为了肉、角、油脂、珍珠、毛和骨头而死去。无力耕作却被强迫耕作，无法承载却被强迫驮运，长期受到恩情照顾后却被宰杀，这些都是所见之事。有些长寿的能活过一劫，有些则每日死去，无法确定。非天嫉妒天人的享乐，心中没有快乐的时候。每年争斗两次，脖子和身体上下无法分离就死去，无法死去，所有人都被抛弃在黑暗洲，遭受痛苦。四大天王和三十三天之间的天人，虽然拥有安乐，但有时必须与非天战斗。沉迷于嬉戏和享乐，不知何时寿命和福报耗尽，听到不悦耳的声音。华丽的丝绸、鲜花和装饰变得陈旧，散发恶臭，朋友们离去。明明看到来世要堕入恶道，却没有不堕入其中的方法，痛苦无法估量。人们在母胎中如同被囚禁在不洁的坑中，遭受生老病死的痛苦，死后在中阴界遭受恐惧和无法估量的痛苦。 总之，轮回的一切处所都像火坑和监狱。 轮回的一切安乐，都像被带往屠宰场的宴会一样。众生在地狱中被地狱之火折磨，饿鬼被饥渴折磨，畜生被互相吞食折磨，人类被生活和饮用折磨，天人被放逸折磨。轮回在针尖般大小的地方，也从未有过安乐。要这样念诵和观修，对轮回的安乐没有贪恋，渴望获得解脱、寂静、涅槃，这是中士道的修行方式。如果渴望获得声闻阿罗汉或独觉佛的果位，就是中士。
English
The lands are seen as impure, ashes, and fire pits, inedible. Sentient beings with inner obscurations have bellies as large as Mount Sumeru, limbs thin, throats as thin as a horse's tail, and mouths as small as the eye of a needle, unable to escape hunger. Whatever enters their bellies turns into fire, suffering from thirst and burning. One month in the human realm is counted as one night, lasting for five hundred years. Animals in the dark continent within the ocean eat their own flesh, the large eat the small, and the small stab the large. These scattered animals die for the sake of meat, horns, oil, pearls, fur, and bones. They are forced to plow even when unable, forced to carry even when unable, and slaughtered after being cared for with kindness for a long time. These are the things seen. Some long-lived ones can live for a kalpa, while others die every day, uncertain. Asuras are jealous of the pleasures of the gods, with no time for happiness in their minds. They fight twice a year, unable to die without their necks and upper and lower bodies separating, so they are all thrown into the dark continent, suffering. The gods between the Four Great Kings and the Thirty-Three Heavens, although possessing happiness, sometimes have to fight with asuras. Distracted by play and enjoyment, they do not know when their lifespan and merit will be exhausted, and unpleasant sounds are heard. Splendid silks, flowers, and decorations become old, emit foul odors, and friends leave. Clearly seeing that they will fall into the lower realms in the next life, there is no way to avoid falling into them, and the suffering is immeasurable. Humans are like being imprisoned in an impure pit in the womb, suffering from birth, old age, sickness, and death, and after death, suffering from fear and immeasurable suffering in the bardo. In short, all places in samsara are like fire pits and prisons. All the happiness of samsara is like a feast being led to the slaughterhouse. Sentient beings in hell are tormented by the fires of hell, pretas are tormented by hunger and thirst, animals are tormented by being eaten by each other, humans are tormented by living and drinking, and gods are tormented by carelessness. In a place as small as the tip of a needle in samsara, there is never any happiness. One should recite and contemplate in this way, without attachment to the happiness and prosperity of samsara, desiring to attain liberation, peace, and nirvana, which is the path of the intermediate being. If one desires to attain the fruit of a Shravaka Arhat or a Pratyekabuddha, it is intermediate.