Tibetan
་བའི་མགྲིན་པ་ཆུད་དཀའ་བ་ལྟར། མི་ལུས་ཐོབ་དཀའ་ཞིང་། གྲངས་ངན་སོང་གསུམ་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ། མཐོ་རིས་ སེན་མོའི་སྟེང་གི་རྡུལ་ཙམ་མོ། ངན་སོང་གསུམ་ནས་ཕུང་གི་རྨིང་། ལྷ་མིན་རྐེད་པ། ནས་ཕུང་གི་རྩེ་མོ་མི་ཡི་ལུས་ཀྱི་གྲངས་ཙམ་ཡིན་ལ། དེང་སང་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་དཔུང་ལ་ཡང་གྲོག་ཚང་གཅིག་གི་གྲངས་ཙམ་ལས་མི་འདུག་པས། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ནི་ལོང་བའི་ལག་ཏུ་ནོར་བུ་ཚུད་པ་དང་འདྲ། ད་རེས་ཤོར་ནས་ཕྱིས་མི་རྙེད་པས་ད་རེས་དགེ་སྦྱོར་ལ་ལྟེམས་ཀྱང་མེད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ། དལ་འབྱོར་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །སྐྱེས་བུ་དོན་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཕན་པ་མ་བསྒྲུབས་ན། །ཕྱིས་ནས་ཡང་དག་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་སྤྱོད་འཇུག་གི་ཚིག་འདི་འདོན་བསྒོམ་བྱའོ། །དེས་ན་ལུས་ལ་གྲུའི་འདུ་ཤེས་དང་། འོག་རྟ་དང་། གཡོག་གི་འདུ་ཤེས་བཞག་ལ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྐོར་ཞིང་། མི་ཡི་གྲུ་ལ་བསྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོ་ཆེ་ལས་སྒྲོལ། །གྲུ་འདི་ཕྱིས་ནས་རྙེད་དཀའ་བས། །སྐྱེས་བུའི་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྙེད་དཀའ་བ་རྙེད་ཀྱང་འཇིག་སླ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡང་མི་ རྟག་སྟེ། མེ་བདུན་ཆུ་གཅིག་རླུང་སོགས་ཀྱིས་འཇིག །བསྐལ་པའི་འཕེལ་འགྲིབ་ནམ་ཟླ་དུས་བཞི་རྣམས་ཀྱང་མི་རྟག་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ་བ་རིག་པས་མི་རྟག་པ་དང་། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འགྱུར་ནི་འགྲོ་སྟེ། རྟག་པ་འདྲ་བ་ནི་འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ལ། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་མི་རྟག་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་མི་གཙང་བའི་རྫས་ཚོགས་པ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་ནས་བཟུང་སྟེ་ལོ་ཟླ་ཞག་དུས་ཇི་ཙམ་སོང་བཞིན་དུ་ཚེ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀྱི་ཚེ་ལ་རྐུ་ཞིང་ཚེ་བསྣོན་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་མ་ཤི་བའི་མི་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཉན་ཐོས་ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དྲང་སྲོང་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མཐར་འདས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་རེ་རྣམས་ངེས་པར་འཆི། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པར་འཆི། །ཅེས་ཀྱང་མི་སྟོང་པར་འཆི། ད་ནངས་གསོན་པོ་རེ་ཡོད་པ་དོ་དགོང་རོ་ཐག་གིས་འཆིང་བ་ཡང་མང་དུ་མཐོང་ན་། བདག་ལའང་དེ་མི་འོང་བའི་གདེང་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམ་ལ། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིག་མ་ཡིན། །བདག་ནི་མེད་པར་གྱུར་བའི་དུས། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་། །སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས། །སྔོན་དུ་གང་འོང་རྟོལ་མེད་པས། །སང་གི་ཚིས་ལ་མི་འབད་པར། །ཕྱི་མའི་ཚིས་ལ་འབད་པར་རིགས། །ཞེས་སྤྱོད་འཇུག་གི་ཚིག་དེ་འདོན་བསྒོམ་བྱའོ། །ཤི་ནས་གར་སྐྱེའི་རང་དབང་ཡོད་ན་དེས་འཐུས་ཏེ། གར་སྐྱེ་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་དབང་ཆེ། སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་ཡན་ཆད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་དྲག་ཞན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་སྣང་བ་ནི། མུ་སྟེགས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ཕྱ་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་མིན། དེ་ཐམས་ཅད་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། ལས་རྣམས་ཀྱང་ནི་སྣ་ཚོགས་ལས། །དེ་ཡིས་འགྲོ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་བྱས། །ཞེས་དང་། མངོན་པ་མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལས་གང་བསགས་ཡི་དྭགས་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་བསགས་པ་དམྱལ་བ། གཏི་མུག་གིས་བསགས་པ་དུད་ འགྲོ། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་དང་ཕྲག་དོག་འདྲེས་པ་ལྷ་མ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་བས་མི་དང་འདོད་ལྷ། ཞི་གནས་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ། ཚེ་འདིར་ངེས་པར་སྨིན་པ་མཐོང་ཆོས་མྱོང་འགྱུར། སྐྱེ་བ་གཞན་གྱིས་བར་མི་ཆོད་པར་སྨིན་པ་མཚམས་མེད་པ། སྐྱེ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྨིན་པ་ལན་གྲངས་གཞན་དུ་མྱོང་འགྱུར། ཚེ་སྟོད་ལ་སྡིག་པ་བྱས་ཚེ་སྨད་འཆི་ཁར་དགེ་བ་བྱས་པ་འཕེན་བྱེད་སྡིག་པས་འཕངས་ཀྱང་རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་རྫོགས་ཏེ་སྔོན་ལ་དགེ་བ་སྨིན་པ་དང་། ཚེ་གོང་ལ་དགེ་བ་བྱས་ཀྱང་འཆི་ཁར་སྡིག་པ་བྱས་པ་འཕེན་བྱེད་དགེ་བ་རྫོགས་བྱེད་སྡིག་པ་སྟེ་སྔོན་ལ་སྡིག་པ་སྨིན་པ་དང་། དགེ་སྡིག་གང་ཡང་དང་པོ་བྱེད་བསམ་པའི་བསམ་པ་དང་། །དངོས་གཞི་བྱེད། རྗེས་ནས་དགའ་ཞིང་འགྱོད་པ་མེད་ན་ཆེའོ། །གཉིས་ཚང་ན་འབྲིང་། གཅིག་ལས་མ་ཚང་ན་ཆུང་ངུ་ཡིན་པ་དང་། བསམ་པ་བརྟན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཁ་ཞེ་མེད་པར་སྡིག་པ་བྱེད་པ་ལས་ནག་རྣམ་སྨིན་དཀར་བ། འགྲན་ཟླ་དང་གྲགས་འདོད་དང་རྙེད་པ་བཀུར་སྟི་འདོད་ཕྱིར་དགེ་བ་བྱེད་པ་ལས་དཀར་རྣམ་སྨིན་ནག་པ། དགེ་བ་ བྱས་ནས་བཅོམ་པ། ངོམ་འདོད་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན་ཟད་པར་བྱེད་ལ། སྡིག་པ་མི་འཆབ་སྟེ། མི་བསམ་བར་ངོ་གནོང་དང་བཅས་པས་བཤགས་པ་དང་། །འགྱོད་ཅིང་ཕྱི
Chinese
如同乌龟的脖子难以伸入轭木孔中一样，获得人身非常困难。恶趣三道的众生数量犹如大地上的尘土，善趣（天界）的众生数量犹如指甲上的尘土。从地狱道的身体底部，到非天道的腰部，再到身体的顶端，与人身的数量相等。如今，即使是号称强大的伟大国王的军队，也只不过相当于一个蚂蚁窝的数量。因此，获得如此珍贵暇满的人身，就像盲人得到宝珠一样。如果这次错失了，以后就难以再获得，所以要想到这次行善不能有丝毫懈怠。这暇满人身是极其难以获得的。如果已经获得了成就意义的人身，却不对它加以利用，以后又怎么能再次获得呢？要念诵和思维《入菩萨行论》中的这些话。因此，要将身体视为船只，将呼吸视为马，将心识视为船夫，围绕善法而行。依靠人身的船只，才能从痛苦的巨大河流中解脱。这艘船以后难以获得，所以在人生中不要昏睡。也要记住这些话。为什么呢？因为即使获得了难以获得的人身，也很容易毁坏。外在的器世界也是无常的，会被七个太阳、一个水灾、风等摧毁。劫的增减、季节、四季也在不断变化，一切有为法都是无常的。一切器情世界都在刹那刹那变化流逝，所谓的恒常，就像相似的河流的延续一样。内在的有情众生也是无常的，因为赡部洲的寿命没有定数，身体是不净之物的集合，没有实义，从出生开始，随着年月时日的流逝，寿命也在耗尽，日夜都在偷走寿命，而且没有增加寿命的方法，没有听说过以前没有死过的人，即使是佛陀、菩萨、声闻、梵天、帝释、转轮圣王、仙人、具有神通和神通者，最终也都要逝去。我们必定会死亡，何时死亡也没有确定。即使这样，我们也会在毫无准备的情况下死去。现在早上还活着的人，晚上就被绳索捆绑着死去的情况也经常见到，我凭什么认为自己不会这样呢？
English
Just as it is difficult for a turtle's neck to fit into the yoke hole, it is very difficult to obtain a human body. The number of beings in the three lower realms is like the dust on the earth, and the number of beings in the higher realms (heavenly realms) is like the dust on a fingernail. From the bottom of the body in the hell realm, to the waist of the Asura realm, and to the top of the body, the number is equal to the number of human bodies. Nowadays, even the armies of great kings who are said to be powerful are no more than the number of an ant nest. Therefore, obtaining such a precious and endowed human body is like a blind person obtaining a jewel. If you miss it this time, it will be difficult to obtain it again in the future, so you must think that this time you cannot be negligent in doing good deeds. This endowed human body is extremely difficult to obtain. If you have obtained a human body that has achieved meaning, but you do not make use of it, how can you obtain it again in the future? You should recite and contemplate these words from the "Bodhicharyavatara". Therefore, you should regard the body as a boat, the breath as a horse, and the mind as a boatman, and go around the Dharma. Relying on the boat of the human body, you can be liberated from the great river of suffering. This boat is difficult to obtain in the future, so do not fall asleep in life. You should also remember these words. Why? Because even if you obtain a human body that is difficult to obtain, it is easy to destroy. The external container world is also impermanent, and will be destroyed by seven suns, a flood, wind, etc. The increase and decrease of kalpas, seasons, and four seasons are also constantly changing, and all conditioned phenomena are impermanent. All container and sentient worlds are changing and passing away in every moment. The so-called permanence is like the continuation of a similar river. The internal sentient beings are also impermanent, because the lifespan of Jambudvipa is not fixed, the body is a collection of impure things, without real meaning, and from birth, as the years, months, days, and hours pass, the lifespan is also being exhausted. Days and nights are stealing life, and there is no way to increase life. I have not heard of anyone who has not died before. Even Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, Brahma, Indra, Chakravartin kings, sages, and those with supernatural powers and clairvoyance must eventually pass away. We will definitely die, and when we will die is also uncertain. Even so, we will die unprepared. Now, it is often seen that people who are still alive in the morning are tied up with ropes and die in the evening. Why do I think that this will not happen to me?
Chinese
如此思量。 莫以今日不死故，安逸度日实非智。我若步入死亡时，定遭恶鬼吞噬苦。来日后世二者间，孰先降临无定准。莫为来日营生计，理应勤勉为后世。如是诵读修习《入行论》之语。死后若有自主权，往生何处皆可成，往生何处由己定，业力所牵至关要。有顶至无间地狱间，众生苦乐高下大小，强弱不等诸显现，非如外道所言彼，由天自在所造作，亦非自性因缘生。彼等皆由自业生。《业百颂》云：诸业亦有种种别，由是众生各各异。《俱舍论》云：由业生世间差别。如是贪欲所积诸业生饿鬼，嗔恚所积堕地狱，愚痴所积生畜生，善业少许杂嫉妒生非天，持守戒律生人及欲天，耽执寂止生色界天。此生定熟现法受，余生不隔无间业，余生复一生中熟，异熟果报亦复然。前生造罪后行善，虽由罪业牵引生，善业令其得圆满，是故先熟善果报。前生行善临终恶，虽由善业牵引生，恶业令其得圆满，是故先熟恶果报。无论善恶何者先，初始发心与正行，其后欢喜无追悔，果报广大定无疑。二者具足果中等，一者不全果微小。以坚定之心，为利有情，不顾一切造罪业，是为黑业异熟白。为胜他人求名闻，欲得利养与恭敬，如是行善异熟黑。行善之后心生悔，炫耀嗔恚与追悔，善根即遭损耗矣。罪业不应覆藏匿，莫作是念怀惭愧，如是发露诚忏悔，追悔往昔诸罪愆。
English
Thinking thus: It is not wise to live comfortably, saying, "I will not die today only." When I am gone, it will inevitably be devoured by demons. Between tomorrow and the next world, it is uncertain which will come first. Do not strive for the sake of tomorrow's livelihood, but strive for the sake of the next life. Thus, recite and meditate on the words of the Bodhisattvacharyavatara. If there is freedom to be born after death, then it is enough. Where one is born is determined by one's own karma. From the peak of existence to Avici Hell, all sentient beings experience different degrees of happiness and suffering, high and low, great and small, strong and weak. This is not, as the Tirthikas claim, created by Ishvara and Brahma, nor does it arise from the cause of nature. All of this arises from one's own karma. The Karmashataka says: "Deeds are also of various kinds, and by them beings are made various." The Abhidharmakosha says: "From karma arises the variety of the world." Thus, the karma accumulated through desire leads to rebirth as a hungry ghost, that accumulated through hatred leads to rebirth in hell, that accumulated through ignorance leads to rebirth as an animal, a little virtue mixed with jealousy leads to rebirth as an Asura, keeping the precepts leads to rebirth as a human and a desire realm god, attachment and clinging to tranquility leads to rebirth as a form realm god. That which ripens in this life is experienced in this life. That which ripens without interruption from another life is an uninterrupted karma. That which ripens in another life and another life is experienced in another number of times. If one commits sins in the first part of life and performs virtuous deeds at the time of death, although one is drawn by the sin that propels one, the virtuous deed that completes it completes it, and the virtuous result ripens first. If one performs virtuous deeds in the previous life but commits sins at the time of death, the virtuous deed that propels one is completed by the sin, so the sinful result ripens first. Whichever of virtue or sin is done first, the initial intention and the actual deed, if there is joy and no regret afterwards, the result is great. If both are complete, the result is medium. If one is incomplete, the result is small. With a firm intention, for the benefit of sentient beings, committing sins without hesitation is a black karma with a white ripening. Performing virtuous deeds for the sake of surpassing others, seeking fame, desiring profit and respect, is a white karma with a black ripening. If one regrets after performing virtuous deeds, if arrogance, anger, and regret arise, the roots of virtue are destroyed. Sins should not be concealed. Do not think of it with shame, but confess with sincerity and regret the sins of the past.