Chinese
垫子等等。 寿命也能获得无量。 受用安乐圆满具足。 之后劫数渐衰减。 寿命与福德次第递减。 如今四十有三四。 说是人的寿命。 十岁以上是孩童心。 不懂佛法与世间事。 十五十六以下者。 不得自由父母管。 之后若业缘苏醒时。 几年依止善知识。 也难通达佛法真谛。 学习学问思惟功德。 虽可能剃发换僧衣。 却难被出离心占据。 即使依止上师善知识。 也只是学习一些功德。 很难讲说和遇到真实义。 之后年龄也渐增长。 一些功德也渐渐遗忘。 即使略懂佛法真谛。 身体的僧相多么美好啊，和 仪轨灌顶火供等。 对一位能干的僧人寄予厚望。 之后获得引导等甚深法。 即使知道修持的方法。 也贪图今生的所化名声。 即使懂得修持也为懈怠所缚。 寿命接近四十岁。 能否以三宝的加持力回遮呢？ 无法回遮将在四十岁的关口死去。 虽有修持正法的想法，和 很多可以修持的内容。 也担心在未成就时死去。 唉玛，出家的僧众们。 如果不能立刻修持的话。 即使知道也有无益的过失啊。 进入佛门的庸俗之人。 思想不成熟如同孩子。 杀害虫鸟兽三种生命。 思考身体健康后想积攒财富。 造作各种各样的恶业。 即使造作也是宿业力大。 没有幸福富足的时候。 如果成家会更加困顿。 即使知道善恶也没有顾忌。 明知故犯各种恶行。 寿命到了四十岁左右。 即使去了也没有想过死亡。 即使到了阎罗王的审判台。 也希望用仪轨药物来欺骗。 如果知道无法欺骗必死无疑。 就会想起罪恶而后悔。 用恶业所获得的。 财产少许分一点。 连同吝啬一起布施。 希望来世获得安乐。 如果好好想想真是可怜啊。 难得的暇满人身。 像那样毫无意义地浪费。 大多数人都是如此。
English
Cushions and so on. Life can also be attained immeasurably. Enjoyment, happiness, and well-being are perfectly complete. Thereafter, the kalpa gradually declines. Life and merit gradually decrease. Nowadays, forty-three or four. It is said to be the lifespan of humans. Up to ten years old is a child's mind. They do not understand the meaning of Dharma and worldly affairs. Those under fifteen or sixteen. Do not have freedom, but are under the control of their parents. Thereafter, if the karmic connection awakens, Even if they rely on a teacher for a few years, It is difficult to understand the true nature of Dharma. They study knowledge and contemplate virtues. Although they may shave their heads and change into monastic robes, It is difficult to be seized by the thought of renunciation. Even if they rely on a lama or teacher, They only learn a few virtues, It is difficult to encounter and explain the definitive meaning. Thereafter, many years pass. Some virtues are gradually forgotten. Even if they slightly understand the true nature of Dharma, How beautiful is the appearance of the body as a monk, and Rituals, empowerments, fire offerings, and so on. They place high hopes on one capable monk. Thereafter, they receive profound teachings such as instructions. Even if they know how to practice, They desire fame for this life's disciples. Even if they know how to practice, they are bound by laziness. The lifespan is nearing forty years. Can it be averted by the compassion of the Three Jewels? Unable to avert, they will die at the hurdle of forty years. Although there is a thought to practice the sacred Dharma, and Many things to practice, There is a fear of dying without accomplishment. Alas, ordained monks and capable monks. If you cannot practice immediately, Even if you know, there is the fault of being useless. Ordinary people who enter the Dharma gate. Their thoughts are immature like children. They kill insects, birds, and wild animals. After thinking about physical health, they want to accumulate wealth. They commit various kinds of evil deeds. Even if they do, the power of past karma is great. There is no time for happiness and abundance. If they start a family, they will be even more distressed. Even if they know good and evil, they have no fear or hesitation. Knowingly committing various evil deeds. The lifespan is around forty years old. Even if they go, they have not thought about death. Even if they reach the judgment seat of Yama, They hope to deceive with rituals and medicine. If they know that they cannot deceive and will surely die, They will remember their sins and regret and repent. With the wealth obtained through evil deeds, A small portion is given away. Giving away with stinginess, Hoping to achieve lasting happiness in future lives. If you think about it carefully, it is truly pitiful. The precious human body that is difficult to obtain. Such a meaningless waste. Most people are like that.
Tibetan
་ལ་འབྱུང་ཞིང་གདའ། །དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ཐོབ་ན་ཡང་། །དམ་པའི་ཆོས་སྒོར་མི་འཇུག་པ། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་སེར་གཟུགས་ཙམ། །ཆོས་པའི་གྲ་རུ་མ་སླེབས་པ། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །ཤེས་བྱ་མང་པོར་བློ་སྦྱངས་ནས། །མཁས་པའི་གྲལ་དུ་ཚུད་ན་ཡང་། །རང་སེམས་མ་དུལ་འཁྲེབ་ཤོར་བ། ། མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །དམ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན་ཡང་། །ཆོས་མགོ་མ་ཐོན་ཕྱིར་ལྷུང་བ། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །ཡོན་ཏན་ཉམས་ལེན་འཛོམས་ན་ཡང་། །བརྟན་པ་མ་ཐོབ་ཞེ་སྙོམས་པ། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །སྟོབས་ལྡན་རྒྱལ་བློན་དཔོན་རིས་རྣམས། །འཁྲུག་པ་མི་བསོད་ཚབས་ཆེ་བ། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །ཐ་མལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རྣམས། །གང་ཐུབ་སྡིག་ལ་འབད་པ་འདི། །མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན་སྐྱོན། །མི་རྟག་འཆི་བ་དྲན་པ་ནི། །འདུ་ཤེས་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་ཞེས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས། །བཀའ་བརྒྱུད་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཆི་བ་སྙིང་ནས་གཟེར་བ་རུ། །བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་གསུངས་པའི་དོན། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་འདི་ལ་ཐུག །བདག་ཀྱང་ཡོན་ཏན་སྣ་མང་ཤེས། །གདུལ་བྱ་སྙན་གྲགས་བསྒྲུབས་ན་ཡང་། །ཅི་འདོད་འགྲུབ་པར་གདའ་ན་ཡང་། །སྒྱུ་རྐང་པ་ཆག་བཞིན་ཉལ་བ་འདི། །འཆི་བ་སྙིང་ལ་ངེས་པར་གཟེར། །ལོང་མེད་བསམ་པ་རྒྱུན་དུ་དྲན། །འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །ཅིས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་པར་གོ །དེ་ མ་ཕྱིར་ཅི་ནུས་མ་ཤི་བར། །སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །བསྐལ་པ་ཆགས་ནས་ད་ལྟའི་བར། །མ་ཤི་ཚེ་ཐར་ལུས་པ་ཡི། །མི་གཅིག་ཡོད་པ་མི་གདའ་ན། །སྒྱུ་ལུས་འདི་ལ་ཚུར་བལྟས་པས། །ཤ་ཁྲག་རུས་པ་མི་གཙང་རྫས། །སྲ་མཁྲེགས་དངོས་པོ་མི་གདའ་ན། །རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་སྲིན་ལ་སོགས། །ལུས་འདི་ནད་ཀྱི་ཚང་དུ་གདའོ། །མེ་ཆུ་དུག་མཚོན་ལ་སོགས་པ། །ཕྱི་ནས་གནོད་པ་མ་བྱུང་ཡང་། །ལུས་འདི་འཆི་རྐྱེན་ནང་དུ་གདའ། །ནད་རིགས་གདོན་རིགས་དགྲ་དང་རྐྱེན། །ཚེ་སྲོག་གཅོད་མཁན་བར་ཆད་མང་། །དཔེར་ན་རླུང་འཚུབ་མར་མེ་འདྲ། །མ་ལས་སྐྱེས་ནས་དུས་རྒྱུན་དུ། །ལོ་ཟླ་ཞག་དང་དུས་ཚོད་སོགས། །ཅི་ཙམ་སོང་བཞིན་འཆི་ལ་ཉེ། །ཚེ་ལ་ངེས་པ་མི་གདའ་བས། །རྒན་གཞོན་དར་མ་བྱིས་པ་སོགས། །ངེས་མེད་དུ་མ་གློ་བུར་འཆི། །བསམ་བློ་བཏང་ན་འཇིགས་པ་ལ། །ས་གནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འགའ། །སྐྱེ་འཆི་རང་དབང་ཐོབ་པ་དང་། །ཨོ་རྒྱན་ལ་སོགས་མངོན་ཤེས
Chinese
也将会出现。 即使获得了闲暇圆满的人身， 不进入殊胜的佛法之门， 是未忆念无常死亡的过失。 即使进入佛法之门也只是徒有其表， 未能成为真正的修行人， 是未忆念无常死亡的过失。 即使对众多知识广为学习， 即使进入了智者之列， 未能调伏自心而心生怯懦， 是未忆念无常死亡的过失。 即使如法修持殊胜佛法， 未能证得佛法而退堕， 是未忆念无常死亡的过失。 即使功德修习圆满， 未能获得稳固而心生傲慢， 是未忆念无常死亡的过失。 那些有权有势的国王大臣官员们， 争斗不休罪过深重， 是未忆念无常死亡的过失。 那些平凡的男女们， 竭尽所能造作罪业， 是未忆念无常死亡的过失。 忆念无常死亡， 是诸种念头中最殊胜的， 这是薄伽梵亲口所说。 噶举传承所有成就者们， 都将死亡铭记于心， 祈请加持之语的意义， 就在于此乃佛法之根本。 我虽也知晓众多功德， 即使调伏所化，名声远扬， 即使如愿以偿， 如同瘸腿的幻化者般倒下， 务必将死亡铭记于心。 无有闲暇之想念时刻谨记， 当死亡来临之际， 知晓无论如何也无济于事。 因此，在未死之前，尽力 修行是我的誓言。 那又是为了什么呢？ 从劫初至今， 没有死而获得永生的， 没有一个人存在。 反观这幻化之身， 血肉骨骼不净之物， 没有坚硬之实体， 风胆涎液虫等， 此身乃疾病之巢穴。 火水毒器等， 即使外在没有损害， 此身内在也有死亡之因。 疾病鬼怪怨敌与灾难， 断送性命的障碍众多。 譬如狂风中的蜡烛。 从母胎出生直至如今， 年日月时等， 随着时间流逝，越发接近死亡。 生命没有定准， 无论老少壮幼等， 不定何时突然死亡。 若能思维，则会感到恐惧， 有些地方的大菩萨们， 获得了生死自在， 邬金（乌仗那，约公元8世纪前后存在，位于今巴基斯坦境内）等地具有神通。
English
will also occur. Even if one obtains the leisure and endowment of a human body, Not entering the gate of the supreme Dharma, Is the fault of not remembering impermanence and death. Even if one enters the gate of Dharma, it is only in appearance, Unable to become a true practitioner, Is the fault of not remembering impermanence and death. Even if one studies extensively in many fields of knowledge, Even if one enters the ranks of the wise, Unable to tame one's own mind and becoming timid, Is the fault of not remembering impermanence and death. Even if one practices the supreme Dharma according to the Dharma, Failing to attain the Dharma and falling back, Is the fault of not remembering impermanence and death. Even if one's merits and practice are complete, Unable to gain stability and becoming arrogant, Is the fault of not remembering impermanence and death. Those powerful kings, ministers, and officials, Engaging in endless strife and committing grave sins, Is the fault of not remembering impermanence and death. Those ordinary men and women, Striving to create evil deeds as much as possible, Is the fault of not remembering impermanence and death. Remembering impermanence and death, Is the most supreme among all thoughts, This is what the Bhagavan himself said. All the accomplished masters of the Kagyu lineage, Have death engraved in their hearts, The meaning of the words of blessing, Lies in this being the root of the Dharma. Although I also know many merits, Even if I tame the disciples and my fame spreads far, Even if I achieve what I desire, Like a crippled illusionist falling down, I must engrave death in my heart. Always remember the thought of having no leisure, When the time of death arrives, Know that nothing can help in any way. Therefore, before I die, to the best of my ability, Practicing is my vow. And why is that? From the beginning of the kalpa until now, There is no one who has not died and gained eternal life, Not a single person exists. Looking back at this illusory body, Flesh, blood, bones, impure substances, There is no solid entity, Wind, bile, phlegm, worms, and so on, This body is a nest of diseases. Fire, water, poison, weapons, and so on, Even if there is no external harm, This body has the cause of death within. Diseases, evil spirits, enemies, and disasters, Many obstacles that cut off life. Like a candle in a storm. From birth in the mother's womb until now, Years, months, days, and hours, etc., As time passes, we get closer to death. Life is uncertain, Whether old, young, middle-aged, or child, etc., Unexpectedly, many die suddenly. If we think about it, we will feel fear, Some great Bodhisattvas in certain places, Have gained freedom over birth and death, And have clairvoyance in places like Oddiyana (Ujjain, existed around the 8th century AD, located in present-day Pakistan).