Tibetan
ཀུན་རྡུལ་ཙམ་མེད། །དེ་ལས་སྣང་སྲིད་མི་འདའ་ན། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཕྱག་རྟགས་འདྲ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སེམས་ཉིད། །དེ་ལ་མ་རྫོགས་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཁྲེགས་ཆོད་རང་གི་སེམས་། །དེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་རབ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཟེར། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྐྱེ་འགགས་བྲལ། །དབུ་མ་ཆེན་པོ་རང་གི་སེམས། །དེ་ལྟར་རང་སེམས་བསྲུང་བ་དེས། །ཆུ་བརྒྱ་ཟམ་པ་གཅིག་འོག་འདུས། །བྱ་བརྒྱ་འུར་རྡོ་གཅིག་གིས་འདེད། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདྲ། །འདི་ལྟར་རང་སེམས་ངོ་འཕྲོད་ན། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བས་ན། །དེ་ལས་ཟབ་པའི་ཆོས་འདོད་པ། །གླང་པོ་རྙེད་ནས་གླང་རྗེས་ཚོལ། །ནོར་བུ་རྙེད་ནས་འཆིང་བུ་ཚོལ། །མ་རིག་མགོ་གཏུམ་ཧར་ལོང་མིག །ཀླད་པ་མེད་པའི་མི་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་རཱ་ག་ཨ་སྱ་ཡིས། །གང་དྲན་སྨྲས་པ་མཐོལ་ལོ་བཤགས།། །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་ཏྲ་ ཡེ། །ཉམས་ལེན་ངོ་བོ་སྐྱོང་བའི་ངང་། །རང་སེམས་ལྷན་ནེ་གནས་པ་དང་། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་གནས་པ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་ཞིག་ལྷག་ཟུང་དུ་འཇུག །དེ་ལ་མ་ཡེངས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་ལྟར། །ས་ལེ་སེང་ངེ་ཡེ་རེ་བ། །རེས་འགའ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་ན་ཡང་། །ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་རང་སར་ཞི། །སྐབས་འགའ་ཡེངས་ཚེ་ཐ་མལ་པ། །མ་ཡེངས་བསྒོམ་ཚེ་རྗེན་ནེ་བ། །རེས་འགའ་བསྒོམས་ཀྱང་མི་གསལ་འཚུབ། །རེས་འགའ་ཆེད་དུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་། །ཚུར་ལ་གསལ་སྟོང་རྗེན་ནེ་འཆར། །རེས་འགའ་རྨི་ལམ་ཡུལ་དུ་ཟིན། །རེས་འགའ་ངོ་མཚར་དག་སྣང་རྨིས། །བཟང་ངན་གང་རྨིས་མངོན་ཤེས་འདྲ། །དད་པ་དག་སྣང་ངེས་འབྱུང་འཕེལ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ནི་ལས་འཕྲོ་སད། །སྐབས་འགའ་དེ་ལྟར་ཤར་ན་ཡང་། །ཕལ་ཆེར་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །རྩེ་གཅིག་ངོ་མཐོང་ཆུང་ངུ་ཙམ། །འཁྲུལ་པ་ཉུང་ཞིང་ཕལ་ཆེར་བ། །ཏིང་འཛིན་དེ་བརྟན་འབྲིང་པོ་ཙམ། །ཡེངས་སྐབས་ཅུང་ཙམ་མ་གཏོགས་པར། །ཉིན་མོ་ཕལ་ཆེར་ཏིང་འཛིན་ངང་། །དེ་ནི་རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ། ། རྩེ་གཅིག་གནས་པས་རྩེ་གཅིག་ཟེར། །དེ་ཡང་ལྟ་ས་ལྟ་རྒྱུ་གཉིས། །སོ་སོར་ཡོད་པ་འདྲ་བ་ལ། །ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་ས་ལེ་བ། །ངེས་ཤེས་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཅན། །དཔེར་ན་གཅན་གཟན་སེང་གེ་དེ། །གོམ་པ་འདོར་ཞིང་མི་འགྲོ་སྟེ། །མཆོང་རྒྱང་ཆེན་པོ་བྱེད་ནས་འགྲོ། །དེ་ནས་ཕྱི་མིག་ལྟ་བྱས་ནས། །ཅི་ཙམ་མཆོང་ཐུབ་ཚུར་ལ་ལྟ། །དེ་བཞིན་རྩེ་གཅིག་རྣལ་འབྱོར་
Chinese
一切微尘皆无有，若从此中不超脱，犹如轮王之印玺，大手印之自心性。于彼无有未圆满，大圆满立断乃自心，知此乃知一切之胜，名为了义般若波罗蜜。离有无常断生灭，大中观乃自心性，如是守护自心者，百川汇于一桥下，百鸟为一石所驱。一知即是通达一切，譬如如意之宝珠。如是若能识自心，恒常修持彼心性，欲求胜彼之妙法，如得大象复寻象迹，如得宝珠复寻系绳，无明愚昧盲瞎眼，是无脑之人也。如是拉嘎阿色亚，随忆所说皆忏悔。
English
There is not even a single atom. If one does not transcend appearance and existence from this, it is like the seal of a Chakravartin. The very nature of Mahamudra is one's own mind. In that, there is nothing unfulfilled. The self-mind is Dzogchen Trekchö. Knowing this is the best of knowing all knowable things. It is called the ultimate Prajnaparamita. It is free from existence and non-existence, permanence and annihilation, arising and ceasing. The great Madhyamaka is one's own mind. By guarding one's own mind in this way, a hundred rivers converge under one bridge, and a hundred birds are chased away by one stone. Knowing one is being skilled in all, like a wish-fulfilling jewel. Like this, if one recognizes one's own mind, and continuously cultivates that very nature, wanting a Dharma deeper than that is like finding an elephant and then looking for its tracks, like finding a jewel and then looking for a string. Ignorance is a foolish, blind eye. It is a person without brains. Thus spoke Raga Asya, confessing whatever he remembered.
Tibetan
པས། །རྣམ་རྟོག་ཕར་ལ་འཕྲོ་སོང་ཡང་། །དེ་ཡི་རྗེས་ལ་མི་སྙོག་པ། །ཚུར་ལ་རང་སེམས་ངོ་བོ་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་འདི་ལ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་འགྱིང་བ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །རྩེ་གཅིག་སྐབས་ཀྱི་གླུ་ཆུང་འདི། །རྟ་ལོ་ཁྲུམས་ཟླའི་ཚེས་བཞི་ལ། །འཕྲལ་དུ་གང་དྲན་བྲིས་པ་འདི། །དགེ་སློང་རཱ་ག་ཨ་སྱས་སོ།། ༈ །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ། གང་ཟག་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གི །ཉམས་རྟོགས་འཆར་ལུགས་མ་ངེས་ཏེ། །རིམ་སྐྱེས་པ་ཡི་གང་ཟག་དེ། །སྔོན་སྦྱང་ཆུང་བས་སྐྱེ་བར་དཀའ། །སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ལ་རྟགས་ཐོན་དུ། །བསྒོམས་པས་རིམ་བཞིན་དལ་བུས་སྐྱེས། །གང་སྐྱེས་འགྱུར་མེད་བརྟན་ པར་གནས། །གཞུང་ནས་བཤད་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཐོད་རྒལ་བ་ཡི་གང་ཟག་དེ། །ལས་འཕྲོ་བཟང་སྟེ་བར་ཆད་རྒོད། །མ་རན་དུས་ནས་རྟོགས་པ་སྐྱེ། །སྐྱེ་རན་ཙམ་ནས་ཕྱིར་ལ་ཞེན། །རེས་མཐོ་རེས་དམའ་རྟགས་མི་ཐུབ། །རེས་འགའ་བྱ་བཏང་གྲུབ་ཐོབ་འདྲ། །རེས་འགའ་མི་ནག་སྡིག་ཅན་འདྲ། །ཕོག་ཏུ་བབ་དང་མི་ཕོག་ནི། །བློ་རྒོད་སྐྱེ་ཞིང་སྙིང་ཁམས་ཆེ། །རེས་འགའ་དབང་མེད་དད་གུས་སྐྱེ། །རེས་འགའ་ཅི་སྨྲས་ངག་མི་ཉན། །བར་ཆད་རྐྱེན་གྱིས་མ་ཁྱེར་ན། །གྲུབ་ཐོབ་འོང་བ་ཚེགས་མེད་དེ། །བར་ཆད་དབང་དུ་ཤོར་བ་ན། །ཆོས་མགོ་མི་ཐོན་མི་ནག་འགྱུར། །འདི་འདྲ་ཁེར་སྐྱ་མི་ཐུབ་པས། །བླ་མ་ཡུན་རིང་བསྟེན་གལ་ཆེ། །གཅིག་ཆར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །སྔོན་སྦྱང་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་སད་ན། །ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པ་ཙམ་ཉིད་ནས། །རྟོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྐྱེ། །དེ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟེ། །འདི་དག་ཅི་བཞིན་དཀའ་ན་ཡང་། །རིམ་སྐྱེས་པ་ཡི་རིམ་སྐྱེས་ནི། །རིམ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཐོད་རྒལ་བ། །རིམ་སྐྱེས་པ་ཡི་གཅིག་ཆར་བ། །དེ་ནི་ཐོད་རྒལ་གཅིག་ཆར་བ། །རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་ སྟེ། །དེ་ལྟར་རབ་འབྲིང་དགུ་པོ་ཡི། །ནང་དུ་གང་ཟག་ཕལ་ཆེར་འདུ། །བླ་མ་ཉམས་ཆེན་གྱིས་བརྟགས་ནས། །རིགས་ནི་གང་ཡིན་ངོས་བཟུང་ནས། །གང་ལ་གང་ཕན་གེགས་སེལ་དང་། །བོགས་འདོན་སོ་སོར་གལ་ཆེ་བའི། །གཅིག་ལ་ཕན་པའི་ངོ་སྤྲོད་དེས། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ངེས་པ་མེད། །གཅིག་ལ་གནོད་པའི་སྤྱོད་ལམ་དེ། །ཀུན་ལ་གནོད་པའི་ངེས་པ་མེད། །སྨན་པ་མཁས་པས་རྩ་ཆུ་ལ། །ཡུན་རིང་བརྟགས་ནས་བཅོས་པ་ལྟར། །བླ་མ་ཉམས་ཅན་ཡུན་རིང་བསྟེན། །སོ་སོར་གེགས་བསལ་བོགས་འདོན་ན། །རང་རང་སྐལ་པ་འཚམས་པ་ཡི། །ཉམས་རྟོགས་མི་སྐྱེ་ཐབས་མ་མཆིས། །སྤྱི་ཆོས་སྤྱི་བཤད་འབྱམ
Chinese
因此，即使念头向外飘散，也不追逐它们，而是向内观察自心的本性。因此，这种专注一境的禅修，被胜者称为如雄狮般威严的等持。这首专注一境的小歌，是在马年（藏历）六月初四，随兴写下的，由比丘罗睺罗阿悉耶所作。
English
Therefore, even if thoughts wander outwards, do not chase after them, but look inwards at the nature of your own mind. Therefore, this one-pointed meditation is proclaimed by the Victorious Ones as the Samadhi of a lion in full display of its majesty. This little song of one-pointedness was written extemporaneously on the fourth day of the sixth month of the Horse year (Tibetan calendar), by the Bhikshu Rahula Asye.