Tibetan
དེང་སང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པས། །ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱས་དཀའ་འམ་བསམ། །འཆི་ཁར་འཕོ་བ་ཐེབས་པ་ན། །སྐར་ཁུང་ནང་ནས་མདའ་འཕང་ལྟར། །རབ་ལ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་བགྲོད། །ཐ་མ་ལྷ་མིའི་ལུས་བཟང་དུ། །སྐྱེ་བར་རྒྱུད་ནས་གསུངས་ནའང་། །འཆི་བ་བརྟག་པ་མཁས་བྱས་ལ། །ཚང་ན་འཆི་བསླུ་ལན་གསུམ་བྱ། །མ་བསླུས་འཆི་ནད་མ་ཕོག་གོང་། །རང་ཉིད་འཕོ་བར་བྱ་གསུངས་པས། །རང་གིས་རང་ཉིད་འཕོ་བ་ལ། །རླུང་ལ་བྱུང་པོ་མེད་ན་ནི། །དམིགས་པ་ཁོ་ནས་འཕོ་མི་ཐུབ། །འཆི་ནད་ཕོག་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས། །རང་ཉིད་འཕོ་བར་མི་ནུས་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་དེང་སང་རྟོགས་ལྡན་འགའ། །ཐུགས་དམ་མི་འདུག་རོ་རུལ་ལ། །མི་ཆག་འཕོ་བ་བྱེད་ཟེར་ཡང་། །གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལ་འགལ་དོགས་གདའ། །འཕོ་ཡང་མི་ནུས་ཐུགས་དམ་ཡུམེད། །གཉིས་མེད་སེང་གེ་ཧར་སངས་ཆེ། །ཕྱག་རྫོགས་པ་ཡི་ཆོས་སྐད་ལ། །དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཉེར་གཅིག་གིས། །ཐ་མའི་ཡང་ཐ་དེ་ཡི་ལུགས། །འཕོ་བ་ཐེབས་རུང་ མ་ཐེབས་རུང་། །ཐུགས་དམ་ཟིན་རུང་མ་ཟིན་རུང་། །བར་དོ་ཟིན་རུང་མ་ཟིན་རུང་། །བསྐྱེད་རིམ་ཟིན་རུང་མི་ཟིན་རུང་། །ཞི་ཁྲོ་ཟིན་རུང་མ་ཟིན་རུང་། །དུད་འགྲོ་མ་གཏོགས་མི་ཀུན་ལ། །མཚམས་མེད་སྡིག་ཅན་མ་གཏོགས་པ། །ཤི་ནས་བདུན་ཕྲག་ཕྱེད་བཞི་ཙམ། །དེ་ནས་ཞག་གྲངས་གཉིས་གསུམ་ལ། །བར་དོའི་འཇིགས་སྐྲག་རྣམས་ཀྱང་ཡོལ། །ཟག་བཅས་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན། །གཤིན་རྗེའི་ལས་མཁན་མ་ཕྱིན་པས། །དགེ་སྡིག་རྩིས་བགྲང་མ་བསླེབས་པས། །ལས་ལ་བཟང་ངན་དེར་མ་ཟློསླེབས། །གར་འགྲོ་ཅི་བྱེད་རང་དབང་ཆེ། །རང་ཉིད་ཤི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །དམ་ཆོས་མ་བྱས་འགྱོད་པ་ཆེ། །སྡིག་བྱས་དྲན་པས་སྐྲག་པ་ཆེ། །གཤིན་རྗེ་འོང་དོགས་དོགས་པ་ཆེ། །རང་གི་ས་ཕྱོགས་ཆགས་ཞེན་ཆེ། །མྱུར་བར་མི་ལུས་གཅིག་ལོན་ན། །དམ་ཆོས་བཤའ་མ་གཅིག་བྱེད་བསམ། །ཉེ་སྐོར་དེ་ལ་ལུས་ཚོལ་ཚེ། །འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་དང་། །མི་ལུས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་དོན་དྲན་ནས། །ཉེས་ཆེན་བཙོན་ནས་ཐར་བ་བཞིན། །གཏན་དུ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པའི་ཡུལ། ། བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ། །འགྲོ་བའི་བློ་ཐག་གཅོད་པར་གྱིས། །བར་དོར་ཉི་ཟླ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ནུབ་ཕྱོགས་གང་ཡིན་མ་ཤེས་པས། །བདེ་བ་ཅན་དང་འདི་ཡི་བར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་དཔག་མེད་པས། །ཞིང་ཁམས་ནོར་སོགས་དོགས་པ་ན། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ན། །སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་པ་དེ། །མ་བརྗེད་ཡིད་ལ་དུང་དུང་ངང་། །སོང་བས་ངེས་པར་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ད་ལྟ་བདེ་སྨོན་བཟང་སྤྱོད་དང་། །མེ་ཏོག་ཆུ་སྐྱེས་མ་ལ་སོགས། །འོད་དཔག་མེད་དང་ཚེ་དཔག་མེད། །རྒྱུན་དུ་ཐུགས་དམ་བྱས་ན་ནི། །འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ནི། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི། །འོད་དཔག་མེད་དེ་བར་དོ་རུ། །བསུ་བའི་ཚུལ་དུ་འབྱོན་པར་བཤད། །དེ་ཡི་རྐྱེན་བྱས་དེ་མ་ཐག །ཞིང་ཁམས་དེ་རུ་པདྨ་ཡི། །སྦུབས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ན་ཡང་། །ད་ལྟ་མི་སྐྱེ་དོགས་པ་ཡིས། །ཐེ་ཚོམ་བྱས་ན་ལོ་ལྔ་བརྒྱར། །པདྨའི་ཁ་ནི་མི་བྱེ་བར། །ནང་དུ་བདེ་སྐྱིད་ཕུན་ཚོགས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་གསུང་ནི་ཐོས་ན་ཡང་། །ཞལ་མཇལ་ཕྱི་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱེད་པར། ། ཞིང་དེར་འགྲོ་བའི་བློ་ཐག་ནི། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་རྦད་ཆོད་བྱ། །སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་བའི་ངང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ངེས་པར་མཐོང་། །དོན་དེ་ངེས་པར་འགྲུབ་པའི་ཐབས། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡི་དམ་བྱ། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཕྱིར་བསྔོ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ཐབས། །མཎྜལ་ལ་སོགས་ཐུགས་དམ་བྱ། །དེ་སྐད་རཱ་ག་ཨ་སྱས་ཡིས། །གྲོ་ཞུན་བཅུ་དྲུག་ཉིན་ལའོ།། ༈ །།ན་མོ་ཧ་སུ་བཛྲ་ཡེ། །ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་ལོངས་སྤྱོད་སྙན་གྲགས་རྣམས། །གསོད་པར་མགོ་གཡོག་བྱེད་པའི་སྟོན་མོ་ལྟར། །སྙིང་ནས་སྐྱུགས་ལོག་མི་འདོད་མི་བསྒྲུབ་པའི། །བྱ་བཏང་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙིང་ལ་ཚེ་འདིའི་དཔལ་འབྱོར་མི་འདོད་ཀྱང་། །དགེ་ཚོགས་བསྒྲུབ་དང་བསོད་ནམས་ཚོགས་བསགས་ཕྱིར། །སྡིག་དང་མ་འདྲེས་ཆོས་མཐུན་འབྱོར་བ་རྒྱས། །རང་གཞན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་ཅན། །བྱ་གང་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་ཕྱག་གི་གནས། །དེ་མིན་འཛམ་གླིང་སྐྱེས་པའི་མཆོག་དམན་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཁྱད་མེད་བསམ་པ་གཅིག་པ་སྟེ། །ཚེ་འདིར་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་སྙན་ གྲགས་འདོད། །སྟོབས་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དམག་ཇག་ཁྲིམས་གཅོད་བྱེད། །འབྲིང་རྣམས་རྒྱ་འགྲོ་དབུས་བསྐོར་ཚོང་འདུས་འགྲིམ། །ཡུལ་པས་སོ་ནམ་རྨོ་རྐོ་ཆུ་མ་བཟོ། །འབྲོག་པས་ནོར་ཕྱུགས་འཚོ་སྐྱོང་བཤས་ཚོང་བྱེད། །ཕྱུག་པོས་ཁེ་དོམ་རྒྱ་ཕུལ་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད། །དབུལ་པོས་གླ་གཡོག་འཚོ་སྐྱོང་སྤྲང་སོགས་བྱེད། །རྒོད་པོས་རྐུ་དང་རི་དྭགས་གཤོར་ལ་བརྩོན། །ངན་པས་སྡིག་བྱེད་བྱ་རི་ཕྲན་བུ་རྔོན། །ཀུན་ཀྱང་དལ་དུས་མེད་དེ་བྱ་རྒྱུ་མང་། །ལུས་ངག་ཆད་དུབ་སེམས་ལ་དལ་དུས་མེད། །དེ་ལྟར་དཀའ་བས་བརྩོན་འགྲུས་ཅི་བྱས་ཀྱང་། །ཚེ་སྔོན་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་རྣམས། །ཚེ་འདིར་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་དུས་མེད། །སྦྱིན་འབྲས་སྨིན་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་ན་ཡང་། །ཡུན་རིང་སྤྱོད་ལོངས་མེད་དེ་ངན་སོང་ལྟུང་། །སེར་གོས་གྱོན་པའི་བཙུན་པ་ཕལ་ཆེར་ཡང་། །གྲྭ་ས་འགྲོ་དང་སློབ་གཉེར་བྱེད་པ་དང་། །རིག་གནས་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཟླ་བསླབ་པ་དང་། །དབང་ལུང་ཐོབ་རྒྱ་མང་པོ་བྱེད་པ་དང་། །བླ་མིང་བཏགས་ནས་དཀོར་མང་བསྡུ་བསམས་པས། །སེམས་བསྐྱེད་ངན་པའི་ཆོས་དེ་ཆོས་མིན་ནོ། །ཚེ་སྔོན་ སྦྱིན་འབྲས་བསོད་ནམས་མི་ལྡན་ཞིང་། །ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་བྱིན་རླབས་མ་ཞུགས་ན། །ཡོན་ཏན་ཆེ་ཡང་གདུལ་བྱ་འདུ་ངེས་མེད། །དབུས་གཙང་ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་རབ་འབྱམས་དང་། །ཀུན་དྷ་ར་དང་འབྱེད་པ་འབུམ་རམ་པ། །དབུས་གཙང་ཀུན་ཏུ་སྤྲང་འཁྱམས་བྱེད་པ་མཐོང་། །ཀ་ཡེ་གསོན་དང་སྐྱ་སེར་འདོད་པ་ཅན། །རང་གིས་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་གང་བསགས་པའི། །ཚེ་འདིར་ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་པ་འཕེལ་བ་དང་། །ཕྱི་མ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ། །ཟད་པ་མེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་ལྷུན་གྲུབ་ཅིང་། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་བྱེད་ཅིང་། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་མི་མྱོང་བར། །བདེ་སྐྱིད་ངང་ལས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་འདོད་ན། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནོར་ལྷའི་སྐུ་སྤྲུལ་པ། །འཕགས་པ་འབྲུག་ཞོན་གཙོ་འཁོར་ལྔ་པོ་ལ། །རྒྱུན་དུ་ཐུགས་དམ་བསྙེན་པ་ཅི་མང་མཛོད། །སྡིག་ལྟུང་དཀའ་ལས་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པ། །དགོས་འདོད་ལོངས་སྤྱོད་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན། །དཀའ་གདམས་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལག་བླངས་ལགས། །གཞན་ཡང་ཛ་དམར་ཛཾ་ནག་ཛ་སེར་སོགས། །ངོ་བོ་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཉིད། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ནོར་ལྷའི་སྐུར་སྤྲུལ་པ། །འདི་ནི་ཚེ་རབས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་གནས་སུ། །སྔགས་སྒྲ་བྱ་དང་རི་དྭགས་ཀྱིས་ཐོས་ཀྱང་། །ངན་སོང་སྐྱེ་སྒོ་ཆོད་པ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཁྱད་པར་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་འདི་ཉིད་ལ། །ཕན་ཡོན་བསམ་ལས་འདས་ཤིང་བརྗོད་མི་ལང་། །ཆུ་སྦྱིན་མཆོད་བསྟོད་གཏོར་བསྔོས་བྱས་ན་ཡང་། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་དང་བསོད་ནམས་མཉམ། །ཚེ་འདིར་ལོངས་སྤྱོད་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ནི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བས་ཀྱང་ངེས་པར་ལྷག །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བསྐལ་པ་མར་འགྲིབ་དུས། །གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་དགོས་འདོད་མི་འབྱུང་གསུངས། །ཛཾ་ལྷ་མར་འགྲིབ་དུས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། །ཡར་འཕེལ་དུས་སུ་ཇི་ལྷའི་སྒྲུབ་ཐབས་ནི། །མི་མཁོའི་ཕྱིར་ན་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
如今未得稳固之故，想是否难以成佛于报身？临终若能成就迁识，如从窗户射箭般，速疾前往清净刹土。纵然经中说，最终能转生为天人善妙之身，然应善巧观察死亡，若能周全，则做三次赎死仪轨。若未赎死，在未得死亡疾病前，说应当自己进行迁识。因此，自己对自己进行迁识，若风息中无有生起次第，则仅凭观想无法迁识。如《金刚座四续》中所说：一旦得了死亡疾病，自己就无法对自己进行迁识。因此，如今有些证悟者，说心意不稳，尸体腐烂，却能进行不退转的迁识，对此，我怀疑与《四座续》相违背。即使迁识也不能，心意也不稳定。无二雄狮哈尔桑大，在大手印、大圆满的法门中，以二十一种上中下根器，最下等的修行方式，无论迁识成功与否，无论心意是否稳定，无论是否证悟中阴，无论是否修成生起次第，无论是否证悟寂怒本尊，除了畜生以外的所有人，除了犯五无间罪的人以外，死后大约三周半左右，之后两三天内，也能度过中阴的恐惧。因为具有不清净的现量、神通，阎罗王的使者尚未到来，善恶的计算尚未到达，业力上的好坏尚未到来，去哪里、做什么，都非常自由。自己死亡的痛苦极大，未修持正法后悔极大，忆及所造罪业恐惧极大，怀疑阎罗王是否会到来，对自己所在的地方贪恋执着极大。若能迅速获得人身，心想一定要做一次正法交易。当在附近寻找身体时，忆念起轮回是痛苦的海洋，人身有生老病死等，都是没有意义的事情，如同从重罪监狱中解脱出来一样，下定决心前往永远安乐幸福的，极乐世界。因为中阴没有日月，不知西方在何处，极乐世界与此地之间，有无数世界，若怀疑刹土是否会迷路等，不要忘记极乐世界中，有阿弥陀佛。
English
Since stability is not attained nowadays, I wonder if it is difficult to become a Buddha in the Sambhogakaya? If transference of consciousness (transference of consciousness at the time of death) is achieved at the time of death, like shooting an arrow from a window, one quickly travels to a pure realm. Even though the tantras say that one will eventually be reborn into a good body of gods and humans, one should skillfully examine death, and if one can do it completely, one should perform the ransom of death ritual three times. If one does not ransom death, before one gets a fatal disease, it is said that one should transfer one's own consciousness. Therefore, to transfer one's own consciousness, if there is no arising stage in the wind energy, one cannot transfer consciousness by visualization alone. As it is said in the Four Tantras of Vajrasana: Once one gets a fatal disease, one cannot transfer one's own consciousness. Therefore, nowadays some realized ones say that their minds are unstable, their bodies are rotting, but they can perform irreversible transference of consciousness, but I suspect that this contradicts the Four Tantras. Even if one transfers consciousness, one cannot do it, and one's mind is not stable. Non-dual Lion Haarsang Great, in the Dharma language of Mahamudra and Dzogchen, with twenty-one superior, medium, and inferior faculties, the lowest way of practice, whether transference of consciousness is successful or not, whether the mind is stable or not, whether one has realized the bardo or not, whether one has completed the generation stage or not, whether one has realized the peaceful and wrathful deities or not, for all people except animals, except for those who have committed the five heinous crimes, about three and a half weeks after death, and then for two or three days, one can also overcome the fear of the bardo. Because one has impure direct perception and miraculous powers, the messengers of Yama have not yet arrived, the calculation of good and evil has not yet arrived, and the good and bad of karma have not yet arrived, so one is very free to go wherever one wants and do whatever one wants. The suffering of one's own death is great, the regret of not practicing the Dharma is great, the fear of remembering the sins one has committed is great, the suspicion of whether Yama will come is great, and the attachment to one's own place is great. If one can quickly obtain a human body, one thinks that one must make a Dharma transaction once. When searching for a body in the vicinity, one remembers that samsara is an ocean of suffering, and that the human body has birth, old age, sickness, and death, etc., all of which are meaningless, just like being released from a prison of great sins, and one resolves to go to the land of eternal peace and happiness, the Land of Bliss. Because there is no sun or moon in the bardo, one does not know where the west is, and there are countless worlds between the Land of Bliss and this place, if one suspects that one will get lost in the realm, etc., do not forget that in the Land of Bliss, there is the Buddha Amitabha.
Chinese
心中充满渴望，前往必定能到达。现在常修持善逝愿文和妙吉祥花等，以及无量光佛和长寿佛，那么无量光佛的化身，与比丘僧众一起的无量光佛，会在中阴时，以迎接的方式出现。以此为缘，立即在那净土的莲花中，即使是于花苞中受生，但若现在因害怕不生，而心生犹豫，那么五百年内，莲花不会绽放，虽然在其中安乐富足，也能听到佛的教诲，但会有无法亲见佛颜的过失。因此，不要犹豫，现在就下定决心前往那净土。在无苦且安乐的状态中，必定能见到圆满的佛陀。为了实现那个目标，修持大悲观世音本尊，并将一切善根回向于此。为了积累福德资粮，修持供曼扎等。如是，拉嘎阿亚斯于十六日写成。 ༈ །།那摩哈苏班匝耶。（藏文：ན་མོ་ཧ་སུ་བཛྲ་ཡེ།，梵文天城体：नमो हसु वज्रये，梵文罗马拟音：namo hasu vajraye，汉语字面意思：敬礼哈苏金刚）。 对于将今生的安乐、享受和名声，视为引诱人走向死亡的盛宴，从内心深处厌恶、不想要、不追求的修行者，我顶礼。虽然内心不贪恋今生的财富，但为了行善积福，不与罪恶混杂，以符合佛法的财富来增长，成就自他二利者，这样的修行者也值得顶礼。除此之外，世间一切众生，无论贤愚，都毫无差别地怀着同样的想法，那就是贪求今生的饮食、财富、享受和名声。有权势的人发动战争、抢劫、施行刑罚；中等之人往来于汉地、绕行卫藏、出入市场；乡下人从事农耕、挖掘、引水；牧民放牧牛羊、宰杀贩卖；富人追逐利润、抬高物价、欺骗狡诈；穷人做雇工、维持生计、乞讨等等；强盗努力偷盗和猎杀动物；恶人造恶业，捕捉小鸟和野兽。所有人都不得闲暇，要做的事情很多。身语疲惫不堪，心中没有片刻安宁。如此辛勤努力，
English
With longing in your heart, going there is certain to arrive. Now, constantly practice the aspiration prayer of Samantabhadra and the Manjushri flower, etc., as well as Amitabha and Amitayus. Then, the emanation of Amitabha, along with the monastic sangha, will appear in the bardo in a welcoming manner. Due to that cause, immediately in that pure land, even if you take birth in the bud of a lotus, if you now doubt that you will not be born there, and hesitate, then for five hundred years, the lotus will not open. Although there is happiness and abundance within, and you can hear the Buddha's teachings, there will be the fault of not being able to see the Buddha's face. Therefore, do not hesitate, but make a firm decision to go to that pure land now. In a state of no suffering and happiness, you will surely see the perfect Buddha. To achieve that goal, practice the deity of Great Compassion, Avalokiteshvara, and dedicate all merits to this. To accumulate the two accumulations of merit, practice offering mandalas, etc. Thus, Raga Asya wrote this on the sixteenth day. ༈ །། Namo Hasu Vajraye. (藏文：ན་མོ་ཧ་སུ་བཛྲ་ཡེ།, Devanagari: नमो हसु वज्रये, Romanized Sanskrit: namo hasu vajraye, Literal meaning: Homage to Hasu Vajra). I prostrate to the renunciates who, from the depths of their hearts, despise, do not want, and do not pursue the pleasures, enjoyments, and fame of this life, considering them as a feast that lures one to death. Although they do not crave the wealth of this life in their hearts, they increase wealth that is in accordance with the Dharma, unmixed with sin, in order to do good and accumulate merit, accomplishing the benefit of themselves and others. Such practitioners are also worthy of prostration. Apart from that, all beings in the world, whether wise or foolish, have the same thought without any difference, which is to crave food, wealth, enjoyment, and fame in this life. The powerful wage wars, rob, and administer punishments; those of middling status travel to China, circumambulate Ü-Tsang, and frequent markets; villagers engage in farming, digging, and irrigation; nomads herd livestock, slaughter, and trade; the rich pursue profits, inflate prices, deceive, and cheat; the poor work as laborers, make a living, beg, etc.; robbers strive to steal and hunt animals; the wicked commit evil deeds, catching small birds and beasts. Everyone has no leisure, and there are many things to do. Body and speech are exhausted, and there is no peace in the mind. Having exerted such diligent effort with such hardship,