Tibetan
་རྣམས་ལ་གོ་བ་ལེན། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་མིན་སྒྲ་པར། །ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། །ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་གོ་བ་འཆར། །དེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དེ། །ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་དོན་སྤྱི་ ཡི། །ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །པཎྜི་ཏ་ཡི་དཔྱད་བསྒོམ་ཡིན། །དགེ་བཤེས་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ལེན་ཡིན། །ཕྱག་ཆེན་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ་བུ། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར། །ལྟ་བའི་གོ་བ་སྐམ་པོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྒོམ་གྱི་གོ་ནི་ཆོད་པ་མིན། །སུ་བྷ་ཝ་ཡི་སྔགས་བརྗོད་པས། །ས་རྡོ་རི་བྲག་གྲོང་ཁྱེར་སོགས། །ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ། །སྔགས་པ་ཕལ་གྱིས་བསྒོམ་ལུགས་ཡིན། །དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཕྱི་སྣོད་ཚེའཇིག་རྟེན་ཁམས། །གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཐིམ་པར་བསྒོམ། །ནང་བཅུད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་འཁོར་ལ་ཐིམ། །འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐིམ། །གཙོ་བོ་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལ་ཐིམ། །ཧཱུྃ་ཡང་གྱེན་རྫོགས་ཡར་ཐིམ་ནས། །ནཱ་ད་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ལ་ཐིམ། །དེ་ཡང་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་ནི། །ཆོ་ག་མཁན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ། །ཕྱག་ཆེན་པ་ཡི་ལུགས་དེ་ལ། །སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་ན། །དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཕྲེང་བ་སྟེ། །བསྒོམ་གོ་ཆོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ནི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བདག་འཛིན་དེ་ཉིད་འདུལ་བའི་ཐབས། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དགོས། བདག་ཅེས་བྱ་བ་གང་དེ་ཡིན། །ལུས་པོ་འདི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །བྷནྡ་རྐང་དུང་སོ་དང་མིག །ལུས་ནི་དུམ་བུ་སོ་སོ་ལ། །རེ་རེའང་བདག་ནི་མ་ཡིན་པས། །ལུས་ལ་བདག་ནི་མ་མཆིས་སོ། །སེམས་ཡང་བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དངོས་པོ་མེད། །གཅིག་ཏུ་མི་གནས་དུ་མ་འཕྲོ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་བདག་མིན་ན། །ལུས་སེམས་གཉིས་པོ་མ་ཡིན་པའི། །བདག་ནི་ཅི་ཕྱིར་མི་དུ་ཡོད། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་བརྟེན་པ་ཙམ། །བརྟག་པ་མ་ཡིན་དོན་མ་གྲུབ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་བདག་འཛིན་ཞིག །བདག་མེད་རྟོགས་ན་གྲོལ་བ་ཡིན། །དེ་སྐད་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ། །ཕྱག་ཆེན་པ་ཡི་ལུགས་ལ་ནི། །དེ་ཡིས་བསྒོམ་གོ་མི་ཆོད་དོ། །སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་བ་ཡིན། །སྤང་བྱ་གཉེན་པོ་སོ་སོར་མེད། །གང་ཤར་ངོ་བོ་བལྟས་པས་གྲོལ། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཤོར་བ་གསུམ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ཡང་། ཕྱག་ཆེན་མ་རྟོགས་གང་ ཟག་གིས། །དེ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱས་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་སྲབ་པར་གསུངས། །ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ལྷག་མཐོང་གི །གླུ་ཆུང་རཱ་ག་ཨ་སྱ་ཡི། །རྟ་ལོ་ཁྲུམས་ཟླའི་བཅུ་དྲུག་སྨྲས། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ། མདོ་རྒྱུད་སློབ་གཉེར་མི་དགོས་པར། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཐབས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་སྤྱོད་ནི། །ཅར་ཕོག་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཐབས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ནི། །རང་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི། །མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་ཀུན་ནས་གསུངས། །བླུན་པོས་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཡང་། །དཔྱད་མཁན་སྡུག་མཁན་རང་གི་སེམས། །དུག་ལྔ་ཉོན་མོངས་སེམས་ལས་བྱུང་། །དད་པ་མོས་གུས་སེམས་ལས་བྱུང་། །ངན་སོང་འཁོར་བར་འཁྱམས་རྒྱུ་སེམས། །མཐོ་རིས་ཐར་པ་ཐོབ་རྒྱུ་སེམས། །ལུས་ནི་ཁོང་པ་གོས་རུལ་འདྲ། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སེམས་ཡིན་པས། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ན། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཆོད་པ་ཡིན། །ཐང་ཤིང་སྡོང་པོ་གཅིག་སྐམ་ན། །ལོ་འདབ་ཁྲི་འབུམ་སྐམ་དང་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་དེ། །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་ གདལ། །གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཅི་ལྟ་བུ། །སྙམ་དུ་ལུས་ལ་ཚོལ་བར་བྱ། །ལུས་ལ་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི། །ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་སྟེང་འོག་བཅུ། །ནམ་མཁའི་ཕ་མཐའ་ཚུལ་ལ་ཚོལ། །གལ་ཏེ་སེམས་དེ་མ་རྙེད་ན། །མ་རྙེད་བསམ་མཁན་སེམས་མིན་ནམ། །བལྟས་པས་སེམས་དེ་མེད་ན་ནི། །དགའ་སྡུག་སྣང་བ་ཅི་ལ་སྐྱེ། །ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་གང་ནས་བྱུང་། །སེམས་མེད་ས་རྡོ་ཁྱད་པར་ཅི། །དེ་ལྟར་ལེགས་པར་རྩད་བཅད་པས། །སེམས་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དངོས་པོ་མེད། །སེམས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་འཆར་ཞིང་གར་ཡང་རྒྱུག །སེམས་ནི་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ། །སེམས་ནི་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཉིད། །སེམས་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟག་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་ཞིང་འཆར། །སེམས་ནི་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཏུར་ཏུར་འཕྲོ། །སེམས་ལ་འགྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །དང་པོ་གང་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་། །བར་དུ་གར་ཡང་མི་གནས་ལ། །ཐ་མ་གར་སོང་འདིར་འགགས་མེད། ། མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་བ་དབུ་མའི་ལམ། །སེམས་ལ་ཡེ་ནས་ཚང་བར་གནས། །དེ་དོན་ཡིད་ལ་གསལ་ན་ཡང་། །ངག་ནས་བརྗོད་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། །ལྐུགས་པས་བུ་རམ་ཟོས་པ་བཞིན། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དངོས་སུ་འཆར། །ལྷག་མཐོང་
Chinese
对这些获得理解。 一切法皆是空性，空性本身。 非言说思念表达之境，如虚空澄澈之中央。 生起“是这样”的想法，产生理解。 对此生起定解， 被说是见解空性。 那是空性总义 的，作为一种方式进行禅修， 被称为班智达的观察禅修。 大多数格西的修行方式是这样。 大手印的宗派中，像这样 空性落入了所知的事物本性中。 见解的理解是干枯的， 因为它本身就是分别念。 禅修的理解并非是证悟。 念诵苏巴瓦（藏文：སུ་བྷ་ཝ།，梵文天城体：सुभाव，梵文罗马拟音：subhāva，自性）的咒语， 土地、石头、山、岩石、城镇等， 一切皆空无所有。 如虚空般用心禅修。 大多数咒师的禅修方式是这样。 首先禅修坛城本尊。 然后外器世界， 禅修融入宫殿中。 内情一切有情众生， 也融入坛城本尊的眷属中。 眷属们融入主尊。 主尊融入心间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，吽）。 吽也从下往上融入， 融入那达（藏文：ནཱ་ད，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，声）如毛发尖端般。 那也消失了，是空性。 如虚空般禅修， 这是仪轨师的空性。 大手印宗派中， 如果空性落入增益中， 那也是分别念的连串， 并非是禅修的证悟。 轮回中出生的根本是， 因为执着于我。 调伏此我执的方法， 需要证悟无我的智慧。 所谓“我”是什么呢？ 这个身体不是， 瓶子、腿、海螺、牙齿和眼睛。 身体是各个部分， 每一个都不是我， 因此身体中没有我。 心也不是我， 没有形状、颜色和事物。 不 স্থির于一处，散乱纷飞。 因此心也不是我， 如果身体和心两者都不是我， 那么不是身体和心的我，又在哪里呢？ 所谓“我”仅仅是依赖。 不是实有，没有成立意义。 像这样禅修就能平息我执。 如果证悟无我，就能解脱。 智者们如此禅修。 大手印宗派中， 这样禅修无法证悟。 空性落入了对治品中。 所断和对治不是分开的， 观视任何显现的自性就能解脱。 像这样空性有三种错谬。 手印老者
English
Take understanding of these. All dharmas are emptiness, emptiness itself. Not the realm of speech, thought, or expression, like the center of clear sky. The thought arises, "It is like this," and understanding dawns. When definite knowledge arises about that, it is said to be the view of emptiness. That is the general meaning of emptiness, meditating in that way, it is called the analytical meditation of a Paṇḍita. Most Geshes practice in this way. In the tradition of Mahāmudrā, like that, emptiness falls into the nature of knowable objects. The understanding of the view is dry, because it itself is conceptual thought. The understanding of meditation is not realization. By reciting the mantra of Subhāva (藏文：སུ་བྷ་ཝ།，梵文天城体：सुभाव，梵文罗马拟音：subhāva，self-nature), land, stones, mountains, rocks, cities, etc., all are empty without existence. Meditate with the mind as if it were the sky. Most mantra practitioners meditate in this way. First, meditate on the maṇḍala deities. Then, the outer world, the realm of existence, meditate on dissolving into the celestial palace. All sentient beings, the inner essence, also dissolve into the retinue of the maṇḍala deities. The retinue dissolves into the main deity. The main deity dissolves into the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，Hūṃ) at the heart. The Hūṃ also dissolves upwards, dissolving into the nāda (藏文：ནཱ་ད，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，sound) like the tip of a hair. That also disappears, it is emptiness. Meditating as if it were the sky, that is the emptiness of a ritual performer. In that tradition of Mahāmudrā, if emptiness falls into elaboration, that is also a series of conceptual thoughts, it is not the realization of meditation. The root of being born in saṃsāra is, because of clinging to self. The method to subdue that clinging to self, requires the wisdom of realizing selflessness. What is called "self"? This body is not, bottle, leg, conch, teeth, and eyes. The body is separate parts, each one is not the self, therefore, there is no self in the body. The mind is also not the self, without form, color, or substance. Not abiding in one place, scattering in many directions. Therefore, the mind is also not the self, if both body and mind are not the self, then where is the self that is not body and mind? What is called "self" is merely dependent. Not real, not established in meaning. Meditating like this pacifies clinging to self. If one realizes selflessness, one is liberated. Thus, the wise meditate. In the tradition of Mahāmudrā, meditating in this way does not lead to realization. Emptiness falls into the antidote. What is to be abandoned and the antidote are not separate, liberation comes from looking at the nature of whatever arises. Like this, there are three mistakes of emptiness. Old man of the handprint
Chinese
虽非广大之行，然未悟大印之人，若修习之，则云能稍减障蔽。共同乘之胜观，小调拉嘎阿亚，马年（藏历）仲月十六日说。吉祥！ ༈ །།那摩 玛哈 穆扎耶（藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महामुद्राये，梵文罗马拟音：Namo Mahāmudrāye，汉语字面意思：顶礼大手印）。 无需学经教，现证空性之方便，大手印之认识，即时顿悟之方便。诸法之根本，唯是自心，经教诀窍皆如是说。愚者若以理分析，分析者、受苦者，乃自心也。五毒烦恼由心生，信心敬仰由心生，堕恶趣轮回之因是心，得天界解脱之因是心。身如空壳烂衣，轮回与涅槃，一切之根本是心，故若断心之根本，则诸法之根本皆断。如一棵檀香树枯萎，则千百万枝叶亦枯萎。故当观自身之心，于身之内外何处遍布？是何形状颜色？当于身中寻之。若身中无，则于外之四方八隅上下十方，于虚空之边际寻之。若未寻得此心，则未寻得之念者，非心耶？观之若心不存在，则喜怒之感受从何而生？嗔恨贪欲从何而来？无心与土石有何差别？如是善加追究，则心性并非存在，无有形状颜色事物。心并非不存在，种种显现且随处游走。心并非唯一，八识聚种种散发。心并非他异，本体心性唯一。心并非恒常，无常种种变化显现。心并非断灭，相续不断突突散发。心之动摇种种，最初从何未生，中间何处亦不住，最后去向何方，此处无止息。远离八边之中道，心本具足。此理虽于心中明了，然口不能言说，如哑巴食糖，不可说不可思不可言，真实显现。胜观
English
Though not a vast practice, for those who haven't realized Mahamudra, practicing it is said to slightly diminish obscurations. The Vipassana of the common vehicle, a small song, Raga Asya, spoken on the sixteenth day of the Horse year's (Tibetan calendar) middle month. May there be auspiciousness! ༈ །།Namo Mahamudraye (藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महामुद्राये，梵文罗马拟音：Namo Mahāmudrāye，汉语字面意思：顶礼大手印). Without needing to study scriptures, the means to directly realize emptiness, the introduction to Mahamudra is the method of instant recognition. The root of all phenomena is none other than one's own mind, as stated in all scriptures and instructions. Even if fools analyze with reason, the analyzer and sufferer is one's own mind. The five poisons and afflictions arise from the mind, faith and devotion arise from the mind. The mind is the cause of wandering in the lower realms of samsara, the mind is the cause of attaining higher realms and liberation. The body is like an empty shell, like rotten clothes. Samsara and Nirvana, the root of all is the mind, therefore, if the root of the mind is severed, then the root of all phenomena is severed. If one sandalwood tree dries up, then a hundred thousand leaves also dry up. Therefore, one's own mind, where does it pervade inside and outside the body? What is its shape and color? One should search for it in the body. If it's not in the body, then in the outer four directions, eight intermediate directions, ten directions of above and below, search for it at the edge of the sky. If that mind is not found, isn't the one thinking 'not found' the mind? If the mind is not there when looked at, then from where do feelings of joy and sorrow arise? From where do hatred and desire come? What is the difference between a mindless earth and stone? Thus, when thoroughly investigated, the nature of mind is not existent, it has no shape, color, or substance. Mind is not non-existent, it variously appears and wanders everywhere. Mind is not singular, the eight consciousnesses variously emanate. Mind is not different, its essence is the single nature of mind. Mind is not permanent, impermanent, it variously changes and appears. Mind is not annihilated, it continuously and incessantly throbs. There are various movements in the mind, initially it is unborn from anywhere, in the middle it does not abide anywhere, and finally, where has it gone? There is no cessation here. The Middle Way, free from the eight extremes, is inherently present in the mind. Although that meaning is clear in the mind, it cannot be expressed in words, like a mute person eating sugar. Inexpressible, unthinkable, unspeakable, it directly appears. Vipassana