Tibetan
ཀོན་མཆོག་སྟེ། །གསུང་ནི་དམ་ཆོས་འབྱུང་བའི་གནས། །ཐུགས་ནི་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡོན་ཏན་ཡི་དམ་ལྷ་ཡི་ཚོགས། །ཕྲིན་ལས་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་བླ་མ་ལ། །བདག་སོགས་འགྲོ་ཀུན་སྐྱབས་སུ་མཆི། །རང་གི་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ། །ངོ་ཤེས་ཐག་ཆོད་གདེང་ཐོབ་ན། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་སོང་། །དེ་ཡི་ངང་ལ་མཉམ་བཞག་པ། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་སྐྱབས་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན། །དེ་དོན་རྒྱུན་དུ་ཉམས་བླངས་ན། །རང་ཉིད་དགེ་འདུན་གྲལ་ཚུད་པས། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་སོང་། །དེ་ནི་དོན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན། ། སྐྱབས་འགྲོའི་གནད་འགག་གླུ་ཆུང་འདི། །རྟ་ལོ་བྱ་ཟླའི་ཚེས་དགུ་ལ། །ཉམས་ལ་ཤར་ནས་བྱུང་རྒྱལ་སྨྲས། །མངྒ་ལཾ། །བྷ་ཝནྟུ། །ན་མོ་ཤཱཀྱ་མུ་ན་ཡེ། སྐྱབས་སྡོམ་བསྙེན་གནས་སྡོམ་པའི་ཕྱོགས། །ཚངས་སྤྱོད་དགེ་བསྙེན་དགེ་ཚུལ་དང་། །དགེ་སློང་རྣམས་ནི་ཁྱིམ་སྤངས་པ། །སྡོམ་པ་ཞུ་དང་བསྲུང་བའི་དུས། །ཕྱི་མ་ལྷ་མི་བདེ་སྐྱིད་འདོད། །ལེགས་སྨོན་སྡོམ་པ་ཐ་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་གནས་སྤངས་ཐར་པ་འདོད། །ངེས་འབྱུང་སོ་ཐར་འབྲིང་པོའོ། །འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་བློ། །རབ་སྟེ་ཐེག་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། །ཞུ་ལུགས་བསྲུང་ལུགས་ཁྱད་མེད་དེ། །བསམ་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཕྱི་རོལ་བོན་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི། །ལྷ་དང་རྟེན་ལ་ཕྱག་མཆོད་སྤངས། །སེམས་ཅན་གནོད་པའི་བསམ་སྦྱོར་སྤངས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མཐུན་མི་བྱ། །སྐྱབས་འགྲོའི་ཁྱད་པར་བསླབ་བྱ་ཡིན། །སྐུ་གཟུགས་ལེགས་པོ་དོད་ཙམ་ཡན། །གླེགས་བམ་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ཡན། །དགེ་འདུན་སེར་གོས་གྱོན་ཚད་ཡན། །དད་གུས་བྱ་བ་ཆ་མཐུན་གྱི། །སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་པ་ རྣམ་གསུམ་ཡིན། །ནངས་ནུབ་རྒྱུན་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ། །ཅི་ཟའི་ཕུད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་མཆོད། །ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དཀོན་མཆོག་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི། །རིམ་གྲོས་ཕན་ཡང་མི་བྱེད་སྤངས། །དེ་ལྟར་རྣམ་དགུ་མ་བསྲུངས་ན། །སྐྱབས་འགྲོའི་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་གསུངས། །སྐྱབས་སྡོམ་རྒྱུད་ལ་མི་ལྡན་ན། །དབང་དང་སྡོམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས། །ཞུས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞབས་མེད་སྣོད་དུ་ཆུ་བླུགས་འདྲ། །ཕྱི་པ་ནང་པ་བན་དང་བོན། །སྐྱབས་འགྲོ་འདི་ཡིས་སོ་སོར་ཕྱེས། །དཔེར་ན་སྡེ་རིགས་སོ་སོ་ཡང་། །མགོ་དཔོན་ཁྱད་པར་ཡིན་དང་མཚུངས། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ནི། །ཐུབ་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་
Chinese
是圣众。语乃正法生起处，心乃佛陀之自性，功德本尊天众聚，事业空行护法等。一切圣众集于上师尊，我等众生皆皈依。自心本性即是佛，若能识认定解生，即是皈依于佛陀。安住于彼之体性，因无胜彼之皈处，是为皈依于法宝。彼义若能恒常修，自身即入僧众数，是为皈依于僧宝。此乃真实之皈依。 此皈依之要义小歌，马年鸡月之初九，由觉受生起而随口说。吉祥！圆满！顶礼释迦牟尼！皈依戒律近住戒之方面，梵行居士沙弥和，比丘等乃出家众，受戒以及守护之时，来世欲求天人乐，善愿戒律为下品。轮回舍处欲求脱，出离别解脱为中品。众生皆欲得佛果之意乐，最胜乃大乘之戒律。受法守法无差别，然由发心之别而分三。外道苯教及，神祇与依处之礼敬舍，害众生之思行舍，不与外道者为伍。乃皈依之差别学处。身像精美略微可，经函文字一字可，僧众着黄衣皆可，以信敬行事皆随顺，乃皈依之学处三者也。早晚恒常行皈依，任何食物之精华供圣众，无论生病痛苦有何事，与圣众相违背之，仪轨饶益亦不作应舍弃。如是九种若不守护者，言皈依之利益不生。若相续中无皈依戒，灌顶与戒律发心等，虽受亦不得成就，如无底之器皿注水般。外内佛徒与苯徒，以此皈依而各自分，譬如部落之各自，亦如首领之差别一般。近住八关斋戒者，乃佛陀为在家众所说。
English
Is the Holy Assembly. Speech is the source of the arising of the sacred Dharma, Mind is the very essence of the Buddha, Qualities are the gathering of Yidam deities, Activity is the Dakinis, Dharma protectors, etc. All the Holy Assemblies gather in the Lama, I and all beings take refuge. One's own mind itself is the Buddha, If one can recognize and gain certainty, Then one has taken refuge in the Buddha. Abiding in that nature, Because there is no refuge superior to it, One has taken refuge in the Dharma Jewel. If one constantly practices that meaning, One's own self enters the ranks of the Sangha, One has taken refuge in the Sangha. This is the true refuge. This little song of the essential points of refuge, On the ninth day of the Horse Year, Bird Month, Arising from experience, I spoke spontaneously. Auspicious! May it be fulfilled! Homage to Shakyamuni! In terms of refuge vows and the vows of the near-abiding, Celibate lay practitioners, novices, and, Monks are those who have renounced household life, At the time of receiving and guarding vows, Wishing for the happiness of gods and humans in the future, The vow of good wishes is the lowest. Wishing to abandon the place of Samsara and seek liberation, The Pratimoksha of definite emergence is the middle. The intention to attain Buddhahood for all beings, Is the supreme Mahayana discipline. The manner of receiving and guarding is no different, But it becomes three due to the difference in intention. Abandoning the worship of gods and supports of external Bon and heretics, Abandoning the thought and action of harming sentient beings, Not associating with heretics. These are the precepts that distinguish refuge. A beautiful statue is acceptable to some extent, A scripture, even a single letter, is acceptable, Monks wearing yellow robes are all acceptable, Acting with faith and respect is all in accordance, These are the three precepts of refuge. Taking refuge constantly in the morning and evening, Offering the essence of whatever is eaten to the Holy Ones, No matter what sickness or suffering arises, Anything that is contrary to the Holy Ones, Rituals that are beneficial should also be abandoned. If these nine are not guarded in this way, It is said that the benefits of refuge will not arise. If the refuge vow is not in the continuum, Empowerment and vows, generation of Bodhicitta, etc., Even if received, they will not be accomplished, Like pouring water into a bottomless vessel. Outsiders, insiders, Buddhists, and Bonpos, Are distinguished by this refuge. For example, each tribe, Is like the difference between leaders. The eight-limbed near-abiding vow, Was spoken by the Buddha for householders.
Tibetan
གནང་། །དེ་ལ་བསྲུང་བྱ་བརྒྱད་ལས་མེད། །ཡུན་ནི་ཉིན་ཞག་ཕྲུག་གཅིག་བསྲུང་། །ཟས་གཅིག་པ་ཡི་སྡོམ་པ་ནི། །དེ་སྟེང་གདན་གཅིག་བྱེད་པ་སྟེ། །ས་ཡི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས། །བསྙེན་གནས་གདན་གཅིག་དུས་གཅིག་བསྲུང་། །དེ་ལ་ཆབ་ལེན་ལྷམ་ཕུད་པ། །ཇོ་བོ་རྗེ་ཡིས་མཛད་པ་ལེགས། །སྨྱུང་གནས་དོན་ཡོད་ཞགས་པ་དང་། །བཅུ་གཅིག་ཞལ་གྱི་ གཟུངས་ལས་གསུངས། །ཉིན་ཡ་གདན་གཅིག་བསྲུང་བ་ལ། །ཤ་དང་རུས་པ་ཚིལ་ཡང་སྤང་། །ཉིན་ཡ་ངག་ནི་བཅད་པའི་དུས། །བཟའ་བཏུང་ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཡང་སྤངས། །འདོན་པ་སྔགས་ནི་ཡིད་འདོན་བྱེད། །དེ་ལྟར་ཞག་གཉིས་སྨྱུང་གནས་གཅིག །ཚེས་གཅིག་ནས་བཟུང་བཅུ་དྲུག་བར། །བསྲུང་བ་དཀར་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཚེ་ཆོ་ག་མ་ཆག་པ། །གཟུངས་རིང་བསྙེན་པ་བྱས་པ་ནི། །བཅུ་གཅིག་ཞལ་གྱི་བསྙེན་པ་རྫོགས། །སྨྱུང་གནས་དང་ནི་དཀར་ཕྱོགས་ནི། །དགེ་སློང་གིས་ཡང་བསྲུང་དུ་རུང་། །ཟས་གཅིག་པ་ཡང་བསྲུང་དུ་རུང་། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ནི། །ཁྱིམ་པ་ཡིན་པས་བསྲུང་མི་རུང་། །བཅོ་ལྔ་དང་ནི་གནམ་སྟོང་ལ། །གདན་གཅིག་ལ་སོགས་དགེ་བསྙེན་གྱིས། །བསྲུང་བ་དགེ་བསྙེན་གསོ་སྦྱོང་ཡིན། །རྩ་བཞི་ཆང་ལྔ་ཕྱི་དྲོའི་ཟས། །མལ་སྟན་ཆེན་པོ་མཐོན་པོ་དང་། །གླུ་གར་རྒྱན་ཆ་གསར་པ་དང་། །བརྒྱད་པོ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། །འདུལ་བའི་ལུང་ནས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྲུང་བྱ་བརྒྱད་པོ་སྟེ། །མངོན་པ་རྣམས་ལ་མཚན་མོ་དང་། །སྨད་ཚོང་མ་ལ་ ཉིན་བསྲུང་དང་། །ཞག་ཕྱེད་སྡོམ་པ་ཐུབ་པས་གནང་། །རྩ་བཞི་ཆང་ལྔ་བསྲུང་བ་ནི། །ཚངས་སྤྱོད་དགེ་བསྙེན་ཡོངས་སུ་གྲགས། །དེ་དག་ཚང་བར་མི་བསྲུང་བར། །ལོག་གཡེམ་སྤངས་བའི་ལྔ་པོ་ནི། །ཁྱིམ་པ་དགེ་བསྙེན་ཡིན་པའོ། །དེའང་སྣ་གཅིག་བསྲུང་བ་དང། །སྣ་འགའ་བསྲུང་སོགས་རིགས་བདུན་བཤད། །སྐྱབས་སྡོམ་ཁོ་ན་སྲུང་བ་ཡང་། །དགེ་བསྙེན་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །ལྷ་འདྲེ་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་ཡིན། །བར་མ་རང་བྱུང་སྡོམ་པ་ཡང་། །དགེ་ཚུལ་དང་ནི་ཆ་འདྲ་ལ། །རབ་བྱུང་ཆ་ལུགས་འཆད་པ་ཡིན། །དགེ་ཚུལ་རྩ་བཞི་ཆང་ལྔའི་སྟེང་། །གླུ་གར་དང་ནི་རོལ་མོའི་སྒྲ། །ཕྲེང་བ་དང་ནི་སྤོས་བྱུག་པ། །རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། །ཁྲི་སྟན་ཆེན་པོ་མཐོན་པོ་དང་། །དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་དང་། །གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤངས་དང་བཅུ། །དེ་དག་གཞན་ནི་གོ་སླ་སྟེ། །མགུར་དང་འདོན་པའི་གདངས་དབྱངས་སོགས། །མིན་པའི་སྒྲུང་སོགས་མི་རུང་ངོ་། །ལྷ་ལ་མཆོད་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ
Chinese
好的。其中没有超过八种应守护之法。时限是守护整整一天一夜。持守过午不食的戒律，还要加上只坐一个座垫。这是《地藏菩萨本愿经》中所说。近住斋戒是守护一个座垫、一个时段。此外，洗浴和脱鞋，是觉窝杰（阿底峡尊者）所作的善规。禁食斋戒出自《不空罥索续》和《十一面观音》的陀罗尼。单日守护一个座垫时，要戒除肉、骨头和脂肪。单日禁语时，食物和饮料，甚至一滴水也要戒除。念诵经文和咒语要用心。像这样，两天算作一次禁食斋戒。从初一到十六，守护这些被称为白净方面。在那时，仪轨不中断，修持长咒，就是圆满了十一面观音的修持。比丘也可以守护禁食斋戒和白净方面。也可以守护过午不食。近住斋戒的八支，因为是在家人，所以不能守护。在十五和三十（藏历），像只坐一个座垫等，居士所守护的是居士布萨。四根本罪和五种酒，以及下午的食物，大而高的床铺，歌舞和新装饰品，这八者是八支。这是在律藏中所说的。像这样，有八种应守护之法。对于出家人来说，是晚上和妓女那里白天守护，半天的戒律是佛陀开许的。守护四根本罪和五种酒，被称为梵行居士。不完全守护这些，只守护断除邪淫的五条戒律，就是居家居士。其中，守护一种或几种等，有七种类别。仅仅守护皈依戒，也是为了获得居士戒。所有天神和鬼神都是居士。中间的自生戒律，与沙弥相似，是讲解出家仪轨。沙弥在四根本罪和五种酒的基础上，还要加上歌舞和音乐的声音，花环和香水涂抹，装饰和色彩艳丽的衣物，高大华丽的床榻，非时食，以及不接受金银等十条戒律。其他的那些很容易理解，不是为了供养天神，而是唱诵和念诵的曲调等，不是那样的故事等是不允许的。
English
Okay. There are no more than eight things to be protected. The duration is to protect for a whole day and night. The vow of eating only one meal a day also includes sitting on only one cushion. This is stated in the Sutra of the Earth Store Bodhisattva's Fundamental Vows. The Upavasa is to protect one seat and one time. In addition, bathing and taking off shoes are good rules made by Jowo-je (Atisha). Fasting is mentioned in the Amoghapasha Sutra and the Eleven-Faced Avalokiteshvara Dharani. When guarding one seat for a single day, meat, bones, and fat should be avoided. When refraining from speech for a single day, food and drink, even a drop of water, should be avoided. Reciting scriptures and mantras should be done with the mind. In this way, two days are counted as one fasting. From the first to the sixteenth, guarding these is called the white side. At that time, the rituals are not interrupted, and practicing the long mantra is the completion of the practice of the Eleven-Faced Avalokiteshvara. Monks can also observe fasting and the white side. It is also possible to observe eating only one meal a day. The eight branches of Upavasa cannot be observed by householders. On the fifteenth and thirtieth (Tibetan calendar), such as sitting on only one cushion, the lay practitioners observe the layperson's Uposatha. The four root vows and the five kinds of alcohol, as well as afternoon food, large and high beds, singing and dancing, and new ornaments, these eight are the eight branches. This is what is said in the Vinaya Pitaka. In this way, there are eight things to be protected. For monks, it is protecting at night and from prostitutes during the day, and the half-day precepts are permitted by the Buddha. Guarding the four root vows and the five kinds of alcohol is known as a celibate layperson. Not fully guarding these, but only guarding the five precepts of abstaining from sexual misconduct, is a householder layperson. Among them, guarding one or several, etc., there are seven categories. Merely guarding the refuge vow is also to obtain the layperson's vow. All gods and demons are laypersons. The intermediate self-arising precepts are similar to those of a novice monk and explain the monastic rituals. In addition to the four root vows and the five kinds of alcohol, a novice monk must also add the sounds of singing and dancing and music, garlands and perfumes, decorations and colorful clothes, tall and luxurious beds, untimely food, and the ten precepts of not accepting gold and silver. The others are easy to understand. Not for offering to the gods, but the tunes of chanting and recitation, etc., stories that are not like that are not allowed.