Tibetan
དག་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། །འཕེན་བྱེད་དགེ་བས་འཕང་སྟེ་འདི་ན་ཕྱིན། །ད་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་བརྩོན་ན་ནི། །རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་རྫོགས་ཏེ་གཏན་བདེ་འགྲུབ། །འོན་ཏེ་ད་རེས་དགེ་སྡིག་གང་བསགས་ན། །རྫོགས་བྱེད་སྡིག་པས་རྫོགས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡར་འགྲོ་མར་འགྲོའི་ས་མཚམས་ད་རེས་ཏེ། །འཛམ་གླིང་ལས་ཀྱི་ས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་འདྲ་དམ་ཆོས་སྤྱོད་པའི་སྐལ་པ་ཅན། །བསྐལ་པ་བརྒྱ་དང་སྟོང་དུ་ལན་རེ་ཙམ། །ད་རེས་གཏན་བདེའི་འདུན་མ་མི་བསྒྲུབ་པར། །གཏན་ཕུང་མི་དགེའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་འདི། །སྐེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ཞགས་པས་མ་ཐེབས་སམ། །སྙིང་ལ་འགོང་པོ་སྟོབས་ཆེན་སུ་ཞུགས་ནས། །ཡིད་ལྟ་བཞིན་ནོར་བུ་ཆུ་ལ་འཕེན་པ་བཞིན། །མི་ལུས་རིན་ཆེན་ཆུད་ཟོས་བློ་རེ་ནོར། །ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་གྱིས། །མངའ་ཐང་སྟོབས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ ཚུལ། །མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་གསུངས་པ་ཐོས་བཞིན་དུ། །ཚེ་ཐུང་དགུན་གང་ཉི་མ་ཙམ་འདི་ལ། །བཙན་ཕྱུག་སྟོབས་འབྱོར་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པའི་དོན། །མི་དགེའི་སྡིག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྙིང་ཁམས་ཅན། །བརྒྱ་བྱིན་བཙུན་མོ་ལྷ་མོ་བདེ་སོགས་མ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེ། །བུད་མེད་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །འཁོར་ཚོགས་བཙུན་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་སོགས་པར། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད་ཐོས་ན། །ད་རུང་ཐ་མལ་བུད་མེད་འདོད་པ་ཨང་། །ཡུད་ཙམ་འཁྲིག་པའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དེས། །སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་རུ་བཟོད་དཀའ་བའི། །ངན་སོང་ཚོར་བ་དྲག་པོ་མྱོང་ཤེས་བཞིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་གཏོང་བའི་སྨྱོ་ཚབས་ཅན། །ཐོབ་དཀའི་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ། །རིན་ཆེན་གླིང་ནས་སྟོང་ལོག་མི་ཆོག་པར། །སྡིག་ལྟུང་ཁུར་པོ་ཁྱག་ཚད་ཁུར་འགྲོ་བ། །སྙིགས་དུས་སྐྱེས་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ། །སྨྱོན་པའི་གར་བཞིན་མི་བྱེད་མེད་རྣམས་ལ། །ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཤིག་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས། །ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུཾ། དལ་འབྱོར་ཐོབ་དཀའ་དྲན་པའི་གླུ་ཆུང་འདི། །རྟ་ལོ་གྲོ་ཞུན་ཡར་ཚེས་བརྒྱད་ སྔོན་མར། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་ཡིད་ལ་ཤར་ནས་སྨྲས།། ༈ །ཨེ་མ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས། །འདུས་བྱས་དང་ནི་འདུས་མ་བྱས། །དེ་ལ་མ་འདུས་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ནམ་མཁའ་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས། །དེ་ནི་རྟག་ཅིང་འཕོ་འགྱུར་མེད། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཏེ། །དེ་ནི་མི་རྟག་འཕོ་འགྱུར་བྱེད། །
Chinese
清净之果是，以牵引之善牵引而至此。如今若精进于善业，以圆满之善而圆满，成就恒常之乐。然而今生所积善恶，以圆满之恶而圆满，堕入恶趣。上升下堕之分界即在此刻，世间称为业力之地。如是具有修持正法之福分者，于百千劫中仅有一次。如今不成就恒常安乐之愿望，却精进于恒常毁灭之不善业，难道未被魔之索套住脖颈吗？是何强大之鬼神入驻于心，如将如意宝抛入水中般，虚耗珍贵人身，何等愚昧！梵天、帝释天、转轮圣王之权势力量，亦是无有实义之相。如是于经续中听闻，于此短暂如冬日之阳光般的生命中，为获得些许权势财富，却行不善之恶业，是何等之心肠！帝释天之妃嫔天女等，转轮圣王之珍宝妃，具备三十二种功德之女子，八万眷属妃嫔等，听闻如梦幻般无有实义，如今仍贪恋凡俗女子吗？以短暂交合之乐，明知将感受百千俱胝世难以忍受之恶趣剧苦，却放纵破戒，是何等疯狂！难得之闲暇圆满人身，不可从珍宝洲空手而归，却背负罪恶堕落之重担而去，末世所生之珍贵人身，对于不做疯狂之举者，祈请圣观世音菩萨以慈悲垂视！嗡嘛呢呗美吽（藏文：ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：ओṃ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思： 嗡啊！莲中之宝！吽）。忆念难得闲暇之短歌，于马年（2014）麦熟月上弦初八，拉嘎阿亚心中显现而说。 唉玛！显有世间轮回法，有为与无为，其中无不包含。法界与法身，虚空等是无为法，彼乃恒常不变。色身与世间，一切有情皆是有为法，彼乃无常变迁。
English
The fruit of purity is that, propelled by virtuous action, it goes forth here. Now, if one strives in virtuous deeds, one will be perfected by perfecting virtue, and attain lasting happiness. However, whatever good or evil is accumulated now, one will be perfected by perfecting evil, and go to the lower realms. The boundary between going up and going down is now, which the world calls the place of karma. Those who have the fortune to practice the sacred Dharma like this, it is only once in a hundred thousand eons. Now, instead of fulfilling the desire for lasting happiness, one strives in non-virtuous deeds that lead to eternal ruin. Is one not caught by the noose of the demon around the neck? What powerful demon has entered the heart, that one wastes the precious human body like throwing a wish-fulfilling jewel into the water? How foolish! The power and strength of Brahma, Indra, and the Universal Monarch are also without essence. As one hears from the sutras and tantras, in this short life like the winter sun, for the sake of gaining a little power and wealth, one engages in non-virtuous and evil deeds. What kind of heart is that! The consorts of Indra, goddesses, and other deities, the precious consort of the Universal Monarch, women endowed with thirty-two qualities, eighty thousand retinue consorts, etc., one hears that they are like dreams, without essence. Does one still desire ordinary women? Knowing that the pleasure of a moment's intercourse will cause one to experience unbearable intense suffering in hundreds of thousands of millions of lifetimes in the lower realms, one recklessly breaks vows. What madness! The precious human body with leisure and opportunity, which is difficult to obtain, one must not return empty-handed from the precious island, but instead carries the burden of sin and downfall. The precious human body born in the degenerate age, for those who do not act like madmen, may the noble Avalokiteśvara look upon them with compassion! Om Mani Padme Hum (Tibetan: ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: ओṃ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, Literal Chinese meaning: Om! Jewel in the Lotus! Hum). This short song of remembering the difficulty of obtaining leisure and opportunity, was spoken by Raga Asya, arising in his mind on the eighth day of the waxing moon of the month of Mair in the Horse year (2014). Ema! Appearances and existence, samsara and nirvana, phenomena, conditioned and unconditioned, there is nothing that is not included in them. The Dharmadhatu and Dharmakaya, the skies, etc., are unconditioned. They are permanent and unchanging. The Rupakaya and the world, all sentient beings are conditioned. They are impermanent and changing.
Tibetan
དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །རྟག་པར་གནས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཡུན་ནི་རིང་ཐུང་ཅི་ཡང་སྲིད། །སྟོང་གསུམ་རབ་འབྱམས་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །རི་རབ་གླིང་བཞི་ཉི་ཟླ་རྣམས། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་བརྒྱ་རེ་སྟེ། །ཡུན་རིང་བར་དུ་གནས་ན་ཡང་། །མཐར་ནི་མེ་ཆུ་རླུང་གིས་འཇིག །སྤྲུལ་སྐུ་བསྐལ་བཟང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མཚན་དཔེའི་རྒྱན་ལྡན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །དེ་ཡང་མི་རྟག་འདས་ཚུལ་སྟོན། །རང་སངས་རྒྱས་དང་དགྲ་བཅོམ་པ། །མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་མེད་ཅིང་། །ཉོན་མོངས་རྩད་ནས་ཟད་རྣམས་ཀྱང་། །སྐུ་ལུས་མི་རྟག་མྱ་ངན་འདའ། །ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། །བསོད་ ནམས་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཆེན་ཡང་། །ཚེ་ཚད་རྫོགས་ནས་དབང་མེད་འཆི། །བསྐལ་པ་ཡར་འཕེལ་མར་འགྲིབ་དང་། །ནམ་ཟླ་དུས་བཞི་མི་རྟག་འགྱུར། །ཕྱི་རོལ་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ཅན། །རི་དང་བྲག་ལ་མི་ཐོགས་པར། །དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱར་འཕུར་ནུས་ཀྱང་། །འཆི་བ་མིན་པར་འགྲོ་ས་མེད། །གེ་སར་དམག་དཔོན་རིན་ཆེན་སོགས། དཔའ་རྩལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་། །འཆི་བདག་གཤིན་རྗེ་བཟློག་མ་ཐུབ། །མུ་སྟེགས་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་སོགས། །རྡོ་ཡི་ཆར་པ་འབེབས་ནུས་ཤིང་། །སྡིགས་མཛུབ་བྱ་རོག་སར་ཕབ་ཀྱང་། །ནུས་མཐུས་འཆི་བདག་བཟློག་ཐབས་མེད། །བློན་པོ་རིན་ཆེན་བློན་པོ་མགར། །ཨ་པོ་ལྕང་རྒན་ལ་སོགས་ཀྱང་། །གཏམ་དང་བློ་ཐབས་མཁས་ན་ཡང་། །འཆི་བདག་གཏམ་ལ་བློས་མ་ཟློག །བསྐལ་པ་ཆགས་ནས་ད་ལྟའི་བར། །མི་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས། །སྟོན་འཇུག་རྩི་ཐོག་བཞིན་དུ་ཡལ། །རིམ་པ་རིམ་པར་ཡལ་ནས་སོང་། །མ་ཤི་ལུས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ལོ་ཟླ་ཞག་དུས་རིམ་བཞིན་འགྲོ། །མི་ཚེ་མ་ཚོར་ཡུད་ཙམ་ཟད། །མ་ལ་སྐྱེས་ནས་དུས་རྟག་ཏུ། །གོམ་གང་ཙམ་ཡང་མ་ འཆུགས་པར། །འཆི་བདག་ཕྱོགས་སུ་ཡུད་ཡུད་འགྲོ། །དེང་སང་དུས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ། །ཚེ་ཚད་བཞི་བཅུ་ཁ་རལ་གསུངས། །དེ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། །མངལ་དུ་འཆི་དང་བཙས་ཙམ་འཆི། །གོག་ཙམ་འཆི་དང་རྒྱུག་ཙམ་འཆི། །གཞོན་ནུ་དར་མ་རྒན་པོ་སོགས། །འཛམ་གླིང་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད། །ལུས་ནི་མི་གཙང་ཤ་ཁྲག་རྫས། །རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་ནད་ཀྱི་ཚང་། །བཀྲེས་སྐོམ་ཚ་གྲང་རེག་མི་བཟོད། །ཇི་ལྟར་གཅེས་སྤྲས་ཆེར་བྱས་ཀྱང་། །རྫ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་ཞིག་ཆག །བསྲུང་བ་བརྒྱ་ཡིས་བསྲུངས་ན་ཡང་། །ནམ་ཞིག་བྱུར་གྱི་འདྲེ་སྲིན་ན། །དར་ཕྲུག་རས་ཀྱིས་བཏུམ་ན་ཡང་། །ནམ་ཞིག་རོ་རུལ་དྲི་ངན་བྲོ། །མི་རྟག་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡི། །སྒྱུ་མ་ལུས་ཀྱི
Chinese
所有存在的事物，没有一个是永恒不变的。时间有长有短，三千大千世界，须弥山、四大部洲、日月星辰，即使存在亿万年，最终也会被火、水、风摧毁。化身善劫的诸佛，拥有妙相庄严的金刚之身，也示现无常示寂。 缘觉和阿罗汉，拥有无量的神通和神变，烦恼彻底断尽，他们的身体也是无常，终将涅槃。 梵天、帝释天、转轮王，即使拥有巨大的福德和力量，寿命终尽时，也无法避免死亡。 劫波有增有减，春夏秋冬四季也在无常变化。 外道的仙人拥有神通，可以无碍地穿梭于山石之间，能飞行五百由旬，但也无法逃脱死亡。 格萨尔的将领仁钦等，虽然拥有英勇的力量，也无法阻挡死主阎罗的到来。 外道有福的国王等，能够降下石雨，能用恐吓的手势让乌鸦落地，但他们的能力也无法阻挡死主。 臣子仁钦、臣子噶尔，阿波·蔷坚等等，虽然言辞和计谋都很巧妙，也无法用言语和计谋来阻挡死主。 从劫初到现在，无数的人，像秋收的庄稼一样消失了，一个接一个地消失了，没有一个能活着留下。 年月日时依次流逝，人生在不知不觉中耗尽。 从出生开始，时时刻刻，没有丝毫的停顿，一步一步地走向死亡。 现在末法时代，据说寿命只有四十年左右，而且这也没有定准，有在胎中死的，有刚出生就死的，有刚会爬就死的，有刚会跑就死的，年轻人、中年人、老年人等等， 赡部洲的寿命没有定准。 身体是不干净的血肉之物，是风、胆、痰等疾病的巢穴，无法忍受饥渴、寒热的侵袭。 无论怎样精心呵护，也像陶器一样，终将破碎。 即使用百般方法守护，也终将被鬼魔所侵扰。 即使用丝绸包裹，也终将腐烂发臭。 这无常而没有意义的幻身啊
English
All existing things, none are permanent. Time can be long or short. The three thousand great thousand worlds, Mount Meru, the four continents, the sun, moon, and stars, even if they exist for billions of years, will eventually be destroyed by fire, water, and wind. The incarnate Buddhas of the Good Kalpa, possessing the Vajra body adorned with auspicious marks, also demonstrate impermanence and pass away. Pratyekabuddhas and Arhats, possessing immeasurable miraculous powers and transformations, having completely exhausted their afflictions, their bodies are also impermanent and will eventually enter Nirvana. Brahma, Indra, and Chakravartin kings, even with great merit and power, cannot avoid death when their lifespan is exhausted. Kalpas increase and decrease, and the four seasons of spring, summer, autumn, and winter also change impermanently. Externalist hermits with clairvoyance, who can pass unhindered through mountains and rocks, and can fly five hundred yojanas, also have nowhere to go without death. Generals like Gesar's Rinchen, although possessing heroic strength, cannot resist the arrival of the Lord of Death, Yama. Externalist fortunate kings, who can rain down stones and can make crows fall to the ground with threatening gestures, their abilities cannot resist the Lord of Death. Ministers Rinchen, Minister Gar, Apo Chang-gen, and others, although skilled in speech and strategy, cannot resist the Lord of Death with words and strategies. From the beginning of the kalpa until now, countless people have disappeared like crops in the autumn harvest, disappearing one after another, with none left alive. Years, months, days, and hours pass in sequence, and life is exhausted imperceptibly. From birth, at every moment, without the slightest pause, we move step by step towards death. Now, in this degenerate age, it is said that lifespan is only about forty years, and even that is uncertain. Some die in the womb, some die at birth, some die crawling, some die running. Young people, middle-aged people, old people, etc., the lifespan in Jambudvipa is uncertain. The body is an impure substance of flesh and blood, a nest of diseases of wind, bile, and phlegm, unable to endure hunger, thirst, heat, and cold. No matter how carefully cherished, it will eventually break like a clay pot. Even if protected by a hundred means, it will eventually be invaded by demons and spirits. Even if wrapped in silk, it will eventually rot and stink. This impermanent and meaningless illusory body!