Tibetan
་པ་མེད་དང་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་གོ་བ་ཆེ་ན་ཡང་། །རྟོགས་པ་ མཐོ་བར་མི་རློམ་པར། །རང་སེམས་སྟེང་དུ་རྡོ་རུས་གཏུགས། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །དེ་ལྟར་བྱིང་རྒོད་སྐྱོན་གཉིས་བསལ། །བདེ་དང་གསལ་དང་མི་རྟོག་པའི་། །ཉམས་བཟང་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། །སེམས་སློང་རྩུབ་འཁྲུགས་མགོ་ནོན་ནས། །ཤོར་ས་གསུམ་དེར་མ་ཤོར་བ། །རྒྱུན་བསྲིངས་ཉམས་སུ་ལེན་ནུས་ན། །ནམ་ཞིག་བསོད་ནམས་དགེ་སྦྱོར་མཐུས། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སེམས་ལ་ཞུགས། །ལྟ་རྒྱུ་ལྟ་མཁན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །འདི་ཡིན་འདི་མིན་འཛིན་པ་ཞིག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་བཟང་པོ། །ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཚོ་ཤུན་པར་བུད། །ང་ཡི་བསྒོམ་དེ་བོར་རམ་ཅི། །འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མི་འདུག་པས། །བསྒོམ་མེད་ཨམ་དེ་ཨེ་ཡིན་ཨང་། །འདི་ཆ་དེ་ཆ་མེད་པ་འདི། །གོལ་ས་གཅིག་ནི་ཨེ་ཡིན་ནམ། །སྙམ་ནས་རང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རྗེན་པར་བུད། །རང་སེམས་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྣེ་ཁེ་ཡིན། །ནམ་དྲན་དུས་སུ་དེ་ཉིད་ལ། །འཕེལ་འགྲིབ་ཆེན་པོ་མེད་ན་ཡང་། །བརྗེད་སྐབས་ཡེངས་སྐབས་ འཁྲུལ་པར་འཆོར། །དྲན་རྫིས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་གཅེས། །འདི་ནས་རྟོགས་ལྡན་མིང་བཏགས་རུང་། །རྣམ་གཡེང་གནས་དང་གཅིག་པུ་གཉིས། །ཨེ་མཉམ་བོགས་སུ་ཅི་ཐོན་ལྟ། །བོགས་འདོན་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་དང་། །སྤྲོས་བཅས་དགེ་སྦྱོར་ཉུང་བཅུག་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཨུ་ཚུགས་བསྐྱེད། །སྤྱོད་ལམ་རྣམས་དང་ཨེ་འདྲེས་ཚད། །འདི་ནས་འདྲེས་ན་འདྲེས་ངེས་ཡིན། །བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། །སྒྱུར་ནས་བཞག་པས་འཐུས་གདའ་བསམ། །སྤྲོས་བྲལ་མེད་པའི་སྟོང་རྗེས་ཁྱེར། །འཁྲུལ་པར་འབྱམས་པའི་གེགས་ཤིག་ཡིན། །དྲན་པས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་བྱ། །དྲན་ན་སྒོམ་ཡིན་དྲན་པས་ཆོག །མ་དྲན་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པ་རང་། །ཡང་ཡང་དྲན་པས་བོགས་སུ་ཆེ། །རང་སེམས་སྟེང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་ཐོས་ཚོར་བ་མ་འགགས་ཀྱང་། །ཡིན་མིན་བླང་དོར་འཛིན་པ་མེད། །ནང་དུ་འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མེད། །མ་བཅོས་རྗེན་པ་ས་ལེ་བ། །གང་ཟག་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཉམས་ལེན་བཟང་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་ གཏོགས་པ། །ད་རུང་སྟོང་ཉིད་ཕྱེད་པོ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་དང་། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ། །རིག་པ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཙམ་ན། །འདི་ཡན་གཟུགས་དང་འདི་ཚུན་སེམས། །ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པར་དབྱེར་མེད་
Chinese
如同无有边际。 因此即使理解甚深， 也不要自诩证悟高超， 将石头和骨头放在自心上， 这是为了发挥体验的效力。 如此消除沉没和掉举两种过失， 对于乐、明、无念的， 美好体验不要执着， 压制生起粗猛烦乱的心， 不落入那三个失误之处， 如果能够持续不断地修持， 那么何时凭借福德善行的力量， 上师的加持融入心中， 能见与所见融为一体， 这禅修没有任何执着点， 止息这是对还是错的执着， 乐明无念的美好体验， 好啊好啊，这些都像树皮一样脱落。 我的禅修是否已经舍弃了呢？ 因为这禅修没有执着点， 无修是否就是空性呢？ 这没有此和彼的区别， 是否是唯一的歧途呢？ 这样想着，对自己不信任， 平凡的觉知赤裸裸地显现。 见到自心本性， 是大手印的开端。 无论何时忆起，在那当下， 即使没有太大的增减， 遗忘时、散乱时， 会迷失于错觉之中， 要珍视反复忆念的痕迹。 从这里可以被冠以证悟者的名号， 散乱的处境和独处两者， 是否相同，看看能发挥什么效力。 为了发挥效力，减少有相的善行， 以及上师的祈请， 对自性发起猛烈的意愿， 与行为举止是否融合？ 从这里融合就一定是融合。 因为没有什么可修的， 是否认为转变后放置就可以了？ 带着无有戏论的空性痕迹， 这是陷入错觉的障碍。 要用正念反复提醒自己， 忆念就是禅修，忆念就足够了， 不忆念就是平凡的错觉， 反复忆念效力会更大。 当安住在自心上时， 即使眼见色、耳听声、鼻嗅香、舌尝味等， 见闻觉知没有停止， 也没有好坏取舍的执着， 内心之中没有这个禅修的执着点， 不造作，赤裸裸地，坦然自若， 这被称为无我之人， 虽然是良好的修行， 除了法无我之外， 仍然是半边的空性。 外面的山和房屋， 以及男人和女人等， 仅仅是将觉知放在上面禅修， 这之外是色，这之内是心， 没有可分的，无有分别
English
Like having no boundaries. Therefore, even if understanding is profound, do not boast of high realization, Place stone and bone on your own mind, This is to enhance the effectiveness of experience. Thus, eliminate the two faults of sinking and agitation, Do not be attached to the good experiences of bliss, clarity, and non-thought, Suppress the arising of rough and turbulent mind, Without falling into those three places of loss, If you can continuously practice, Then someday, through the power of merit and virtue, the Guru's blessings will enter your mind, The seer and the seen merge into one, This meditation has no point of attachment, Cease the grasping of whether this is right or wrong, The good experiences of bliss, clarity, and non-thought, Good, good, these fall off like bark. Has my meditation been abandoned? Because this meditation has no point of attachment, Is non-meditation emptiness? This without this or that distinction, Is it the only wrong path? Thinking this way, do not trust yourself, Ordinary awareness appears nakedly. Seeing the nature of one's own mind, Is the beginning of Mahamudra. Whenever you remember, in that moment, Even if there is no great increase or decrease, When forgetting, when distracted, you will be lost in illusion, Cherish the traces of repeated mindfulness. From here, one can be given the name of a realized one, Are the situation of distraction and being alone the same? See what benefit arises. To enhance the benefit, reduce elaborate virtuous actions, And the Guru's supplication, Generate intense intention towards the nature of reality, Does it blend with behavior? From here, if it blends, it is certain to blend. Because there is nothing to meditate on, Should one think that it is enough to transform and place it? Carrying the traces of emptiness without elaboration, This is an obstacle to wandering into illusion. Use mindfulness to repeatedly remind yourself, Mindfulness is meditation, mindfulness is enough, Not remembering is ordinary illusion itself, Repeated mindfulness will greatly increase the benefit. When resting on one's own mind, Even if seeing forms, hearing sounds, smelling scents, tasting flavors, etc., Seeing, hearing, and feeling do not cease, There is no grasping of good or bad, acceptance or rejection, Inside, there is no point of attachment to this meditation, Unfabricated, naked, and relaxed, This is called a person without self, Although it is a good practice, Apart from the selflessness of phenomena, It is still half of emptiness. External mountains and houses, And men and women, etc., Just meditating by placing awareness on them, Beyond this is form, within this is mind, There is nothing to divide, without distinction
Tibetan
དུ། །ཉམས་ལེན་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག །དེ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན། །རང་གི་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འཛིན་པ་བྲལ། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ། །ཆུ་ནང་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མཐོང་། །དེ་ཡང་བསྲེ་སོགས་མི་དགོས་པར། །རང་ཤར་རྒྱུན་དུ་བྱུང་བ་ན། །ཉམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཆ་ཚང་ངོ་། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ལ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་རྩི་ཡིས་ཟིན། །གང་བྱས་ཅི་བྱས་སྒྲིབ་མི་ནུས། །སྙམ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྩིང་ཤོར་ན། །མི་རྒྱུ་གྱོང་ཞིང་རྩབ་རྩུབ་མང་། །སྐབས་སུ་ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་ཆེ། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་རུ་ང་ཆེ། །རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེངས། །ལན་གཅིག་ངན་སོང་ལྟུང་དོགས་གེགས། ། དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིབ་ཏུ་བྱ། །ད་རུང་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་གདབ། །འདི་སྐབས་གཉན་ས་འགའ་རེ་འགྲིམ། །ཆོ་འཕྲུལ་སེམས་དང་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། །སྙིང་རྗེས་སེམས་བསྐྱེད་དྲག་ཏུ་བསྒོམ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྒྱུད་དང་། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་སེམས་རྒྱུད་གཉིས། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས། །སེམས་དང་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དབྱེར་མེད་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་རྟོགས། །སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ལན་ཚྭ་ཆུ་རུ་ཐིམ་པ་ལྟར། །རང་སེམས་ངང་དུ་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །ད་རུང་བརྗེད་སྐབས་ཡེངས་སྐབས་ཡོད། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་བརྗེད་མ་བརྗེད། །དབྱེར་མེད་བཟང་ངན་མེད་པ་རུ། །ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཀློང་དུ་རྟོགས། །དེ་ག་ཙམ་ཞིག་བྱུང་བ་ན། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་དང་ལྡན། །ནམ་ཞིག་འཆི་བའི་དུས་ན་ཡང་། །བདེ་བ་ཅན་ནམ་རྔ་ཡབ་གླིང་། །སྨོན་ལམ་རྩེ་གཅིག་གར་བཏབ་དེར། །འགྲོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་དགོས་པས། །དེ་ཙམ་ཨེ་འོང་བརྩོན་འགྲུས་མཛོད། །གཞན་ཡང་བོགས་འདོན་གེགས་སེལ་ནི། །རྟོགས་པའི་གདེང་ཡང་ཐོབ་དཀའ་བས། །ནམ་འཆི་མི་ཤེས་ཤི་ བའི་ཚེ། །བར་དོ་མི་ཆོད་པ་ཡི་གེགས། །འཇིགས་རུང་གེགས་ཆེན་དེ་སེལ་ཐབས། །རྒྱུད་སྡེ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུའི་དོན། །དགའ་རབ་ཤྲཱི་སེང་པདྨ་འབྱུང་། །བི་མ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ། །རིག་འཛིན་རྗེ་འབངས་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད། །བསྒོམ་ནི་མི་དགོས་བལྟས་པས་གྲོལ། །རྫོགས་ཆེན་ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །འཇའ་ཚོན་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་།དང་། །རང་སེམས་ངོ་བོ་བསྲེས་ལ་ལྟོས། །གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་མངོན་སུམ་མཐོང་། །གལ་
Chinese
也。 修习与此同一体性。 如是显有轮涅一切， 与自心无别且， 自心本即空性。 离于空与非空之执。 外境显现种种相， 如水中月之影像般， 虽明然见其体性为空。 彼亦无需掺杂等， 自显恒常生起时， 名曰修之味一， 乃是证悟法之无我。 如是空性方为圆满。 于显有轮涅诸法上， 一切为空性所遍及， 无论做何皆无法遮蔽。 若思及此而行粗猛行， 则人财皆损且粗暴增， 时而散乱时而忘，间隙大， 世间琐事争执多， 于味一混杂之浪中散乱， 一次堕入恶趣之虞有碍。 对此当细致行持， 仍当猛厉祈请。 此时当亲近一些圣地， 将神变与心相融而修。 以悲心猛厉修持发心。 三世诸佛之意续与， 六道众生之心续二者， 了悟无别体性为一。 心与虚空法界， 了悟无别无有大小。 器情轮涅一切诸法， 如盐溶入水中般， 无别融入自心之中。 然仍有忘时与乱时， 于乱与不乱，忘与不忘， 无别好坏之中， 了悟体性于不变之界。 若能生起些许此等觉受， 则得人身方具意义。 若于临终之时， 于极乐刹土或铜色吉祥山， 一心专注祈愿之处， 往生无需怀疑， 故当精进令彼成办。 此外，增益遣除违缘者， 亦难获得证悟之把握， 不知何时而死之时， 中有不得解脱之违缘， 为遣除彼等怖畏大违缘， 六十万续部之义， 噶饶多杰，吉祥狮子，莲花生， 毗玛拉米扎等， 持明师徒之心髓， 无需修持，见即可解脱， 修持大圆满妥噶， 彩虹明点，明点细微者，与， 自心体性相融而观。 明空无别现量见， 要
English
Also. Practice is one with this nature. Likewise, all of appearance and existence, samsara and nirvana, Are inseparable from one's own mind, and, One's own mind is primordially emptiness itself. Free from grasping at emptiness and non-emptiness. The various appearances of external objects, Like the reflection of the moon in water, Although clear, see their essence as empty. Moreover, without needing to mix or anything, When self-arising continuously occurs, It is called the "one taste" of experience, Which is the realization of the selflessness of phenomena. Then emptiness is complete. On all phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana, Everything is pervaded by the essence of emptiness. Whatever is done cannot be obscured. If, thinking this, one acts coarsely, One's wealth and resources are lost, and roughness increases. Sometimes distracted, sometimes forgetful, the gaps are large, Worldly affairs cause much strife. Distracted by the waves of the mingling of one taste, There is a risk of falling into the lower realms once. Therefore, act meticulously. Still, pray fervently. At this time, visit some sacred places. Mingle and meditate on miracles and mind. Meditate strongly on generating bodhicitta with compassion. The mind-streams of the buddhas of the three times and, The mind-streams of the six kinds of beings, Realize that they are inseparably one in essence. Mind and space, the realm of phenomena, Realize that they are inseparable, without large or small. All phenomena of vessel and essence, samsara and nirvana, Like salt dissolving in water, Inseparably mix into one's own mind. Still, there are times of forgetting and times of distraction. In distraction and non-distraction, forgetting and non-forgetting, In the absence of good and bad without separation, Realize the essence in the unchanging expanse. When that much has arisen, Obtaining a human body is meaningful. Whenever the time of death comes, In Sukhavati or the Copper-Colored Mountain, Wherever one has placed one-pointed aspiration, There is no need to doubt going there, So strive to accomplish that much. Furthermore, to increase and dispel obstacles, It is difficult to gain confidence in realization, When one does not know when one will die, The obstacles of not being able to cut through the bardo, The means to dispel those terrible great obstacles, The meaning of the sixty hundred thousand tantras, Garab Dorje, Shri Singha, Padmasambhava, Vimalamitra, and so on, The heart essence of the vidyadhara masters and disciples, Without needing to meditate, liberation comes from seeing, Experience the Tögal of Dzogchen, The rainbow bindus, the subtle bindus, and, Look at the essence of your own mind mingled together. Clearly see the indivisibility of clarity and emptiness, Important.