Tibetan
་དུས་སུ་དེ་ཉིད་ལ། །འཕེལ་འགྲིབ་ཆེན་པོ་མེད་ན་ཡང་། །བརྗེད་སྐབས་ཡེངས་སྐབས་ འཁྲུལ་པར་འཆོར། །དྲན་རྫིས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་གཅེས། །འདི་ནས་རྟོགས་ལྡན་མིང་བཏགས་རུང་། །རྣམ་གཡེང་གནས་དང་གཅིག་པུ་གཉིས། །ཨེ་མཉམ་བོགས་སུ་ཅི་ཐོན་ལྟ། །བོགས་འདོན་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་དང་། །སྤྲོས་བཅས་དགེ་སྦྱོར་ཉུང་བཅུག་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཨུ་ཚུགས་བསྐྱེད། །སྤྱོད་ལམ་རྣམས་དང་ཨེ་འདྲེས་ཚད། །འདི་ནས་འདྲེས་ན་འདྲེས་ངེས་ཡིན། །བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། །སྒྱུར་ནས་བཞག་པས་འཐུས་གདའ་བསམ། །སྤྲོས་བྲལ་མེད་པའི་སྟོང་རྗེས་ཁྱེར། །འཁྲུལ་པར་འབྱམས་པའི་གེགས་ཤིག་ཡིན། །དྲན་པས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་བྱ། །དྲན་ན་སྒོམ་ཡིན་དྲན་པས་ཆོག །མ་དྲན་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པ་རང་། །ཡང་ཡང་དྲན་པས་བོགས་སུ་ཆེ། །རང་སེམས་སྟེང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་ཐོས་ཚོར་བ་མ་འགགས་ཀྱང་། །ཡིན་མིན་བླང་དོར་འཛིན་པ་མེད། །ནང་དུ་འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མེད། །མ་བཅོས་རྗེན་པ་ས་ལེ་བ། །གང་ཟག་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཉམས་ལེན་བཟང་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་ གཏོགས་པ། །ད་རུང་སྟོང་ཉིད་ཕྱེད་པོ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་དང་། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ། །རིག་པ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཙམ་ན། །འདི་ཡན་གཟུགས་དང་འདི་ཚུན་སེམས། །ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པར་དབྱེར་མེད་དུ། །ཉམས་ལེན་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག །དེ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན། །རང་གི་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འཛིན་པ་བྲལ། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ། །ཆུ་ནང་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མཐོང་། །དེ་ཡང་བསྲེ་སོགས་མི་དགོས་པར། །རང་ཤར་རྒྱུན་དུ་བྱུང་བ་ན། །ཉམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཆ་ཚང་ངོ་། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ལ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་རྩི་ཡིས་ཟིན། །གང་བྱས་ཅི་བྱས་སྒྲིབ་མི་ནུས། །སྙམ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྩིང་ཤོར་ན། །མི་རྒྱུ་གྱོང་ཞིང་རྩབ་རྩུབ་མང་། །སྐབས་སུ་ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་ཆེ། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་རུ་ང་ཆེ། །རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེངས། །ལན་གཅིག་ངན་སོང་ལྟུང་དོགས་གེགས། ། དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིབ་ཏུ་བྱ། །ད་རུང་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་གདབ། །འདི་སྐབས་གཉན་ས་འགའ་རེ་འགྲིམ། །ཆོ་འཕྲུལ་སེམས་དང་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། །སྙིང་རྗེས་སེམས་བསྐྱེད་དྲག་ཏུ་བསྒོམ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྒྱུད་དང་། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་སེམས་རྒྱུད་གཉིས། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས། །སེམས་དང་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དབྱེར་མེད་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་རྟོགས། །སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ལན་ཚྭ་ཆུ་རུ་ཐིམ་པ་ལྟར། །རང་སེམས་ངང་དུ་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །ད་རུང་བརྗེད་སྐབས་ཡེངས་སྐབས་ཡོད། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་བརྗེད་མ་བརྗེད། །དབྱེར་མེད་བཟང་ངན་མེད་པ་རུ། །ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཀློང་དུ་རྟོགས། །དེ་ག་ཙམ་ཞིག་བྱུང་བ་ན། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་དང་ལྡན། །ནམ་ཞིག་འཆི་བའི་དུས་ན་ཡང་། །བདེ་བ་ཅན་ནམ་རྔ་ཡབ་གླིང་། །སྨོན་ལམ་རྩེ་གཅིག་གར་བཏབ་དེར། །འགྲོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་དགོས་པས། །དེ་ཙམ་ཨེ་འོང་བརྩོན་འགྲུས་མཛོད། །གཞན་ཡང་བོགས་འདོན་གེགས་སེལ་ནི། །རྟོགས་པའི་གདེང་ཡང་ཐོབ་དཀའ་བས། །ནམ་འཆི་མི་ཤེས་ཤི་ བའི་ཚེ། །བར་དོ་མི་ཆོད་པ་ཡི་གེགས། །འཇིགས་རུང་གེགས་ཆེན་དེ་སེལ་ཐབས། །རྒྱུད་སྡེ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུའི་དོན། །དགའ་རབ་ཤྲཱི་སེང་པདྨ་འབྱུང་། །བི་མ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ། །རིག་འཛིན་རྗེ་འབངས་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད། །བསྒོམ་ནི་མི་དགོས་བལྟས་པས་གྲོལ། །རྫོགས་ཆེན་ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །འཇའ་ཚོན་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་།དང་། །རང་སེམས་ངོ་བོ་བསྲེས་ལ་ལྟོས། །གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་མངོན་སུམ་མཐོང་། །གལ་ཏེ་སེམས་ངོ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་ལ་བལྟས་པས་བར་དོ་ཆོད། །འདི་ལས་ཟབ་དང་སླ་བ་མེད། །ཐེག་པ་དགུ་ཡི་ཡང་རྩེ་ཡིན། །འཇའ་ཚོན་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་རྣམས། །དངོས་སུ་གསལ་པོར་ཡིད་ཆེས་མཐོང་། །རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་དང་ངོ་མཉམ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ཡིན། །འོད་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་འོད། །འོད་སྐོར་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་སྟེ། །ཐིག་ཕྲན་རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །དེ་དག་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ། །ཉམས་ལེན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ཡིན། །སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་དང་ངོ་མཉམ་པའི། །ཐིག་ལེའི་ནང་ནས་ལྷ་སྐུ་མཇལ། །བར་དོར་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་འཆར་ཚེ། །ངོས་ཟིན་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེ། ། ད་ལྟ་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཡོངས་རྫོགས། །ཤར་ནས་བར་དོ་བགྲོད་མི་དགོས། །ཕྱི་དབུགས་ཆད་པའི་དེ་མ་ཐག །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འོད་ཀྱི་ལམ། །མིག་གི་དཀྱིལ་དུ་ཟུག་ནས་འོང་། །དེ་ཡི་རྒྱུད་ནས་རྣམ་ཤེས་འཕོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། །རྫོགས་ཆེན་ཉེ་ལམ་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་ལས་ཟབ་དང་སླ་བའི་ཆོས། །འཇིག་རྟེན་གང་དུའང་མེད་པར་གསུངས། །ཨོ
Chinese
彼时即是那（本来面目），即使没有大的增减，遗忘之时，散乱之时，也会陷入错乱。记忆之镜，需时时珍视擦亮。从这里可以安上“觉悟者”之名，但散乱的处所和独处二者，是否相同，看看能提升多少。为了提升，祈请上师，减少有为的善行，对自性本体生起坚定不移的信心，看看与所有行为是否融合。从这里融合，就一定是融合了。因为没有什么需要修习的，想着转变之后安住就可以了，带着无有戏论的空性，是陷入错乱的障碍。要用正念时时提醒自己，忆念就是修行，忆念就足够了。不忆念就是凡庸的错乱，时时忆念就能大大提升。当安住于自心之上时，色声香味等等，即使见闻觉知没有停止，也不会有“是”或“非”的取舍执着。内心之中，没有这个修习的对境，不作修饰，赤裸裸地，坦然安住，这被称为“人无我”，虽然是很好的修习，但除了法无我之外，仍然是半边的空性。外观外面的山和房屋，男人女人等等，如果只是专注地修习，这边是色，那边是心，没有区分地，无二无别地，那个修行和本体是一样的。同样，显有世间轮回涅槃一切，和自己的心无二无别，自己的心本来就是空性，远离空和非空的执着。外境显现的各种景象，如同水中月亮的倒影，虽然清晰，但见到其本体是空性。那也不需要混合等等，自生自然地持续生起，这被称为“修行的味道一致”，是证悟法无我，那时才是圆满的空性。对于显有世间轮回涅槃一切法，一切都被空性的概念所占据，无论做什么，无论如何做，都无法遮蔽。如果这样想，行为变得粗糙，人财受损，粗暴增多，时而散乱，时而遗忘的情况增多，世间俗事变得傲慢，被味道一致的波涛所迷惑，有一次堕入恶趣的危险。 对此，要细致地行持，还要猛烈地祈祷，此时可以去一些殊胜之地，将神通和心融合而修，以慈悲心……
English
At that time, it is that very (original face). Even if there is no great increase or decrease, one falls into confusion during times of forgetfulness and distraction. The mirror of memory should be cherished and polished again and again. From here, one can be given the name "Realized One," but are the place of distraction and solitude the same? Let's see how much can be improved. To improve, pray to the Guru, reduce intentional virtuous deeds, and generate unwavering faith in the essence of one's own nature. See if it merges with all actions. If it merges from here, it will definitely merge. Because there is nothing to practice, thinking that it is sufficient to transform and abide, carrying the emptiness without elaboration is an obstacle to falling into confusion. One should use mindfulness to remind oneself again and again. Remembering is practice, remembering is enough. Not remembering is ordinary confusion. Remembering again and again greatly enhances it. When abiding on one's own mind, forms, sounds, smells, tastes, etc., even if seeing, hearing, and feeling do not cease, there will be no grasping of "is" or "is not," acceptance or rejection. In the inner mind, there is no object of this practice. Unfabricated, naked, and naturally abiding is called "person without self." Although it is a good practice, it is still half of emptiness, apart from the selflessness of phenomena. Looking at the mountains and houses outside, men and women, etc., if one only focuses on practicing, this side is form, that side is mind, without distinction, inseparably, that practice and the essence are the same. Similarly, all phenomena of samsara and nirvana are inseparable from one's own mind, and one's own mind is originally emptiness, free from the grasping of emptiness and non-emptiness. The various appearances of external objects are like the reflection of the moon in water. Although clear, one sees that its essence is emptiness. That also does not need to be mixed, etc. When it arises naturally and continuously, it is called "the taste of practice is the same," which is the realization of the selflessness of phenomena. Then it is complete emptiness. For all phenomena of samsara and nirvana, everything is occupied by the concept of emptiness. No matter what one does, no matter how one does it, one cannot obscure it. If one thinks like this, behavior becomes rough, people and wealth are lost, rudeness increases, and times of distraction and forgetfulness increase. Worldly affairs become arrogant, and one is distracted by the waves of the same taste, with the danger of falling into the lower realms once. Therefore, one should act meticulously, and also pray intensely. At this time, one can go to some sacred places, merge supernatural powers with the mind and meditate, with compassion...
Chinese
猛烈地修习生起心。过去、现在、未来诸佛的心续和六道众生的心续这二者，证悟为无别一体的体性。心和虚空、法界，证悟为无别无大小。所有器情世界、轮回涅槃一切万法，如盐融入水中般，无别融入自心之中。现在仍然有忘记的时候，有散乱的时候。散乱与不散乱，忘记与不忘记，在无别无好坏之中，证悟为不变的体性之中。如果能做到这样，获得人身便有了意义。无论何时死亡来临，极乐世界或妙拂洲（西方极乐世界），在何处一心一意地祈愿，去往那里无需怀疑。为了达到那个程度，请精进努力。此外，为了增进证悟、消除障碍，获得证悟的把握也很困难。不知何时死亡，死亡之时，为了消除无法度过中阴的障碍，为了消除恐怖的巨大障碍，六十万续部的精要，噶饶多杰、吉祥狮子、莲花生，毗玛拉米扎等，持明上师师徒的心髓，无需修习，仅凭观看即可解脱。修持大圆满妥噶，将虹光、明点、微点和自心体性融合而观。现量见到光明与空性无别。如果不能认识心的体性，观看这些也能度过中阴。没有比这更深奥和简易的了。这是九乘之顶。虹光、明点、微点等，真实清晰地，以信心见到。与一心修持相同，是现量见到法性。五光是五种智慧的光芒。光环是法界的灯。微点是觉性的明灯。这些越来越大，越来越增长。是修持不断增长。与离戏的修持相同，在明点中见到本尊身。在中阴显现寂怒本尊时，如果能认识，就能往生清净刹土。 现在寂怒本尊全部显现，无需经历中阴。外气断绝的当下，从虚空中央，光明的道路，刺入眼球中央而来。从那条道路，意识转移，融入金刚萨埵的心中。大圆满近道非常稀有。据说没有比这更深奥和简易的法了。嗡。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）
English
Meditate intensely on generating the mind [of enlightenment]. The mindstreams of the Buddhas of the three times and the mindstreams of the six kinds of beings, realize as being of one essence, indivisible. Mind and space, the expanse of Dharma, realize as indivisible, without large or small. All of existence and beings, samsara and nirvana, all things, like salt dissolving into water, indivisibly blend into your own mind. Still, there are times of forgetting, times of distraction. Distraction and non-distraction, forgetting and non-forgetting, in indivisibility, without good or bad, realize as being in the unchanging essence. If that much can be accomplished, obtaining a human body is meaningful. Whenever the time of death comes, Sukhavati or Ngayab Ling (Western Paradise), wherever you direct your aspiration with one-pointedness, there is no need to doubt that you will go there. Strive diligently to reach that level. Furthermore, to enhance realization and dispel obstacles, gaining confidence in realization is also difficult. Not knowing when death will come, at the time of death, to eliminate the obstacle of not being able to cross the bardo, to eliminate the terrifying great obstacle, the essence of the six million tantras, Garab Dorje, Shri Singha, Padmasambhava, Vimalamitra, and so on, the heart essence of the vidyadhara masters and disciples, liberation comes by merely looking, without needing to meditate. Practice Tögal of the Great Perfection, mix the essence of rainbows, bindus, and micro-dots with your own mind and look. Directly see the indivisibility of clarity and emptiness. Even if you do not recognize the essence of mind, by looking at these, you can cross the bardo. There is nothing deeper or easier than this. This is the pinnacle of the nine vehicles. Rainbows, bindus, and micro-dots, see clearly and vividly with faith. It is the same as one-pointed meditation, it is directly seeing the nature of reality. The five lights are the lights of the five wisdoms. The circle of light is the lamp of the expanse. Micro-dots are the string of awareness. These grow bigger and bigger, they increase more and more. It is practice that increases continuously. Being the same as meditation free from elaboration, see the deity's form within the bindu. When the peaceful and wrathful deities appear in the bardo, if you can recognize them, you will be born in a pure land. Now, all the peaceful and wrathful deities appear, there is no need to go through the bardo. Immediately after the outer breath ceases, from the center of the sky, a path of light, pierces into the center of the eyes. From that path, consciousness is transferred, dissolving into the heart of Vajrasattva. The direct path of the Great Perfection is very rare. It is said that there is no Dharma more profound or easier than this. Om. (Tibetan: ཨོ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Literal Meaning:)