Tibetan
མེད་པ་འཕྲོས་པས། སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་ནས། རིག་འཛིན་རྣམས་ལ་ཐིམ། རིག་འཛིན་གྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོ་གསུམ་ལ་ཐིམ། གཙོ་བོ་གསུམ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་ཐིམ། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཨོ་རྒྱན་ལ་ཐིམ། ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་འོད་དུ་ཞུ་ནས་བདག་ལ་ཐིམ་པས་བདག་གི་ལུས་འདི་ཡང་འོད་དུ་ཞུ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་དངོས་མེད་དུ་ཡལ་བར་བསྒོམས་ལ། མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་རང་གི་སེམས་ལ་བལྟས་ཏེ་ཡུད་ཙམ་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་སྔར་བྱས་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་བློ་མི་བཀྲམ། ད་འདི་བྱེད་ཀྱི་བསམ་གཞིག་མི་བཏང་། ད་ལྟ་ཡིད་ལ་ཅི་དྲན་ཞིང་གདའ་བ་དེ་ལ་ཅེ་རེ་བལྟས་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་གཟུགས་ཁ་དོག་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ ནོ། །ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཅི་ཡང་དྲན་ཞིང་གསལ་བའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱའོ། །རེས་འགའ་ཅི་ཡང་མི་དྲན་པར་ཀྱི་ལེ་འདུག་པ་གནས་པ་ཟེར་རོ། །རེས་འགའ་གར་ཡང་འཕྲོ་ལྷཞིང་རྒྱུག་པས་འགྱུ་བ་ཟེར་རོ། །གནས་སམ་འགྱུའམ་ཅི་བྱེད་ཅི་གདའ་རིག་པས་རིག་པ་ཟེར་རོ། །གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་སེམས་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའོ། །ཧ་ཀྱང་རྩུབ་དྲག་ནས་མ་བདེ་ན་ལུས་སེམས་ལྷོད་དེ་ཀློད། ཁོ་རང་གར་འགྲོ་བཏང་ལ་རྒྱངས་སྲུངས་བྱས་པས་ཁོ་རང་ཚུར་ལ་འཁོར་ནས་བདེ་ལྷན་ནེ་གནས་སོ། །ཧ་ཅང་གནས་ཉམས་ཆེ་ནས་མ་གསལ་བ་རྨུགས་སེ་འདུག་ན། ལུས་སེམས་བསྒྲིམས་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟས་པས་གསལ་ལོ། །ལྟ་ཡུན་རིང་ན་མི་གསལ་བས། ལྟ་ཡུན་ཐུང་ལ་ལྟ་གྲངས་མང་བར་བྱའོ། །རེས་འགའ་གསལ་ཞིང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། རེས་འགའ་མི་གསལ་ཞིང་འདི་མིན་པ་འདྲ་བསམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ། དགྱེ་དགུ་མང་དུ་བྱུང་ཡང་མ་བསྐྱུར་བར་བསྐྱངས་པས་རིམ་གྱིས་བྱིས་པས་བསམ་བློ་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འོང་ངོ་། །གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ལེའུ་ཁ་རེ་རེ་དབྱངས་དང་བཅས་ནས་བཏོན་རྗེས། སེམས་ལ་བལྟས་པས་ངེས་ཤེས་ཡོད་པའི་ཉམས་བཟང་པོ་ རེ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེའོ། །འདི་གསོལ་འདེབས་དུས་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པར། ཟ་དུས་འཐུང་དུས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཀུན་ཏུ་ཡུད་ཙམ་རྒྱུན་དུ་མ་བརྗེད་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། མིག་གིས་རི་བྲག་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་མི་དང་དུད་འགྲོ་སོགས་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་གང་མཐོང་ན་ཡང་། འདི་ནི་འདི་རེད། འདི་ནི་བཟང་། འདི་ནི་ངན་བསམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། འདི་བཟང་འདི་ངན་བསམ་པའི་སེམས་དེ་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟས་པས། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷང་ངེར་འཆ
Chinese
因为没有而延伸，所有器情世界、轮回涅槃都化为光，融入于持明者们。所有持明者的眷属融入于三根本。三根本又融入于普贤王如来、噶饶多吉。噶饶多吉融入于邬金（莲花生大师）。邬金仁波切也化为光融入于我，因此我的身体也化为光，如彩虹消失于天空般观想为无有，不要散乱，稍微地看着自己的心，安住片刻。那时，不要思索以前做过的事情，不要计划现在要做的事情，只是直视现在心中所想的。心的自性，没有看到任何形状、颜色、事物，那就是空性。不是什么都没有，而是忆念任何事物都清晰明亮，这称为光明。有时什么都不想，静止不动，这称为安住。有时到处散乱游荡，这称为游动。安住或游动，无论做什么，觉知就是觉性。安住和游动没有好坏，两者都是心，没有差别。如果太粗猛而不舒服，就放松身心，放开，让它自己去哪里，然后远远地守护着，它自己就会回来，安乐地安住。如果太过于安住而昏沉，就收紧身心，睁大眼睛看着，就会清晰。如果看的时间太长而不清晰，就要缩短看的时间，增加看的次数。有时清晰并生起定解，有时不清晰并生起“不是这个”的想法的怀疑。即使出现很多好坏，也不要放弃，持续下去，就会逐渐像孩子理解事物一样。念诵完每一段祈请文，带着旋律，看着心，就会立刻生起具有定解的良好体验。这不仅是在祈请时，在吃喝、行走、坐卧时，都要时常不忘地稍微观看。眼睛无论看到山石、城市、人和动物等各种形状，当生起“这是这个，这是好，这是坏”的分别念时，就睁大眼睛看着想着“这是好，这是坏”的心，自性就会清晰地显现为空性。
English
Because of the absence that extends, all containers and contents, samsara and nirvana, dissolve into light and merge into the Vidyadharas. All the retinues of the Vidyadharas merge into the three roots. The three roots also merge into Kuntuzangpo and Garab Dorje. Garab Dorje merges into Orgyen (Padmasambhava). Orgyen Rinpoche also dissolves into light and merges into me, so this body of mine also dissolves into light, and meditate on it dissolving into nothingness like a rainbow disappearing into the sky. Without distraction, look at your own mind for a moment and stay for a while. At that time, do not think about all the things you have done before, and do not plan what you are going to do now. Just look at what you are thinking in your mind now. The essence of the mind, not seeing any shape, color, or object, is emptiness. It is not that there is nothing, but that everything is remembered and clear, which is called luminosity. Sometimes, not remembering anything, just staying still, is called abiding. Sometimes, wandering and running around everywhere is called moving. Whether abiding or moving, whatever you do, knowing is knowing. There is no good or bad in abiding or moving, both are mind, there is no difference. If it is too rough and uncomfortable, relax your body and mind, let go, let it go wherever it wants, and then guard it from afar, and it will come back and abide in peace. If you are too focused on abiding and become dull and hazy, tighten your body and mind and look sharply, and it will become clear. If you look for too long and it is not clear, shorten the time you look and increase the number of times you look. Sometimes it is clear and certainty arises. Sometimes it is not clear and doubt arises with the thought of "it seems like it is not this." Even if many good and bad things happen, do not give up, continue, and gradually it will be like a child understanding things. After reciting each chapter of the prayer with melody, looking at the mind, a good experience with certainty will arise immediately. This is not only during prayer, but also during eating, drinking, walking, sleeping, and sitting, always remember to watch for a moment. No matter what shapes the eyes see, such as mountains, rocks, cities, people, and animals, when the discriminating thoughts of "this is this, this is good, this is bad" arise, look sharply at the mind that thinks "this is good, this is bad," and the essence will clearly appear as emptiness.
Tibetan
ར་བ་ནི་གཟུགས་སྣང་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མཛེས་མི་མཛེས་དང་བཟང་ངན་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་སྙོམས་ཐུབ་ན་གཟུགས་སྣང་སྟོང་དུ་གྲོལ་བའོ། །རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྙན་པའི་གླུ་དང་པི་ཝཾ་དང་རང་ལ་བྱམས་ཤིང་བསྟོད་པའི་ཚིག་ཐོས་ན་སེམས་དགའ་བའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་སྙན་པའི་སྒྲ་ཝ་དང་ཁྭ་ཏའི་སྐད་དང་རང་ལ་གནོད་པའམ་སྨད་པའི་ཚིག་ཐོས་ན་མི་དགའ་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། སྙན་དང་མི་སྙན་པའི་སྒྲ་གཉིས་པོ་ཁྱད་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་སྒྲ་གྲག་སྟོང་དུ་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་དད་པ་དང་དག་སྣང་དང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བའི་བསམ་པ་སྐྱེས་ནའང་། དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་སྐྱིད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ལས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་བས། བསམ་པ་བཟང་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག །དགེ་བའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་ནི་ཐབས་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་དེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་མི་འཕྲོ་དགུ་འཕྲོ་མི་དྲན་དགུ་དྲན་འདི་རང་གིས་རང་མ་རིག་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྱམས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་རྒྱུད་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་བྱེད་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་འདི་རང་གིས་རང་རིག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟོགས་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོགས་མེད་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མ་རིག་ན་རྣམ་རྟོག་རིག་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་རིག་མ་རིག་གི་ཁྱད་མ་གཏོགས་སེམས་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ན་ དམྱལ་བའི་ས་བོན། ཞེ་སྡང་དེའི་ངོ་བོར་བལྟས་པས་གཟུགས་ཁ་དོག་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡལ་བ་དེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སེམས་ལ་གཏི་མུག་ནག་ཐིབས་སེ་བ་དེ་དུད་འགྲོའི་ས་བོན། དེའི་ངོ་བོར་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །སེམས་ལ་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྷ་ཕམ་ལྟུང་གི་རྒྱུ་ཡིན། དེའི་ངོ་བོར་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ས་བོན། དེའི
Chinese
总而言之，是对显现之色空的等持。如果能将美与不美、好与坏二者的自性安住于空性之中，就能从显现之色中解脱。在听觉的境域中，听到悦耳的歌声、琵琶声以及对自己爱护赞美的言辞，心中生起欢喜的觉受。观察它的自性，即是空性。听到不悦耳的声音，如乌鸦的叫声，以及对自己有害或贬低的言辞，心中生起不悦的念头。观察它的自性，即是空性。如果能了知悦耳与不悦耳的声音二者无别，皆是空性，就能从声音的显现中解脱。同样，心中生起信心、清净观、慈爱、悲悯等善念时，如果不能了知它的自性是空性，那么它只能成为产生世间安乐的因，而不能成为获得菩提的因。因此，观察善念的自性，即是空性与慈悲双运。善良的善念是方法，了知它的自性是空性，即是智慧，因此方法与智慧双运是获得菩提的因。心中妄念纷飞，不该想的偏要想，不该忆的偏要忆，这是自己不认识自己而俱生之无明，是流转于无尽轮回的根本。《现证菩提经》中说：‘妄念乃大无明，是漂流轮回之因。’如果自己认识自己，那就是俱生之智慧，大手印。如云：‘不住于无念之等持，如虚空般安住于无所觉。’不知即是妄念，知即是智慧，二者除了知与不知的差别外，作为心而言是没有差别的。心中生起嗔恨，是地狱的种子。观察嗔恨的自性，它没有形状、颜色、实体，消融于空性之中，那就是如镜之智。心中生起黑暗的愚痴，那是畜生的种子。观察它的自性，了知是空性，那就是法界智。心中生起我慢，那是天人衰败堕落之因。观察它的自性，解脱于空性之中，那就是平等性智。心中生起贪欲，那是饿鬼的种子。
English
In short, it is the samadhi of the emptiness of appearances. If one can stabilize the nature of both beauty and ugliness, good and bad, in emptiness, one will be liberated from the appearance of form. In the realm of hearing, when one hears pleasant songs, the sound of the lute, and words of love and praise, a feeling of joy arises in the mind. Observing its nature, it is emptiness. When one hears unpleasant sounds, such as the sound of crows, and words that harm or denigrate oneself, an unpleasant thought arises in the mind. Observing its nature, it is emptiness. If one can realize that pleasant and unpleasant sounds are indistinguishable and are emptiness, one will be liberated from the appearance of sound. Similarly, even if faith, pure perception, loving-kindness, compassion, and other virtuous thoughts arise in the mind, if one does not realize that its nature is emptiness, then it can only be a cause for the happiness of the world and not a cause for attaining enlightenment. Therefore, observing the nature of good thoughts, it is the union of emptiness and compassion. Good virtuous thoughts are the method, and knowing that its nature is emptiness is wisdom, therefore the union of method and wisdom is the cause for attaining enlightenment. When discursive thoughts arise in the mind, thinking what should not be thought, remembering what should not be remembered, this is the co-emergent ignorance that does not recognize itself, which is the root of wandering in endless samsara. As it is said in the 'Manifestation of Enlightenment Sutra': 'Discursive thought is great ignorance, it is the cause of wandering in the ocean of samsara.' If one recognizes oneself, then that is the co-emergent wisdom, the Great Seal. As it is said: 'Abiding in non-conceptual samadhi, abide in unawareness like the sky.' Not knowing is discursive thought, knowing is wisdom, the difference between the two is only knowing and not knowing, but as mind, there is no difference. When anger arises in the mind, it is the seed of hell. Observing the nature of anger, it has no shape, color, or substance, and dissolves into emptiness, that is mirror-like wisdom. When dark ignorance arises in the mind, it is the seed of animals. Observing its nature, realizing it is emptiness, that is the wisdom of the dharmadhatu. When pride arises in the mind, it is the cause of the decline and fall of gods. Observing its nature, liberating into emptiness, that is the wisdom of equality. When desire arises in the mind, it is the seed of hungry ghosts.