Tibetan
བཞག་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པ་ཡིན། རྗེས་ཐོབ་ནི་ཡེངས་ནས་ཡང་དྲན་པས་བཟུང་དགོས་པ་དེ་ཡིན་གསུངས། ༈ ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་མ་བཅོས་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས་ཞུས་པས། ཐ་མལ་པ་སྒོམ་ཡུ་མི་ཤེས་ཁ་རོག་སྡོད་པ་འདྲ་བ་དེ་རང་ནི་མིན། དྲན་རྫི་མ་བརྗེད་ཙམ་ལ་གཏད་སོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རེད་གསུངས། ༈ ལུས་གནད་བྱས་ན་ཕན་ནམ་ཞུས་པས། ལུས་གནད་འཁྱོང་ན་བོགས་ཆེ། མ་འཁྱོང་ན་དཀའ་གནད་མེད་ཅི་བདེས་ཀྱང་ཆོག་གསུངས། ༈ མིག་གཉའ་ཤིང་གང་དང་སྣ་རྩེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཨི་ཡོད་ཞུས་པས། མིག་སྣ་རྩེ་དང་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་གསུངས། ༈ ཉམས་བྱིངས་ཆེ་བས་རིག་པའི་གསལ་མདངས་མེད་སྐབས་ཞི་བྱེད་ལས་གསུངས་པའི་ལྟ་སྟངས་དེས་ཕན་ནམ་ཞུས་པས། མིག་ གསལ་ཞད་བྱུང་ན་ལྟ་སྟངས་བྱའི་གཞན་མི་དགོས་གསུངས། ༈ ཡང་བླ་མ་རྒྱལ་མཚན་ཁུ་དབོན་གཉིས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་དུས་དམིགས་པ་གསལ་མི་གསལ་ཟསོགས་ཀྱི་ཞལ་འཕྲོས་སྐབས། དང་པོར་ཐུན་མགོར་དམིགས་པ་ཕུར་ཚུགས་སུ་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ངོ་དང་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། བསྲེས་པས་མི་གསལ་བ་འདྲ་དེ་འགྱུ་བ་བསྒོམ་དུ་མ་ཤར་བའི་སྐྱོན་ཡིན། དོན་ལ་དམིགས་པ་དེ་འགྱུ་བ་ཡིན། འགྱུ་བ་དེ་སེམས་ཡིན། སེམས་སྟོང་པ་ཡིན། སྟོང་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། དོན་ལ་སེམས་ངོར་བལྟས་མ་བལྟས་ཁྱད་མེད་པར་ཆོས་སྐུ་རེད། དེ་ད་ལྟ་གོ་བ་ལོང་དང་མཐར་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་འོང་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་གཉིས་གོ་རིམ་མ་ངེས་པ་ཅི་ལགས་ཞུས་པས། །རྒྱུད་གཉིས་ལ་གོང་འོག་བསྣོལ་བ་འདྲ་ཞིག་འདུག་པས་མིང་གར་བཏགས་ཁྱད་མེད་པ་འདྲ་གསུངས། ༈ ཡང་སྔོན་དུས་ཀྱི་ཉམས་སྣང་ལེགས་ལེགས་འདྲ་བ་ཚོལ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་མེད་འདྲ་བ་འདི་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཞིག་བྱུང་། བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་ངོ་ལྟ་སོགས་མི་བྱེད་པ་དྲན་རྫི་མ་ཤོར་ཙམ་དུ་བཞག་པས་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རང་ གྲོལ་དུ་འགྲོ་འདུག་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་བྱུང་ཡང་། གོང་དུ་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ་དེ་ཅུང་ཞིག་བཅོས་མར་སོང་འདུག་སྙམ་པ་བྱུང་། ཡང་མ་ཡེངས་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་ངོ་བོ་རང་སྟོང་དུ་འདུག་པས་གནོད་མི་ནུས་པར་གདའ་ཞུས་པས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན། གང་ཤར་ལ་ངོ་ལྟ་མ་དགོས་པ་དྲན་རྫི་བསྐྱངས་བས་གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་རང་ཞི་རང་གྲོལ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་མཆོག
Chinese
安住片刻也不散乱。后得是散乱后又以正念摄持，这样说的。 询问：普通未作修饰的觉性，它的体性是怎样的？ 回答：不是像普通人不懂禅修而沉默不语的样子。只是不忘失觉照，没有任何执着，这就是大手印。 询问：做身姿有益处吗？ 回答：能做好身姿，效果很大。做不好，不勉强，怎么舒服怎么做也可以。 询问：眼睛看鼻尖和看鼻梁有什么区别？ 回答：眼睛看鼻尖和看鼻梁，没有什么区别。 询问：因为昏沉大，觉性的光明不明显的时候，用寂止的方法，这样观察有益处吗？ 回答：如果眼睛明亮，就不会出现昏沉，不需要其他的观察方法。 还有，喇嘛坚赞叔侄二人，在生圆双运时，关于观想明与不明等问题进行讨论时说：首先，在座间开始时，要专注地修持观想。然后，与心性相融合而修持。融合后，如果感觉不明显，那是没有生起修持流动的过失。实际上，观想就是流动。流动就是心。心是空性。空性就是法身。实际上，无论是否观察心性，都是法身。现在先理解，最终会生起那样的证悟。 又问：如幻和勇猛行二者次第不确定是什么原因？ 回答：两种传承好像上下颠倒，叫什么名字都差不多。 还有，以前寻找好的体验，好像没有必要修持普通的觉性，对此生起了定解。无论生起好坏的分别念，都不去观察它的本体等，只是不失去觉照，这样安住，二取分别念自然解脱，对此生起了信心。但是，之前观察所生起之物的本体，感觉有点造作。又问：在不散乱的状态中，无论生起什么念头，从生起的那一刻起，本体就是空性，所以不能造成损害，是这样的吗？ 回答：对普通觉性生起定解，就是获得了殊胜的成就。不需要观察所生起之物，保持觉照，相信二取分别念自然寂灭、自然解脱，这就是殊胜的。
English
Remaining without distraction for even a moment. Post-attainment is when one is distracted and then again held by mindfulness, so it is said. Question: What is the nature of ordinary, uncorrected awareness? Answer: It is not like an ordinary person who doesn't know how to meditate and remains silent. Just not forgetting mindfulness, without any clinging, that is Mahamudra. Question: Is it beneficial to do the physical posture? Answer: If you can do the physical posture, it is very effective. If you can't, don't force it, whatever is comfortable is fine. Question: Is there a difference between looking at the tip of the nose and the bridge of the nose? Answer: There is no difference between looking at the tip of the nose and the bridge of the nose. Question: When the dullness is great and the clarity of awareness is not clear, is it beneficial to use the view of pacification as taught? Answer: If the eyes are clear and there is no dullness, there is no need for other views. Also, when Lama Gyaltsen and his nephew were discussing the clarity or non-clarity of visualization during the generation and completion stages of union, they said: First, at the beginning of the session, meditate on the visualization with unwavering focus. Then, mix it with the nature of mind and meditate. If it seems unclear after mixing, that is the fault of not generating the movement of meditation. In reality, visualization is movement. Movement is mind. Mind is emptiness. Emptiness is Dharmakaya. In reality, whether you look at the nature of mind or not, it is Dharmakaya without difference. Understand this now, and eventually such realization will arise. Also, when asked why the order of illusion-like and heroic conduct is uncertain, the answer was: It seems that the two lineages are mixed up and down, so it doesn't matter what name you give it. Also, I used to seek good experiences from the past, and it seemed that there was no need to meditate on ordinary awareness. I developed a certainty about this. Whatever good or bad thoughts arose, I didn't look at their essence, etc., but just kept mindfulness without losing it, and I became convinced that dualistic thoughts would naturally dissolve. However, I felt that looking at the essence of whatever arose earlier was a bit artificial. I also asked: In a state of non-distraction, whatever thoughts arise, from the moment they arise, their essence is naturally empty, so they cannot harm me, is that so? Answer: Developing certainty about ordinary awareness is the attainment of supreme accomplishment. There is no need to look at whatever arises, maintaining mindfulness, and believing that dualistic thoughts naturally subside and naturally dissolve is supreme.
Tibetan
་ཡིན། གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གཅེར་གཅེར་བལྟ་བ་དེའང་ཅུང་ཟད་བཅོས་པ་རེད་དེ་མ་བལྟ་བར་སྒོམ་ཐ་མལ་དུ་ཞོག་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་དུས་ཉིད་ནས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་གནོད་མི་ནུས་པ་ནི། རང་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི། །ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ཙིར་གྱིས་ཟུངས། །ཉམས་སུ་མྱོང་ན་སྙིང་པོ་མཐོང་། །གསུངས་པ་དེ་རེད་གསུངས། ༈ ཡང་ཁྲག་རླུང་གི་ནད་བྱུང་ནས་བྲང་ཤུལ་ན་བ་དང་། སྙིང་གཟེར་ནས་བློ་མི་བདེ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཞུས་པས། སྙིང་གཟེར་བ་དེ་གདོན་རེད་བསམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡང་མ་བྱེད། སྒོམ་དང་ཉམས་ལེན་རྩེ་གཅིག་བྱེད་དུས་བློ་མི་བདེ་བ་འདི་ལ་སེམས་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། སྨྱོ་རྒྱུའི་སྲོག་རླུང་དེ་ཡིན། འདི་དད་པ་ཅན་ཆོས་ལ་སེམས་འདུས་པ་ཟེར། ཧ་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་དྲག་པའི་སྐྱོན་ཡིན། དེ་རེ་ཞིག་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ངལ་བསོ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གྱིས། སེམས་ཡང་རྒྱ་ཡན་དུ་ཐོངས་ལ་རྒྱང་སྲུང་འདྲ་བ་ཞིག་གྱིས། འོན་ཀྱང་སྙིང་གཟེར་མཁན་དེ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་གར་གནས། ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ་ལན་གཅིག་གཉིས་རྩད་ཆོད། གཟེར་མཁན་དེ་རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ཐག་ཆོད། རྗེས་ནས་ཀྱང་ནམ་གཟེར་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་ཞོག་དང་བོགས་འོང་། སྐབས་སུ་རང་ཐ་མལ་པའི་རྒྱབ་ན་ས་དེར། བུག་པ་སུམ་ཚོམ་ནོར་བུ་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་ནང་ནས་ཁོག་སྟོད་འཚང་བའི་རླུང་ནད་ཐམས་ཅད་སྐར་ཁུང་ནང་གི་དུད་པ་ལྟར་ནག་ཐུ་ལུ་ལུ་ཕྱིར་ཐོན་པར་བསྒོམ། །རྐང་ལག་བཞི་གང་ན་བའི་མཐིལ་དུ་ཡི་གེ་རཾ་དམར་པོ་ལས་མེ་འབར་ཏེ། སྤོས་ཐུར་ལྟར་རྩ་བར་བསྲེགས་ནས་སྟོང་པར་བསྒོམ། ཡང་རང་གི་མདུན་དུ་བྷནྡྷ་དཀར་པོ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ནང་དུ་འབྲི་མར་ཞུན་མས་སེར་ལྟེམ་མེར་གང་བ་རང་གི་རྐང་ཐེབ་གཉིས་སྦུ་གུ་ལྟར་གྱུར་པ་ནས་ཡར་དྲངས་བས་ལུས་གང་ཞིང་བ་སྤུའི་བུ་ག་རྣམས་ནས་སེར་ཁྲོམ་ཁྲོམ་ཐོན་པས་རྐང་ནད་ཐམས་ཅད་ བསལ་བར་བསྒོམ། དམིགས་པ་འདི་དག་གི་ཚེ་རང་ལྷར་མི་བསྒོམ་པ་མ་གཏོགས་སེམས་ངོ་དང་བསྙེན་པ་སྔར་མོས་ལྟར་ཆོག་གསུངས། ༈ ཡང་ཡེངས་སོགས་སྐབས་དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་ནས་ངོ་བོ་ལྷང་ངེར་འདུག་པ་ལས་ཐ་མལ་དུ་འཁྲུལ་མ་སོང་བས་ཡེངས་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། ཡུལ་སྣང་ལ་སྟོང་འཛིན་དང་ཨ་འཐས་ཀྱི་བློ་མི་འཇུག་པ་ནི་གོང་དང་འདྲ་འདུག་ཞུས་པས། ཡེངས་སོགས་སྐབས་ངོ་བོ་ལྷང་ངེར་འདུག་པས་ཡེངས་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་དེ་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ལ་ཁད་རེད། ཡུལ་སྣང་ལ་བློ་མི་འཇུག་པ་ནི་སྔོན་དུ
Chinese
。对任何显现之自性赤裸裸地观看，也稍微做作了，说的是不要看，保持平常的禅修状态。当生起分别念时，当下就认识到自性是空性的，因此无法造成伤害，因为：从自性所生的分别念，要紧紧抓住它是法身（藏文：ཆོས་སྐུ་，梵文天城体：धर्मकाय，梵文罗马拟音：Dharmakāya，汉语字面意思：法身）。如果亲身体验，就能见到精髓。是这样说的。 另外，如果得了血脉疾病，胸口疼痛，并且因为心痛而感到不舒服，有人请教，不要认为心痛是魔鬼作祟。当专心致志地进行禅修和修行时，这种不适被称为心专注。 这是疯狂的命脉之气。这被称为有信仰的人对佛法的心专注。但是，这也是因为过度努力造成的过失。暂时让身语意休息一下。让心自由自在，像放牧一样。然而，最初的心痛是从哪里来的？中间住在哪里？最终去向何方，一次两次地追查清楚。确定疼痛者不是自己的心之外的其他东西。之后，无论何时疼痛，都安住在自性上，会有帮助的。有时，在自己平常状态的背后，有一个像三孔宝珠一样的东西，观想从里面，所有充满上身的风病都像窗户里的烟一样，黑乎乎地向外冒出。 在四肢疼痛的地方的脚底，观想从红色的种子字让（藏文：རཾ་，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让）发出火焰，像香炉一样燃烧根部并变为空性。 此外，在自己面前，在一个大的白色容器（梵文：Bhaṇḍa）里，装满了融化的黄油，观想它闪闪发光，自己的两个脚底变成像管子一样，从那里向上拉，充满身体，并且从毛孔里冒出黄色的液体，从而消除所有的脚病。 说，除了在这些观想的时候不要将自己观想为本尊之外，其他的观心和念诵都可以像以前一样进行。 另外，当散乱等时候，一旦被正念抓住，自性就清晰地存在，而没有迷失在平凡中，这样不会变成散乱的过失吗？对于外境显现，不执着空性和不固执己见，这和之前一样吗，有人这样问。回答说，当散乱等时候，因为自性清晰地存在，所以认为不会变成散乱的过失，这几乎是禅定和禅定后混淆了。对于外境显现不执着，这和之前一样。
English
. Looking nakedly at the nature of whatever arises is also slightly contrived; it is said to leave the meditation in its ordinary state without looking. When conceptual thoughts arise, realizing that their nature is emptiness from the very moment they arise prevents them from causing harm, because: This conceptual thought that arises from oneself, hold it tightly as the Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ་, Sanskrit Devanagari: धर्मकाय, Sanskrit Romanization: Dharmakāya, Chinese literal meaning: Dharmakaya). If you experience it, you will see the essence. That's what was said. Furthermore, if a blood-wind disease occurs, causing chest pain, and one feels uneasy due to heart pain, and someone asks, do not even think that the heart pain is caused by a demon. When doing single-pointed meditation and practice, this uneasiness is called mind-absorption. This is the life-wind of madness. This is called the mind-absorption of a faithful person in the Dharma. However, it is also a fault of being too diligent. For a while, do something like resting the body, speech, and mind. Also, let the mind be free and do something like grazing. However, where did the heart pain come from in the first place? Where does it reside in the middle? Where does it go in the end? Investigate once or twice. Determine that the one who causes the pain is none other than one's own mind. Afterwards, whenever there is pain, rest in the nature of it, and it will help. Sometimes, behind one's ordinary self, there is something like a three-holed jewel, and visualize that from within, all the wind diseases filling the upper body emerge outwards like black smoke from a window. At the soles of the feet where the four limbs are aching, visualize fire blazing from the red seed syllable ram (Tibetan: རཾ་, Sanskrit Devanagari: रं, Sanskrit Romanization: raṃ, Chinese literal meaning: ram), burning the root like an incense stick and becoming emptiness. Also, in front of oneself, in a large white Bhaṇḍa, filled with melted butter shimmering yellow, visualize one's two soles becoming like tubes, drawing upwards from there, filling the body, and yellow liquid emerging from the pores of the hair, thus eliminating all foot diseases. It is said that except for not visualizing oneself as a deity during these visualizations, the mind-essence and recitations are allowed as before. Furthermore, when there are distractions, etc., as soon as they are caught by mindfulness, the nature is clearly present, and one has not strayed into ordinariness, so wouldn't it become a fault of distraction? Someone asked if not clinging to emptiness and not being stubborn about appearances is the same as before. The answer is that when there are distractions, etc., because the nature is clearly present, thinking that it will not become a fault of distraction is almost confusing meditation and post-meditation. Not clinging to appearances is the same as before.