Tibetan
་ཀྱིས་ཡི་དམ་དང་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ལམ་འདི་ནོར་བས་སྐྱུར་ཅིག །ཟེར་ཡང་ཡིད་མི་འགྱུར་བའི་དད་པའི་སྟོབས། སྒྲུབ་པ་དང་ཉམས་ལེན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་བཤོལ་ཡང་མི་ཤོར་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས། གཡེང་བས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་བསྒོམ་པར་ཡེངས་བར་མི་ནུས་པ་དྲན་པའི་སྟོབས། ཆགས་པ་དང་སྡང་བའི་ཡུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་དེར་འཛིན་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ངང་དུ་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས། ཅིར་སྣང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས། རྨི་ལམ་ན་རྨི་ལམ་འཛིན་སྦྱང་སོགས་ལ་སྐྲག་སྣང་མི་འབྱུང་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་བཟོད་པའི་རྟགས་དང་། དངོས་སུ་ཡང་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྱུ་མའི་ཉམས་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་སྣང་བའི་བདེན་པ་ཞིག་པས། ཚིག་ངན་ཐམས་ཅད་བཟོད་པར་ནུས། འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས་ སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ན་དམྱལ་བར་ཡང་འཇུག་ནུས། ཆོས་ལོག་དང་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ངན་སོང་དུ་ནམ་ཡང་མི་ལྟུང་བའོ། །གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། བཟོད་པ་བརྟན་པོས་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་སྤངས། །ཞེས་དང་། སྒྱུ་མའི་ལམ་རིམ་ལས། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྨི་ལམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། །བཟོད་པ་དག་གི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་ཡང་མི་ལྟུང་། །རྨི་ལམ་ཟིན་ན་ལྷ་ཡི་སྐུ། །རང་ཤར་ཡུད་ཙམ་བྱུང་གྱུར་ན། །བར་དོར་ཟིན་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སྒྱུ་མར་གྱུར་པ་དེ་དང་མཚུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཉམས་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་རྟགས་མི་ཐུབ་པས་རིང་ན་ལོ་ཙམ་ཐ་ན་ཟླ་བའམ་ཞག་རེའམ་ཉིན་རེ་ལས་མི་འོང་ལ། ཉམས་བཟང་པོ་དེ་ཤར་ཚེ་ཐུན་མོང་གི་མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཡང་ཉམས་དེ་ཡལ་ནས་མི་འབྱུང་གསུངས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་གཟའ་གཏད་མེད་སྙམ་པ་དང་། ཞེན་པ་གཏིང་ནས་མ་ལོག་པར་འཁྲུལ་ཞིག་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་སྤྱོད་པ་མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དང་ཚིག་ཅལ་ཅོལ་ངེས་མེད་སྨྲ་ཞིང་། ཉམས་དེ་ཡོད་ཚེ་ལུས་སྲོག་ ལ་ཡང་ཆགས་ཞེན་མེད་དེ། ཉམས་ཡལ་ནས་ཞེན་ཆགས་ཐ་མལ་པ་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་སྟེ་འདི་དུས་ཞེན་པ་བཏང་། ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མཐོ་ཡང་མི་བརྟན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་འོང་སྟེ། རྩེ་གཅིག་འབྲིང་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་གསུངས། དངོས་སུ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུར་བསྒོམ་པ་དང་། མི་འ
Chinese
以本尊和佛陀的形象显现，说：“你的道路是错误的，放弃吧！”即使这样，也不会改变心意的信心的力量；即使以天神为首的世间劝阻修行和实修，也不会放弃而修持的精进的力量；不会因散乱而使生圆次第的修习分心的正念的力量；无论贪恋和憎恨的对象显现为何，都不会执着于此，安住在禅定中的禅定的力量；无论显现什么法，都以智慧空性的见解了知其无自性的智慧的力量；在梦中，对于执着梦境的串习等不会产生恐惧感，因为在梦中也了知一切法如梦，这是安忍的征象；实际上，在一切行为举止中，都不会脱离幻化的体验，并且显现的谛实已经消失，所以能够忍受一切恶语；因为见到轮回无自性，所以为了利益众生，即使是地狱也能进入；不会成为邪法和魔的奴仆，因此，他们永远不会堕入恶趣。密不可思议之中，以坚定的安忍舍弃恶趣的痛苦。如是说。幻化道次第中说：即使在梦中，一切诸法，都知晓是梦境本身，这是安忍的征象，也不会堕入三恶趣。如果梦中抓住，天神的身体，自生刹那出现时，毫无疑问已经抓住中阴，与幻化相同。如是说。如此修习后，无论好坏的体验都无法确定征象，长则一年左右，短则一月或一天，或者每天都会出现。当出现好的体验时，会产生各种共同的神通成就的征象，但据说这种体验消失后就不会再出现。此时，会认为空性的体验如虚空般无有遮拦，在没有从根本上转变执着的情况下进行虚假的解脱，做出各种高低的行为举止，说些无意义的闲话。当这种体验存在时，甚至对身体和生命，也没有贪恋执着。当体验消失后，会像普通的贪恋执着一样出现，此时要放下执着。虽然本体稍微高一点，但因为不稳定而产生怀疑，据说这是精进中等的极致。实际上，观想清净的幻身，本尊大悲尊的身相，不
English
Appearing in the form of a deity and a Buddha, saying, "Your path is wrong, give it up!" Even so, the power of faith that does not change one's mind; even if the world, headed by gods, dissuades practice and cultivation, the power of diligence to practice without giving up; the power of mindfulness that does not allow distraction to distract from the practice of the generation and completion stages; no matter what the object of attachment and hatred appears to be, the power of samadhi to abide in that samadhi without clinging to it; no matter what phenomena appear, the power of wisdom to know that they are without self-nature through the view of wisdom emptiness; in dreams, there is no fear of clinging to dream practice, etc., because in dreams, too, all phenomena are known to be like dreams, this is a sign of patience; in reality, in all actions and behaviors, one does not deviate from the experience of illusion, and the truth of appearance has disappeared, so one is able to endure all evil words; because one sees that samsara is without self-nature, therefore, in order to benefit sentient beings, even hell can be entered; one will not become a slave to evil teachings and demons, therefore, they will never fall into the lower realms. Among the inconceivable secrets, with steadfast patience, one abandons the suffering of the lower realms. Thus it is said. In the illusory path stages, it is said: Even in dreams, all phenomena, are known to be dreams themselves, this is a sign of patience, and one will not fall into the three lower realms. If one grasps the dream, the body of the deity, when it arises spontaneously for a moment, there is no doubt that one has grasped the intermediate state, which is the same as illusion. Thus it is said. After practicing in this way, no matter good or bad experiences, the signs cannot be determined, for a long time about a year, for a short time a month or a day, or every day. When a good experience arises, various common signs of miraculous attainments will arise, but it is said that this experience will disappear and will not arise again. At this time, one will think that the experience of emptiness is like the sky, without obstruction, and one will engage in false liberation without fundamentally transforming attachment, and one will make various high and low actions and behaviors, and one will speak meaningless idle talk. When this experience exists, there is no attachment or clinging even to the body and life. When the experience disappears, it will appear like ordinary attachment and clinging, at this time one should let go of attachment. Although the essence is slightly higher, doubt arises because it is unstable, it is said that this is the ultimate of intermediate diligence. In reality, visualizing the pure illusory body, the form of the deity Great Compassionate One, not
Tibetan
བྲལ་དེས་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་འཆར་ཏེ༔ སྒྱུ་མ་ལམ་རིམ་དུ་དེ་ཐོབ་པའི་རྟགས་གསུངས་པ། ཆོས་མཆོག་རྟགས་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཀུན། །ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་བྱེད། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །ཚེ་འདིས་ཞེན་པ་འཁྲིས་ནས་བྲལ། །ཆོས་བརྒྱུད་དུག་གི་མེ་ཏོག་རྣམས། །སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་གྲོལ། །རྨི་ལམ་ཟིན་ན་འོད་གསལ་རྟོགས། །དེས་ན་བར་དོ་འབྱོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་གྲུབ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ཀརྨ་པས་འཇིག་རྟེན་འདས་མ་འདས་ཀྱི་སོ་མཚམས་འདི་དང་། སྦྱོར་ལམ་ལྔར་བཞེད། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་ཤར་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་རྗེས་འབྲེལ་སྙམ་བྱེད་པ། ལུས་སེམས་ཡོད་དུ་མི་ཚོར་ཞིང་རླུང་རྒྱུ་བ་མི་ཚོར་བ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཉམས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགའ་སྤྲོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། ང་རྒྱལ་ རློམ་སེམས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གི་ཉམས་རྟོགས་འདྲ་བ་སུ་ལ་ཡང་མེད་སྙམ་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཟག་བཅས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང་། ལུས་མེ་ཆུ་ས་རླུང་དུ་སྤྲུལ་པ་སོགས་ཟད་པར་ཟིལ་གནོན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མང་པོར་སྤྲུལ་པ་སོགས་ནུས། རྩ་གནས་བཞིར་དགའ་བཞིས་བྱང་སེམས་བརྟན་པས་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། ནུས་མཐུ་དང་བདེན་སྟོབས་སྣ་ཚོགས་འགྲུབ། སྐྱེ་བ་དཔག་མེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདིར་སྨིན་ནས། འདོད་དགུ་ཆར་ལྟར་འབབ་པ་དང་སྙན་གྲགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་འབྱུང་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ཉམས་གོང་དུ་འཕེལ། གལ་ཏེ་རྣམ་གཡེང་གིས་ཉམས་ལེན་སྒྱུར་ན་ཉམས་ཡལ་ནས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡལ། འདུ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་མེད་ཀྱང་པར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ཉམས་ལེན་བར་ཆད་མ་བྱུང་བར་དེ་ག་ལ་བསྐྱངས་བས། དཔོན་སློབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་འབད་ཀྱང་ཉམས་བཟང་པོ་ཙམ་ལས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་མི་འབྱུང་། དེ་གར་ཚེ་འཕོས་ན་གཙང་རིས་ ཀྱི་ལྷ་གནས་ལྔར་སྐྱེས་ཏེ། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སྣང་སྟོང་ལྷའི་ལུས་སུ་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པས། དེ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ནས་ཡུན་རིང་བསྐལ་པར་གནས་ནས་བསོད་ནམས་དེ་ཟད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉམས་དེ་ཡལ་ནས། དབང་པོ་རབ་སྟོང་ཉིད་དངོས་སུ་རྟོགས་ནས་ཡར་འཕར་ཏེ་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་སྔར་གོལ་ཟློབ་ཡིན་པར་ཡང་ཤེས། དབང་པོ་བརྟུལ་པོས་འགྱོད་པ་དང་སྐྱག་པ་སྐྱེས་པ
Chinese
因此，即使在梦中也会如此显现，在《幻化道次第》中，讲述了获得此成就的征兆：殊胜之法的征兆是所有行为，所做的一切都为利益众生，是令佛欢喜的行为，远离对此生的执着。法脉传承中毒的花朵，也在幻化中完全解脱。如果梦境被掌握，就能证悟光明，因此能够度过中阴。如是说。在此，大成就者仁波切噶玛巴认为，世间已逝与未逝的界限在此，并安立为五种加行道。所有器情显现为安乐，认为禅定等同于后得，身心感觉不到存在，也感觉不到气息流动，无有乐空无别的体验，由各种无有间断的喜悦，生起极大的我慢和傲慢，认为自己的体验证悟无人能及。对此，如果精进修持，就能获得少许共同的、有漏的神通，以及将身体化为火、水、土、风等，具有降伏的幻化能力，以及化现为众多等能力。在四个脉轮处，以四喜稳固菩提心，所有调伏对象聚集，成就各种能力和真实之力。无数劫的福德，都因禅定的力量在此成熟，如雨般降下所欲之物，名声传遍各处。生起对佛法和世俗的各种散乱，如果精进，体验就会增长。如果散乱转变了修行，体验就会消失，所有功德也会消失。即使聚集和受用全部消失，也会变成照片，如果修行没有中断而持续下去，即使所有师徒一心努力，也只会产生好的体验，不会生起证悟。如果在此去世，就会转生到清净天的五处天界，在宫殿中化现为空性的天身而出生，因此认为在那里以圆满受用身成佛，并在漫长的劫中安住，福德耗尽，禅定体验消失。根器上等者直接证悟空性，向上提升，获得初地，也知道以前是错误的。根器下等者生起后悔和粪便。
English
Therefore, it appears in dreams as well. In the "Illusion Path Stages," it is said that the signs of attaining this are: The sign of the supreme Dharma is all conduct; whatever is done is for the benefit of all beings; it is conduct that pleases the Buddha; being separated from clinging to this life. The poisonous flowers of the Dharma lineage are also completely liberated in illusion. If dreams are mastered, luminosity is realized, and thus one is able to pass through the bardo. So it is said. Here, the great accomplished one, Rinpoche Karmapa, considers the boundary between the world that has passed away and the world that has not passed away to be here, and establishes it as the five paths of application. All containers and contents appear as bliss, thinking that meditative equipoise is connected to post-meditation, not feeling the existence of body and mind, and not feeling the movement of wind, the experience of inseparable bliss and emptiness, with various uninterrupted joys, giving rise to great pride and arrogance, thinking that one's own experience and realization are unmatched by anyone. To this, if one diligently practices, one will obtain a little of the common, contaminated clairvoyance, and the ability to transform the body into fire, water, earth, wind, etc., the power of subjugating illusory abilities, and the ability to manifest into many. In the four chakras, with the four joys stabilizing bodhicitta, all those to be tamed gather, accomplishing various abilities and the power of truth. The merit of countless eons matures here through the power of meditation, raining down desired objects like rain, and fame spreads everywhere. Various distractions of Dharma and worldly affairs arise, and if one perseveres, the experience will increase. If distractions transform the practice, the experience will disappear, and all qualities will disappear. Even if all gatherings and enjoyments disappear, they will turn into photographs. If the practice is maintained without interruption, even if all the teachers and students strive with one mind, only good experiences will arise, and realization will not arise. If one dies there, one will be reborn in the five pure abodes of the gods, manifesting as an empty divine body in a palace, and thus thinking that one has become a Buddha in the enjoyment body, and abiding there for a long kalpa, the merit will be exhausted, and the experience of meditation will disappear. Those with superior faculties will directly realize emptiness, rise upwards, attain the first ground, and also know that they were previously mistaken. Those with dull faculties will generate regret and excrement.