Tibetan
ས་གཞུང་མི་གསལ་བས་གསལ་ཁ་བཏབ་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་གྱི་ཞིབ་ཆ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཐམས་ཅད་གསལ་ཐེབ་དཀའ་བས་ཞིབ་པར་མ་སྤྲོས་སོ།། ༈ དེ་ནས་གདན་བསྐྱེད་པ་ནི་རྒྱ་གཞུང་ལས་ཡང་ཧྲིལས་པོ་ཞིག་འཕྲོས་པ་ལས་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་པཾ་པདྨ་མ་དྷ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཟེའུ་འབྲུ་དང་བཅས་པར་བསམ། མ་སཱུརྱ་མ་དྷ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མའི་གདན་དང་ཨ་ཙནྡ་མ་དྷ་ལ་ཞེས་པས་ཟླ་བའི་གདན་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བར་བསམ་མོ། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས། དེའི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལྷ་གནས་སུ་འཕར་མ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡོད་དེ། རིན་ཆེན་འབར་བར། གསུམ་པའི་ཕྱེད་རྒྱབ་དེ་ཕྱེད་ནས། །རྡོར་ཕྲེང་བཞི་པ་ལྷ་སྣམ་ཡིན། །ཞེས་གཙོ་བོའི་རྡོར་ཕྲེང་ཡན་ཆད་ཆ་ཆེན་གསུམ་དང་། ཆ་ཆེན་བཞི་པ་ལྷ་སྣམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ནག་པོ་པས། ལྷའི་གནས་ཀྱི་སྐུད་པ་ནི། །མཚམས་སུ་སྒོ་དང་ མཚུངས་པར་གདབ། །ཅེས་ལྷ་སྣམ་ཆ་ཆེན་གཅིག་གསུངས་ཏེ་དབུས་ཀྱི་པདྨ་རྡོར་ཕྲེང་གིས་བསྐོར་བ་གཙོ་བོའི་གནས་དང་། ལྷ་སྣམ་ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་དུ་ཡང་པདྨ་ཆུང་ངུ་རེ་ལ་འཁོར་བརྒྱུད་འགོད་པར་བཞེད་ལ། ལྷ་སྣམ་མེད་པ་ལ་ཡང་རྡོར་ཕྲེང་མེད་པར་པདྨ་རྐྱང་པའི་ལུགས་ནི། དཔལ་མཆོག་ཌོམ་བྷི་པས། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་འདབ་བརྒྱད་པས། །པདྨ་དམར་པོ་རྣམ་པར་བསམ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེ་ཛ་ལནྡྷ་ར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་ལ། མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། གཞལ་ཡས་ཁང་དབུས་མཐིང་ཀ་འབར། །རྡོ་རྗེ་ར་བ་པདྨར་གདན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཀཾ་པ་ལས། གཞལ་ཡས་ནང་དུ་པད་འདབ་བརྒྱད། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ནག་པོས་བསྐོར། །ཞེས་གསུངས་པས་རྡོར་ཕྲེང་ཆ་ཕྲན་གཅིག་པས་བསྐོར་བའི་དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ལ་ལྷ་དགུ་འགོད་པར་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་ཉིན་འབྱུང་དང་ཤནྟི་པ་གཉིས་ནི་མཐར་ཟླུམ་བསྐོར་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་ཅན་བྱས་ལ་ལིང་རྩེ་དགུ་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ། ལིང་རྩེ་རེ་རེར་པདྨ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ལྷ་འགོད་པར་བཞེད། དེ་ལ་འདི་ནི་ཨ་བྷ་ཡའི་ལུགས་ཏེ། ཕྱི་ནས་ཆ་ཕྲན་གཅིག་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་དཔངས་སུ་ཆ་ཕྲན་ གཅིག་མཐོ་བ། དེ་ནང་ཆ་ཕྲན་དགུ་ལྷ་སྣམ་སྟེ། ལྷ་སོ་སོའི་འོད་ཀྱིས་གསལ་བ། དེ་ནང་ཆ་ཕྲན་རྡོར་ཕྲེང་སྟེ། ཆ་ཕྲན་གཅིག་གིས་མཐོ་བའི་ཆ་ཕྲན་བཞི་སྟེ། །ཡོངས་སུ་ཆ་ཕྲན་ལྟེ་བ་ལ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་པད་སྡོང་འདབ་བརྒྱད་ཟེའུ་འབྲུའི་ལྟེ་བ་དང་གེ་སར་ཕྲེང་བས་རྡོ་རྭ་ནང་མ་ཁྱབ་ལ་འདབ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་ལྷ་སྣམ་ཕྱི་མ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྷི་ཏེ། ཨ་བྷ་ཡས་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་བཞིའི་ཚང་ཐིག་ལས། ཕྱི་ངོས་སུ་ལྟེ་བའི་དོན་དུ་ཆ་ཆུང་ལྔ་དོར་ནས་གེ་སར་གྱི་ཐིག་ཟླུམ་པོ་གཅིག་གོ །དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འདབ་མའི་དབུས་སུ་འདབ་མའི་དོན་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་སྤངས་པར་གཅིག་གོ་ཞེས་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ལ་བུམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བའམ། ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱ་གཞུང་ལས་པདྨ་དམར་པོར་གསུངས་པ་དང་། གཞུང་ཉིད་དང་རང་བྱུང་བས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་གསུངས་པ་མི་འགལ་ཏེ། ནག་པོ་པ་ཛ་ལེན་དྷ་ར་པ་རྣམས་པདྨ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད། ཌོམ་བྷི་པ་དང་། གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེས་པདྨ་དམར་པོར་གསུངས་ཏེ། པདྨ་དམར་པོ་ལ་ལྟེ་བ་དམར་སྨུག །ཤར་དང་ཤར་མཚམས་དམར་ སྔོ། ལྷོ་དང་ལྷོ་མཚམས་དམར་སེར། ནུབ་དང་ནུབ་མཚམས་དམར་གསལ། བྱང་དང་བྱང་མཚམས་དམར་ལྗང་དུ་བྷེ་པར་བྱའོ། །པདྨའི་སྟེང་དུ་ལྷ་དགུའི་རྒྱ་གཞུང་ལས། ཉི་ཟླ་གཉིས་ཀ་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷ་གནས་རྣམས་སུ་ཟླ་བའི་གདན། ཞེས་དང་། དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་འདབ་མ་བརྒྱད་ལྟེ་བ་དང་དགུ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དགུ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རང་བྱུང་བའི་ལྷ་དགུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གཞུང་འདིར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དེ། ཟླ་གདན་ནི་ལྷ་ཞི་བ་ལ་ཟླ་གདན་འོས་པར་དགོངས་ལ། ཉི་ཟླ་གཉིས་ཀ་ནི་ཐབས་ཤེས་མཚོན་བྱེད་དང་། ཉི་མ་ནི་ལྷ་ཁྲོ་བོའི་གདན་ཡིན་པས་དབང་དྲག་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་པས་འདི་དབང་གི་ལྷ་ཡིན་པས་ཉི་གདན་ནོ། །གདན་འདི་རྣམས་ཀྱང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་དུས་གཅིག་གྲུབ་པར་བསྒོམ་དགོས་པ་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་གཞལ་ཡས་ཁང་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་མ་ཐག་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་གཟུགས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པར་ཤར་བའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་ཅུང་ཟད་སེམས་བཟུང་ངོ་།། ༈ དེ་ནས་བརྟེན་པ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱིཝདེ་བྱོན་པ་ལས་ པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ལ་དབུས་སུ་ཡི་གེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་པར་བསམ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འཕྲོས་ཏེ་འོད་ཟེར་དེས་པདྨ་རིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་བསྐུལ་ཏེ་འོད་ཟེར་ཚུར་འདུས་པ་ལས་དབུས་སུ་ཧཱིདེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་
Chinese
因为地基不明显，所以使其明显。坛城庄严的细节，因为在生起次第中全部清晰地呈现比较困难，所以没有详细阐述。 然后是生起坐垫，是从印度论典中引申出的非常完整的部分，观想红色八瓣莲花，称作“榜（藏文：པཾ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：paṃ，汉语字面意思：榜）莲花曼陀罗”，具有花蕊。称作“玛·苏雅·曼陀罗”。在其上方观想太阳坐垫，称作“阿·旃陀·曼陀罗”，观想月亮坐垫，广大而宽阔。如是说。自生金刚说：“其中心是各种八瓣莲花的中心，具有太阳坛城。”这样说来，神位有无“阿帕玛”有两种情况。在《宝炽》中说：“第三个的一半在后面，从一半开始，第四个金刚鬘是神衣。”认为主尊金刚鬘以上是三个大分，第四个大分是神衣。黑行者说：“神位的线，在角落里与门相同地安立。”这样说了神衣一个大分，中央的莲花被金刚鬘围绕是主尊的位置。神衣在八个方位也认为安立小莲花，每个莲花上安立眷属。没有神衣的，也没有金刚鬘，只有莲花的规矩是，吉祥胜多比巴说：“在其中心有八瓣，观想红色莲花。”这样说了，无二金刚札兰达拉巴等人也这样认为。玛尔麦匝说：“量也宫中央蓝色燃烧，金刚栅栏莲花为坐垫。”这样说了。岗巴巴说：“量也宫内有八瓣莲花，黑色金刚鬘围绕。”这样说了，用一个微小部分金刚鬘围绕的中央，在八瓣莲花上安立九尊神。导师日生和寂天二人是在最外围做成圆形金刚鬘，做成九个莲蕊八根柱子的形式，每个莲蕊上在每个莲花上安立神。这被认为是阿巴亚的规矩，从外向内一个微小部分是金刚栅栏，高度上一个微小部分高。其内九个微小部分是神衣，被各个神的亮光照亮。其内一个微小部分是金刚鬘，一个微小部分高，四个微小部分。总共在中心有八个微小部分之上的莲花茎和花瓣。
English
Since the ground is not clear, it is made clear. The details of the mandala's ornaments are not elaborated in detail because it is difficult to present everything clearly in the generation stage. Then, the generation of the seat is a very complete part derived from the Indian scriptures. Visualize a red eight-petaled lotus, called "Pam (Tibetan: པཾ, Sanskrit Devanagari: प, Sanskrit Romanization: paṃ, literal Chinese meaning: Pam) Lotus Mandala," with stamens. It is called "Ma Surya Mandala." Above it, visualize the sun seat, and called "A Canda Mandala," visualize the moon seat, vast and wide. Thus it is said. Self-Arisen Vajra said, "Its center is the center of various eight-petaled lotuses, with the sun mandala." Thus it is said, there are two situations of whether or not there is "Apama" in the deity's position. In the "Jewel Blaze," it says, "The half of the third is behind, from half onwards, the fourth vajra garland is the deity's clothing." It is considered that the main vajra garland and above are three large parts, and the fourth large part is the deity's clothing. Black Practitioner said, "The threads of the deity's position are established in the corners in the same way as the doors." Thus it is said that the deity's clothing is one large part, and the lotus in the center surrounded by the vajra garland is the position of the main deity. It is also considered that small lotuses are established in the eight directions of the deity's clothing, and each lotus is established with attendants. Those without deity's clothing also have no vajra garland, and the rule of only having lotuses is that Glorious Supreme Dombhipa said, "In its center there are eight petals, visualize a red lotus." Thus it is said, and the Non-Dual Vajra Jalandharapa and others also think so. Marmemdze said, "The central blue burning palace, the vajra fence is the lotus seat." Thus it is said. Kampa Pa said, "Inside the palace there are eight lotus petals, surrounded by a black vajra garland." Thus it is said, the center surrounded by a small part of the vajra garland, on the eight lotus petals, nine deities are established. Teacher Risheng and Shantipa made a circular vajra garland on the outermost periphery, making the form of nine lotus stamens and eight pillars, and on each lotus stamen, deities are established on each lotus. This is considered to be the rule of Abhaya, from the outside to the inside, a small part is the vajra fence, and a small part is high in height. Inside, nine small parts are the deity's clothing, illuminated by the light of each deity. Inside, a small part is the vajra garland, a small part is high, four small parts. In total, there are lotus stems and petals above the eight small parts in the center.
Chinese
宛如苹果的中心和以莲须环绕，布满内部石墙，八瓣莲花覆盖外部天衣的自性。阿巴雅九尊之主，喜金刚四座坛城中，外侧为了中心的意义，舍弃五个小部分，形成一个莲须的圆形。其外侧，花瓣中央，为了花瓣的意义，舍弃十个小部分，这是一个差别。其外侧，一个小部分是宝瓶。有的是说，这是金刚鬘。如此宣说。印度经文说的是红莲花，经文本身和自生莲花所说的各种莲花并不矛盾。黑行派（Krishnacharya或Kanha-pa）等将莲花描述为各种颜色。 Dombipa和二无二金刚说的是红莲花，红莲花的中心是红紫色，东方和东北是红蓝色，南方和东南是红黄色，西方和西北是红亮色，北方和西北是红绿色。莲花之上，九尊本尊的印度经文里，说了日和月。如来佛的圣地都是月亮座。中间是各种八瓣莲花，八个花瓣，中心和九个是月亮坛城九个。追随自生九尊本尊之后，此经中说了太阳坛城，月亮座是对于寂静本尊适合，日月是方便和智慧的象征，太阳是忿怒本尊的座，因为权力和威猛二者合一，所以这是权力的本尊，因此是太阳座。这些座也要和宫殿同时观想成就，二无二金刚如此说。这样圆满生成宫殿之后，立即心想其体性是遍照佛，显现为色身的宫殿之相，稍微生起一些我慢之心。 之后，依靠生起本尊，在其上，从ཧཱི（藏文：ཧཱི，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：大悲）字出现 一朵具有千瓣的红莲花，观想中央有那个字的标记。从那字放出无量光芒，那光芒劝请莲花部的所有佛和菩萨，以及贤劫千佛，光芒收回之后，中央的ཧཱི（藏文：ཧཱི，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：大悲）字完全变化，从而清净色蕴
English
Like the center of an apple, surrounded by a garland of pistils, filling the inner stone enclosure, and eight petals covering the outer celestial cloth, it is of such nature. From the complete lines of the four mandalas of Hevajra, the lord of the nine Abhayas. On the outer surface, for the meaning of the center, five small parts are discarded, forming a single round line of pistils. Outside of that, in the middle of the petals, for the meaning of the petals, ten small parts are discarded, this is a distinction. Outside of that, one small part is for the vases. Some say that it is a vajra garland. Thus it is said. The Indian scripture speaks of a red lotus, and the various lotuses spoken of by the scripture itself and the self-arisen do not contradict each other. The Krishnacharyas and others describe the lotus as having various colors. Dombipa and Advayavajra speak of a red lotus, the center of the red lotus is reddish-purple, the east and northeast are reddish-blue, the south and southeast are reddish-yellow, the west and northwest are reddish-bright, and the north and northwest are reddish-green. On top of the lotus, the Indian scripture of the nine deities speaks of both the sun and the moon. In the abodes of the Tathagatas, there are moon seats. In the center, there are various eight-petaled lotuses, eight petals, and the center and nine are nine moon mandalas. Following the self-arisen nine deities, this scripture speaks of the sun mandala, considering that the moon seat is suitable for peaceful deities. The sun and moon are symbols of method and wisdom, and the sun is the seat of wrathful deities, so because power and might are united, this is a deity of power, therefore it is a sun seat. These seats must also be visualized as being accomplished at the same time as the palace, as Advayavajra said. Thus, as soon as the palace is completely generated, one should think that its essence is Vairochana, appearing in the form of a palace of the form body, and hold a slight pride in the mind. Then, the generation of the dependent deity: on top of that, from the appearance of ཧཱི (Tibetan: ཧཱི, Devanagari: ह्रीः, IAST: hrīḥ, meaning: great compassion), a red lotus with a thousand petals, visualize that the center is marked with that very letter. From that, radiate immeasurable rays of light, and those rays of light urge all the Buddhas and Bodhisattvas of the lotus family, as well as the thousand Buddhas of the Fortunate Aeon, and when the rays of light gather back, the ཧཱི (Tibetan: ཧཱི, Devanagari: ह्रीः, IAST: hrīḥ, meaning: great compassion) in the center is completely transformed, thereby purifying the skandha of form.