Tibetan
་རུང་ལ་ཁྱད་པར་ནི་བླ་མེད་ལྟར་འཐད་དོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྐུལ་པ་ནི། མཆོད་གཡོག་གིས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཞུ་བར་བྱ་ཞིང་། གཅིག་ཡིན་ན་རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་ལྷ་མོ་ཞིག་སྤྲུལ་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་བསམས་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀ་མཱ་ལ་མ་ཧཱས་མཛད་པའི་ཚོགས་འཁོར་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ། །མེ་ཏོག་ཕུལ་ནས་གསོལ་བ་གདབ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལ། །མེ་ཏོག་དོར་ལ་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཌོམ་བྷི་ཧེ་རུ་ཀས་མཛད་པའི་ཚོགས་འཁོར་གྱི་གདམས་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ལ་མེ་ཏོག་མ་ཕུལ་བར་ཐང་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མས་མ་བཀོད་པར་གྲལ་ལ་འཁོད་པར་མི་བྱའོ། །གསོལ་བ་མ་བཏབ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྗེ་པཀིའི་ཚོགས་འབུམ་དུ། ལས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐུགས་དམ་ལ་སྙོམས་པར་བཞུགས་པ་དང་། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུ་བར་བྱ། ཞེས་དང་། མཚུར་ཕུ་འཇམ་དབྱངས་ཆེན་པོས། སློབ་མ་གཅིག་གིས་ཕྱག་གསུམ་འཚལ་ལ། མཎྜལ་ཕྱིས་ པའི་དབུས་སུ་ཚོམ་བུ་གཅིག་བཀོད་ལ་བཞག །ཕྱག་གསུམ་འཚལ་སློབ་དཔོན་ལ་མེ་ཏོག་ཕུང་པོ་ལ་སྤོས་བཙུགས་ལ་འབུལ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་བཀྲམ། ཕྱག་གསུམ་འཚལ་ཏེ། ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་སོགས་དགོངས་སུ་གསོལ། །སོགས་ཚིགས་བཅད་སྔགས་དང་བཅས་པ་འདི། ལྕེ་སྤྱང་ཚོགས་རོལ་ནས་གསུངས་པ་རང་བྱུང་བའི་དུས་འཁོར་མཆོད་ཕྲེང་དུ་བཀོད་པ་ནས་འདིར་བཀོད་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་རྗེ་རང་བྱུང་བའི་ལྷ་དགུའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། འདི་ཡན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་སྐྱབས་སེམས་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་སྐྱབས་འགྲོའི་བཤད་པ་རྒྱས་པ་ནི། སྤྱི་དང་མཐུན་པས་གཞན་དུ་ཤེས་ལ། ཁྱད་པར་འདིར་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་གང་ཡིན་ཀྱང་སྐྱབས་འགྲོ་རྩ་བར་བྱས་ནས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། སོ་ཐར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་འདུས་པས། སོ་ཐར་གྱི་ཉམས་ཉྫིལེན་དངོས་ཡིན་པས། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གསུམ་པ་སྐྱབས་འགྲོའི་དགེ་བསྙེན་ནི། །དེ་ནི་སྡོམ་བརྒྱུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ལུས་གུས་འདོད་ ཐལ་མོ་སྦྱར་བས། གང་ཟག་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱེད་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ། དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་སྟེ། སྐྱབས་ཡུལ་ཕྱི་ལྟར་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་སོགས་སྟོན་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཚུལ་ཅན་རྣམས། ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དགེ་འདུན་ཉན་རང་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་གཉིས། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་གཉིས། ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་གཉིས། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་གཉིས་དང་བརྒྱད། རང་རྒྱལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །ནང་ལྟར་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་སྣང་། གསུང་ནི་འོད་དཔག་མེད། ཐུགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ། ཡོན་ཏན་ནི་རིན་འབྱུང་། ཕྲིན་ལས་ནི་དོན་གྲུབ་དང་སྟོན་པ་ལྔ། ཆོས་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་བཞིའམ་དྲུག །དགེ་འདུན་ནི་དེའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་རིག་འཛིན་རྣམས་སོ། །གསང་བ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྩ་བརྒྱུད་བླ་མ་རྣམས་སངས་རྒྱས་དཀོན་ མཆོག་ཐུགས་རྒྱུད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཅན་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲིའི་གསུང་སྤྲོ་བས་ཆོས་ཀུན་འདུས་སོ་སོའི་ཡིད་མཐུན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་ཀུན་འདུས་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དངོས་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། ཡི་དམ་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྟེ་རྩ་བ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ།། ༈ དེ་ཡང་བསྒོམ་བྱ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐད་ཅིག་ལ་དམིགས་ལ། སྤྱི་བོར་འོད་དཔག་མེད་བླ་མ་དང་དབྱེར་མེད་པ་གཙོ་བོའི་སྐུ་རྒྱབ་ཏུ་གླེགས་བམ་བརྩེགས་པ་འཁོར་རྣམས་དགེ་འདུན་དུ་མོས་ལ་མཐར་འཁོར་རྣམས་འོད་ཟེར་དཀར་པོར་ཞུ་ནས་རང་གི་སྤྱི་བོར་ཐིམ། ཆོས་པོ་ཏི་རྣམས་འོད་ཟེར་དམར་པོར་ཞུ་ནས་མགྲིན་པར་ཐིམ། གཙོ་བོ་འོད་ཟེར་སྔོན་པོར་ཞུ་ནས་སྙིང་ཁར་ཐིམ་པས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་བསམས་ལ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བས་ཆོས་དཀོན་མཆོག །དེ་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དེའི་ངང་ལ་ཅུང་ཟད་ གནས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་ནོ།། ༈ དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཛ་ལན་དྷ་རའི་རྒྱ་གཞུང་ཉིད་ལས་དེ་ལ་ཐོག་མར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དོན་དུ། ཞེས་དང་། རྗེ་རང་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་དཔེ་བུ
Chinese
虽然可以，但卓越之处在于如同无上瑜伽。之后，为了策励三摩地，应由供养者顶礼并祈请。如果只有一个人，就观想从自己的心间化现一位天女，然后祈请。自己应当念诵：从卡玛拉玛哈所著的会供轮中：之后向金刚上师，献上鲜花并祈请。之后向瑜伽男女，抛撒鲜花并策励。以及，从多姆比黑鲁卡所著的会供轮教言中：未向上师献花之前，不应坐在地上。没有安排业金刚和金刚母之前，不应入座。没有祈请之前，不应安住于三摩地。如此说道。在杰帕的会供百数中：由业上师顶礼后，安住于誓言，并如法祈请修法次第。以及，楚布·蒋扬钦波说：一个弟子顶礼三次，在擦拭过的坛城中央，安放一个食子。顶礼三次，向上师献上堆满鲜花并插着香的供品。向弟子们散花。顶礼三次，说道：金刚持等，请垂听。等等，这个偈颂和咒语，似乎是从乐嬉会供中念诵的让炯巴所著的时轮金刚供养鬘中摘录而来。关于此，在杰让炯巴的九尊神修法中，分为前行、正行和后行三个部分。首先，前行有四个部分。到此为止，是第一和第二部分，即皈依和发心。一般来说，皈依的广说与共同之处相同，因此可以从其他地方了解。特别是在这里，为了修持具足三种律仪的戒律，无论受持八种别解脱戒中的哪一种，都必须以皈依为根本。因为一切别解脱的根本都包含在皈依之中，所以这是真正受持别解脱戒律的实践。如《皈依七十颂》中所说：第三是皈依的近事男，那是律仪传承的根本。也是说，身体恭敬，意乐合掌。不仅是自己一个人，而是为了救护一切有情众生脱离一切痛苦，从现在起直到获得菩提果之间，都要皈依。
English
Although it is permissible, the distinction lies in it being like unsurpassed yoga. Then, to encourage samadhi, the offering attendant should prostrate and request. If there is only one person, they should visualize a goddess emanating from their heart and then pray. One should recite oneself: From the Tsogkor composed by Kamalamaha: Then to the Vajra Master, offer flowers and pray. Then to the male and female yogis, scatter flowers and encourage. And, from the instructions of the Tsogkor composed by Dombi Heruka: Without offering flowers to the master, one should not sit on the ground. Without arranging the Karma Vajra and Vajramatri, one should not take a seat. Without praying, one should not abide in samadhi. Thus it is said. In Je Pak's Tsog Bum: The Karma Master, having prostrated, abides in samadhi, and requests the order of Dharma practice in accordance with the rules. And, Tsurphu Jamyang Chenpo said: One disciple prostrates three times, and in the center of the wiped mandala, places a torma. Prostrates three times, offers to the master a heap of flowers with incense sticks inserted. Scatters flowers to the disciples. Prostrates three times, saying: Vajradhara, etc., please listen. Etc., this verse and mantra, it seems, are extracted from the Kalachakra Offering Garland composed by Rangjung Dorje, which was recited from the Lechang Tsogrol. Regarding this, in Je Rangjung Dorje's Sadhana of the Nine Deities, there are three parts: preliminary, main part, and subsequent part. First, there are four parts to the preliminary. Up to here, it is the first and second part, which is refuge and bodhicitta. In general, the extensive explanation of refuge is the same as the common one, so it can be understood from elsewhere. Especially here, in order to practice the discipline with three vows, whichever of the eight types of Pratimoksha vows one takes, one must take refuge as the root. Because the root of all Pratimoksha is contained in refuge, this is the actual practice of taking the Pratimoksha vows. As it is said in the Seventy Verses on Refuge: The third is the Upasaka of refuge, that is the root of the lineage of vows. That is, with respectful body and intention joining palms. Not only oneself, but for the sake of saving all sentient beings from all suffering, from this time until enlightenment is attained, one takes refuge.
Chinese
皈依境，外在而言，是导师释迦牟尼佛，贤劫千佛等，具有导师化身之相者。法为三藏，僧为声闻缘觉双四八辈，即须陀洹向、须陀洹果二者，斯陀含向、斯陀含果二者，阿那含向、阿那含果二者，阿罗汉向、阿罗汉果二者共八者。以及独觉如犀牛角者和合群而行者。内在而言，十方三世一切佛之身乃毗卢遮那佛，语乃阿弥陀佛，意乃不动佛，功德乃宝生佛，事业乃不空成就佛和五导师。法乃四大或六大续部。僧乃获得彼等成就之持明者们。秘密而言，一切佛之身语意功德事业皆为自性，故根本传承上师们是诸佛菩萨心髓大印之意，以八万法蕴之语宣说，是法皆聚，各自意合之化身，故僧皆聚，皈依与上师仁波切和金刚持无别者。皈依本尊、诸佛海、空行护法等三根本。 又，观想前方虚空中诸佛海之坛城于刹那间，顶上阿弥陀佛与上师无别，主尊身后堆叠经函，眷属观想为僧众，最终眷属化为白光融入自己顶门，经书化为红光融入喉间，主尊化为蓝光融入心间，如是观想三宝与自身语意三者无别。自心本即显现为佛，故是佛宝。彼显现为一切法之自性，故是法宝。彼由谁证悟，彼即是僧宝，知晓此理，于彼状态中稍作安住，即是真实之皈依。 又，其后发心为：恰兰达拉之印度经文本身中说，首先以大悲心摄受有情之义。以及，自在尊之种种譬喻。
English
The objects of refuge, outwardly, are the teacher Shakyamuni Buddha, the thousand Buddhas of the fortunate eon, and others who have the form of an emanation teacher. The Dharma is the three baskets (Tripitaka), and the Sangha is the four pairs of eight types of Shravakas and Pratyekabuddhas, namely, the Stream-enterer path and Stream-enterer fruition, the Once-returner path and Once-returner fruition, the Non-returner path and Non-returner fruition, the Arhat path and Arhat fruition, totaling eight. Also, solitary realizers like rhinoceros horns and those who practice in groups. Inwardly, the body of all Buddhas of the ten directions and three times is Vairochana, the speech is Amitabha, the mind is Akshobhya, the qualities are Ratnasambhava, and the activity is Amoghasiddhi and the five teachers. The Dharma is the four or six great tantra classes. The Sangha is the Vidyadharas who have attained the actual accomplishments of these. Secretly, since the body, speech, mind, qualities, and activity of all Buddhas are the nature of all, the root and lineage lamas are the mind of the Buddhas, the essence of the Great Seal, and speak the eighty-four thousand collections of Dharma, which are the gathering of all Dharmas, the emanation bodies that agree with each individual's mind. Therefore, the Sangha is the gathering of all, and we take refuge in the precious Guru, who is inseparable from Vajradhara himself. We take refuge in the three roots: the Ishtadevata, the ocean of Buddhas, the Dakinis, and the Dharma protectors. Furthermore, one should visualize the mandala of the ocean of Buddhas in the sky in front in an instant. On the crown of the head, Amitabha is inseparable from the Guru. Behind the main deity, stacked scriptures are visualized as the Sangha. Finally, the retinue dissolves into white light and merges into one's own crown. The Dharma books dissolve into red light and merge into the throat. The main deity dissolves into blue light and merges into the heart. Thus, one contemplates that the Three Jewels and one's own body, speech, and mind are inseparable. Since one's own mind naturally appears as Buddha, it is the Buddha Jewel. Since it appears as the nature of all Dharmas, it is the Dharma Jewel. Whoever realizes this is the Sangha Jewel. Knowing this and abiding in that state for a moment is the true refuge. Furthermore, the generation of Bodhicitta is as follows: From the Indian text of Jalandhara itself, it says, "Firstly, for the sake of taking sentient beings into compassion." And, the various examples of the self-arisen Lord.