Tibetan
ཞེས་དང་། བསོད་ནམས་སེང་གེའི། སྟོང་པའི་ངང་ལས་རང་ཉིད་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པའི་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པར་མོས་ལ། ཞེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་སྙིང་འདུས་པའི་རྩ་བའི་སྒྲུབ་པ་ལས། གང་ལྟར་བསྐྱེད་ཅིང་སྣང་བའི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་རང་སེམས་ལས་གུད་ན་མ་གྲུབ་སྟེ། ལྷུན་གྲུབ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སྣང་སྟེ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་སེམས་འདུག་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། སྣང་སྟོང་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་ལས་འདས་པས། གཉིས་མེད་སྟོང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། བདེ་ཆེན་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པའི་ངང་ལས་བློ་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ནི་གུ་མའི་གསུངས་ལས། ཐ་མལ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རང་ལུས་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མའི་སྐུ། །གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྒོམ། །ཞེས་དང་། ཅི་ལྟར་ལྷ་སྐུར་སྒྱུ་མར་ཤེས། །ལྷ་སྐུ་རང་གི་སེམས་སུ་ཤེས། །སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་དབྱེར་མེད་པས། །གསལ་སྟོང་བདེ་ཆེན་ལྷ་སྐུ་དེ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་རོ། །ལུས་ནི་སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུར་གསལ། །ངག་ནི་གྲག་སྟོང་ སྔགས་སུ་གསལ། །ཡིད་ནི་དྲན་རྟོག་ཐུགས་སུ་གསལ། །གསལ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ལུས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་སྟོང་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཆུ་ཟླ་འཇའ་ཚོན་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་གསལ་བཏབ། སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྲ་གྲག་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་གྲག་ཅིང་སྟོང་པ་བྲག་ཆ་ལྟ་བུའམ། ཡིད་གཡོ་བའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་རྟོག་སྨིག་སྒྱུ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་ངང་ལ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་བྱའོ། །འདིར་ལྟར་ཟུང་འཇུག་གི་རྟོག་པ་འདིས་གང་དུ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཡང་རྒྱས་བཏབ་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གོ །དེའི་ལུང་ནི་བརྟག་གཉིས་ལས། ལང་སྟེ་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་པས་སྟོང་ཉིད་ལས་ལངས་ནས་ལྷ་སྐུར་ལྡང་བའོ། །ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། སྟོང་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྐུ་ལྷའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་གཉིས་དབྱེར་མེད་བྷེ་སྟེ། རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཆེན་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེས། ལྷའི་ལུས་ཀྱི་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བདག
Chinese
如是，以及索南僧格的（教言）。 观想从空性之中，自身化为一面二臂的观世音菩萨之身。如是，以及从大悲心要义合一的根本修法中说：无论如何生起，显现的诸佛众也并非独立于自心而存在。自然成就，能修所修的一切分别念，都是自己的心显现。神与非神无二无别，心亦安住其中。心的自性、体性、相状，一切皆是空性。超越了执着显空二元的分别念，无二空明显现法身。安住于大乐明点圆满一体的状态中，心自然安住于本性，即是圆满次第。如是，以及智慧空行母尼古玛的教言中说：为了遣除平凡的执着，自身观为空明幻化的身，明了而无分别地修持。如是，如何了知本尊身是幻化？了知本尊身是自己的心。由于心与本尊身无别，故为空明大乐的本尊身，乃是果位三身自然显现。身是显空，明现为本尊身。语是声空，明现为 咒语（藏文：སྔགས།，梵文天城体：मन्त्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言）。意是念头，明现为意。三明现与三身无别。如是所说，如是观想自身为大悲观世音菩萨之身，一面二臂，显现即是空性，空性即是显现，如水月、彩虹、镜中影像般明亮。一切显现之事物，显现而无自性，如幻如梦。一切音声，皆是咒语的自声，响彻而空寂，如山谷回音。一切心意动摇的念头，皆知为念头、幻觉、阳焰。于此状态中，行持一切行为。在此，以双运的分别念，对生起次第也加以扩展，故为生圆双运。其依据出自《二观察续》：起立，安住于天神之身。如是说，从空性中起身，显现为本尊身。了知内外一切诸法皆无自性的空性，以及空性之中，色身显现为本尊之相，二者无别。印度的大成就者莲花生说：安住于本尊之身。如是所说是如幻如化，无二无别，乃是大乐之自性。
English
Thus, and from Sonam Senge's (teachings). Visualizing from the state of emptiness, oneself transforming into the form of Avalokiteśvara with one face and two arms. Thus, and from the root practice of the union of the essence of great compassion: However one generates, all the deities that appear are not established separately from one's own mind. Spontaneously accomplished, all the thoughts of what is to be accomplished and the means of accomplishing are appearances of one's own mind. Gods and non-gods are non-dual, and the mind also abides therein. The nature, essence, and characteristics of the mind are all emptiness. Transcending the mind that grasps at the duality of appearance and emptiness, the non-dual, empty-clear Dharmakāya. Abiding in the state of the great bliss point perfected as one, the mind naturally abides in its own way, which is the completion stage. Thus, and from the words of the wisdom ḍākiṇī Niguma: In order to reverse ordinary clinging, one's own body is visualized as an illusory form of appearance and emptiness, clearly and without conceptualization. Thus, how does one know the deity's form as illusory? One knows the deity's form as one's own mind. Since the mind and the deity's form are inseparable, that deity's form of clear emptiness and great bliss is the spontaneous arising of the three kāyas as the result. The body is clear as the deity's form of appearance and emptiness. Speech is clear as the sound of emptiness, mantra (藏文：སྔགས།，梵文天城体：मन्त्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言). Mind is clear as thoughts and concepts. The three clarities are inseparable from the three kāyas. As it is said, one visualizes one's own body as the form of great compassionate Avalokiteśvara, with one face and two arms, appearing as emptiness, and emptiness as appearing, clear like a reflection of water, a rainbow, a mirror image. All appearing phenomena are also appearing but without inherent existence, like illusion and dream. All sounds are the self-sound of mantra, resounding and empty, like an echo in a valley. All thoughts that move the mind are known as thoughts, illusions, and mirages. In this state, one should perform all actions. Here, the conceptualization of union also expands the generation stage, so it is the union of generation and completion. The source for this is from the Two Examinations Tantra: Arise, and abide in the form of a deity. As it is said, arising from emptiness and rising into the deity's form. The emptiness of knowing that all external and internal phenomena are without inherent existence, and the inseparability of the appearance of the form body as the deity's form within emptiness. The great accomplished Indian master Padmasambhava said: Abide in the deity's body. As it is said, it is like an illusion, non-dual, and the nature of great bliss.
Tibetan
་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་མོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། བྷ་ཝ་བྷ་ཏྲས། ལྷ་ཡི་གཟུགས་ན་འདུག་པ་དང་། །བཟའ་དང་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ། །རྣམས་སུ་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གྱིས། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ལྷའི་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ལུགས་ལ་རྒྱས་བསྡུས་གཉིས་ཡོད་དེ། བསྡུས་པ་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་སྙམ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ། གསང་འདུས་རྒྱུད་ལས། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི། །ཇི་ལྟར་འདོད་པས་བསྟན་བྱ་སྟེ། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱས་པར་ལྷ་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིའི་ཡུལ་གཟུགས་ཅི་སྣང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མར་ཤེས་པར་ནང་གི་མིག་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མར་གསལ་བ་ལྷ་ལ་ལྷ་ཐིམ་ནས་མཆོད་པའི་ཚུལ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་འགྲེས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །པདྨ་ཟབ་པའི་རྒྱུད་ལས། འདོད་ པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི། །གཟུགས་མིག་སྒྲ་སྙན་དྲི་སྣའོ། །རོ་ལྕེ་རེག་བྱ་ལུས་ལ་བྷེ། །ཞེས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྟེར། །སྒྲ་ཡི་ལྷ་མོས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྟེར། །དྲི་ཡི་ལྷ་མོས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །བསྣམས་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྟེར། །རོ་ཡི་ལྷ་མོས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་ཡིས་གང་། །རེག་གི་ལྷ་མོས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །རེག་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འཆར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁོར་བ་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས། དེ་ལྷའི་རྣམ་པར་ཤེས་ན་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་འགག་པའི་དོན་ནོ།། ༈ ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་དཔལ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པར་གཟིགས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། ལག་པ་གཡས་པ་སྟོབ་པའི་གཟར། །ཁ་ནི་ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་སྟེ། །ཁུང་བུར་གྱུར་པའི་སྒོ་ཡང་ཡིན། །ཁ་ཟས་བདུད་རྩིར་གྱུར་བྱས་ནས། །རང་གི་ལྷ་ལ་ཕུལ་བ་ནི། །སྦྱིན་པ་སྲེག་པ་ནང་གི་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་མཆོད་པས་འདི་མཆོག་སྟེ།། །བཟའ་དང་ཟ་བ་ཐ་དད་མེད། །ལྷ་དག་དགའ་བའི་གཙོར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ དང་། དགྱེས་རྡོར་ལས། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡིས་ནི། །བུ་ལོན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དཀོར་སྒྲིབ་ཀྱང་བྱང་བ་དང་། །སྙིང་ཁའི་ས་བོན་མེ་འབར་ལས་། །དེ་ཡི་ག་པུར་
Chinese
特别信奉您的一切法，要全部都使之明了。如是说。之后在一切行为中，不要离开本尊的慢心。如巴瓦巴扎（བྷ་ཝ་བྷ་ཏྲ）所说：处于本尊的形相中，饮食和睡眠等等，一切都以本尊的慢心，以瑜伽来确定，以本尊的形相亲近受用诸境。如是说。身体受用本尊形相的方式有广略两种，略而言之，对于所显现的一切，都认为是伟大的慈悲而受用。如《密集续》所说：一切欲望的受用，都应如所愿地示现，以自已本尊的结合，供养自他。如是说。广而言之，要了知各个本尊，对于外境所显现的色，要知道是色金刚，内在的眼识显现为色金刚，本尊融入本尊，以供养的方式来受用。同样，对于声、香、味、触，也要分别了知。《莲花甚深续》中说：一切欲望的受用，色是眼，声是耳，香是鼻，味是舌，触是身。又说，形色的天女给予瑜伽士，所见的一切都给予安乐。声音的天女给予瑜伽士，所听的一切都给予安乐。气味的天女给予瑜伽士，所嗅的一切都给予安乐。味道的天女给予瑜伽士，以味道充满广大的安乐。触感的天女给予瑜伽士，所触的一切都显现为安乐。如是说。轮回的束缚是庸常的分别念，如果了知那是本尊的形象，那么庸常的分别念就会止息。关于食物的瑜伽，出自《大续》，其中说，右手是给予的姿势，口是息增怀诛，也是成为孔穴的门。将食物变成甘露后，献给自己的本尊，就是内在的布施和火供，比外在的供养更为殊胜，食用和吃没有差别，成为诸佛欢喜之主。又《喜金刚》中说：以这食物的瑜伽，也不会变成负债。也清净了供施的罪障，从心间的种子字燃烧的火焰中，那
English
Especially believe in all your teachings, and make them all clear. Thus it is said. Then, in all conduct, one should not be separated from the pride of the deity. As Bhava Bhatra said: Being in the form of the deity, eating and sleeping, etc., all with the pride of the deity, with yoga, it is certain that one closely enjoys the realms in the form of the deity. Thus it is said. There are two ways to enjoy the body as the form of the deity, extensive and concise. Concisely, one enjoys whatever appears, thinking it is all great compassion. As it is said in the Guhyasamaja Tantra: All enjoyment of desires should be shown as desired, with the union of one's own deity, offering to oneself and others. Thus it is said. Extensively, one should know each deity separately. Whatever appears as the external object of form, one should know as the Form Vajra. The inner eye consciousness appears as the Form Vajra. The deity merges into the deity, and one enjoys in the manner of offering. Similarly, one should know sound, smell, taste, and touch separately. In the Profound Lotus Tantra, it is said: All enjoyment of desires, form is the eye, sound is the ear, smell is the nose, taste is the tongue, touch is the body. It also says, the goddess of form gives the yogi, all that is seen gives bliss. The goddess of sound gives the yogi, all that is heard gives bliss. The goddess of smell gives the yogi, all that is smelled gives bliss. The goddess of taste gives the yogi, fills great bliss with taste. The goddess of touch gives the yogi, all that is touched appears as bliss. Thus it is said. The bond of samsara is the ordinary conceptual thought. If one knows that it is the form of the deity, then the ordinary conceptual thought will cease. Regarding the yoga of food, from the Great Tantra, which sees that all glorious siddhis are taught, the right hand is the gesture of giving, the mouth is pacifying, increasing, powerful, and forceful, and it is also the door that becomes a hole. Having transformed food into nectar, offering it to one's own deity is the inner giving and fire offering, which is more excellent than the outer offering. Eating and consuming are not different, becoming the lord of the deities' delight. Also, in the Hevajra, it is said: With this yoga of food, one will not become indebted. It also purifies the obscurations of offerings, from the burning fire of the seed syllable in the heart, that