Tibetan
ད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལྔ་པོ་ཁུངས་འདི་ནས་བྱུང་། འདིར་གནས་འདིར་འགྲོ་ཚུལ་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དབྱིབས་ཁ་དོག་འདི་འདྲའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང་། དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་རང་སར་དག་སྟེ། ཁོ་རང་གི་གཤིས་དེ་ཉིད་མ་སྤངས་པར་ཁོ་རང་གིས་གང་ཤར་གྱི་ངོ་ བོ་ལ་བཟོ་མེད་རང་ལུགས་རང་བབ་མལ་དུ་ཀློད་ནས་བཞག་པས། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐིམ་ནས་དག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་གི་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཚར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གཞི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་ངང་ལས་མ་འགག་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་མ་སྒྲིབ་པར་གསལ་ནས། གང་ཡང་འཆར་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །སྟོང་པའི་ངང་ལས་གསལ། གསལ་བའི་ངང་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་ཡང་ངང་གིས་གསལ་བ་ལས། གཞི་གཤིས་ཐོག་ནས་གཡོ་བ་མེད་པས། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་ཀྱིས་བཅད་ལ། བློ་རྩབ་རྩུབ་ཀྱི་རྗེས་ཕྱིར་མི་འབྲང་བར་རང་ཡན་དུ་སྐྱུར་བར་བྱའོ། །ཆེད་དུ་མི་དགག །ཆེད་དུ་མི་བསྒྲུབ། དགག་བསྒྲུབ་མེད་པས་ཀློད་ལ་བཞག་པས། དུས་ཚོད་གཅིག་ནས་གཅེར་བུ་རང་གྲོལ་ནས་བླ་མ་ནང་ནས་འཆར་ཏེ། དེ་ལ་དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་མ་ཞུགས་པ་རྐྱང་པས་ཆོག་གོ །སྨིན་ནས་རྩལ་འཕར་བར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་ སྙིང་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དྲན་རྟོག་རང་གྲོལ་ཐུགས་སུ་ཁྱེར། །ཞེས་དང་དེའི་དོན། ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་གང་དྲན་ཡང་། དྲན་ཡུལ་དྲན་མཁན་རང་གྲོལ། དྲན་བསྡོ་ལ་སྟོང་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་བ་ནི། བདེ་གཤེགས་ཐུགས་ཏེ་ཆོས་རྣམ་དྲན་སྟོང་ཐུགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར་རོ། །རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སྣང་གྲག་རྟོག་ཚོགས་རང་གྲོལ་ངེས། །ཞེས་པས། མ་འགག་རང་ཤར་ལ་མ་འགག་རང་ཞིར་འགྲོ་བར་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དང་མཚུངས་པར། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུད་དོན་རང་བཞིན་ཉག་གཅིག་སྟེ། །མ་ནོར་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཐུགས་རྗེ་མ་འགག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་གནས་བྲལ་བ། །འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ཡེ་ཉིད་ནས། །རང་ལ་རང་ཆས
Chinese
如今贪嗔痴慢疑这五毒从此产生，在此处安住，在此处运行的方式、形态、颜色就是这样啊。像这样等等超越一切名相，因为安住于清净智慧的自性，无有分别如同水和牛奶混合一般，所以烦恼不舍弃而于自身清净，不舍弃它自己的本性，对于它自己所显现的体性，不造作、自然而然、自然安住地放松安放，烦恼意念的散乱融入智慧而清净，于法性一味的证悟，自然而然、不由自主地在相续中增长。如是说。基性的安住方式，自性从原始以来就是空性且无我，是法身。从它的体性中，不间断、各种显现的游舞之门无有遮蔽而明朗，任何显现都是报身。从空性的体性中显现，从显现的体性中，各种各样地散乱游舞是化身，这样三身也是自然而然明朗，从基性上没有动摇，多种成为一体而确定，不要追随粗糙分别念，要自然放松。不要特意遮止，不要特意修持，因为没有遮止修持而放松安放，从某个时刻赤裸自然解脱，上师从内心显现，对此没有喜忧的魔侵入，仅仅这样就足够了。成熟而力量增长是法性。如是说。大悲心也从 心髓合一续中说：忆念分别自然解脱，置于心中。及其意义，邬金仁波切说：无论忆念过去、未来、现在的分别念，忆念的对境、忆念者自然解脱，于忆念对治是空性，因为无自性而解脱，是善逝心，是法性忆念空性之心的行持。续中也说：显现声响分别聚自然解脱。因此，于不间断自显现，确定无疑地走向不间断自寂灭。如是说。与之相似，大悲心秘密合一续中说：续之义自性唯一，无错谬无改造是法身，具足二种清净是报身，大悲无间断是化身，本体无生灭离安住，非造作且原始以来，于自性自然具足。
English
Now, the five poisons of attachment, hatred, delusion, pride, and jealousy arise from this source. They abide here, and the manner, form, color, and appearance of their movement here are like this. Transcending all terms and so forth, because they abide in the nature of pure wisdom, inseparable like water and milk mixed together, therefore, without abandoning afflictions, they are purified in their own place. Without abandoning their own nature, whatever arises from their own essence, without fabrication, naturally, spontaneously, let it be released and placed in its natural state. The scattering of afflicted thoughts dissolves into wisdom and becomes pure. The experience and realization of the single taste of Dharma-nature will naturally and spontaneously grow in the mindstream. It is said. The abiding mode of the ground nature, its essence, is empty and selfless from the very beginning, which is the Dharmakaya. From its state, the unobstructed play of various appearances is clear without obscuration. Whatever appears is the Sambhogakaya. From the state of emptiness, it is clear. From the state of clarity, the various scatterings and movements are the Nirmanakaya. Thus, the three kayas are also naturally clear. Since there is no movement from the ground nature, the many are decisively cut off into one taste. Do not follow after coarse thoughts, but let them be released naturally. Do not deliberately prevent. Do not deliberately cultivate. Since there is no prevention or cultivation, by releasing and placing, from one moment, nakedly self-liberated, the lama arises from within. It is enough to be alone without the demons of joy and sorrow entering into it. It is Dharma-nature that it matures and its power increases. It is said. Also, from the Great Compassion Heart Essence Union Tantra, it says: "Carry the self-liberation of memory and thought in your heart." And its meaning, Orgyen Rinpoche said: "Whatever thoughts of the past, future, and present are remembered, the object of memory and the one who remembers are self-liberated. To counter memory is emptiness, because it is liberated without self-nature, it is the Sugata's heart, it is the practice of the Dharma-nature, the mind of emptiness of memory." Also, the tantra says: "Appearances, sounds, and collections of thoughts are definitely self-liberated." Therefore, in uninterrupted self-arising, it is certain to go to uninterrupted self-pacification. It is said. Similarly, from the Great Compassion Secret Union Tantra, it says: "The meaning of the tantra is the sole nature, without error or fabrication is the Dharmakaya, possessing twofold purity is the Sambhogakaya, uninterrupted compassion is the Nirmanakaya, the essence is without birth or death, separate from abiding, uncompounded and from the very beginning, naturally complete in itself."
Tibetan
་ཡོད་པའོ། །ཐོག་མཐའ་མེད་པས་འགྲོ་འོང་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །ཡེ་ནས་རང་བྱུང་བཅིངས་གྲོལ་མེད། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ལ། །ཞེས་དང་། སྤྲོས་མེད་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་དག །མཐའ་བཞི་དྲི་མ་རང་སང་ཉིད། །ཀ་དག་ ཟང་ཐལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བརྡལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྲོལ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཧཱུྃ༔ བདེན་པ་གཉིས་བདེན་རང་གི་སེམས། །མ་བྱུང་མི་གནས་མི་འགྲོ་བ། །འཁོར་འདས་དབང་དུའང་འགྱུར་བ་མེད། །དོན་འདིས་བློ་འདས་དགོངས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅིང་ཐམས་ཅད་མེད། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །གཅིག་དང་འདུ་འབྲལ་གྲུབ་མཐའ་གཏོར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཞེས་དང། ཞི་གནས་ངང་ལ་ལྷག་མཐོང་སྐྱོང་། །ཞི་བར་གནས་པ་ངོས་བཟུང་ལ། །ཡུལ་དྲུག་རྟོག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཞེས་དང་། རྒྱུན་དུ་ཀློད་ཀྱིས་ཀློད་པ་ན། །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་མཐའ་དང་བྲལ། །ཡེངས་བ་མེད་པའི་ཤེས་བཞིན་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཆོས་འདིའི་རྒྱུད་གཞུང་གི་ལུང་ཡིན་ལ། ༈ དེའི་ལུང་རྒྱབ་མདོ་རྒྱུད་སྤྱིའི་ལུང་ཅུང་ཟད་འདྲེན་པར་བྱ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལེའུ་ལས། སྲིད་གསུམ་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བསྟན་དུ་མེད། །གཟུགས་མེད་ལམ་དུ་མ་བསྟན་ སྒྱུ་མ་འདྲ། །མཁས་པ་དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཚོལ། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཚོལ་བ་ན། །སེམས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་མེད། །སེམས་དེ་སེམས་གང་གིས་ནི་ཚོལ་བྱེད་པ། །སེམས་དེ་ཡང་ནི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། གཞོན་ནུ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཞོན་ནུ་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། སེམས་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་བསྔགས་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་སྣང་བའི་ཡུལ་ལས་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྐྱེས་ན་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་
Chinese
存在啊。没有起始和终结，所以没有来去。没有出生，所以没有止灭。本来就是自生解脱。对于没有局限和偏袒的（状态），如是说。没有造作的诸法本来清净，四边垢染自然清明。原始清净，通透的法身，将轮回涅槃融为一体。如是说。同样地，从大悲心的意旨，一切众生解脱之续中说： 吽 (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)！二谛为真的自心，不生不住不灭，不为轮回涅槃所左右。以此意义超越思维的意旨，一切皆有，一切皆无。不变且不可言说，破除一与分离的宗派。是诸法的一切心髓。如是说。于寂止之境中修习胜观，于寂止之境中认识，以六境之分别念加以控制。如是说。恒常放松而放松时，远离生灭住三边。显示无散乱之正念。如是说。这些是此法之续部经典的教证。接下来，稍微引用一些经续总体的教证。在三十三品中说：三有的一切都由心所成，然而心本身却无法恒常指示。无色之路无法指示，如幻象一般。智者应当寻求心的法性，当以心寻求法性时，无法见到心与法的法性。心以何心来寻求呢？心本身也无法见到自性。如是说。在《三昧王经》中说：童子，心的自性是无色且无法指示的。童子，如是心的自性是什么，佛陀功德的自性也是如此。佛陀功德的自性是什么，如来（tathāgata）的自性也是如此。如来的自性是什么，一切法的自性也是如此。如是说。在《赞叹心之思择经》中说：如果了知心的自性，也将了知一切法的自性。心不会执着于显现的对境，没有执着就不会产生烦恼。没有烦恼就不会流转于轮回。
English
It exists. Without beginning or end, so there is no coming and going. Without birth, so there is no cessation. It is naturally self-liberated from the beginning. For that which is without limitation and partiality, it is said. Unfabricated dharmas are pure from the beginning, the four extremes of defilement are naturally clear. Primordial purity, the unobstructed Dharmakāya, merges saṃsāra and nirvāṇa into one. Thus it is said. Similarly, from the intent of Great Compassion, in the Tantra of Liberating All Beings, it says: Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हूँ，Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ)! The two truths are the true self-mind, unborn, un abiding, and not going, not swayed by saṃsāra and nirvāṇa. With this meaning, beyond thought, in the intent, everything exists and everything does not exist. Unchanging and inexpressible, destroying the tenets of one and separation. It is the essence of all dharmas. Thus it is said. Cultivate vipassanā in the state of śamatha, recognize the state of śamatha, and subdue the conceptualizations of the six objects. Thus it is said. When constantly relaxing and relaxing, it is free from the three extremes of arising, ceasing, and abiding. It shows the mindfulness without distraction. Thus it is said. These are the scriptural citations from the tantra texts of this Dharma. Next, a few citations from the general sūtras and tantras will be quoted. In the thirty-third chapter, it says: All of the three realms are made from mind, but that mind itself cannot be constantly pointed out. The path of the formless cannot be pointed out, like an illusion. The wise should seek the dharmatā of the mind, and when seeking the dharmatā with the mind, the dharmatā of mind and dharma cannot be seen. With what mind does the mind seek? The mind itself also cannot see its own nature. Thus it is said. In the Samādhirāja Sūtra, it says: Young man, the essence of mind is formless and cannot be indicated. Young man, whatever the essence of mind is, so is the essence of the qualities of the Buddha. Whatever the essence of the qualities of the Buddha is, so is the essence of the Tathāgata. Whatever the essence of the Tathāgata is, so is the essence of all dharmas. Thus it is said. In the Sūtra Praising the Discursive Mind, it says: If one knows the nature of the mind, one will also know the nature of all dharmas. The mind will not be attached to the objects of appearance, and if there is no attachment, afflictions will not arise. If afflictions do not arise, one will not wander in saṃsāra.