Tibetan
་རྒྱས་དབང་གསུམ་ནི་བྱ་རུང་གིས་མངོན་སྤྱོད་ནི་ནམ་དུ་ཡང་བྱ་མི་རུང་བར་བཞེད་ལ། དགྱེས་རྡོར་གྱི་ཆོས་སྐད། ས་ལུགས་པ་རྣམས་ཐུན་མོང་གི་ལས་ཚོགས་ནི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་བསྒྲུབས་པ་ ན་ཡ་མཚན་པས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པས། སྤྲོ་བ་སྐྱེ་ནས་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཆེད་ཡིན་པར་བཞེད། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་ན། །འདི་འབྲས་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་ནི་མཆོག་ཁོ་ན་བསྒྲུབས་ནས་ཐུན་མོང་ཞོར་ལ་འབྱུང་སྟེ། འབྲས་ལོ་ལེགས་ན་སོག་ཕུབ་ཞོར་ལ་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བས་མཆོག་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་ལས་རབ་འབྱམས་དང་འབུམ་གྱི་ཊིཀ་ཡོད་པས་ན། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ལས་ཚོགས་མང་དུ་མ་གསུངས། དེ་དང་མཚུངས་པར་བདེ་མཆོག་སྙན་བརྒྱུད་སོགས་ཀྱང་མཆོག་ཁོ་ན་ལས་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་ཐབས་གསལ་བར་མ་བཤད་ཅེས་བཞེད། བོད་ཀྱི་དུས་ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཆེས་རིང་བའི་གང་ཞིག་གིས་ལས་ཚོགས་མང་པོ་མི་བཀོལ་ཏེ་མཆོག་ཁོ་ན་སྒྲུབ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་དེ་ཙམ་མི་རིང་བའི་གང་ཟག་གིས་ལས་རབ་འབྱམས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཟེར་ལ། གསང་སྔགས་རྙིང་མ་པ་རྣམས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཚད་དུ་མ་འཁྱོལ་བས་ལས་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྱངས་ཤིང་ལྷ་ དང་མཁོན་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་མི་རུང་ལ། བསྙེན་སྒྲུབ་ཚད་དུ་ཕྱིན་ནས་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ལས་ཚོགས་རབ་འབྱམས་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྤྱོད་ཅིང་། རྗེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་མི་སྒྲིབ་པར་འཕྲལ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཡིད་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་བཞེད་ནས། རྙིང་མའི་སྒྲུབ་སྐོར་ཐམས་ཅད་ལས་ཚོགས་ཕྱུག་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་དང་འབྲིང་གི་རབ་དང་ཐ་མ་དང་ཐ་མའི་ཐ་མའོ། །དེ་ལ་རབ་རླུང་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འགྲུབ། འབྲིང་གི་རབ་བྷོ་བཟླས་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ། འབྲིང་སྒོམ་བཟླས་རྫས་སྦྱོར་གསུམ་གྱིས་འགྲུབ། ཐ་མ་ལ་ནི་རྫས་སྔགས་དམིགས་པ་སྦྱིན་སྲེག་ཤདང་བཞིས་འགྲུབ། ཐ་མའི་ཐ་མ་དམིགས་པ་སྔགས་རྫས་སྦྱོར་འཁྲུལ་འཁོར་ཏེ་འཁོར་ལོ་སྦྱིན་སྲེག་གཏོར་མ་སོགས་ཐམས་ཅད་འཛོམས་ན་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཚེ་འདིར་མཆོག་མ་གྲུབ་ཊྛིན་ཐུན་མོང་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་འགྲུབ་ཅིང་། རབ་འཆི
Chinese
关于增长、自在、威慑三种，嘉绒（藏文：བྱ་རུང་）认为任何时候都不应该显现使用。喜金刚的教法和萨迦派认为，共同的事业是初学者成就的，因为奇特地获得共同的成就，所以为了生起欢喜而精进修持殊胜成就。如云：“若求来世利，现世不劳成。”正如噶举派珍宝，只修持殊胜成就，共同成就自然而然产生，就像稻谷丰收时稻草自然而然产生一样，所以只修持殊胜成就。依此而行，金刚亥母有无数的事业和十万颂的注释，因此只专注于金刚空行的殊胜成就，没有讲很多事业。同样，胜乐金刚耳传等也只讲殊胜成就，没有明确阐述共同成就的修法。一些后来的藏族学者说，对于那些需要很长时间才能成佛的人来说，不要使用很多事业，只修持殊胜成就；对于那些不需要那么长时间就能成佛的人来说，修持各种事业。宁玛派认为，如果没有完成念诵和修持的数量，就修持事业，会延迟殊胜成就，并且是神灵和鬼怪入侵的原因，所以是不允许的。完成念诵和修持的数量后，像幻觉和梦境一样思考，以菩提心为动机，在行为上，根据需要使用各种事业，之后回向菩提，这样增长是续部的观点。因为不障碍殊胜成就，所以立即如愿以偿地获得共同成就。因此，宁玛派的所有修法都富含事业。其中又分上等和中等的上等，下等和下等的下等。上等通过风和禅定成就。中等的上等仅通过念诵成就。中等通过禅修、念诵和药物三种成就。下等通过药物、咒语、观想、火供和血四种成就。下等的下等需要观想、咒语、药物、行为、幻轮，即轮、火供、朵玛等全部具足才能成就。这样，今生如果没有成就殊胜成就，也能成就上等、中等、下等的共同成就，上等临终
English
Regarding the three, increase, power, and wrath, Jiarong (Tibetan: བྱ་རུང་) believes that they should never be manifested or used. The teachings of Hevajra and the Sakya school believe that common activities are accomplished by beginners, because they attain common siddhis in a miraculous way, so it is for the sake of generating joy and striving to practice the supreme accomplishment. As it is said, "If you seek the benefit of the next life, this life will be achieved without effort." Just like the precious Kagyu, only the supreme accomplishment is practiced, and common accomplishments arise naturally. Just as when the rice harvest is good, the straw arises naturally, so only the supreme accomplishment is practiced. Acting accordingly, Vajravarahi has countless activities and commentaries on the hundred thousand verses, so only the supreme accomplishment of Vajra Dakini is focused on, and not many activities are mentioned. Similarly, the Naro Chödrak etc. only speak of the supreme accomplishment, and do not clearly explain the practice of common accomplishments. Some later Tibetan scholars say that for those who need a very long time to attain Buddhahood, do not use many activities, but only practice the supreme accomplishment; for those who do not need so long to attain Buddhahood, practice various activities. The Nyingma school believes that if the number of recitations and practices is not completed, practicing activities will delay the supreme accomplishment and be the cause of gods and demons invading, so it is not allowed. After completing the number of recitations and practices, thinking like illusions and dreams, motivated by bodhicitta, in action, using various activities as needed, and then dedicating to bodhi, such increase is the view of the tantra. Because it does not hinder the supreme accomplishment, common accomplishments are immediately obtained as desired. Therefore, all the practices of the Nyingma school are rich in activities. Among them, there are the best of the best and the middle, the worst and the worst of the worst. The best is accomplished through wind and samadhi. The best of the middle is accomplished by mere recitation. The middle is accomplished through meditation, recitation, and medicine. The worst is accomplished through medicine, mantra, visualization, fire puja, and blood. The worst of the worst requires visualization, mantra, medicine, action, trulkhor, i.e., wheel, fire puja, torma, etc., all complete to be accomplished. Thus, if the supreme accomplishment is not achieved in this life, the common accomplishments of the best, middle, and worst can be achieved, and the best at the time of death
Tibetan
་དུས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་མཐའ་ནས་དབུས་ཡལ་གྱི་རྫོགས་རིམ་བྷེ་ཞིང་དེའི་ངང་ནས་འཆི་བས་གཞིའི་འོད་གསལ་དང་། བསྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ནས་འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་སོ། །དུས་འཁོར་ལས། འོད་གསལ་བར་ནི་རྒྱུན་ཏུ་གནས། །བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་དེས་མི་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འོད་གསལ་ལ་གོམས་འདྲེས་ཆེ་ན་ཡང་འཆི་དུས་འོད་གསལ་མ་ཟིན་ན། ལུས་སེམས་བྲལ་མ་ཐག་འོད་གསལ་གཉིས་པ་འཆར་བ་ཟིན་ནས་གྲོལ་ཏེ། ངམ་རྫོང་སྙན་བརྒྱུད་ལས། ལུས་ཡི་དམ་ལྷ་དང་སྤྱི་བོར་བླ་མ་བསམ་པའི་ངང་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་བླངས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱའོ་སྙམ་པའམ། འོད་གསལ་ངང་ལ་ཟུང་འཇུག་གིས་སྐུར་ལྡང་བར་བྱ་སྙམ་ནས་དྲན་འདུན་སྔོན་དུ་བཏང་བར་བྱའོ། །ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་དེ་ལས་ལྡང་བའི་དོན་དུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་འོད་གསལ་བསྒོམས་ནས། ནམ་མཁར་སྤྲིན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གར་འདོད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འོད་གསལ་དེའི་ངང་ལས་ཟུང་འཇུག་གིས་སྐུར་ལྡང་སྟེ། འགྲོ་དོན་བྱ་བའམ་བདེ་བ་ཅན་སོགས་སྔོན་སྨོན་ལམ་གང་དུ་བཏབ་ཅིང་འཕེན་པ་བཏང་བས་ཞིང་དེར་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱའི་མིག་ནི་ནམ་མཁའ་གང་ནས་མ་བྱུང་བ་ལྟར། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་གར་སྐྱེ་དེའི་སྣང་བ་འཆར་གྱི་ འགྲོ་བའི་འདུན་པ་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འོད་གསལ་ལ་གོམས་འདྲེས་ཆུང་ན་ལོངས་སྐུའི་འཕོ་བ་བྱ་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་འཕོ་བའི་མན་ངག་ལོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འཕོ་བ་ཐེབས་ན་བར་དོ་མི་འཆར་ལ། མ་ཐེབས་ན་བར་དོ་སྦྱངས་ལུགས་ད་ལྟའི་བསྐྱེད་རིམ་བར་དོར་བསྒོམས་པས་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་མེད་པས་དེ་དུས་ཡིད་ཀྱི་ལུས་དེ་ཡི་དམ་གྱི་སྐུར་གྱུར། དེའི་ངང་ལ་འོད་གསལ་བྷེ་པས་གསལ་སྟོང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཡང་ཡི་དམ་དེའི་སྐུ་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་ཡ་མ་ཟུང་སྟོན་ཞིང་བར་དོའི་སེམས་ཅན་འདྲེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་བགྲོད་ཅིང་ཆོས་ཉན་པ་སོགས་བྱེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིག་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བར་དོ་གཉིས་པ་ལོངས་སྐུར་ཡང་མ་གྲོལ་ན། ད་ལྟ་སྨོན་ལམ་གྱིས་འཕེན་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་བྱ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་འགྲོ་སྟེ། དེར་པདྨ་ལ་བརྫུས་ཏེ་
Chinese
如前所述，从边缘到中心的圆满次第“贝”的境界中，以死亡而使基础光明和修道的光明二者无别融合，从而在死亡光明中成佛为法身。时轮金刚中说：“光明之中恒常住，中阴之城彼不见。”如是说。如果对光明非常熟悉，但死亡时没有抓住光明，那么身心分离后立即抓住出现的第二个光明而解脱。囊宗耳传中说：“以身是本尊，头顶是上师的想法，取如幻之身，心想利益众生，或者想着在光明中以双运之身显现，预先发出忆念。为了从本尊之身显现，修习显现而无自性的光明，如空中生云一般，随意而生。”如是说，如是说，从那光明之中，以双运之身显现，做利益众生的事业，或者往生极乐世界等之前发愿和投生之处，便会往生到那个刹土。例如，就像孔雀的眼睛不是从空中任何地方来的一样，就在那一瞬间，哪里往生，哪里的景象就会显现，而不需要有想去往何处的意愿。如果对光明不太熟悉，就进行报身的迁识，就像大悲观音胜海的迁识诀窍另外出现一样。如果迁识成功，就不会出现中阴，如果没有成功，就按照现在修习中阴的方法，在中阴中修习，因为没有血肉之躯，所以那时意生身就变成本尊之身。在那境界中，以光明“贝”而于空明受用圆满报身中成佛。此外，本尊之身如何变化，示现种种神变，引导中阴众生，游历诸佛刹土，听闻佛法等，这被称为大手印持明，是为了真实成就本尊身大手印。如果第二个中阴也没有在报身中解脱，那么现在凭借愿力所牵引，以及大悲观音成就的加持，就像天鹅王一样前往极乐世界，在那里化生于莲花之中。
English
As previously stated, in the state of the completion stage "Bhé" from the periphery to the center, by dying, the ground luminosity and the luminosity of the path of meditation merge inseparably, thereby attaining Buddhahood as the Dharmakāya in the luminosity of death. The Kālacakra says, "In the luminosity, one constantly abides; the city of the bardo is not seen by that one." Thus it is said. If one is very familiar with luminosity, but does not grasp the luminosity at the time of death, then immediately after the separation of body and mind, one is liberated by grasping the second luminosity that arises. The Ngamdzong Ear-whispered Lineage says, "With the thought that the body is the deity and the guru is on the crown of the head, take a body like an illusion and think of benefiting sentient beings, or think of arising in the state of luminosity as a body of union, and send forth remembrance beforehand. In order to arise from the body of the deity, meditate on the luminosity that appears but has no inherent existence, and like clouds arising in the sky, one will be born wherever one wishes." Thus it is said, from that state of luminosity, one arises as a body of union, and performs the activities of benefiting beings, or is born in that pure land to which one has previously made aspirations and directed one's rebirth, such as Sukhāvatī. For example, just as the eye of a peacock does not come from anywhere in the sky, in that very instant, the appearance of where one is born will arise, and there is no necessity to have the desire to go anywhere. If one is not very familiar with luminosity, then one should perform the transference of consciousness into the Sambhogakāya, just as the secret instructions for the transference of consciousness of Mahākaruṇā Avalokiteśvara Gyalwa Gyatso arise separately. If the transference of consciousness is successful, the bardo will not appear, and if it is not successful, one should practice the bardo in the way that one practices the generation stage now, because there is no body of flesh and blood, so at that time the mind-made body becomes the body of the deity. In that state, one attains Buddhahood in the clear and empty, complete enjoyment Sambhogakāya through the luminosity "Bhé". Furthermore, how the body of that deity changes, displays various miraculous powers, guides sentient beings in the bardo, travels to the Buddhafields, listens to the Dharma, etc., is called the Mahāmudrā Vidyādhara, for the purpose of actually accomplishing the Mahāmudrā of the deity's body. If one is not liberated in the Sambhogakāya even in the second bardo, then now, through the power of aspiration and the blessings of the accomplishment of Mahākaruṇā, one goes to the Sukhāvatī pure land like a king of swans, and there one is born miraculously in a lotus.