Tibetan
་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སྔགས་ཤེས་པས་ནི་སྤྱི་བོར་འགོད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སོགས་ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ལྷར་བསྒོམས་པས་ལྷར་འཚར་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ལྷ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཆ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ལྷར་འགྱུར་བའི་གཞི། དེ་ཐ་མལ་དུ་གཟུང་བས་སྦྱང་དགོས་པའི་གཞི་སྟེ། སྦྱང་གཞིའོ། །དེའི་དོན་གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ལས། མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི། །སངས་རྒྱས་ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད་དག་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག །ས་ནི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཆུ་ཡི་ཁམས་ནི་མཱ་མ་ཀཱི། །གོས་ དཀར་མོ་དང་སྒྲོལ་མ་ནི། །མེ་དང་རླུང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་བསྔགས་པ་ཡིས། །ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་རྟག་ཏུ་བྷེ། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་ཟབ་མོ་ནང་དོན་ལས། །ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡིན་ཏེ། །ཁམས་བཞི་རིགས་བཅས་ལྷ་མོ་ལྔ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་པདྨ་ཟབ་པ་ལས། འདི་ནི་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བྷེ། ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་བདག །ཅེས་སྟོན་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བཀའ་བསྩལ་པ་དང་། པདྨ་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་དབྱེ་བ་ཤེས། །སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་འབྲས་བུ་ལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རྒྱས་ཐེབ་པ། །ལུས་ནི་དབེན་པར་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས། གཟུགས་ཁམས་རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་དང་། དམ་པའི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཕུང་པོ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་སྦྱང་གཞིའོ། །སྣང་བ་བདེན་པར་འཛིན་པའམ། རྟག་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་གཟུགས་ཚོར་བ་སྣང་བ་རང་གར་འཛིན་ཅིང་། ལྷའི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། འཆིང་བ་དང་སོ་སོ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པས་མཚན་ རྟོག་དང་། ཐུན་མོང་གི་སྐབས་སུ་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། འདི་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོགས་པས་ཤེས་སྒྲིབ་དང་། མྱང་འདས་འཆིང་བར་བྱེད་པས་དུག་ཅེས་དང་། དངོས་པོ་ཙམ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པས་ཕལ་པའི་གནས་སྐབས་དང་། མི་གཙང་བའི་ཚད་ཅེས་མིང་མང་ཡང་དོན་དངོས་པོའི་འཆིང་བ་སྟེ། སྦྱང་བྱ་ཡིན་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱང་གཞི་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་པ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་བྱ
Chinese
尊者您亲自，以明咒加持于顶门。如是等等所说，将蕴、界等视为凡俗之基的一切，观想为本尊，则增长为本尊，乃世俗自性清净之本尊。之后，凡俗之蕴、界、处、能取所取，一切世俗之分，以本尊之体性的自性而清净，是转变为本尊之基。此以凡俗而执取，是需净治之基，即净治之基。其义于《密集根本续》中云：总而言之，五蕴乃，极着名为五佛。金刚生处亦，乃菩提萨埵之胜妙坛城。地谓名为眼。水界乃嘛嘛格。白衣母与度母乃，极着名为火与风。以赞叹色声等，恒常为本尊贝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。又，其义于《甚深内义》中云：五蕴即五佛，四界具族五佛母。如是等等所说。于续之王《莲花甚深》中云：此乃于自己之蕴贝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如是降旨。特别是五蕴之主。如是示现，乃是对观世音降旨。于《莲花王续》中云：知晓五蕴之差别，于五佛之果，五智之增长稳固，身体乃安住于寂静。如是说。无能胜月称：色界非金刚。如是等等。于胜义谛中无蕴。如是说，故彼诸蕴虽于胜义中无有，然乃世俗之净治基。将显现执为真实，或执为常有，色受想，显现任其自然而执着，一切未识本尊体性者，乃系缚轮回之因，以系缚及各自于彼彼而执着，乃为名言分别。于共同之境中，于实执为烦恼障，于此立为所知障，故为所知障。及以系缚涅槃故，名为毒。及仅由事物而分别，故为事物之分别。以执为凡俗故，为庸常之状态。及不净之量，虽名称众多，然义乃事物之系缚，乃为所净治，而境之分别乃净治基，有境之分别乃净治者，亦不相违。解脱三门作
English
Venerable one, you yourself, with the knowledge of mantra, consecrate the crown of the head. As it is said and so on, all the bases of holding the aggregates, elements, etc., as ordinary are meditated upon as deities, then they grow as deities, and are the deities of the pure nature of conventional reality. Then, the ordinary aggregates, elements, and sense bases, the grasping and the grasped, all the parts of conventional reality, are purified by the nature of the essence of the deity, and are the basis for transforming into a deity. This, being grasped as ordinary, is the basis that needs to be purified, that is, the basis of purification. The meaning of this is from the Root Tantra of Guhyasamaja: In short, the five aggregates are, widely known as the five Buddhas. The Vajra birthplaces are also, the supreme mandala of the Bodhisattvas. Earth is said to be called Eye. The water element is Mamaki. White-clad Mother and Tara are, widely known as fire and wind. With praises of form, sound, etc., always be the deity Bhe (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning). Also, the meaning of this is from Profound Inner Meaning: The five aggregates are the five Buddhas, the four elements with families are the five goddesses. As it is said and so on. In the King of Tantras, Padma Zabpa, it is said: This is Bhe (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) to one's own aggregates. Thus it was decreed. Especially the lord of the five aggregates. As it is shown, it was decreed to Avalokiteshvara. In the Tantra of the Lotus King, it is said: Knowing the distinctions of the five aggregates, in the fruit of the five Buddhas, the increase of the five wisdoms is firm, the body dwells in solitude. Thus it is said. Invincible Chandra says: The form element is not Vajra. And so on. In the ultimate sense, there are no aggregates. As it is said, although those aggregates do not exist in the ultimate sense, they are the basis of purification in the conventional sense. Grasping appearances as true, or grasping forms, feelings, and perceptions as permanent, grasping appearances as they are, all those who do not know the nature of the deity, are the cause of being bound in samsara. Because of being bound and clinging to each and every one of them, there are conceptual elaborations. In the common situation, clinging to reality is the afflictive obscuration, and here it is established as the cognitive obscuration, therefore it is the cognitive obscuration. And because it binds nirvana, it is called poison. And because it elaborates only from things, it is the elaboration of things. Because it is grasped as ordinary, it is the state of ordinariness. And the measure of impurity, although there are many names, the meaning is the bondage of things, which is to be purified, and the elaboration of objects is the basis of purification, and the elaboration of subjects is the purifier, which is not contradictory. Doing the three doors of liberation
Tibetan
ང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སོགས་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་། རིགས་ལྔ་ཡུམ་བཞི་ཌཀི་ལྔ་སོགས་གཟུགས་སྐུའི་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་ནོ། །སྦྱང་ཚུལ་ལ་ནི་གཉིས་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐ་མལ་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་སྐབས་སུ་དངོས་པོ་སྟོང་ཉིད་སྦྱང་བའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དང་། སེམས་གསལ་བ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། ཐུན་མཚམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་བ་ན། ཐ་མལ་པའི་སྣང་བ་འཆར་དུ་མི་བཅུག་པར། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷའི་ངོ་བོར་བྷེ་ནས། དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ སྣང་བ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་བྷོ་པ་ནི། མཉམ་བཞག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྦྱང་ཚུལ་ཡིན་ལ། མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་ནས་རྗེས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཚེ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བག་ཆགས་གོམས་པས་ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པ་སྐྱེས་ཙམ་ན། དེ་དྲན་པས་བཟུང་ནས་འདི་ནི་ལྷ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་བོགས་དབྱུང་བ་ནི་རྗེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྦྱང་ཚུལ་ཡིན་ཞིང་། མཉམ་རྗེས་གཉིས་སྦྱང་གཞི་གཅིག་པས་སྦྱང་ཚུལ་རྣམ་རྟོག་སྤངས་བར་གཅིག་གོ །དེ་ཡང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྷེ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་སྐབས་སུ་ངའོ་ཞེས་པའི་དོན་བདེན་གྲུབ་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ལྟ་བས་བདེན་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུ་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སྤངས་ཕྱིར་ལྷ་བྷེ་སྟེ། ཀྱེ་རྡོར་ལས། དག་པས་དུག་མེད་བྱས་ནས་ནི། །བརྟན་བྱ་འདི་དག་བརྟན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་བདག་འཛིན་གྱི་དུག་ལྟ་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད། ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤངས་བར་བྱེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི། སྔགས་དོན་ངའོ་ཞེས་པའི་ང་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། ང་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ང་ལས་ཁམས་གསུམ་པོ་ཡང་འབྱུང་། །ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་དང་། དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། །དངོས་པོ་རྟོགས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་། །གང་གིས་ལེ་ལོས་བསྣུན་པ་དང་། །རྨོངས་པ་ཎྜིགང་གིས་ང་མི་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྟོང་ཉིད་ལ། ཁྱད་གཞིར་བྱས་ཏེ། ངའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟོང་བསྣན་པ་མ་ཡིན། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སྦྱངས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པར་བསམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར། སྟོ
Chinese
我和三十七道品、五种智慧等法身的功德，以及五部、四母、五部空行母等色身的坛城本尊众，都是净治对境。净治之理有两种：瑜伽士的蕴、界、处，在平时状态下，于积聚智慧资粮时，将实有和空性进行净治的空性，以及心之光明，二者无别而安住于明空双运之中。座间从该禅定中起座时，不让平时状态的显现生起，观想为坛城和本尊之体性，将此观想为世俗谛的显现且无有差别，这是以入定瑜伽进行净治之理。从入定中起座后，在后得行为时，由于串习显现的事物之习气，仅仅生起执着为平时状态时，以正念抓住它，心想“这是本尊”，通过如此修习而进行对治，这是以后得瑜伽进行净治之理。入定和后得二者，由于净治之基相同，因此净治之理是断除分别念的唯一方法。此外，对于蕴、界、处观想为本尊的慢，以及在积聚智慧资粮时，对于“我”之义，不应执着于实有而生起我慢，而是以见解净治对实执的垢染，仅仅在世俗显现的层面，为了断除各种平时状态的分别念而观想为本尊。如《喜金刚》中所说：“以清净令无毒，稳固此等即稳固。”这表明以见解来净治普遍分别的自性执着的毒，以生起次第来断除普遍分别的平时状态的分别念。积聚智慧资粮，即是说，咒语之义“我”是指在基、道、果三者的一切阶段中，存在的明空双运。如《二观察续》中所说：“从我生出一切有情，从我亦生三界，我已遍布这一切，未见有情之自性。”以及“有与无有之事物，以及为了证悟事物之佛陀，以及谁以懈怠来击打，以及愚痴者，谁不知我。”如是宣说。此外，对于自性清净的空性，作为差别之基础，并非添加“我是”之执空。并非将一切显现净治为空性后，思维什么都没有，而是空
English
I, along with the thirty-seven factors of enlightenment, the five wisdoms, and other qualities of the Dharmakaya, as well as the mandala deity assembly of the Rupakaya, such as the five families, four mothers, and five Dakinis, are all means of purification. There are two ways to purify: When a yogi's skandhas, dhatus, and ayatanas, in their ordinary state, are accumulating the wisdom accumulation, there is the emptiness that purifies the real and empty, and the clarity of mind. By remaining equally in the union of clarity and emptiness, which are inseparable, and when rising from that samadhi during the session break, without allowing ordinary appearances to arise, visualize oneself as the nature of the mandala and the deity. Visualizing this as inseparable from the appearance of conventional truth is the way to purify through meditative yoga. When rising from meditation and in the subsequent conduct, as soon as the habit of clinging to appearances as ordinary arises due to the habitual impressions of appearances, seize it with mindfulness and think, "This is the deity." By cultivating in this way, one counteracts it. This is the way to purify through post-meditation yoga. Since the basis of purification is the same for both meditation and post-meditation, the way to purify is the single method of abandoning conceptual thoughts. Furthermore, it is not the case that one should cultivate the pride of the deity in relation to the skandhas, dhatus, and ayatanas, or that one should generate pride by clinging to the meaning of "I" as truly existent when accumulating the wisdom accumulation. Rather, one should purify the defilement of clinging to reality with the view, and visualize oneself as the deity in order to abandon various ordinary conceptual thoughts on the level of mere conventional appearance. As it is said in the Hevajra Tantra: "Having made it non-toxic with purity, these stable ones are indeed stable." This indicates that the poison of self-grasping, which is universally discriminating, is purified by the view, and that the ordinary conceptual thoughts of universal discrimination are abandoned by the generation stage. Accumulating the wisdom accumulation means that the "I" in the meaning of the mantra refers to the union of clarity and emptiness that exists in all stages of the ground, path, and fruition. As it is said in the Twofold Investigation Tantra: "From me arise all beings, from me also arise the three realms, I pervade all this, I do not see the self-nature of beings." And, "Those with and without things, and the Buddhas for the sake of realizing things, and who strikes with laziness, and the ignorant, who does not know me." Thus it is proclaimed. Furthermore, one should not add the grasping of emptiness, thinking "I am," to the emptiness of self-nature purity as a basis for distinction. It is not the case that one should purify all appearances into emptiness and then think that there is nothing, but rather, empty