Tibetan
གནས་ཀྱང་རང་ངོ་རང་གིས་མཐོང་བའི་གསལ་ཆ་མེད་པར་གཉིད་ཡུར་བ་ལྟར་ཐིབས་སེ་མི་གསལ་བར་མོག་གེ་འདུག་ན། ཞི་གནས་ལྡིང་པོའམ་འཐོམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་རྣམ་པ་གསལ་བ་གསལ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། རླུང་མེད་པའི་མར་མེ་ལྟར་གསལ་ཡི་རེ། རང་ངོ་རང་གིས་ཧྲིག་གེ་དང་རྗེན་ནེ་དང་བཅས་པ་བྷེ་པས་མི་གོལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞི་གནས་གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ནུས་པས་ལུས་སེམས་བདེ་ཉམས་ཆེན་པོ་ལ་ཆགས་འཛིན་སྐྱེས་ན་འདོད་ལྷ་དྲུག་ཏུ་གོལ། གསལ་ཡེ་རེ་བ་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཁམས་མི་ཆེ་བ་མི་གདུང་བ་སོགས་བཅུ་བདུན་དུ་གོལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྒྱུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བརྟན་མི་འགྱུར་བ་དེ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ་མ་ནོར་བར་མི་འགྱུར་རྟག་བརྟན་སྲ་མཁྲེག་གི་དངོས་པོ་ཅན་ཞིག་ཏུ་འདོད་པས་ཞེན་ན་ཆོས་ཉིད་ཐལ་དྲག་རྟོག་ལྟར་གོལ༔ གཟུགས་མེད་སྒྲ་མེད་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་གོ་བར་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་སྟོང་ཉིད་ཐལ་དྲག་ཆད་ལྟར་གོལ། གོལ་ས་དེ་རྣམས་ཇི་ ལྟར་བཅད་སྙམ་ན། རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡང་ལས། བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མི་གོལ། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་མི་འགེགས་པས། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེར་མི་གོལ། །ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་འཛིན་པས། །ལུང་མ་བསྟན་དུ་དེར་མི་གོལ། །ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཞེན་པས། །སེམས་འཛིན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ། །ཡོད་མེད་ཡུལ་ལ་མ་བསྒོམས་པས། །རྟག་ཆད་མཐར་ནི་དེར་མི་གོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་རང་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་བཟོ་བཅོས་མི་དགོས། ཁོ་རང་ཅི་ལྟར་ཤར་ཞིང་འདུག་པ་དེ་ལ་ཐ་མས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུར་འཆར། འབྲིང་གང་ཤར་ལ་ཅེར་ཅེར་བལྟས་པས་ཆོས་སྐུ་ལྷན་ལྷན་འཆར། རབ་ཀྱིས་གང་ཤར་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་གར་ཀློད་དེ་བཞག་པས་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་རོ་གཅིག་པར་འཆར་ཏེ། བཟོ་བཅོས་མེད་པ་དང་། ཞེ་འདོད་མེད་པ་དང་། ཉམས་བཟང་པོ་ལ་མ་ཆགས་པ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླངས་བས་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་དོན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་མེད་པ་བཞིན། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་ དོན་རྟོགས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་སེམས་གཞི་ནས་དག །ཆོས་ཀུན་སེམས་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །ཞེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡང་རྩེའི་རྒྱུད་ལས
Chinese
如果安住时，没有自己亲见自己面目的明分，像睡着了一样，昏沉不明显，模模糊糊，那就是止住掉举或昏沉。因此，自己的本体是空性，相貌是光明，光明和空性双运。像没有风的酥油灯一样明亮。自己亲见自己的面目，赤裸裸地，不要被遮蔽。像这样的止住，虽然具有明、觉、空三者双运，但是如果因为它的力量而对身体和内心的大乐生起贪执，就会误入六欲天。如果贪执于明亮，就会误入色界无云、无热等十七处。如果认为一切法的法性是无为、任运成就的，因是如来藏，常、坚、不变，但没有如实理解其离思离言的本性，反而执着于不变、常恒、坚硬的实物，那就是法性过分，误入常边。如果因为不理解无色、无声等自性空，而认为什么都没有，从而诽谤缘起，那就是空性过分，误入断边。那么，如何断除这些歧途呢？《虚空藏续》中说：“不随逐生起之感受，不会误入世俗之地。不遮止五根之识，不会误入无想之地。执持甚深智慧之义，不会误入无记之地。不贪执寂止之味，不会误入摄心禅定之地。不修有无之境，不会误入常断之边。”如是说。总而言之，心的本体就是法身，所以不需要改造。它自己如何显现和安住，下等者通过观察和分析，空性就会显现为法身。中等者只是盯着所显现的，法身就会自然显现。上等者不对所显现的进行改造，而是任其自然放松，就像水和水波一样，一切都会显现为法身一味的本体。因此，不改造、无所求、不贪执好的体验这三者如果能够修持，就能断除一切歧途。《决定义总集续》中说：“如日出无暗影，证悟自生法身义，歧途迷乱境心自除，诸法无心菩提身。”以及《大悲观自在甚深见续》中说：
English
If, while abiding, there is no clarity of seeing one's own face by oneself, and it is dull and unclear like being asleep, then it is called a stagnant or confused abiding. Therefore, one's own essence is emptiness, the appearance is luminosity, and luminosity and emptiness are united. It is as clear as a butter lamp without wind. One's own face is seen by oneself, nakedly, without being obscured. Such an abiding, although it has the union of clarity, awareness, and emptiness, if attachment arises to the great bliss of body and mind because of its power, one will stray into the six desire realms. If one is attached to luminosity, one will stray into the seventeen places of the form realm, such as cloudless and heatless. If one thinks that the nature of all phenomena is unconditioned and spontaneously accomplished, the cause is the Tathagatagarbha, permanent, stable, and unchanging, but does not truly understand its nature beyond thought and expression, but instead clings to an unchanging, constant, and hard object, then that is an excess of nature, straying into the extreme of permanence. If, because one does not understand that formless, soundless, etc., are empty of inherent existence, one thinks that there is nothing at all, and thereby slanders dependent origination, then that is an excess of emptiness, straying into the extreme of nihilism. So, how do we cut off these wrong paths? The Guhyagarbha Tantra says: "Without following arising sensations, one will not stray into the ordinary world. Without blocking the five senses, one will not stray into the realm of non-perception. Holding the meaning of profound wisdom, one will not stray into the realm of the unstated. Without being attached to the taste of peaceful abiding, one will not stray into the realm of mind-holding meditation. Without meditating on the realm of existence and non-existence, one will not stray into the extremes of permanence and annihilation." Thus it is said. In short, the essence of mind is itself the Dharmakaya, so there is no need to modify it. How it arises and abides, the lower ones examine and analyze it, and emptiness will appear as the Dharmakaya. The middle ones just stare at what appears, and the Dharmakaya will appear naturally. The superior ones do not modify what appears, but let it relax naturally, like water and waves, everything will appear as the one taste of the Dharmakaya's essence. Therefore, if one can practice the three: not modifying, not desiring, and not being attached to good experiences, then all wrong paths will be cut off. The Definitive Meaning Samgraha Tantra says: "Like the sun rising without shadows, realizing the meaning of the self-born Dharmakaya, wrong paths, confusion, objects, and mind are eliminated from the root, all phenomena are mindless, the body of enlightenment." And the Great Compassionate Avalokiteshvara's Profound View Tantra says:
Tibetan
། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རང་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ནས། ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་གྱི་དོན་ལ་ལྷག་གེར་གནས། ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་དང་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་རང་ངོ་བོ་སྟོང་པས་ཡུལ་མེད་དུ་གནས། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པས། སྣང་བའི་མཐའ་ལ་མ་ལྟུང་སྟེ། སེམས་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་རང་རིག་སྟོང་པར་འདུག །སྟོང་པའི་མཐར་མ་ལྟུང་སྟེ། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ། ཅིར་ཡང་འཆར་བར་འདུག །སྟོང་པ་དང་འཆར་བ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། སེམས་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་འདུག་པ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་གོལ་ས་མེད་པར་ཐག་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དོ། །ཞེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡང་ཐོག་གི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་གཞན་ལྟར་གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པར་སོང་བ་མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངང་གིས་ འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར། གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཐག་ཆད་ཀྱིས་བཅད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། ༈ དེ་ནས་གལ་ཆེ་བ་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་མེད་པར་ལྷའི་སྐུར་བྷེ་པ་ནི་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་གསུམ་ལ་ཡོད་དེ། དེས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད་དེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཙམ་ཡིན་ནོ། །སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ངོ་འཕྲོད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་བླ་མེད་ལུགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱང་གཞི་ལ་འདོད་ལུགས་མང་དུ་འབྱུང་སྟེ། དབུ་མ་གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་དགའ་བའི་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཞེད་པས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེད་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རེ་རེ་ནས། མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་གྲུབ་ཁོ་ན་སྦྱང་གཞི་ཡིན་ལ། ཀུན་བརྟག་གཞན་དབང་གཉིས་སྦྱང་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱང་གཞིའི་དོན་ལྷར་བྷི་པས་ལྷར་འགྱུར་བ་ཞིག་དགོས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གིས་ལྷར་མིན་ཕྱིར་ལྷར་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་མང་པོས་བཀག་པ་ལུང་རིགས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་མཛད་དེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཕལ་པ་གནས་སྐབས་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །བྷེ་པ་ ཡང་དག་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྦྱང་གཞིར་བཤད་པར་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་བྲལ་རང་སྟོང་གི་ངང་ལས་ལྷར་བྷེ་པའི་དོན་སྟོང་པའི་ངང་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། སྤྲོས་བྲལ་དེའི་ངང་ལས་ལྷ་བྷོ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལ
Chinese
凭借大悲心自住的力量，一切烦恼和分别念都平息，安住在法性自明的意义上。凭借胜观的力量，无论生起什么分别念和烦恼等，都因其自性空性而安住于无境。止观双运，不堕于显现的边，心无所执，安住于自证空性中。不堕于空性的边，无有任何成立，于本体空性中，显现一切。空性和显现二者无二无别，本体是法性，心性无别而安住。于此，对佛陀的密意毫无错谬地彻底决断。如是说。大悲观的见解也在《最初之续》中说：不像其他乘那样堕入歧途和障碍，一切法自然成为自生智慧，因为自然光明，所以毫无歧途和障碍地彻底决断。如是说。 之后，重要的是要了解所净和能净。如果没有所净和能净，那么作为本尊的“贝巴”存在于事部、行部、瑜伽部三续中，但那不能成就生起次第的意义，仅仅是本尊瑜伽。能够认识所净和能净的本尊瑜伽才是无上瑜伽部的生起次第。对此，关于所净有许多观点。喜欢自空宗中观的先前智者们认为，从蕴、界、处等法中的每一个，分为三个特性的圆成实才是所净，而遍计所执和依他起二者不是所净，因为世俗谛是应断除的。所净的意义是，作为本尊的“贝巴”必须是能变成本尊的，因为世俗谛自性清净，不是本尊，所以不可能变成本尊。如是说。对此，许多智者以多种经论的理由进行了驳斥。《金刚帐续》中说：为了摧毁凡庸的暂时的（状态），所以“贝巴”（藏文：བྷེ་པ་，梵文天城体：भे प，梵文罗马拟音：bhe pa，汉语字面意思：摧毁者）被真实地广为称颂。如是说，因此说世俗谛是所净。从离戏自空的体性中说本尊“贝巴”的意义是从空性的体性中说的，而不是从离戏的体性中说本尊“波巴”，因为二者
English
Through the power of the spontaneously abiding compassion, all afflictions and discriminations are pacified, and one abides clearly in the meaning of the self-illuminating nature of reality. Through the power of insight, whatever discriminations and afflictions arise, they abide without an object because their own essence is emptiness. Because calm abiding and insight are combined, one does not fall to the extreme of appearance, and the mind abides in self-aware emptiness without any grasping. One does not fall to the extreme of emptiness, and although nothing is established, everything appears in the essence of emptiness. Emptiness and appearance are inseparable, the essence is the nature of reality, and mind itself abides without differentiation. In this, the intention of the Buddhas is decisively determined without any possibility of error. Thus it is said. The view of Great Compassion is also stated in the Tantra of the Beginning: Unlike other vehicles, there is no straying or obscuration, because all phenomena are spontaneously luminous as self-arisen wisdom. Therefore, it is decisively determined without straying or obscuration. Thus it is said. After that, it is important to know what is to be purified and what purifies. Without what is to be purified and what purifies, the deity as "Bhepa" exists in the three tantras of Action, Performance, and Yoga, but that does not accomplish the meaning of the generation stage; it is merely deity yoga. The deity yoga that recognizes what is to be purified and what purifies is the generation stage of the Unsurpassed Yoga. Regarding this, many views arise about what is to be purified. Previous scholars who favored the Shentong Madhyamaka tenets asserted that only the perfectly established, divided into three characteristics from each of the aggregates, elements, and sources, is what is to be purified, while the imputed and dependent are not what is to be purified, because conventional truth is to be abandoned. The meaning of what is to be purified is that "Bhepa" as a deity must be something that can become a deity, because conventional truth is naturally pure and is not a deity, so it is impossible to become a deity. Thus it was said. Many scholars refuted this with various scriptural and logical reasons. The Vajra Ghanta Tantra states: "In order to destroy the temporary state of the ordinary, Bhepa (Tibetan: བྷེ་པ་, Sanskrit Devanagari: भे प, Sanskrit Romanization: bhe pa, Chinese literal meaning: Destroyer) is truly renowned." Thus it is said, therefore conventional truth is said to be what is to be purified. The meaning of the deity Bhepa from the state of freedom from elaboration and self-emptiness is spoken from the state of emptiness, but the deity Bhopa is not from the state of freedom from elaboration, because the two