Tibetan
ར་ནས། །སེམས་ཅན་སྲོག་ལ་བརྩེ་སེམས་གཅོད། །མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་སྒོར་ལྟུང་འཁྱམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ངེས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ལ་དགེ་བས་ཕན་ མ་བཏགས་སྡིག་པས་གནོད་པ་བསྐྱལ། སངས་རྒྱས་པས་བཟང་དུ་མ་སོང་། འཁོར་བར་འཁྱམས་པས་ངན་དུ་མ་སོང་བ་ཞིག་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་དེའི་ངང་ནས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དགེ་སྒྲུབ་སྡིག་སྤངས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་དགོས་པར་མ་ཤེས་ནས། ལྟ་བ་དེ་ཁ་ལ་ཁྱེར་ནས་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱད་ན་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་བདུད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟེ་མུ་སྟེགས་ཆད་ལྟ་དང་ཁྱད་མེད་པས། དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་གཏན་ཡུལ་བྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་གོལ་ས་ཆེ་སྟེ། མདོ་ལས། དགའ་མགུལ་སྤྱོད་ཅིང་འདོད་དགུར་འཇོལ། །སྤྱོད་ཁང་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་རྣམས། །དམྱལ་ཆེན་འབར་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིའང་། །རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། ངེས་དོན་འདུས་པའི་གཏེར་མ་ལས། མ་རྟོགས་ལས་ཀྱི་རིང་སྤྱོད་པས། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །མི་དགེའི་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས། །དམྱལ་བར་ངེས་འགྲོ་གཏན་དུ་འཁྱམས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ཧཱུྃ་སོགས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་གསལ་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམ་མ་ཤེས་ན་ཨ་འཐས་ཐེར་ཟུག་ལ་བྷེ་ཞིང་ཞེན་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་སོགས། ། དེ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གོལ་ས་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན་ཐོག་མར་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་སློང་མེད་པ་དང་། ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པས་དངོས་གཞི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྣང་སྟོང་གིས་རྒྱས་མ་ཐེབ་པ་དང་། རྗེས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མ་བསྔོས་པས་ལེན་པས། གནད་དེ་གསུམ་ལ་གཟབ་ན་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཆོད་ངེས་སོ།། ༈ དེ་ནས་རྫོགས་རིམ་གྱི་གོལ་ས་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། མདོར་བསྡུས་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡང་རྩེའི་རྒྱུད་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་བྷི་སེམས་ཉིད་རང་གསལ་ངོ་མ་ཤེས། བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་གནས་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷར་སྐྱེའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་བློ་ཡུལ་དུ་གོ་སྟེ། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་པ་བློ་ཡུལ་དུ་བྷེ་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གོལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གོ །སེམས་དེ་བློ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཏུ་བྷེ་པས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གོལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་གསལ་བ་ཞིག་ཏུ་མི་འདུག །བློ་ཡིད་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ
Chinese
如是说，断众生性命，落入外道常见断见之门而漂泊。 确定的意义是，法性胜义谛，善不能增益，恶不能损害，成佛不能变好，流转轮回不能变坏。 即使如此证悟，若不明白在此境界中，于世俗如幻般行善断恶，如幻般行持，只是口头上说说见解，却放纵行事，则与黑口魔鬼的见解，即外道的断见无异。 将大苦地狱作为永久居所，是极大的歧途。 经中说： 贪图享乐，随心所欲，只把修行之处当作享乐之所的人，将堕入十八层烈火地狱，乃至金刚地狱。 又，《 निश्चितार्थ聚合之宝藏》中说： 不懂装懂，长期行事，身语意所为，尽是恶业之人，必定堕入地狱，永久漂泊。 此外，心间的种子字吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）等，观想显现而无自性，明了而非实有，若不明白，执着于实有，则会转生为毒蛇等。 所有这些都是生起次第的歧途。 简而言之，所有这些都是因为最初没有以慈悲菩提心为动机，没有证悟见解，导致正行生起次第没有以显空来增广，最后没有回向无上菩提。 若能谨慎这三点，则所有歧途必定断除。 之后，圆满次第的歧途虽多，但简而言之，《大悲观自在甚深见续》中说： 不识寂止之自性光明心，禅修之时，将念头止于无念状态，则会生为禅天之神。 将一切法理解为如虚空般，认为心如虚空般空性，则会误入虚空无边处。 将一切法理解为心，认为心在意识中一无所成，则会误入无所有处。 一切法不住于实有的光明中，意识中存在与不存在二者合一。
English
Thus it is said, cutting off the lives of sentient beings, falling into the door of eternalism and nihilism of non-Buddhists and wandering. The definite meaning is that the Dharma-nature, the ultimate truth, cannot be benefited by virtue, nor harmed by sin. Becoming a Buddha does not make it better, and wandering in samsara does not make it worse. Even if one realizes this, if one does not understand that in this state, one should practice virtue and abandon evil in a worldly, illusory way, and act in an illusory way, but only talks about views, but indulges in actions, then it is no different from the view of the black-mouthed demon, that is, the nihilistic view of non-Buddhists. Taking the great hell as a permanent residence is a great wrong path. The sutra says: Those who are greedy for pleasure, do whatever they want, and only regard the place of practice as a place of pleasure, will fall into the eighteen levels of fiery hell, and even the Vajra Hell. Also, the Treasure of the Certain Meaning Assembly says: Those who pretend to understand and act for a long time, and whose actions of body, speech, and mind are all evil, will surely fall into hell and wander forever. In addition, the seed syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) etc. in the heart, if one does not understand how to meditate on the appearance without self-nature, clear but not real, and clings to the real, one will be reborn as a poisonous snake, etc. All of these are the wrong paths of the generation stage. In short, all of these are because initially there is no motivation with compassion and bodhicitta, and there is no realization of the view, which leads to the fact that the main practice of the generation stage is not expanded with appearance and emptiness, and finally it is not dedicated to the supreme bodhi. If one is careful about these three points, then all wrong paths will surely be cut off. Then, although there are many wrong paths in the completion stage, in short, the Great Compassionate Avalokiteśvara Profound View Tantra says: Not knowing the self-luminous mind of quiescence, when meditating, stopping thoughts in the state of non-thought will be born as a god of meditation. Understanding all dharmas as like the sky, thinking that the mind is empty like the sky, one will go astray into the realm of infinite space. Understanding all dharmas as mind, thinking that the mind is nothing in consciousness, one will go astray into the realm of nothingness. All dharmas do not abide in the light of reality, and existence and non-existence in consciousness are one.
Tibetan
་བྱས་ནས་བསྒོམས་པས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གོལ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གོ །སེམས་དེ་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་བྷེ་པས། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གོལ། དེ་ལྟར་གོལ་ས་དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་བྱ་བ་ཚེ་བསྐལ་པ་མང་པོར་ཐུབ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་སྟོབས་བརྟན་པ་བདེ་བར་གནས་པ་ཡོད་དེ། ལན་གཅིག་ཚེ་ཟད་ནས་མར་ལ་ལྟུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པར་གསང་ཐིག་ལས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་མཐའ་བྲལ་བྷེ། །མཐའ་བྲལ་འདོད་པའི་མཐའ་དེ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ། །འདི་བསྒོམ་ངེས་མེད་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ། །བྷེ་མེད་བློ་ཡུལ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐྱེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ཅི་སྣང་ཅི་མེད་ན། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དག་ཏུ་དེ་སྐྱེ་ངེས། །བདག་གཞན་དོན་མེད་ལ་སོགས་ཀྱིས། །འདུ་ཤེས་གང་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །མི་སྐྱེ་པ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་མུ་རུག་ཆད། །ཅེས་གསུངས་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཅི་ཤར་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མེད་པར་ཐ་མལ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་ནས་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་རང་ངོ་ལྟ་བ་དེ་མ་ཤེས་ནས། བློས་བཅོས་ཏེ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་དང་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་དང་སེམས་ནི་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་སེམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་ལོ་སྙམ་པ་དང་། སེམས་ནི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་དྲག་པོའི་འཛིན་པ་དེ་བྷེ་པས་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་སེམས་ཐ་མལ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་ཟེར་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པར་སེམས་ཁོ་རང་ཅི་དྲན་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ལས་བསགས་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ཡིན་པས། གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་བཏང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲངས་བས་དེར་མི་གོལ། མིག་གི་གཟུགས་རྣ་བས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་འཕྲོ་མི་འཇུག་པར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་དྲན་པར་རྣམ་ཤེས་འགྱུ་བ་མེད་པ་ཞིག་སྒོམ་དུ་བྱེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྙོམས་འཇུག་སྟེ། དུད་འགྲོ་ཀུན་ཉལ་བ་རྣམས་དང་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལུགས་ཡིན་པས། རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་དེ་མི་བཀག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཆུ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་རང་གྲོལ་དུ་བཏང་བས་མི་གོལ། སེམས་ཅི་ཡང་མི་ འཕྲོ་བར་གར་གཏད་དུ་ཀྱི་ལེ་
Chinese
做了之后修习，就会迷失于非有非无的生处。一切法都理解为心。心在意识的境界面前，以无边无际的空性来“贝”（བྷེ།），就会迷失于无边识处。像这样迷失的地方，也能达到无色界的四种生处，经历许多劫。禅定的力量稳固，安乐地存在，但有一次寿命耗尽后会堕落下来。这样说。与此相似，《秘密精滴》中说：如虚空般的诸法，无边无际“贝”（བྷེ།）。想要无边，那无边的尽头，生起虚空无边。修习这个，不离有定无定，一和多。没有“贝”（བྷེ།），生起心中什么也没有。一切都是心，如果显现什么都没有。那一定生起无边识。以自他无意义等等。什么念头都不会生起。不生起也不想要。非有非无，断绝了连续性。这样说。因此，对于心的自性，无论显现什么，对于它的自性，不作否定肯定，舍弃取舍，安住在平凡的自性中，在没有能观所观的状态中，只要不散乱地观看自性，如果不明白这一点。用意识造作，以“一切法和心都像虚空一样无边无际”这样的定解来执着，以及“法和心什么也没有成立的空性”这样的想法，以及“一切法都是心，心像虚空一样远离四边”这样的想法，以及“心是远离有无二者的唯一的空性”这样的想法，以强烈的定解来执着，这就是以“贝”（བྷེ།）的方式迷失于四种生处。除此之外，还有人没有领悟“安住在心的平凡自性中”的意义，只是跟随心自己所想的，积累贪嗔痴三种烦恼的业，那就是世俗凡夫。因此，任其显现自解脱，不跟随它，就不会迷失于此。不让眼根的色、耳根的声等五根的意识散乱，什么也不去想，修习一种没有意识流动的状态，那就是无想定，和所有睡觉的旁生以及中国和尚的宗派一样。不阻止各种意识的散乱，观察它的自性，像水波融入水中一样任其自解脱，就不会迷失。心里什么也 不散乱，要安住在哪里呢？
English
Having done that, if you meditate, you will get lost in the realm of neither existence nor non-existence. All dharmas are understood as mind. The mind, in the realm of consciousness, with the emptiness of infinite consciousness, "Be" (བྷེ།), you will get lost in the realm of infinite consciousness. Such a place of getting lost can also reach the four formless realms, experiencing many eons. The power of samadhi is stable, and there is peaceful abiding, but once life is exhausted, one will fall down. Thus it is said. Similarly, in the Secret Drop, it says: Dharmas like the sky are without limit, "Be" (བྷེ།). Wanting to be without limit, the end of that limit, arises as infinite space. Meditating on this, not separated from definite or indefinite, one and many. Without "Be" (བྷེ།), nothing arises in the mind. Everything is mind, if anything appears or does not appear. Then it will surely arise in infinite consciousness. With self, other, meaningless, and so on. No thought will arise anywhere. Not wanting it not to arise either. Neither existence nor non-existence, the continuity is cut off. Thus it is said. Therefore, whatever appears in the nature of the mind, for its nature, without negation or affirmation, abandoning or taking, abiding in the ordinary self-nature, in a state without an observer or observed, just looking at one's own nature without distraction, if you do not understand this. Fabricating with the mind, holding onto the conviction that "all dharmas and the mind are as limitless as the sky," and the thought that "dharma and mind are the emptiness of nothing established," and the thought that "all dharmas are mind, and the mind is like the sky, free from the four extremes," and the thought that "the mind is the one emptiness that is free from both existence and non-existence," holding onto these strong convictions, that is getting lost in the four realms of existence in the way of "Be" (བྷེ།). Apart from that, there are also those who do not understand the meaning of "abiding in the ordinary self-nature of the mind," but simply follow whatever the mind itself thinks, accumulating the karma of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, that is an ordinary worldly person. Therefore, letting whatever arises self-liberate, not following it, one will not get lost there. Not allowing the consciousness of the five senses, such as the form of the eye, the sound of the ear, etc., to scatter, not thinking of anything, meditating on a state without the movement of consciousness, that is unconscious absorption, like all sleeping animals and the Chinese Hwa Shang sect. Not stopping the scattering of various consciousnesses, looking at its nature, letting it self-liberate like a wave dissolving into water, one will not get lost. The mind does not scatter at all, where should it be placed?