Tibetan
་སྐེད་པ་ཕྲ་བ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཟློགིས་བཞུགས་པར་བསམ་ལ། ཨོཾ་ཡིག་དཀར་པོའི་འཕྲོ་འདུ་གསལ་གདབ་ཅིང་། ཨོཾ་ཧུཾམ་ཧཱ་མ་ཡཾ་གེ་མ་ཧཱ་སྭ་ར་སྭ་ཏེ་ན་མཿཞེས་བཟླ་བ་ནི་དབྱངས་ཅན་མ་ཆེན་མོའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ།། ༈ །།སྟོང་པའི་ངང་ལས་པད་ཟླ་ལ་ཧྲིལས་པི་ཝང་དབྱངས་ཅན་མ་དཀར་མོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་པི་ཝཾ་སྒྲོག་པ་ཕྱེད་སྐྱིལ་གྱིས་བཞུགས་པ། ཐུགས་ཀར་ཨ་ལས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟེ་བར་ཟླ་བ་ལ་ཧཱི༔ གཞན་ཡང་སྙིང་གར་ཧཱུཾ། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཨོཾ། མགྲིན་པར་ཨིཿ མིག་གཉིས་སུ་ཨུ་ཨེ། ཕྲག་པ་གཉིས་སུ་ཨོཾ་ཨཱཿབསམས་ནས། ཞེས་བཟླ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་པི་ཝཾ་མ་ དབྱངས་ཅན་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ།། ༈ །།ཀུ་རུ་ཀུལླེ་རིགས་མང་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཞུགས་སོ།། ༈ སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཧྲིལས་ཨུཏྤལ་དམར་པོ་ཧྲིས་མཚན་པ་ལས་སྒྲོལ་མ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་སྒྲ་གཅན་དང་འདོད་ལྷ་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ། པདྨ་མ་དམར་མོ་དང་ཟླ་བ་བརྩེགས་པའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རི་ཕུག་ན་བཞུགས་པ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞིའི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདའ་གཞུ་འགེངས་པ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་མི་འཇིགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཨུཏྤལ་དམར་པོ་བསྣམས་པ། ན་བཟའ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དམར་པོའི་བརྒྱན་པ། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་སྒེག་པའི་ཉམས་ཅན། དབུ་རྒྱན་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ། །སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་བཱིཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླ་བ་ནི་སྒྲོལ་མའི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའོ།། ༈ །།ཡང་ཆོ་ག་གོང་བཞིན་ལ། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་དྷིསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླ་བ་ནི་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ།། ༈ །།སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་ཧཱུྃ་ཡིག་དམར་པོ་ལས་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་གོང་བཞིན་བྷོ་ནས་། ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླ་བ་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ།། ༈ །།སྟོང་པའི་ངང་ ལས་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལས་འཕྲོས་པའི་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ། ཨེ་ལས་ཆོས་འབྱུང་དཀར་པོའི་ནང་དུ། ཧཱུྃཿལས་པདྨ་དམར་པོ། རཾ་ལས་ཉི་མ།། རོའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་ཨཱཿ་ལི་སོ་གཉིས་ལས་ཟླ་བ། ཀཱ་ལི་བརྒྱད་ཅུ་ལས་ཉི་མ། བར་བར་དུ་ཧཱི༔ལས་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་མདེའུ་ཅན་གྱི་མདའ་ཧིས་མཚན་པ། དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཨོ་རྒྱན་ནས་བྱུང་བའི་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་ཞལ་གཅིག་སྤྱན་གསུམ་གཡོན་དུ་གཟིགས་པ། མ
Chinese
思维细腰以金刚跏趺坐姿安住，观想白色嗡字光芒四射。念诵：嗡 吽 诃 玛 扬 盖 玛 诃 萨ra 萨瓦德 纳玛（藏文：ༀ་ཧུཾ་ཧཱ་མ་ཡཾ་གེ་མ་ཧཱ་སྭ་ར་སྭ་ཏེ་ན་མཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ hūṃ hā mā yaṃ ge mā hā svara svate namaḥ，汉语字面意思：嗡 吽 诃 玛 扬 盖 玛 诃 萨ra 萨瓦德 纳玛），这是大妙音天女的修法。 之后，从空性中，在莲花月轮上，生出琵琶妙音天女，白色，一面二臂，弹奏琵琶，半跏趺坐。心间由阿字化为八辐轮，轮的中心是月亮上的吽字。此外，心间有吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），头顶有嗡字（藏文：ༀ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），喉间有伊字（藏文：ཨིཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：iḥ，汉语字面意思：伊），双眼有乌艾字（藏文：ཨུ་ཨེ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：u e，汉语字面意思：乌 艾），双肩有嗡阿字（藏文：ༀ་ཨཱཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ，汉语字面意思：嗡 阿），这样观想。念诵，这是金刚琵琶妙音天女的修法。 接下来是作明佛母多种姓氏的修法。 从空性中，生出红色乌巴拉花，以舍字（藏文：ཧྲི，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）为标志，从中生出度母作明佛母，身色红色，与罗睺星和爱神小女眷属一起。在红色莲花和层叠的月亮之上，以金刚跏趺坐姿安住在作明佛母的山洞里。一面四臂，前两臂拉弓射箭，后两臂结无畏印，拿着红色乌巴拉花。身穿红色衣服和红色珍宝装饰，青春年少，姿态妩媚。头饰是无量光佛。 咒语是：嗡 咕噜 咕列 贝 吽 梭哈（藏文：ༀ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་བཱིཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ kuru kulle bī hūṃ svāhā，汉语字面意思：嗡 咕噜 咕列 贝 吽 梭哈）。这是从度母的续部中产生的作明佛母的修法。由导师龙树所作。 之后，仪轨如前。念诵：嗡 咕噜 咕列 德 梭哈（藏文：ༀ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་དྷིསྭཱ་ཧཱ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ kuru kulle dhi svāhā，汉语字面意思：嗡 咕噜 咕列 德 梭哈）。这是作明佛母的修法。 从空性中，在红色乌巴拉花之上，太阳上，红色吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）化为作明佛母，如前所述。念诵：咕噜 咕列 梭哈（藏文：ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྭཱ་ཧཱ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：kuru kulle svāhā，汉语字面意思：咕噜 咕列 梭哈）。这是明妃的修法。 从空性中，在太阳之上，吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）化为各种金刚，从中发出防护轮。在防护轮的中央，由埃字（藏文：ཨེ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：埃）化为白色法生。由吽字（藏文：ཧཱུྃཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）化为红色莲花。让字（藏文：རཾ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让）化为太阳。罗字（藏文：རོ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：ro，汉语字面意思：罗）的座垫之上，由阿字（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）所生的三十二元音化为月亮。由嘎字（藏文：ཀཱ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：kā，汉语字面意思：嘎）等八十辅音化为太阳。在它们之间，由嘿字（藏文：ཧཱིཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hīḥ，汉语字面意思：嘿）化为带有红色乌巴拉花箭头的箭，以嘿字（藏文：ཧི，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hi，汉语字面意思：嘿）为标志。所有这些转变为从邬金（藏文：ཨོ་རྒྱན，梵文天城体：，梵文罗马拟音：o rgyan，汉语字面意思：邬金）产生的作明佛母，身色红色，一面三眼，向左看。
English
Think of sitting with a slender waist in the vajra posture. Clearly visualize the radiance of the white Oṃ syllable. Recite: Oṃ Hūṃ Hā Mā Yaṃ Ge Mā Hā Svara Svate Namaḥ (Tibetan: ༀ་ཧུཾ་ཧཱ་མ་ཡཾ་གེ་མ་ཧཱ་སྭ་ར་སྭ་ཏེ་ན་མཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ hūṃ hā mā yaṃ ge mā hā svara svate namaḥ, Literal Chinese Meaning: Oṃ Hūṃ Hā Mā Yaṃ Ge Mā Hā Svara Svate Namaḥ). This is the sādhana of the Great Sarasvatī. Then, from emptiness, on a lotus and moon disc, arises Vīṇā Sarasvatī, white, with one face and two arms, playing the vīṇā, sitting in a half-lotus posture. In her heart, from the syllable A, arises an eight-spoked wheel, with the syllable Hūṃ at the center on a moon disc. Also, in her heart is the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: Hūṃ), on her crown is the syllable Oṃ (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese Meaning: Oṃ), in her throat is the syllable Iḥ (Tibetan: ཨིཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: iḥ, Literal Chinese Meaning: Iḥ), in her two eyes are the syllables U E (Tibetan: ཨུ་ཨེ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: u e, Literal Chinese Meaning: U E), and on her two shoulders are the syllables Oṃ Āḥ (Tibetan: ༀ་ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ āḥ, Literal Chinese Meaning: Oṃ Āḥ). Meditate in this way. Recite, this is the sādhana of Vajra Vīṇā Sarasvatī. Next is the sādhana of many lineages of Kurukullā. From emptiness, arises a red utpala flower marked with the syllable Hrīḥ (Tibetan: ཧྲི, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese Meaning: Hrīḥ), from which arises Tārā Kurukullā, with a red body, together with Rāhu and the small retinue of Kāmadeva. On a red lotus and stacked moon discs, she sits in the vajra posture in the cave of Kurukullā. She has one face and four arms, the first two drawing a bow and arrow, the lower two making the gesture of fearlessness and holding a red utpala flower. She is adorned with red garments and red jewels. She is youthful and full of charm. Her crown ornament is Amitābha. The mantra is: Oṃ Kuru Kulle Bī Hūṃ Svāhā (Tibetan: ༀ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་བཱིཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ kuru kulle bī hūṃ svāhā, Literal Chinese Meaning: Oṃ Kuru Kulle Bī Hūṃ Svāhā). This is the sādhana of Kurukullā that arises from the Tantra of Tārā. Composed by the master Nāgārjuna. Then, the ritual is as before. Recite: Oṃ Kuru Kulle Dhi Svāhā (Tibetan: ༀ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་དྷིསྭཱ་ཧཱ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ kuru kulle dhi svāhā, Literal Chinese Meaning: Oṃ Kuru Kulle Dhi Svāhā). This is the sādhana of Kurukullā. From emptiness, on a red utpala flower, on the sun, the red syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: Hūṃ) transforms into Kurukullā, as before. Recite: Kuru Kulle Svāhā (Tibetan: ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྭཱ་ཧཱ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: kuru kulle svāhā, Literal Chinese Meaning: Kuru Kulle Svāhā). This is the sādhana of the Vidyādharī. From emptiness, on the sun, the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: Hūṃ) transforms into various vajras, from which emanates a protective wheel. In the center of the protective wheel, from the syllable E (Tibetan: ཨེ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: e, Literal Chinese Meaning: E) arises a white dharmodaya. From the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: Hūṃ) arises a red lotus. From the syllable Raṃ (Tibetan: རཾ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: raṃ, Literal Chinese Meaning: Raṃ) arises the sun. On the seat of the syllable Ro (Tibetan: རོ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: ro, Literal Chinese Meaning: Ro), from the thirty-two vowels born from the syllable Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: āḥ, Literal Chinese Meaning: Āḥ) arises the moon. From the eighty consonants beginning with the syllable Kā (Tibetan: ཀཱ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: kā, Literal Chinese Meaning: Kā) arises the sun. In between them, from the syllable Hīḥ (Tibetan: ཧཱིཿ, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hīḥ, Literal Chinese Meaning: Hīḥ) arises an arrow with a red utpala flower tip, marked with the syllable Hi (Tibetan: ཧི, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: hi, Literal Chinese Meaning: Hi). All of these transform into Kurukullā, who arises from Oḍḍiyāna, with a red body, one face, three eyes, looking to the left.