Tibetan
་འདུག་པ། ཁྲུམས་སྨད་སེར་པོ་གསེར་ཁྲི་ལ་འདུག་པ། ནམ་གྲུ་དམར་པོ་རྟ་ལ་ཞོན་པ། ཐ་སྐར་ལྗང་གུ་མི་སྙིང་ལ་འདུག་པ། བྲ་ཉེ་སེར་པོ་འཁྲོ་ལོ་ལ་འདུག་པ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷ་མོའི་གཟུགས་ཅན་སྟོད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་སྟེ། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་གདན་དང་བཅས་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པས་སྦྱོང་རྒྱུད་ཀྱི་མཆན་ན་ཡང་བཤད་ཅིང་། ས་བཟང་འཕགས་པས་ཀྱང་རྒྱུ་སྐར་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བཞོན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་སྙམ་སྟེ་ང་སྤྱོད་དོ། །ཡང་ན་ ཆོས་དབྱིངས་གསུང་དབང་གི་སྐབས་ནས་བཤད་པའི་རྒྱུ་སྐར་ཉེར་བརྒྱད་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བདེན་བྲལ་དུ་ཉེར་འཚེ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེ། འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །རླུང་དུ་རང་ཉིད་གཟའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་རྗེ་བཙུན་རིག་པ་ཆེན་མོ་སྐུ་མདོག་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ། དཀར་ནག་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་གི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་ཅིང་། གཡས་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱིས་པདྨ་དང་རིན་པོ་ཆེ་འབར་བ། གཡོན་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཞགས་པ་དང་ཤུཀྟི་འཛིན་པ། ལོ་བརྒྱད་གཉིས་ལོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན། པད་ཟླའི་གདན་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །སྒོ་བཞིར་ཤར་དུ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་སེར་པོ་པི་ཝང་འཛིན་པ། ལྷོར་འཕགས་སྐྱེས་པོ་སྔོན་པོ་རལ་གྲི་འཛིན་པ། ནུབ་ཏུ་སྤྱན་མི་བཟང་དམར་པོ་སྦྲུལ་ཞགས་འཛིན་པ། བྱང་དུ་ལུས་ངན་སེར་པོ་ནེའུ་ལེ་འཛིན་པ། དེ་བཞི་ཀའང་རང་རང་གི་རྒྱན་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པའོ། །རིགས་བདག་ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔའི་ཅོད་པན་ཅན་གྱི་དབུ་ རྒྱན། ཡང་ན། གཙོ་མོ་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། འཁོར་རྣམས་ལ་གཙོ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན། ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་བཀོད་པའི་གཟའ་ཡུམ་གྱི་ཆོ་ག་ནི། གཟའ་ཡུམ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་། ཀྲྀ་ཡ་ས་མུཉྩ་དང་། ས་བཟང་འཕགས་པའི་གཞུང་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་མཛད་པའི་གཟའ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ལྟར་ན། གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ནང་དུ་པད་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟེ་བར་རྗེ་བཙུན་རིག་པ་ཆེན་མོ་བཀོད་ནས། དེའི་མདུན་དུ་གཟའ་ཉི་མ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྲི་ཞིང་། འདབ་མ་བརྒྱད་ལ་སྔར་ལྟར་གཟའ་བརྒྱུད་བཀོད་པ་སོགས་ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བ་མང་པོར། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་གཞུང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔགས་ནི། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བིད་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། སྙིང་པོ་དང་ལས་སྔགས་གཉིས་ཀའོ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགགས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད།། ༈ །རྣམ་རྒྱལ་མའི་རྟོག་པ་ལས་གསུངས་པའི་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ལྷ་སོ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྩིག་པ་ནི་ནང་ནས་དཀར་ལྗང་དམར་སེར་སྔོན་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་གི་ལྷ་སྣམ། ཤར་སྔོ། ལྷོ་སེར། ནུབ་དམར། བྱང་ལྗང་། དབུས་དཀར་བའི་སྟེང་དུ་སྣ་ ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་པ། དེའི་ལྟེ་བར་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་དང་རྩིབས་རྣམས་ལ་པདྨའི་གདན། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྒོ་བཞི་དང་གྲྭ་བཞིར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་རེ་རེ། ལྷའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུའང་། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་བསམ་མོ། །དབུས་ཀྱི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ། རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་བཞིན་འབྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ། སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་བརྒྱད་མ། ཅོ་ཞལ་དཀར། གཡས་སེར།་གཡོན་སྔོ། ཅུང་ཟད་ཁྲོས་པའི་ཚུལ་ཅན་མཆེ་བ་ཅུང་ཟད་གཙིགས་པ། ཡ་སོས་མ་མཆུ་མནན་པ། ཞལ་རེ་རེ་ལ་སྤྱན་གསུམ་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ཕྱག་གཡས་ཀྱི་དང་པོས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་བསྣམས་པ། གཉིས་པས་པདྨའི་སྟེང་ན་རྒྱལ་བ་འོད་དཔག་མེད་བཞུགས་པ་འཛིན་པ། གསུམ་པ་ན་མདའ། བཞི་པ་ན་མཆོག་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། གཡོན་གྱི་དང་པོས་རྡོ་རྗེའི་ཞགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྡིགས་མཛུབ། གཉིས་པ་ན་གཞུ། གསུམ་པས་སྐྱབས་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ། བཞི་པ་མཉམ་བཞག་གི་སྟེང་ན་འཆི་མེད་ བདུད་རྩིས་གང་བའི་བུམ་པ་བསྣམས་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། དར་སྣ་ཚོགས་པའི་ན་བཟའ་ཅན་དུ་བསམ་མོ། །ཤར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་ལ་ནམ་མཁའ་འབྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ། གཡས་ས་ནོན་དང་གཡོན་མཉམ་བཞག །ལྷོར་ནོར་བུའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་སེར་་པོ། གཡས་མཆོག་སྦྱིན་དང་གཡོན་མཉམ་གཞག །ནུབ་ཏུ་དཔག་མེད་སྙིང་པོ་འབྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་དམར་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། བྱང་དུ་རྔའི་སྒྲ་དབྱངས་འབྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་ལྗང་གུ། གཡས་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་དང་གཡོན་མཉམ་བཞག །གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཉམ་བཞག་གི་སྟེང་ན་འཆི་མེད་ཚེའི་བདུད་རྩི
Chinese
坐着。小暑黄色坐在金座上。昴星红色骑在马上。毕宿绿色坐在人心上。娄宿黄色坐在磨盘上。所有这些都是女神的形象，穿着上衣，合掌，是听法的印相。如此的身色、手印、坐垫等，是尊者扎巴在《修续》的注释中也说过的。萨迦班智达也说，所有的星宿都真实地安住在各自的坐骑上，我认为这是他的密意。或者，应当如《法界语自在》中所说的，观想二十八星宿。所有对真理有所损害的，都是令人恐惧的形象。在风中，自己是所有星曜之母，至尊明母，身色如秋月般洁白。有白、黑、红三面，六只手，前两只手作说法印，其余两只右手拿着莲花和燃烧的珍宝，其余两只左手拿着绳索和法螺。是十六岁的形象，坐在莲花月轮的坐垫上，结金刚跏趺坐。戴着珍宝头饰，用丝绸和各种珍宝装饰。四门，东方的持国天黄色，拿着琵琶；南方的增长天蓝色，拿着宝剑；西方的广目天红色，拿着蛇索；北方的多闻天黄色，拿着吐宝鼬。这四位也都具有各自的装饰和服饰。部主是所有天尊的如来五部头饰的头饰。或者说，主尊是不动佛，眷属们由主尊自己来装饰。这里所记载的星曜母的仪轨，是以星曜母的证悟、《克里亚桑穆恰》和萨迦班智达的教言为主要依据的。根据法王萨迦班智达所著的星曜供养仪轨，在宫殿中，在八瓣莲花的中心安置至尊明母，然后在她的面前画星曜太阳合掌的形象，在八瓣莲花上如前一样安置星曜等，仪轨有很多不同之处，可以从他自己所著的教言中得知。
English
sitting. Yellow Khrumsmed sits on a golden throne. Red Namdru rides a horse. Green Thakar sits in the heart of a person. Yellow Branye sits on a millstone. All of these are in the form of goddesses, wearing upper garments and joining their palms, which is the mudra of listening to the Dharma. Such body color, hand gestures, and seat are also mentioned by Jetsun Drakpa in the commentary on the "Purification Tantra." Sakya Pandita also said that all the constellations truly abide on their respective mounts, and I think this is his intention. Or, one should meditate on the twenty-eight constellations as described in the context of "Dharmadhatu Speech Empowerment." All that harms the truth is a terrifying form. In the wind, oneself is the mother of all planets, the venerable Rigpa Chenmo, whose body color is as white as the autumn moon. She has three faces, white, black, and red, and six hands. The first two hands make the mudra of teaching the Dharma, the remaining two right hands hold a lotus and a burning jewel, and the remaining two left hands hold a lasso and a conch shell. She has the appearance of being sixteen years old, sitting on a lotus and moon cushion in the vajra posture. She wears a jewel crown and is adorned with silk and various jewels. In the four gates, in the east is yellow Yulkhor Sung, holding a pipa; in the south is blue Phak Kye Po, holding a sword; in the west is red Chen Mi Zang, holding a snake lasso; in the north is yellow Lhusngan, holding a mongoose. All four of them are also endowed with their own ornaments and attire. The lineage lord is the Tathagata five-family crown of all the deities. Or, the main deity is Akshobhya, and the retinue is adorned by the main deity herself. The ritual of the planetary mother described here is based mainly on the realization of the planetary mother, the Kriya Samucchaya, and the teachings of Sakya Pandita. According to the ritual of planetary offering composed by Dharma King Sakya Pandita, in the palace, the venerable Rigpa Chenmo is placed in the center of the eight-petaled lotus, and in front of her, the planetary sun is drawn with folded palms. On the eight petals, the planets are arranged as before, etc. There are many different rituals, which can be known from his own teachings.
Chinese
嗡。咒语是：嗡 嘛哈 毗达 吽 吽 吽 啪 梭哈。（藏文：ཨོཾ་མ་ཧཱ་བིད་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：ॐ महाविद हुं हुं हुं फट् स्वाहा，梵文罗马拟音：oṃ mahāvida hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ svāhā，汉语字面意思：嗡，伟大的智慧，吽 吽 吽，啪，梭哈。）这是心咒和事业咒。 言语思虑皆寂灭，度越智慧到彼岸， 不生不灭虚空体， 各自证知是智境， 三世佛母我敬礼。 顶髻尊胜佛母仪轨中所说的三十三尊顶髻尊胜佛母坛城：墙壁从内向外分别是白色、绿色、红色、黄色、蓝色。如此这般的宫殿内的天女身像。东方蓝色，南方黄色，西方红色，北方绿色，中央白色。其上是十六瓣杂色莲花。莲花中央是白色八辐轮，轮的中央和轮辐上都有莲花座。宫殿的四门和四角各有八瓣杂色莲花。所有天神的位置都观想有月轮。中央莲花座上，自身刹那间化为薄伽梵自性所生的顶髻尊胜佛母。身色白色，三面八臂。右面白色，右侧黄色，左侧蓝色。略带忿怒相，略微露出獠牙。上齿咬着下唇。每个面孔都有三只眼睛。右手的第一个手拿着杂色金刚杵置于胸前，第二个手拿着莲花，莲花上端坐着阿弥陀佛，第三个手拿着箭，第四个手做胜施印。左手的第一个手拿着带着金刚索的忿怒印，第二个手拿着弓，第三个手做救护施印，第四个手在等持印上拿着充满不死甘露的宝瓶。双足跏趺坐。身着各种珍宝装饰，穿着各种丝绸天衣。东方轮的轮辐上是虚空所生的顶髻，身色蓝色。右手触地印，左手等持印。南方是宝生所生的顶髻，身色黄色。右手胜施印，左手等持印。西方是无量光所生的顶髻，身色红色。做禅定印。北方是擂鼓声所生的顶髻，身色绿色。右手施无畏印，左手等持印。所有三尊都于等持印上拿着不死长寿甘露。
English
Oṃ. The mantra is: Oṃ Mahāvida Hūṃ Hūṃ Hūṃ Phaṭ Svāhā. (藏文：ཨོཾ་མ་ཧཱ་བིད་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：ॐ महाविद हुं हुं हुं फट् स्वाहा，梵文罗马拟音：oṃ mahāvida hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ svāhā，汉语字面意思：Om, Great Wisdom, Hum Hum Hum, Phat, Svaha.) This is both the heart mantra and the activity mantra. Speech, thought, and expression are all extinguished, Having crossed beyond the wisdom, Unborn, unceasing, the essence of space, Each individually knowing the realm of wisdom, To the mother of the Buddhas of the three times, I prostrate and praise. ༈ The mandala of the thirty-three deities of the Uṣṇīṣa-vijayā as spoken from the Uṣṇīṣa-vijayā-kalpa: The walls from the inside out are white, green, red, yellow, and blue. The deities inside such a celestial palace are: East is blue, South is yellow, West is red, North is green, and the center is white. On top of that is a sixteen-petaled lotus of various colors. In the center of that is a white eight-spoked wheel, with lotus seats at the center and on the spokes. At the four doors and four corners of the celestial palace are eight-petaled lotuses of various colors. In all the places of the deities, one should visualize a moon mandala. On top of the central seat, one instantly transforms into the Uṣṇīṣa-vijayā, arising from the nature of the Bhagavan. Her body is white, with three faces and eight arms. The central face is white, the right is yellow, and the left is blue. She has a slightly wrathful expression, with slightly bared fangs. The upper teeth press down on the lower lip. Each face has three eyes. The first of her right hands holds a multicolored vajra at her heart. The second holds a lotus upon which sits the Victorious Amitābha. The third holds an arrow. The fourth makes the gesture of supreme generosity. The first of her left hands holds a threatening gesture with a vajra lasso. The second holds a bow. The third makes the gesture of refuge. The fourth holds a vase filled with the nectar of immortality on top of the meditative equipoise. She sits in the vajra posture. She is adorned with various precious ornaments and wears various silk garments. On the spokes of the eastern wheel is the Uṣṇīṣa arising from space, with a blue body. The right hand is in the earth-touching mudra, and the left is in meditative equipoise. In the south is the Uṣṇīṣa arising from the essence of jewels, with a yellow body. The right hand is in the gesture of supreme generosity, and the left is in meditative equipoise. In the west is the Uṣṇīṣa arising from immeasurable light, with a red body. She makes the mudra of meditative absorption. In the north is the Uṣṇīṣa arising from the sound of the drum, with a green body. The right hand is in the gesture of fearlessness, and the left is in meditative equipoise. All three hold the nectar of immortal life on top of meditative equipoise.