Tibetan
་བྱས་རང་གསལ་བ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ངོ་བོ་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་ཤར་གྱི་རྒྱུད་ལས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འདས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། རང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུད་ལས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སང་ཉིད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ཤེས་རིག་གི་ངོ་བོ་ཝ་ལེར་གསལ་བ། དང་པོ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པ། བར་དུ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་པ། མེད་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་འདི་ཁོ་ན་སྒྲོན་མའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྒྲོན་མའི་རང་བཞིན་ནི༔ རང་གི་ཤེས་རིག་གི་ངོ་བོ་འདི་ལ་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཤེས་རིག་ཟེར་བ་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ནི། ། རང་གི་ཤེས་རིག་འདི་ལ་བལྟས་པས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་མི་གནས་ཤིང་མ་གྲུབ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་མཚམས་དང་སྟེང་འོག་དང་། ཕྱོགས་བཞི་ཞེས་བྱ་བར་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་ལ། དབྱིབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི། རང་སེམས་རང་གིས་ཤེས་རིག་འདི་ལ་བལྟས་པས། ཟླུམ་པོའི་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ། གྲུ་བཞི་དང་ཟླ་གམ་དང་གྲུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་གིས་སྟོང་པ་ནི། རང་སེམས་ད་ལྟའི་ཤེས་རིག་འདི་ལ། ཁ་དོག་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས། དམར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་།། མཐིང་ག་དང་། ལྗང་གུ་དང་། ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་ཁ་དོག་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་མ་གྲུབ།་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སེམས་རང་གི་ཤེས་རིག་འདི་ལ་ཆོས་ཅན་མཚན་མར་གྲུབ་པ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་ཅིང་། མ་མཐོང་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལས། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པར་བལྟའོ། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །བྱར་མེད་ངང་ དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་མེད་དོན་རྟོགས་ནས། །ཆོས་ཉིད་ལྟ་བས་ལྟ་བར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བ་མེད་པས་ད་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མད། །ལྟ་བའི་དོན་ལ་འདི་ཡིན་ངང་གིས་མེད། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེའི་ངང་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། རིག་པ་གཅེར་མཐོང་ལས། སྔར་རྗེས་མི་གཅོད་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་དོར། །ཕྱི་མདུན་མི་བསུ་ཡིད་ཀྱི་འབྲེལ་ཐག་བཅད། །ད་ལྟ་འཛིན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་བཞག །བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མི་སྒོམ་ཞིང་། །ཡེངས་སུ་མེད་
Chinese
已经自身显现。从原始以来就是自性。像这样，那本体的特征是，在《自生续》中说：超越了常断二者的因。这样说了。《自解脱续》中说：四边的垢染自然清净。这样说了。自己的觉性的本体清晰明了，最初不是由因而生，中间不会被缘所灭，本来没有却能将空性的自力放射成各种各样，这唯一就是灯的本体。灯的自性是：对于自己觉性的本体，因为没有自性成立，所以是空性。而所谓觉性，是指自己的心。而那方位的空性是：观察自己的觉性，不会停留在东方，也没有成立。同样地，南方和西方和北方和角落和上方下方，名为四方之处也没有自性成立。形状的空性是：自己以自己的心观察这觉性，没有成立为圆形的形状。也没有成立为正方形和半月形和三角形等等任何形状。因为没有看见，所以是空性。同样地，颜色的空性是：自己的心，现在的这个觉性，不会停留在白色颜色的自性中。红色和黄色和蓝色和绿色和杂色等等任何颜色都没有看见，没有成立。因为没有成立，所以是空性。同样地，自己的心，自己的觉性，作为有法，连一点点在相上成立的都没有，因为没有看见，所以是自性空性的空性。在《般若波罗蜜多心经》中说：对于那五蕴，要如是观照自性空。这样说了。《自生续》中说：通达法性，应当以无为的状态来了解。这样一来，通达无生之义后，想要以法性之见来见。这样说了。《无字续》中说：因为没有见，所以现在很容易看。对于见的意义，自然没有这个。不是那个有，安住在那个状态中。这样说了。《赤裸觉性》中说：不剪断先前之后，舍弃过去的概念。不迎接之后之前，切断心的联系。现在无执，安住在虚空的状态中。因为没有要修的，所以什么也不修。没有散乱
English
Already self-manifest. From the very beginning, it is self-nature. Like this, the characteristic of that essence is, in the 'Self-Arisen Tantra' it says: It transcends the cause of both permanence and annihilation. Thus it is said. In the 'Self-Liberation Tantra' it says: The stains of the four extremes are naturally clear. Thus it is said. The essence of one's own awareness is clearly manifest, not produced by cause in the beginning, not destroyed by conditions in the middle, and although non-existent, the self-power of emptiness radiates in various ways; this alone is the essence of the lamp. The nature of the lamp is: Because there is no inherent existence in this essence of one's own awareness, it is emptiness. And what is called awareness refers to one's own mind. And the emptiness of direction is: Looking at this awareness of one's own, it does not abide in the east and is not established. Similarly, south, west, north, intermediate directions, above and below, there is no inherent existence established in what is called the four directions. The emptiness of shape is: When one's own mind looks at this awareness, it is not established as a round shape. It is not established as any shape such as square, crescent, or triangle. Because it is not seen, it is emptiness. Similarly, the emptiness of color is: In this present awareness of one's own mind, it does not abide in the nature of the color white. Red, yellow, blue, green, variegated, etc., no color is seen or established. Because it is not established, it is emptiness. Similarly, in this awareness of one's own mind, there is not even a hair's breadth of something that is established as a characteristic of a phenomenon, and because it is not seen, it is the emptiness of self-nature emptiness. In the 'Heart Sutra' it says: Those five aggregates, one should contemplate as being empty of self-nature. Thus it is said. In the 'Self-Arisen Tantra' it says: To realize the nature of reality, one should know it in a state of non-action. In this way, having realized the meaning of non-arising, one wishes to see with the view of the nature of reality. Thus it is said. In the 'Tantra Without Letters' it says: Because there is no view, it is easy to look now. In the meaning of the view, there is naturally no 'this'. It is not that there is that, abide in that state. Thus it is said. In 'Naked Awareness' it says: Do not cut off before and after, abandon past concepts. Do not welcome after and before, cut the thread of the mind. Now without grasping, rest in the state of space. Because there is nothing to meditate on, do not meditate on anything. Without distraction
Tibetan
ཅིང་ཡེངས་མེད་དྲན་པ་བསྟེན། །བསྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ངང་ལ་ཅེར་གྱིས་ལྟོས། །རང་རིག་ཤེས་པ་རང་གསལ་ལྷང་ངེ་བ། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡིད་ལ་འདི་བསྒོམ་གྱི་གཏད་སོ་མི་བྱེད། སྔ་ཕྱི་བསམ་བློ་མི་བཏང་། བསྒོམ་སྐྱེ་བའི་རེ་བ་དང་མ་སྐྱེས་ཀྱིས་དོགས་པ་མི་བྱ། འདི་བསྒོམ་ཡིན་ནམ་མིན་ནམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ། ལུས་པོ་བསྲང་ཞིང་བག་ལྷོད་ལ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལྟོས་ལ་སྡོད་དང་། གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མཐོང་རྒྱུ་མེད་ན་ཡང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ པ་མ་ཡིན་པར། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རིག་རྒྱུ་དང་མྱོང་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ལྐུགས་པས་བུ་རམ་མུར་བ་ལྟ་བུ་ཟེར། རང་གི་ཡིད་ཡུལ་དུ་མཐོང་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ཁ་ནས་བརྗོད་མི་ཤེས་པས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཟེར། དེ་ལ་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཟེར། དེ་ཤེས་ན་ཤེས་བྱའི་རབ་ཡིན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟེར། སེམས་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་དབུ་མ་ཆེན་པོ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་འདའ་བ་མེད་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་མ་འདུས་པ་མེད་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། དེ་རང་ལ་ཡེ་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཅེར་མཐོང་ལས། ཨེ་མ་ཧོ༔ སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ། །ཡོད་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འབྱུང་ནི་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །འདོད་ནི་ཐེག་པ་བཅུ་གཅིག་ལྟར་དུ་འདོད། །མིང་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སོ་སོར་བཏགས། །ལ་ལ་དག་གིས་སེམས་ཉིད་སེམས་ཉིད་ཟེར། །མུ་སྟེགས་ལ་ལས་བདག་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས། །ཉན་ཐོས་པས་ནི་གང་ཟག་བདག་མེད་ཟེར། །སེམས་ཙམ་པས་ ནི་སེམས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་དབུ་མ་ཞེས་པའི་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཟེར། །ལ་ལས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མིང་དུ་།བཏགས། །ལ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཐ་མལ་ཤེས་པའི་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཀུན་གཞི་ཞེས་པའི་མིང་དུ་བཏགས། །འདི་ཉིད་མངོན་སུམ་མཛུབ་ཚུགས་ངོ་སྤྲད་ནས། །འདས་པའི་རྟོག་པ་རྗེས་མེད་ཡལ་བའི་སྟེང་། །མ་འོངས་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་སོ་མ་ལ། །ད་ལྟར་བཟོ་མེད་རང་ལུགས་གནས་པའི་དུས། །ཐ་མལ་རང་ཁའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ། །རང་གིས་རང་ལ་ཅེར་གྱིས་ལྟ་བའི་ཚེ། །བལྟས་པས་མཐོ
Chinese
如是所说：“依止无散乱之正念，于无修无散乱之状态中凝视，自明之觉性，自身明朗，显现之当下即是菩提。”心中不作此为禅修之执着，不作先后之思虑，不作生起禅修之期望与未生起之疑虑，不作此为禅修耶非禅修耶之怀疑。身体正直放松，心观心而安住。纵然无有任何色、相、事物可见，然非一无所有的空性，于意之境中，有可觉知与体验者，此谓如哑巴嚼食蔗糖。于自之意境中，有可见者，然无法以言语表达，故谓之不可说、不可思、不可言。彼无有色、相、事物，故谓之空性。若知晓彼，即是所知之最胜，故谓之般若波罗蜜多。心远离有与无之边，故谓之中观大。轮回涅槃一切无不由此解脱，故谓之大手印。一切法无不汇集于此，故谓之大圆满。彼本自具足于自身，故谓之俱生智。于觉性直视中云：唉玛吙！所谓心者，觉性明朗闪烁，实则一物亦无有，然生起轮回涅槃苦乐种种，欲求如十一乘，名称不可思议各自分别安立。某些人称之为心性心性，某些外道立名为我，声闻部则说人无我，唯识宗则立名为心，某些人立名为中观，某些人称之为般若波罗蜜多，某些人立名为如来藏，某些人立名为大手印，某些人立名为庸常觉性，某些人立名为明点唯一，某些人立名为法界，某些人立名为阿赖耶识。于此以显现指示而认识之后，于过去念头无痕消失之上，于未来念头未生之际，于当下无作自然安住之时，于庸常自性之时之觉性上，自己观视自己之时，观视亦不可得。
English
As it is said, "Rely on unwavering mindfulness, gaze intently at the state of no meditation, no distraction. The self-aware consciousness, self-illuminating and clear, the moment it arises is called enlightenment." Do not fixate on this in your mind as meditation. Do not engage in past or future thoughts. Do not hope for meditation to arise, nor doubt that it will not. Do not question whether this is meditation or not. Keep the body straight and relaxed, and let the mind look at the mind and abide. Even though there is nothing to see in terms of form, color, or objects, it is not an empty void. There is something to be known and experienced in the realm of the mind, which is called like a mute person chewing sugar cane. There is something to see in one's own mind, but it cannot be expressed in words, so it is called inexpressible, unthinkable, and unutterable. Because it has no form, color, or objects, it is called emptiness. If you know it, it is the best of knowledge, so it is called Prajnaparamita. The mind is free from the extremes of existence and non-existence, so it is called the Great Madhyamaka. All of samsara and nirvana are liberated from it, so it is called Mahamudra. All dharmas are included in it, so it is called Dzogchen. It is inherently present within oneself, so it is called co-emergent wisdom. In the direct seeing of awareness, it is said: Emaho! What is called mind is a flickering, shimmering awareness, but in reality, there is nothing at all. Yet, all kinds of samsara, nirvana, suffering, and happiness arise. Desires arise like the eleven vehicles. Names are assigned separately, beyond comprehension. Some call it mind-essence, mind-essence. Some non-Buddhists call it self. The Shravakas say there is no self of a person. The Mind-Only school names it mind. Some name it Madhyamaka. Some call it Prajnaparamita. Some name it Tathagatagarbha. Some name it Mahamudra. Some name it ordinary awareness. Some name it the single bindu. Some name it the Dharmadhatu. Some name it the Alaya. After directly pointing out and recognizing this, upon the trace-free disappearance of past thoughts, at the moment when future thoughts have not yet arisen, at the time when the present naturally abides without contrivance, when one's own awareness is in its ordinary state, when one looks directly at oneself, even the act of looking cannot be found.