Tibetan
ན། །དེ་ཡི་བར་དུ་འདུག་པར་དམ་བཅའ་བྱས། །ཉིན་བདུན་ཉིན་པར་འོད་དཔག་མེད་བྱོན་པས། །དེ་ལ་ངོས་མ་ཟིན་ན་རེ་མེད་པས། །དེ་ ཉིན་ངོ་སྤྲོད་གྱིས་ཞེས་ཡང་ཡང་གསུངས། །བཅུ་དྲུག་ཆེད་པའི་བཅུ་བདུན་ཐོ་རངས་འདས། །གདུང་བཅས་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་མ་བྱས་ནས་ནི། །འགྲོགས་དོགས་སྤྱོད་ལམ་གཟབ་པ་ཞག་གསུམ་བྱས། །བྱ་ཁྱུ་འགྲོགས་དང་ཁྱི་འཛིང་ཁྱི་ཁ་འུར། །དེ་འདྲ་བྱུང་ན་འགྲོགས་དོགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར། །ཞག་གསུམ་ཉི་མ་དྲོས་བཞི་འཕོ་བའི་དུས། །འཕོ་བའི་དམིགས་པ་གསལ་འདེབས་རྒྱས་པར་བྱས། །དེ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་བཞུགས་ཀྱང་ལེགས། །སྙམ་ནས་པད་ཞྭ་སྙན་དར་གསོལ་བ་དང་། །མཆོད་བཤམས་མཆོད་པ་མར་མེ་སྤོས་སོགས་བཤམས། །གྲྭ་མང་མདུན་ཚོགས་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོ་བཏང་། །གདུང་ཞལ་ལྟ་མི་ཀུན་ལ་ཞལ་བསྟན་ཀྱང་། །བཞུགས་ཆད་དུས་བར་གྲོལ་རྟགས་མ་བྱུང་ཞིང་། །བཀྲག་མདངས་གསོན་པའི་དུས་བས་བཟང་བ་དང་། །མཁུར་ཤ་འཐེན་ཀྱང་སྔ་ལྟར་རང་བ་དང་། །སྤྱན་འབྲས་འབུར་ཞིང་ཤངས་ཀྱང་མ་རྡིབ་འབུར། །དཔྲལ་བའི་རྩ་ཡང་ལངས་བ་ཀུན་གྱིས་ཤེས། །ཞག་དྲུག་ཉི་མ་བདུན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །ཉི་མའི་རྣ་ཚར་སོགས་ནི་མ་ཡིན་པར། །དམར་སེར་ཤས་ཆེ་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་པའི། །འཇའ་ཚོན་ཟླ་གམ་གསལ་པོར་སྔ་དྲོར་ བསྡད། །ཕྱིར་ནངས་ཞག་བདུན་ཉིན་ཡང་དེ་ལྟར་བྱུང་། །དེ་སྐོར་དཔལ་རི་རྩེ་ཡི་རི་ཁྲོད་ན། །སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ཆེན་པ་གཅིག་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་སུ་མིག་གིས་མཐོང་ཚུལ་རྣམས། །རྫོགས་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུས་ཡོད་མ་གཏོགས་པ། །གཞན་ལ་སྨྲས་ན་རྫུན་དང་འུད་དུ་མཐོང་། །ཆོས་དབང་བསྙུངས་ནས་ཡོད་པས་དུས་དེ་ལ། །བར་སྣང་སྤྲིན་ནི་དཀར་པོ་འདྲ་བའི་གསེབ། །མཁའ་འགྲོ་དཀར་མོ་སྐུ་འབྲས་ཆུང་ངུ་འགས། །མང་པོས་གར་སྟབས་བྱེད་པ་མཐོང་འདུག་གོ །མཁའ་འགྲོའི་ཞིང་ཁམས་གནས་སུ་བསུ་བའི་ལྟས། །འདས་དུས་གཟིམས་ཁང་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །འོད་ནི་སྨུག་པོ་མཆོང་མདོག་ཀ་བ་ཙམ། །ཁྱུག་ཁྱུག་འཁྱུག་པའི་རྩེ་མོ་དཀར་ཡོལ་འདྲའི། །འོད་ཀྱི་པདྨ་དཀར་པོ་གཅིག་གི་སྟེང་། །མི་ནི་དཀར་པོ་ཤ་མདོག་གསལ་དྭངས་ལ། །སྐུ་སྨད་པདྨའི་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ཞིག །ཇེ་མཐོར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཇའ་ལྟར་ཡར། །དེ་ནི་རྫོགས་ཆེན་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྣ་ཐག་ལམ་ཞེས་པ། །ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི་དངོས་སུ་སྣང་། །ཐུགས་དམ་གྲོལ་ཉིན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དེ་ནས། །བླ་མ་པཎ་ཞྭ་ དམར་པོ་མནབས་པ་ཞིག །ནུབ་ཕྱོགས་ནམ་མཁ
Chinese
那。发誓要待在那段时间里。七天白天，无量光降临，如果不能认出他，那就没希望了。所以反复说，那天请做指引。十六日过去，十七日黎明逝去。怀着悲痛，敦促修持，为了避免被打扰，谨慎行事三天。鸟群聚集，狗打架，狗叫嚣。如果发生那样的事，就很容易被打扰。三天，太阳升起，第四天是转移的时候。详细地阐明和扩展了转移的观想。心想，即使被打扰也没关系，住着也很好。于是戴上莲花帽和丝绸哈达，准备供品，摆设灯、香等供品。僧众聚集，念诵嘉瓦嘉措。虽然让所有怀着悲痛的人瞻仰遗容，但没有出现停止、中断或解脱的迹象。光泽比活着的时候更好，即使脸颊凹陷，也和以前一样。眼珠突出，鼻子也没有塌陷或突出。所有人都知道额头的血管也竖了起来。第六天，第七天的时候，不是太阳的光环之类的东西，而是以红色和黄色为主，具有五种颜色的彩虹半月，清晨清晰地显现。早晚七天都是这样。关于这件事，在巴瑞孜的闭关处，有一位隐秘的大圆满瑜伽士。只有精通大圆满教法的人，才能真正亲眼看到这些景象。如果告诉其他人，会被认为是谎言和吹嘘。因为他隐藏了自己的神通，所以在那个时候，在空中像白云一样的缝隙中，许多白色空行母，身体小小的，在跳舞。这是空行母迎接前往净土的征兆。逝世时，寝宫上方的天空中，一道紫色的光芒，像柱子一样，闪烁不定，顶端像白瓷碗一样。在一个白色的莲花上，有一个白色的人，肤色清晰透明，下半身没入莲花的中心。越来越高，像彩虹一样升入天空。这是从大圆满续部中所说的，金刚萨埵的鼻绳道，是获得法身的真实征兆。圆寂那天，从天空的虚空中，出现了一位头戴红色班智达帽的上师。在西方的天空。
English
Na. I vowed to stay during that time. For seven days, the light of Amitabha appeared during the day. If one cannot recognize it, there is no hope. So it was repeatedly said, "Please give guidance on that day." The sixteenth passed, and the seventeenth dawn passed. With sorrow, urged the practice, and to avoid being disturbed, acted cautiously for three days. Flocks of birds gathered, dogs fought, and dogs barked. If such things happened, it was easy to be disturbed. For three days, the sun warmed, and the fourth day was the time of transference. The visualization of transference was clarified and expanded in detail. Thinking, "Even if disturbed, it doesn't matter, it's good to stay," I put on the lotus hat and silk scarf, prepared offerings, and arranged lamps, incense, and other offerings. The monastic community gathered and recited Gyalwa Gyatso. Although the face was shown to everyone with sorrow, there were no signs of cessation, interruption, or liberation. The radiance was better than when alive, and even though the cheeks were sunken, they were the same as before. The eyeballs protruded, and the nose did not collapse or protrude. Everyone knew that the veins on the forehead also stood up. On the sixth day, at the time of the seventh day, it was not the halo of the sun or anything like that, but a rainbow crescent, predominantly red and yellow, with five colors, clearly appeared in the early morning. It happened like that every morning and evening for seven days. Regarding this, in the retreat of Palri Tse, there was a hidden Dzogchen yogi. Only those who are well-versed in the Dzogchen teachings can truly see these sights with their own eyes. If told to others, it would be seen as lies and boasting. Because he concealed his spiritual power, at that time, in the gaps in the sky like white clouds, many white dakinis, with small bodies, were dancing. This was a sign of the dakinis welcoming one to the pure land. At the time of death, in the sky above the sleeping quarters, a purple light, like a pillar, flickered, with a white porcelain-like top. On top of a white lotus, there was a white person, with clear and transparent skin, the lower body submerged in the center of the lotus. Rising higher and higher, like a rainbow, into the sky. This, as spoken in the Dzogchen tantras, is the Vajrasattva's nose-rope path, a real sign of attaining the Dharmakaya. On the day of the completion of the practice, from the emptiness of the sky, appeared a lama wearing a red Pandita hat. In the western sky.
Tibetan
འི་དབྱིངས་སུ་ཏ་ལེར་ཐལ། །དེ་ནི་བདེ་ཆེན་ཞིང་ཁམས་བགྲོད་པའི་རྟགས། །འདས་ནས་བདུན་ཕྲག་གསུམ་ལ་ཉེ་བའི་སྐབས། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་ཆོས་དབང་རྣམ་ཤེས་བཀུག །བར་དོའི་ངོ་སྤྲོད་རྣམས་ནི་བྱེད་པའི་དུས། །ཆར་མུན་སེར་བ་འདྲ་བའི་ནག་པོ་ཡིས། །མི་ནི་དཀར་པོ་གཅིག་ནི་དེད་ནས་བྱུང་། །ངོ་སྤྲོད་ཚར་བས་མུན་པ་སེར་བ་ཡལ། །མི་དཀར་དེ་ཡང་འཇའ་ལྟར་ཡར་ནས་སོང་། །དེ་ལྟར་དངོས་སུ་མཐོང་སྣང་སྣ་ཚོགས་དང་། །བླ་མས་ཉིན་བཞིན་ངོ་སྤྱོད་མཛད་ལུགས་ཀྱིས། །ང་རང་ཤི་ནས་བར་དོར་འཁྱམས་པ་སྟེ། །ཡིན་ནམ་སྙམ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་སོ་སྐད། །ཐུགས་དམ་གྲོལ་ནས་ད་རུང་ཞག་གསུམ་བར། །ཤ་བཀྲག་ཅུང་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཨ་འབྲས་ལ། །ཅུང་ཞིག་ཀོ་ཁོ་བྱུང་ཙམ་མ་གཏོགས་པར། །ད་རུང་གཞན་ལྟར་རོ་ངོ་མ་བཅས་པས། །གདུང་ཞལ་རྗེས་མ་རྣམས་ཀྱང་མགུ་བར་བྱུང་། །གདུང་བཅས་བཤིག་ནས་གནས་ཡིག་སྦྱར་དུས་ཀྱང་། །བསྐྱོར་སོགས་མི་དགོས་ཀྲོག་གེ་ཚུགས་ཐུབ་སྐད། །གདུང་ནི་བཞུས་ཉིན་སྔ་དྲོའི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྤྲིན་འཇའ་མང་པོ་མཐོང་ཟེར་ངས་མ་མཐོང་། །དེ་ནུབ་རཱ་ག་ཨ་ སྱས་ཉམས་རྨིས་མཚམས། །དབུ་བུམ་རིལ་ཡོད་ཟེར་བའི་སྒྲ་ཞིག་བར་སྣང་ཁམས་ནས་གྲག །ཞགོ་གསུམ་གདུང་སྒོ་ཐེལ་གྱིས་མནན་པས་བཞག །བུམ་ཧྲིལ་ཞིག་འཆོར་བསམས་ནས་སྨྲ་མ་ཕོད། །དེ་བས་དབུ་ནི་བུམ་ཧྲིལ་མ་ཞིག་པར། །མི་རྣམས་འགའ་ལ་རྟེན་ཞལ་སྟོན་རྒྱུ་རྙེད། །དེ་དུས་མ་རིག་ཕྱིས་སུ་བལྟས་པ་ཡིས། །དཔྲལ་ཟུར་གཡོན་དུ་འབུར་དུ་དོད་པ་ཡི། །ཐོར་བརྩེགས་ཨོ་རྒྱན་ཡི་གེ་ཕྲེང་གཅིག་ཙམ། །འདུག་པ་རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ཡིན་ནམ་སྨྲས། །དེ་ནི་ཁོ་བོ་ངོ་མཚར་སྐྱེ་བ་བྱུང་། །ཚེམས་རྣམས་མ་ཆག་ཧྲུགས་སེ་བྱོན་འདུག་པ། །ལ་ལ་བཅག་པའི་སོ་རྐང་ནང་དེ་ན། །ཡུངས་ཀར་ལྟ་བུའི་རིང་བསྲེལ་གསུམ་བཞི་རྙེད། །དེ་ཡང་དང་པོ་མི་གདའ་མུས་ཀྱིས་རྙེད། །འཇིགས་བྱེད་མེ་ཡི་སྤུ་གྲིའི་སྐུ་གཅིག་ནི། །སྐུ་ཡི་རྣམ་པ་རུ་ཅོ་དང་བཅས་པ། །ཧ་ལམ་གསལ་བ་གཅིག་ནི་མ་གཏོགས་པ། །འབྱོན་འོས་ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་མ་བྱོན་ནོ། །ཨ་ཡིག་སྔོན་པོ་གསུམ་ཙམ་གསལ་བ་དང་། །ཧཱུྃ་ཡིག་དཀར་སྔོ་གཉིས་ནི་ཧ་ལམ་གསལ། །ལན་ཛའི་ཨོ་དང་ཡི་གེ་དབུ་ཅན་གྱི། །དབྱངས་གསལ་ཚང་མ་མིན་པའི་ཡིག་འབྲུ་འགའ། །བྲིས་པ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོ་ དང་། །བུམ་པ་ནོར་བུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་གདའ། །ཤ་རི་རམ་དུ་གྲགས་པའི་རུས་པ་ནི། །སྲ་ཞིང་ལྕགས་ཆོད་པ་ནི་འགའ་བྱུང་དང་། །ཐུགས་ལྗགས་སྤྱན་གསུམ་ཡང་ནི་སྟོན་རྒྱུ་རྙེད
Chinese
融入法界全然消融，那是通往极乐净土的征兆。逝世后接近三七日之际，拉嘎阿夏迎请了法王南杰的意识。正在进行中阴引导的时候，如同雨夜冰雹般的黑暗中，一个白人追赶着出现。引导结束后，黑暗冰雹消散，白人也如彩虹般向上而去。像这样亲眼目睹各种景象，以及上师每日进行引导的方式，让我自己都怀疑是否已经死去并在中阴中漂泊。据说，从入定结束到三天后，脸色稍微有些变化，阿字和黑痣上，稍微出现一点点污垢，除此之外，仍然和其他人一样保持着原样，让瞻仰遗容的后人们也感到满意。焚烧遗体后，在粘贴方位图时，据说不需要念诵等，就能笔直地站立。在焚烧遗体的当天上午的天空中，据说看到了许多彩虹云，但我没有看到。那天晚上，拉嘎阿夏做了个梦，梦中听到虚空中传来一个声音，说有头盖骨宝瓶。三天里，焚烧炉的门被封条封住，不敢说出宝瓶要掉下来的想法。因此，为了不让头盖骨宝瓶损坏，找到了一些人来展示圣容。当时，通过后来仔细观察，发现左侧额角突出，像发髻一样，有一串乌金文字。有人说，这是具足十力的莲师。这让我感到非常惊奇。牙齿没有断裂，完整地显现出来，有些断裂的牙齿缝隙里，发现了三四颗芥子般的舍利。据说，这首先是被米达穆发现的。一个怖畏金刚火焰刀的像，身体的形状带着角。除了一个几乎清晰可见之外，没有出现应该出现的本尊像。三个左右清晰的蓝色阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无），以及两个几乎清晰的白色和蓝色吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字）。兰札体的欧字和有头体的文字，一些并非所有元音和辅音的字母，像写出来一样非常清晰，还有宝瓶和珍宝也非常清晰。据说，被称为夏日然的骨头，有些坚硬如铁。还找到了心、舌头和眼睛可以展示。
English
Dissolving completely into the Dharmadhatu, that is the sign of traversing to the Sukhavati Pure Land. Around the time approaching three weeks after passing away, Raga Asya invited the consciousness of Dharma Lord Namgyal. During the time of performing Bardo instructions, in the darkness like rain and hail, a white person appeared chasing after. After the instructions were completed, the darkness and hail dissipated, and the white person also went upwards like a rainbow. Like this, actually witnessing various appearances, and the way the Lama gave instructions daily, made me wonder if I myself had died and was wandering in the Bardo. It is said that from the end of the meditation until three days later, the complexion changed slightly, and on the A-mark and mole, a little bit of dirt appeared, but other than that, it remained the same as others, satisfying the later people who viewed the remains. After dismantling the pyre, when pasting the location chart, it is said that it could stand upright without needing recitations or anything. On the morning of the day the pyre was burned, it is said that many rainbow clouds were seen in the sky, but I did not see them. That night, Raga Asya had a dream, in which he heard a voice from the sky saying there was a skull-cup vase. For three days, the door of the pyre was sealed, and he didn't dare to speak of the thought that the vase would fall. Therefore, in order not to damage the skull-cup vase, some people were found to show the holy face. At that time, through later careful observation, it was discovered that the left corner of the forehead protruded, like a topknot, with a string of Orgyen letters. Someone said, "This is Guru Rinpoche possessing the ten powers." This made me feel very amazed. The teeth were not broken, appearing intact, and in the gaps of some broken teeth, three or four mustard-seed-like relics were found. It is said that this was first discovered by Mida Mu. One image of Vajrabhairava's flaming knife, the shape of the body with horns. Except for one that was almost clear, the deity image that should have appeared did not appear. About three clear blue A-characters (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal meaning: without), and two almost clear white and blue Hum-characters (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: seed syllable). The Lanja O-letter and the capital letters, some letters that are not all vowels and consonants, were very clear as if written, and the vase and jewel were also very clear. It is said that the bones called Shariram, some were as hard as iron. Also found the heart, tongue, and eyes that could be displayed.