Tibetan
དང་། ། རྒྱ་བོད་རིག་འཛིན་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་པ། །གཅིག་བསྡུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་རུ་བསྒོམས། །གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་དབང་བཞི་རྒྱུན་དུ་བླངས། །ཅི་མཛད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པར་ཤེས་པ་དང་། །གང་གསུང་རྡོ་རྗེའི་གསུང་དུ་ངེས་པ་སྐྱེས། །རྩ་བའི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཏེ། །ཐུགས་ནི་སངས་རྒྱས་གསུང་ནི་དམ་པའི་ཆོས། །སྐུ་ནི་དགེ་འདུན་ཡོན་ཏན་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས། །ཕྲིན་ལས་ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་གོ །འབྲེལ་ཐོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །གནས་སྐབས་སྣང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ན་ཡང་། །སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་སྟེ། །སྤྱོད་ལམ་རྩིང་དང་མི་འཛེས་འདུག་ན་ཡང་། །ངེས་མེད་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་སྤྱོད་པར་ལྟ། །བོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཆོས་གཡུང་ཞེས་བྱ་བས། །ཆོས་མིན་བསྟན་ན་བླ་མ་བདུད་གསུངས་ཕྱིར། །ཆོས་མི་མཐུན་དང་རང་གིས་མི་ལྕོགས་པའི། །བཀའ་བསྩལ་བྱུང་ཡང་ཚིག་གིས་ཕྱེ་བར་བྱས། །མི་ནུས་པ་ལ་ཚིག་གིས་སྦྱང་གསུངས་དོན། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་འོས་པས་བསྟེན་པར་བྱས་པའོ། །ཞེན་ལོག་སྒོམ་གྱི་རྐང་པར་གསུངས་པའི་དོན། །འདི་ལ་ དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་མཐོང་། །ཁོག་ན་འདོད་པ་ཆེ་ཡང་མི་འདོད་སྨྲས། །སྐྱེས་པའི་ཡུལ་དུ་སྤྱོད་ངན་རྩིས་ཆུང་བས། །ཕ་ཡུལ་སྤང་ཞེས་རྒྱུས་མེད་ཡུལ་དུ་འདུག །འདུལ་བྱ་མི་འབྱུང་དུས་སུ་མི་ལེན་ཟེར། །མཇལ་མི་མེད་པའི་དུས་སུ་སྐུ་མཚམས་བསྡམས། །དེ་ནས་དད་འདུན་འབུལ་ཞབས་བྱུང་ཙ་ན། །འདུལ་བྱ་དུས་བབ་ཡིན་ཞེས་ཆོག་ཤེས་མེད། །འགྲོ་དོན་གང་ཆེ་ཟེར་ནས་རྒྱལ་ཁམས་བསྐོར། །གྲོང་ཆོག་འབོད་མཁན་མེད་ཚེ་ཐེམ་པ་སྤང་། །ཚེ་མཇུག་འབོད་མི་བྱུང་བས་གྲོང་ཆོག་འབྱམས། །དེ་འདྲ་བྱ་བཏང་བྱང་མར་རྩི་འདུག་ཀྱང་། །དེ་འདྲ་ཞེན་པ་ཕྱི་ནས་ལོག་པར་སྣང་། །རྒྱལ་བ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས་གསུངས་པ་ལྟར། །བདག་ནི་ཞེན་པ་ནང་ནས་ཅུང་ཟད་ལོག །རྗེ་བཙུན་མར་པ་ལོ་ཙཱའི་གསུང་བཞིན་དུ། །མི་རྩིས་ཆུང་བའི་རང་ཡུལ་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ། །ཆགས་ཞེན་མ་ཡིན་ཡུལ་གཞན་འགྲོ་ཤོམ་མང་། །བཅོམ་ལྡན་ཐུབ་པས་འདུལ་བ་ལས་གསུངས་ལྟར། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་བའི་བསོད་སྙོམས་བདག་གིས་བརྟེན། །སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ནི་དཀའ་ཐུབ་གཟིར་བ་སྤངེས། །འདོད་པའི་མཐའ་སྟེ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་སྤངས། །ང་རང་སེམས་ལ་རྐང་བཞི་འཚགས་ འདོད་མེད། །སྔ་ཐོག་གྲྭ་པ་གོ་ཆོད་མེད་པའི་དུས། །དུད་འགྲོ་གང་བྱུང་གང་ཁུག་རེ་དང་བརྗེས། །ཞག་འགའ་མ་ཚོང་ན་ཡང་
Chinese
并且， 所有藏印度的持明成就者，观想为一体的总集金刚持之身。祈请并恒常接受四灌顶，了知所作所为皆是智慧的游舞，所说是金刚语而生起定解。根本上师是诸佛总集，心是佛陀，语是正法，身是僧伽，功德是空行众，事业是所有护法。所有有缘的善知识，无论暂时显现如何，都是隐秘的瑜伽士，具有实义的成就者，即使行为粗犷不雅，也应视为无定瑜伽之殊胜行。西藏的瑜伽士被称为“法疯子”，如果宣讲非法，则上师是魔鬼所说。对于不合佛法和自己无法胜任的教令，也应以言辞婉拒。所谓“对于不能胜任的，要用言辞调伏”之意。对于为了获得利养和恭敬而进行的供养，应如理如法地依止。所谓“舍弃贪恋是修行的根本”之意，对此， 有清净和不清净两种看法。口中说着不想要，心中却贪欲炽盛。在家乡，恶行被轻视，所以说要离开家乡，住在不熟悉的地方。说调伏的对象没有出现时，就不要接受。没有会面的人时，就闭关。之后，一旦有了信心和供养，就说调伏的时机已到，没有满足的时候。说着利益众生，就周游列国。没有邀请念经的人时，就避开门槛。临终时没有人邀请，就到处念经。像那样的人，虽然被认为是苦行者，但实际上，那种贪恋是从外而来的。如嘉瓦·弥觉多吉所说，我内心的贪恋稍微减少。如杰尊·玛尔巴·洛扎所说，在不被重视的家乡，善行会增长。不是贪恋，而是经常准备去其他地方。如薄伽梵释迦牟尼在律藏中所说，我依止了远离二边的乞食。舍弃了痛苦的极端，即苦行折磨。舍弃了欲望的极端，即不知满足。我自己的心中，不想要四条腿的床。 最初没有能干的僧人时，无论出现什么动物，都用口袋交换。即使几天卖不出去
English
And, All the Vidyadharas and accomplished ones of India and Tibet, contemplate as the unified form of Vajradhara. Pray and continuously receive the four empowerments, knowing that whatever is done is the play of wisdom, and that whatever is said is the Vajra speech, giving rise to certainty. The root guru is the embodiment of all the Buddhas, the mind is the Buddha, the speech is the sacred Dharma, the body is the Sangha, the qualities are the assembly of Dakinis, and the activity is understood to be all the Dharma protectors. All virtuous spiritual friends with whom one has a connection, no matter how they appear temporarily, are hidden yogis, accomplished ones with real meaning, and even if their behavior is rough and unseemly, it should be seen as the supreme conduct of unpredictable yoga. Tibetan yogis are called "Dharma madmen," and if they teach what is not Dharma, then the guru is said to be a demon. Even if there is a command that is not in accordance with the Dharma or that one cannot accomplish, it should be politely refused. The meaning of "For what one cannot accomplish, one should subdue with words." Offerings made to gain profit and respect should be relied upon as appropriate. The meaning of "Renouncing attachment is the root of practice," in this regard, There are two views, pure and impure. Saying one doesn't want it, but in the heart, greed is intense. In one's hometown, bad deeds are despised, so it is said to leave one's hometown and live in an unfamiliar place. Saying that when there is no object to be tamed, one should not accept. When there is no one to meet, one should go into retreat. Then, once there is faith and offerings, one says that the time to tame has come, and there is no contentment. Saying one is benefiting beings, one travels around the country. When there is no one to invite for rituals, one avoids the threshold. At the end of life, when no one invites, one performs rituals everywhere. Such people, although considered ascetics, in reality, that kind of attachment comes from the outside. As Gyalwa Mikyö Dorje said, the attachment in my heart has decreased slightly. As Jetsun Marpa Lotsawa said, in one's hometown where one is not respected, virtuous deeds increase. It is not attachment, but often preparing to go to other places. As the Bhagavan Shakyamuni said in the Vinaya, I rely on begging alms, abandoning the two extremes. Abandoning the extreme of suffering, which is ascetic torment. Abandoning the extreme of desire, which is not knowing contentment. In my own heart, I don't want a four-legged bed. In the beginning, when there were no capable monks, whatever animal appeared, one exchanged it for a bag. Even if it doesn't sell for a few days
Tibetan
གནོད་སྣང་ཆེ། །ཀུན་གྱིས་ཚོང་ཕམ་འདི་འདྲ་བྱེད་ཟེར་ཡང་། །ཕམ་པར་ཤེས་ཏེ་གང་ཁུག་བྱེད་པ་ནི། །དུད་འགྲོ་འཚགས་མི་འདོད་པས་ལན་པ་ཡིན། །མི་ལེན་ཀ་མེད་འགའ་རེ་མ་གཏོགས་པ། །ཞིང་ཡང་ཕུལ་མི་བྱུང་སྟེ་མ་བླངས་སོ། །ཁྲལ་ཞིང་གཏེ་ཁྲལ་མི་དགོས་ཟེར་ན་ཡང་། །སོ་ནམ་མི་འདོད་རྨོ་བར་མ་བྱས་སོ། །ལན་གཅིག་ང་ཡི་ཁ་ལ་མི་ཉན་ནས། །ཚྭ་ཞིག་བླངས་ནས་རྒྱ་རུ་སོང་བ་ནས། །ང་རང་རྒྱ་འགྲོས་ཚྭ་ལེན་གཏན་ནས་འཚེར། །དེ་བཞིན་དོམ་དང་ཤེ་ཡང་ངས་མི་འདོད། །དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཞལ་ཆེམས་ཇི་བཞིན་དུ། །སེར་གོས་ཆ་ཚང་ལྷུང་བཟེད་ཆོས་གོས་དང་། །དཔེ་ཆ་གླེགས་བམ་འགའ་ཟུང་མ་གཏོགས་པ། །ཆགས་ཞེན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འགའ་ཡང་མེད། །སྒར་ཆས་རྟ་ཁལ་བྲ་ང་ལ་སོགས་པ། །གྲྭ་པ་འགའ་ཟུང་ཡོད་པའི་འདུ་རྟེན་དང་། །ལོ་ཤས་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཉེར་མཁོ་དང་། །བླ་མ་དགོན་སྡེ་སོགས་ལ་བཏང་རྒྱུ་སྟེ། །ང་རང་འདི་ཡིན་བསམ་པའི་བདག་བཟུང་མེད། །ལ་ལས་གསེར་ དངུལ་ཚོན་རྩི་དར་རས་དང་། །ནོར་གཡུ་ལ་སོགས་དངོས་གཙང་ཅུང་ཟད་རེ། །ཉ་ར་བྱས་ན་གནང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ། །མཁོ་དགོས་གཉེར་ཚང་ནང་ནས་ལེན་དཀའ་ཟེར། །འོན་ཀྱང་གང་ལ་སྲེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་འཚགས་པར་མ་བྱས་སོ། །འབུལ་བ་ཆེ་ཕྲ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་། །དཔེ་ཆ་བྱུང་ན་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་དང་། །ཆེ་ཆུང་བཟང་ངན་རྟོག་པ་མི་འཇུག་ཅིང་། །གར་སོང་ཅི་བྱས་རྩད་རྗེས་མི་གཅོད་ཅིང་། །བླ་མ་དགོན་སྡེའི་བཏང་ཕྱུང་མ་གཏོགས་པ། །ཕར་བཏང་ཀུན་ལ་ཆེ་ཆུང་བློ་མི་འཇུག། །འགའ་རེ་ཕྲོག་བརླག་སོང་ཡང་སེར་སྣ་མེད། །ཆོས་ཕྱོགས་ཐེངས་ན་བློ་སེམས་དགའ་བ་ཙམ། །དེ་བཞིན་ཞྭ་གོས་སྒ་བཅས་ལ་སོགས་པ། །ཤུགས་འབྱུང་བཟང་ན་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཙམ། །ངན་ངོན་རེད་ཀྱང་ཡག་འདོད་འཕྱོར་སྣང་མེད། །ཐུབ་པས་མདོ་སྡེ་རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་ལས། །ཡོད་ཀྱང་མི་ཟ་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ཡི་ལམ་དུ་གསུངས། །ཡོད་པས་མི་ཆོག་འཚོལ་ཕྱིར་སྡིག་བསགས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ་ཡི་ལུགས། །ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང་ན་གསེར་སྲང་སྟོང་རི་བའི། །ཟས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། །གསེར་སྲང་ འབུམ་ཕྲག་རི་བའི་གོས་ཀྱང་གྱོན། །མ་རྙེད་ཚོལ་ཕྱིར་སྡིག་པ་བསགས་པ་དང་། །དགེ་སྦྱོར་ཆག་པར་མི་བྱ་གང་རྙེད་ཀྱི། །ཟས་སྐོམ་ངན་ངོན་ལུས་འཚོ་ཙམ་ལ་བརྟེན། །གོས་ཀྱང་རོ་གོས་ལ་སོགས་མ་འཁྱོག་ཙམ། །དེ་བཞིན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ལུགས་སུ་གསུངས། །དཔེར་ན་བདག་ཀྱང་ཡོ
Chinese
损害很大。 大家都说做生意像这样会失败， 明明知道会失败还拼命囤积， 是因为不想放弃任何东西。 除了不得不接受的少数情况外， 田地也无法奉献出去，所以没有接受。 即使说税地和抵押税不需要， 也不想务农，所以没有耕种。 有一次不听我的话， 拿了盐去汉地， 我彻底厌倦了自己去汉地买盐。 同样，熊和“ཤེ་”我也不想要。 如三世知者的遗嘱一样， 除了整套黄色僧衣、钵、法衣， 以及一些经书典籍外， 没有任何执着和占有。 营地用具、驮马、手鼓等等， 以及少数僧人拥有的法器， 还有几年为了他人利益的必需品， 以及要送给喇嘛和寺院的东西， 我没有认为这些是“我的”而占有。 有些人会送来黄金、 白银、颜料、丝绸和布匹， 以及绿松石等贵重物品。 如果打探一下，会说供养等等， 很难从必需品和储备中取出。 然而，因为我对任何东西都没有贪恋， 所以一点也没有囤积。 无论供养的大小和种类如何， 除了经书之外的所有东西， 都不会去分别大小好坏， 也不会追问去向和用途， 除了给喇嘛和寺院的布施外， 给其他人的东西都不会去分别大小。 即使有些被抢劫或丢失，也不会吝惜。 在佛法方面，只会感到高兴。 同样，帽子、衣服、马鞍等等， 如果自然出现好的，那就是佛法的伟大。 即使是坏的，也不会想要变好或炫耀。 释迦牟尼在广大的经藏中说， 即使拥有也不吃，进行苦行， 这是外道徒的道路。 因为拥有而不满足，为了追求而造恶业， 这是普通人的行为。 如果自然而然地出现价值千金的， 食物，僧侣们也可以享用。 也可以穿价值百万金的衣服。 不要为了寻找而造恶业， 不要中断善行，对于所得到的， 只依靠维持身体的粗劣食物和饮料， 衣服也只是遮蔽身体的破旧衣服。 同样，这是释迦牟尼佛的教义。 例如，我自己也是。
English
The harm is great. Everyone says doing business like this will fail, Knowing it will fail but still hoarding, is because they don't want to give up anything. Except for a few unavoidable situations, the fields could not be offered, so they were not accepted. Even if they say tax land and mortgage tax are not needed, they don't want to farm, so they didn't cultivate. Once, not listening to me, they took salt and went to Han China, I am completely tired of going to Han China to buy salt myself. Similarly, I don't want bears and "ཤེ་" either. Like the will of the Knower of the Three Times, except for the complete set of yellow robes, bowl, Dharma robes, and some scriptures and books, there is no attachment or possession. Camp equipment, pack horses, hand drums, etc., as well as Dharma instruments owned by a few monks, and necessities for the benefit of others for a few years, as well as things to be sent to lamas and monasteries, I don't possess these thinking they are "mine". Some people will send gold, silver, paint, silk and cloth, as well as precious items such as turquoise. If you inquire, they will say offerings, etc., it is difficult to take out from necessities and reserves. However, because I have no greed for anything, I have not hoarded even a little. No matter the size and type of offerings, except for scriptures, all things, I will not distinguish between size and quality, nor will I ask about the destination and use, except for the offerings to lamas and monasteries, I will not distinguish between the size of things given to others. Even if some are robbed or lost, I will not be stingy. In terms of Dharma, I will only feel happy. Similarly, hats, clothes, saddles, etc., if good things naturally appear, that is the greatness of the Dharma. Even if they are bad, I don't want to improve them or show off. Shakyamuni said in the vast Sutra Pitaka, even if you have it, don't eat it, practice asceticism, this is the path of external heretics. Being dissatisfied with having, accumulating evil deeds for the sake of pursuit, this is the behavior of ordinary people. If naturally a thousand gold coins worth of food appears, monks can also enjoy it. You can also wear clothes worth a million gold coins. Do not accumulate evil deeds for the sake of searching, do not interrupt virtuous deeds, rely only on the coarse food and drink that is obtained to sustain the body, clothes are also just old clothes that cover the body. Similarly, this is the teaching of Shakyamuni Buddha. For example, myself too.