Tibetan
གཞན་ཕན་དཀའ་ཚེགས་དང་། །ཕྱག་དང་སྐོར་བ་ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཚེགས་དང་། །ངག་བཅད་བཟླས་བརྗོད་འདོན་པའི་དཀའ་ཚེགས་དང་། །དགོང་བཅད་གདན་གཅིག་དཀར་ཕྱོགས་ཤ་ཆང་བཅད། །ཟས་ཀྱི་བཅད་ཁྲིག་འཁྱོངས་དཀའི་དཀའ་ཚེགས་དང་། །དེ་སོགས་ཆོས་ཕྱོགས་དཀའ་ལས་གང་བྱུང་བར། །སྒྲིབ་པའི་ཕྱགས་ཤིང་ཡིན་བསམ་དང་དུ་བླངས། །འགྱོད་པ་མེད་ཅིང་འཚེར་བ་མེད་པ་རུ། །དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་དང་དུ་ལེན་པ་ནི། །དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པའོ། །གནོད་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ནི། །རང་དང་ཆོས་རྒྱུད་གཅིག་དང་མི་གཅིག་པའི། །བླ་མ་དང་ནི་སྔགས་པ་འགའ་ རེ་ཡིས། །ལ་ལས་ཆགས་སྡང་ལ་ལས་ལོག་རྟོག་སྡུས། །ངག་མནན་ཀླུ་གཏད་བྱད་ཁ་བསྟན་བྱུང་བ། །ཉམས་དང་རྨི་ལམ་དག་ཏུ་གསལ་མཐོང་ཞིང་། །དངོས་སུ་དེ་དག་ལུས་ལ་ན་ཚ་དང་། །མི་བདེའི་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ན་ཡང་། །རང་སྲུང་ཟློག་པ་ཙམ་རེ་མ་གཏོགས་པ། །ངན་ལན་མནན་པ་དྲག་སྔགས་མ་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ཡི་དྲང་ཤན་གྱིས། །ཁོང་རྣམས་མ་ལེགས་སོང་ཡང་ང་མ་ལན། །རང་གི་ཡབ་རྒན་དཀར་རྩི་བསྐུང་བ་དེ། །རྒྱུས་ཡོད་སྔགས་པས་ཁྱེར་ནས་སེར་བསྲུངས་བྱས། །དེ་ཡིས་མ་ལེགས་ན་ཚ་གོད་ཁ་ལྡང་། །དེ་ལ་ངན་སྨྲ་མ་སྨྲས་བཏང་སྙོམས་བཞག །བདག་གིས་གཏོར་ཁ་བསྟན་དང་ཟོར་ཟློག་སོགས། །བྱས་པས་སྨོན་པ་འགའ་རེ་ཐུལ་བ་དང་། །ཞག་རེ་ཙམ་གྱིས་སྲོག་རླུང་ཕན་པ་དང་། །སྲུང་སྐུད་ཙམ་གྱིས་སྲོག་རླུང་ཕན་པ་སོགས། །བྱུང་ཚེ་གྲུབ་མཐའ་མི་གཅིག་བླ་མ་ཡིས། །སུས་ཀྱང་ཕན་ཐོགས་དཀའ་བའི་སྨྱོ་འབོག་ནད། །ཁོ་ནི་ཕྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕན་ཐོགས་པ། །ཁོ་རང་དམ་སྲི་དོམ་ར་ཅན་བསྒྲུབས་ནས། །ཁོ་རང་ཟ་ཁ་ཕྱེ་བ་རེད་ཟེར་ནས། །ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་བཅའ་ནི་བཀྲམ་འདུག་ཀྱང་། །རང་དང་ཆོས་རྒྱུད་བཅས་ལ་ གནོད་འདུག་པས། །དེ་ནི་སྒྲུབ་རེ་ཞེས་པའི་མནའ་དང་ངག །ལྡོམ་བུའི་ཞོར་ལ་མི་མང་ཀུན་ལ་བྱས། །དེ་མིན་དེ་སྐད་སྨྲ་མཁན་རྣམས་ལ་ནི། །དམིགས་ངན་བསམ་ངན་དྲག་སྔགས་མ་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་ཡོན་བདག་གྲྭ་སློབ་ལ་སོགས་པ། །རང་གིས་གདོན་གྱི་ཁ་ནས་མངོན་སུམ་བླངས། །སྡིག་འཕྲོ་བཅད་ནས་མི་གྲལ་ལྷ་གྲལ་དུ། །བཙུད་པ་འགའ་རེས་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་ཞིང་། །ལོག་པར་སྒྲུབ་དང་ལྐོག་སྨྲ་ངན་འདོད་བྱེད། །དེ་འདྲ་ལ་ཡང་བཏང་སྙོམས་བཞག་པ་ལས། །ངན་ལན་བསམ་པ་ངན་པ་མ་བྱས་སོ། །མདོར་ན་རང་ལ་མཐོ་དམན་སུ་ཡིན་ཡང་། །གནོད་པ་བྱེད་དང་གཤེ་སྐུར་བཏག་བསྐུ་དང་། །ངན་དུ་སྨྲ་དང་ངན་འདོད་ཚིག་ངན་དང་། །ཁ་གནོ
Chinese
利益他人之苦行，顶礼绕转身体之苦行，禁语念诵之苦行，断绝晚斋，独座，断绝白食肉酒，断绝食物之严苛苦行，如是等等，对于任何修法方面所生之苦，皆想为净除罪障而接受。无有后悔与畏惧，以欢喜之心接受，是为安受苦忍。对于损害不以为意的安忍是，自己与法脉相同与不相同之，上师与咒师等，有些人以贪嗔，有些人以邪分别聚集，压制语言，交付龙族，指示恶咒等显现，在禅观与梦中清晰见到，实际上那些身体上的疾病，以及各种不适的损害即使发生，除了自我保护的遣除之外，没有做以恶还恶的猛烈咒语。然而以智慧本尊之公正，他们即使不好，我也不报复。自己父亲的白丸被有了解的咒师拿走后做了冰雹禁锢，因此导致不好，疾病灾祸降临，对此没有说恶语，而是置之不理。我做了朵玛指示和食子遣除等，因此有些诅咒被压制，仅仅一天左右寿命之气有所帮助，仅仅护身结也能帮助寿命之气等，发生时，不同教派的上师，对于谁也难以奏效的疯癫病，他仅仅去了一下就有所帮助，说他自己修了凶猛的邪魔多玛神，他自己打开了吃口等等，虽然向众人宣扬，但是对于自己和法脉都造成了损害，因此以“成就者”之名发誓和说话，顺便对很多人说了。除此之外，对于说这些话的人们，没有做恶意的诅咒和恶意的想法。同样，对于施主，僧众等，自己从鬼的口中明显救出，断绝罪恶之果报，安置于人列和神列之中，有些人不但不感恩，反而邪恶诽谤，暗中说坏话，心怀恶意，对于这样的人也置之不理，没有做以恶还恶的恶念。总之，对于自己，无论是高是低，是谁，做出损害，辱骂，诽谤，或者恶语相向，心怀恶意，恶语相加，口出恶言
English
The hardship of benefiting others, the hardship of prostrations and circumambulations of the body, the hardship of reciting mantras in silence, abstaining from evening meals, sitting alone, abstaining from white foods, meat, and alcohol, the hardship of enduring strict dietary restrictions, and so on. Whatever hardships arise in the practice of Dharma, I accept them thinking they are cleansing obscurations. Without regret or fear, I accept them with joy, which is the patience of accepting hardship. The patience of not minding harm is when lamas and mantra practitioners, whether of the same or different Dharma lineages, some with attachment and aversion, some with wrong thoughts, suppress speech, entrust to nagas, or direct curses. Even if these appear clearly in visions and dreams, and various unpleasant harms and illnesses actually occur to the body, I do not retaliate with fierce mantras, except for self-protection and repulsion. However, by the impartial judgment of the wisdom deities, even if they do not fare well, I do not retaliate. When a mantra practitioner with knowledge took my father's white pills and performed hail suppression, causing misfortune, illness, and disaster, I did not speak ill of him but remained indifferent. When I performed torma offerings and repelled zors, some curses were suppressed, and the life force was helped for a day or so, or the protection cord helped the life force, etc. When this happened, a lama of a different tradition, for whom the madness and possession that no one could help, was helped merely by his presence. He said that he had practiced the fierce Damtsi Domra deity and had opened his mouth to eat, etc. Although he proclaimed this to everyone, it harmed me and my Dharma lineage. Therefore, he swore and spoke in the name of a "accomplisher," incidentally telling many people. Other than that, I did not direct evil intentions or fierce mantras towards those who spoke those words. Similarly, for patrons, monks, and students, etc., whom I had clearly rescued from the mouth of demons, cutting off the consequences of sin and placing them in the ranks of humans and gods, some did not appreciate the kindness but falsely slandered, secretly spoke ill, and harbored evil intentions. Even to such people, I remained indifferent and did not harbor evil thoughts of retaliation. In short, to myself, no matter who is high or low, whoever harms, insults, slanders, speaks ill, harbors evil intentions, adds evil words, or speaks harsh words.
Tibetan
ད་ཚིག་འཁྱལ་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པ། །མང་དུ་ཐོས་དང་རང་གིས་མཐོང་ན་ཡང་། །ངན་ལན་བླངས་ན་དྲག་སྔགས་མང་ཤེས་པས། །འཕྲལ་དུ་ཆད་པས་གཅོད་ན་སླ་ན་ཡང་། །བཏང་སྙོམས་བཞག་པ་མ་གཏོགས་ངན་མ་བྱས། །དེ་ལྟར་རང་གིས་བཟོད་པ་ཉམས་བླངས་ཤིང་། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་དང་། །འགྲོ་ཀུན་བཟོད་པ་གཉིས་ལ་འགོད་འདོད་ཅིང་། །བཟོད་པའི་བསྔགས་ པ་གཞན་ལ་བརྗོད་པ་འདི། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལ། །འབྲེལ་བ་བཞག་པའི་སརྒ་དྲུག་པ་ཡིན།། །།དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་དག་དང་མ་དག་གཉིས། །མ་དག་བརྩོན་འགྲུས་མཐར་ལྟུང་གོལ་བ་སྟེ། །ཧ་ཅང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་དྲག་ལུས་ངག་དུབ། །ཁམས་ཉོག་ནད་ལྡང་ཡུན་རིང་དགེ་སྦྱོར་ཆག །ལྗི་ཤིག་གཉིས་པོ་སུ་མགྱོགས་བྱས་པའི་ཚེ། །གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་ཧ་ཅང་མི་བརྩོན་ཀྱང་། །རྒྱུན་དུ་དལ་བར་མ་བསྡད་ལུས་ངག་ཡིད། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་དང་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པ་དང་། །ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱོང་མ་གཏོགས་བྱ་རྒྱུ་མེད། །སློབ་གཉེར་དུས་ལ་སློབ་གཉེར་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །ཉམས་ལེན་བྱེད་ཚེ་སྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །ལོ་གསུམ་བར་དུ་སྔས་ཀྱང་སྤངས་བར་བྱས། །དུས་མཆོད་རྣམས་དང་རྒྱུན་གྱི་ཐུགས་དམ་རྣམས། །རྒྱས་བསྡུས་མ་གཏོགས་ནམ་ཡང་ཆག་མེད་བགྱིད། །སྒྲུབ་ཆེན་སྒྲུབ་ཕྲིན་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་བསགས། །དེ་འདྲ་དགོས་ཏེ་མ་འཛོམ་ཟེར་བ་དང་། །དེ་འདྲ་དགོས་ཏེ་མ་ཐོན་ཟེར་བ་མེད། །ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་རང་གི་གཏོར་མགྲོན་གྲ། །བསྙེན་པ་མ་ཐོན་ཟེར་བ་འགའ་མ་མཆིས། །སྒྲུབ་ཆེན་སྒྲུབ་ཕྲན་ཞོར་སྒྲུབ་ཡན་ ཆད་ཀྱི། །སྒྲུབ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ཨེ་སོང་ཙམ། །དེ་དག་སོ་སོའི་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་དང་། །སྲོག་འཁོར་དམ་སྲི་མནན་སོགས་རྣམ་མང་པོ། །མ་ཐོན་རང་གར་བྱས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །ཆུང་དུས་གཏོ་ཆོག་བྱས་པ་ཡན་ཆད་ནས། །ད་ལྟ་སྒྲུབ་ཆེན་དབང་སྒྲུབ་མན་ཆད་ཀྱི། །མདོས་ཟློག་བསྐང་གསོ་རྗེས་གནང་བྱབ་ཁྲུས་ཡིན། །དལ་ཁོམ་རྒྱས་བསྡུས་སྐབས་དང་བསྟུན་མོད་ཀྱི། །ཆ་ལག་མ་ཚང་གྱི་ནར་བྱས་པ་མེད། །ཞི་ཁྲོའི་སྒྲུབ་ཆེན་སྐུ་གསུམ་སྒྲུབ་པ་སོགས། །ཕྱག་ལེན་འཆུགས་མེད་སྤྲོས་པ་རྒྱས་པ་བས། །སླ་ཆོས་དེས་ཆོག་ཁོབ་ལས་བྱས་པ་མེད། །བཀའ་སྲུང་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མའི་རྟེན་རྫས་དང་། །རྟེན་གཏོར་རྒྱུན་གཏོར་རྟག་གཏོར་ཐུན་གཏོར་སོགས། །སོ་སོའི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་བས། །གཏོར་ཆོག་ཙམ་གྱིས་རྒྱུན་བསྙེན་བྱེད་པ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཐེམ་ཞེས་འདོད་བཟོ་བྱས་པ་མེད། །དབང་
Chinese
现在，关于说废话等等，即使听过很多，自己也见过很多，如果以恶报恶，即使精通很多猛咒，虽然立即以惩罚来制止很容易，但除了保持中立之外，没有做过坏事。像这样，自己修持安忍，并且劝勉他人也这样做，希望一切众生都能安住于安忍之中，并且向他人赞叹安忍，这是与修持安忍波罗蜜多相关的第六品。 然后是精进的清净与不清净两种。不清净的精进是堕入边际的过失，太过精进会导致身语疲惫，身体失调，疾病滋生，长期中断善行。就像兔子和乌龟赛跑的故事一样，即使不过分精进，也不要总是懒惰，身语意要不断地进行闻思修、讲辩著，以及积累资粮、净除罪障，除此之外没有其他事情可做。学习的时候要有学习的精进，修行的时候要有修行的精进。甚至三年之内也放弃了枕头。各种节日供养和日常的修持，除了简化之外，从来没有中断过。积攒了修大法的各种必需品。没有说过“需要那个，但是没有凑齐”，也没有说过“需要那个，但是没有出现”。本尊、护法，自己的食子宾客等，没有说过念诵没有完成之类的话。大小法会，甚至包括零星的修行，大概做了两百多次。那些各自的物品和用具，以及命轮、压制邪魔等等各种各样的事情，没有未经完成就随意行事的。从小时候做朵玛仪轨开始，直到现在修大法灌顶为止，朵、朵玛仪轨、祈请、供养、随许、沐浴等等，虽然根据闲暇时间有繁有简，但是没有做过不齐全的事情。寂静和忿怒的修大法，三身的修法等等，按照没有错乱的仪轨，进行了盛大的修法，没有做过敷衍了事的简单法事。护法神、守护神的供奉物，以及常供朵玛、日常朵玛、固定朵玛、定时朵玛等等，都是按照各自的仪轨进行的，没有在仅仅做朵玛仪轨的日常念诵中，自作主张地称之为“念修次第”。灌顶
English
Now, regarding saying nonsense and so on, even though I have heard much and seen much myself, if I were to repay evil with evil, even if I were proficient in many fierce mantras, although it would be easy to stop it immediately with punishment, I have not done anything bad except to remain neutral. Like this, I have practiced patience myself, and I also encourage others to do so, wishing that all beings may abide in patience, and praising patience to others, this is the sixth chapter related to the practice of the Perfection of Patience. Then there are two types of diligence, pure and impure. Impure diligence is the fault of falling into extremes. Too much diligence leads to exhaustion of body, speech, and mind, imbalance of the body's elements, the rise of diseases, and long-term interruption of virtuous activities. Just like the story of the hare and the tortoise, even if one is not overly diligent, one should not always be lazy. Body, speech, and mind should constantly engage in hearing, thinking, and meditating, teaching, debating, and writing, as well as accumulating merit and purifying obscurations. There is nothing else to do besides these. When studying, one should have the diligence of studying, and when practicing, one should engage in the diligence of practice. Even the pillow was abandoned for three years. The various festival offerings and daily commitments, except for simplification, have never been interrupted. I have accumulated the various necessities for practicing the great Dharma. I have not said, "I need that, but it is not complete," nor have I said, "I need that, but it has not appeared." The yidam, Dharma protectors, my own torma guests, etc., I have never said that the recitation was not completed. Great and small Dharma assemblies, even including sporadic practices, have been done more than two hundred times. The respective items and implements for those, as well as life-wheels, suppressing demons, and so on, various things, I have not done anything arbitrarily without completing them. From doing the Torma ritual as a child until now, up to the great Dharma empowerment practice, the Do, Torma ritual, supplication, offering, subsequent permission, bathing, etc., although they are sometimes elaborate and sometimes simple depending on the leisure time, I have not done anything incomplete. The great Dharma practices of peaceful and wrathful deities, the practice of the three bodies, etc., according to the unerring ritual, I have performed grand practices, and I have not done perfunctory simple rituals. The offerings to the Dharma protectors and guardian deities, as well as the constant offering Torma, daily Torma, fixed Torma, and timed Torma, etc., are all done in accordance with their respective rituals. I have not arbitrarily called the daily recitation that only does the Torma ritual a "recitation and practice sequence." Empowerment