Tibetan
དུག་པ། །པད་མ་མཐོང་གྲོལ་ཡིན་ནོ་ལན་གསུམ་གསུངས། །དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གནད་ཅིག་ཡིན་པར་སྣང་། །སྒར་དེ་འཁྱེར་ཁ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་འདུག་པ། །སྒྲིགས་དང་བཅའ་ཁྲིམས་ངོ་མཚར་ཅན་ཡང་འདུག །དེ་ཡི་རྒྱབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་བསམ་པ་ཤར། །མི་འགས་ཀྱང་ནི་འགྲོ་རྒྱུ་ཨེ་ཡིན་ཟེར། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བཀག་པ་མི་གདའ་སྟེ། །ང་རིང་ན་ སོ་ཆུང་ཡང་བསམ་པ་ཆེ། །འབྲུག་པ་བླ་མ་བཟང་ཞིང་ཆོས་ཀྱང་ཟབ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ཡར་ཤམ་མར་ཤམ་ཆེ། །ཡར་གྲུའི་རྟོགས་ལྡན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན། །དེ་འདྲའི་བསྐལ་པ་ང་ལ་ཡོད་པར་དཀའ། །མར་གྲྭ་རྣམས་ནི་སྤང་པོ་ཆོས་མེད་ཡིན། །ཆོས་ཀྱང་མེད་ལ་མི་ཚེར་སྤྱང་དགོས་བྱུང་། །དེ་འདྲ་བྱུང་ན་གཉིས་མེད་སེང་གེ་རེད། །ཡ་ཉེན་ཆེ་སྙམ་དེ་རུ་མ་སོང་ངོ་། །བྱིསྱའི་བསམ་པ་དེ་ཡང་བདེན་པ་འདྲ། །དེ་དུས་ང་ནི་ཤེས་རབ་ཆེ་ཞེས་སྨོན། །དགེ་ལུགས་དྲུང་རམ་ཉ་ཁམ་ཆོས་རྗེ་ཡིས། །ཁྱེད་རང་ང་ཡི་བནྡེ་ཨེ་བྱེད་གསུངས། །ཆོས་ལུགས་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་མི་དད་པས། །ང་རང་ཡང་ནི་དེ་དང་འདྲ་ན་ཡང་། །བྱིསྶ་སྤྱང་བས་མི་དད་མ་སྨྲས་ནས། །ང་ཡི་རྨི་ལམ་བརྟག་པ་ཞིག་བྱེད་ནས། །རྨི་ལམ་བཟང་ན་བརྗེ་བྱེད་དོ་ཞུས། །ཕྱིར་ནངས་ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ཅི་རྨིས་གསུངས། །རྫུན་ཞུས་རྨི་ལམ་རྒྱ་ཆེན་མ་རྨིས་ཞུས། །ཁྱོད་ནི་བནྡེ་མི་མོས་པ་ཡིན་འདུག །ང་ལ་སྤུ་གྲི་དེ་ཉིད་འབུལ་ལམ་གསུངས། །སྤུ་གྲི་རྣོན་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ལོ་བརྒྱད་ལོན་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར། །སློབ་དཔོན་དེ་ཡི་ཆགས་ཕྱི་གྲྭ་པ་སྟེ། །མཚམས་དུས་མ་གཏོགས་འདུག་ རྒྱུ་ཡུད་ཙམ་མེད། །བརྒྱ་ལ་ལན་རེ་མ་གཏོགས་རྟ་ནི་མེད། །སློབ་དཔོན་ཆིབས་ཁ་དེ་ནི་བདག་གིས་ཁྲིད། །ལམ་ངན་ཡོད་དུས་སློབ་དཔོན་འབྲུལ་དོགས་ནས། །ཕྱི་ལྟས་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ་ཤུགས་ལ་འབྱུང་། །ལན་འགའ་མར་སོགས་ཁུར་པོ་ཁྱག་ཚད་ཡོད། །ནམ་ཁོམ་གསེང་ནས་ཐུགས་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ། །ལས་བྱང་ཚར་རེ་དེ་ཡི་བསྐང་སྤུངས་འདོན་། །ཉིན་གུང་མདོས་གཏོར་ལ་སོགས་བཅའ་ཚོགས་མང་། །དགོང་མོ་དྲག་པོ་ལ་སོགས་གཏོར་ཆོག་དང་། །བཅའ་ཚོགས་གང་བྱས་དེ་དག་འདོན་པ་དང་། །ཉལ་ཁ་ཆོས་སྤྱོད་བག་ཆགས་རང་གྲོལ་དང་། །བར་དོའི་རྩ་ཚིག་ལ་སོགས་ཆག་མེད་དང་། །སྐབས་རེ་ཁྱིམ་དུ་ཞག་མ་རེ་ཟུང་ཙམ། །འདུག་རྒྱུ་བྱུང་ན་ཟ་ཡིག་འཁོར་ལོ་དང་། །ཙཀ་ལི་ལ་སོགས་ཆགས་ཕྱི་ཁོ་ན་སྒྲུབ། །ལོ་དུས་སློབ་དཔོན་སྐུ་རིམ་མདོས་སོགས་དང་། །གྲོང་ཆོག་ཚེ་ཡི་རང་གི་རྩམ་སོགས་དང་། །རྒྱ་རི་བསོགས་པ་མ་ལ་ཕན་པ་བས། །གཞན་གྱི་འབུལ་བ་མཆོད་འབྲུ་སོགས་ཀྱང་མེད། །དེ་དུས་དེ་ཚོ་ཡིད་ལ་མ་དྲན་ཏེ། །གོས་ཟས་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡི་ཁྱིམ་ནས་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཁ་ཐོན་ཙམ་ལས་འབགས་སྒོ་མེད། །འོན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ འགོས་ན་འབགས་སྒོ་མཆོག །དེ་ག་ཡིན་འདུག་ཕྱི་རབས་གྲྭ་པ་རྣམས། །དེ་དོན་གོ་བར་གྱིས་ལ་སློབ་དཔོན་ལ། །གླ་དགོས་མ་ཟེར་ཡོན་ཏན་གང་དགོས་སློབས། །འདི་ཡང་རང་གི་ཉམས་མྱོང་སྙིང་གཏམ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཁོམ་དུས་ཡུད་ཙམ་མེད་ན་ཡང་། །ཆབ་མའི་སྣེ་ལ་རྡུལ་བྱང་བཏགས་ནས་འགྲོ། །ཇ་མགྲོན་ལ་སོགས་ཡུད་ཙམ་དལ་བའི་སྐབས། །ཡི་གེའི་འདེབས་ཁ་ལྷ་རིས་འཁོར་ལོ་དང་། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ལུགས་ལ་སོགས་བསླབས་པར་བྱས། །ལམ་དུ་འགྲོ་ཚེ་རྩིས་དང་ས་རིས་བསླབ། །འདོན་པའི་སྐབས་མཚམས་ཇ་ནི་གསོལ་སྐབས་ཀྱང་། །བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་མདོས་ཟློག་བསྐང་བ་ཡི། །གནད་འགག་གལ་ཆེ་བ་རྣམས་བསླབ་པར་བྱས། །རྟ་མེད་རྐང་ལ་འགྲོ་དུས་དེ་ལྟར་ཏེ། །དེ་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཞལ་ནས་ལན་མང་དུ། །ཁྱོད་ལས་དྲི་ནན་ཆེ་བ་ཨེ་སྲིད་ཨང་། །རྐང་ཐང་ལ་ནི་འགྲོ་མི་ནུས་པའི་དུས། །མ་དྲི་ཟེར་བ་ཡང་ཡང་བཀའ་བསྩལ་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་གནད་འགག་དྲི་ཤེས་ན། །སློབ་དཔོན་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཡིན། །མ་དྲིས་ན་ནི་ཅི་ཡང་གསུངས་མི་སྲོལ། །དེ་ཕྱིར་ང་དང་སློབ་དཔོན་གཅིག་པ་ཡི། །སྔགས་པ་དག་ཀྱང་འགའ་ཟུང་ཡོད་ན་ ཡང་། །ཁོང་ཚོས་ཅི་ཡང་དྲི་སྲོལ་མི་འདུག་པས། །གནད་ཀྱི་མན་ངག་གཅིག་ཀྱང་མི་སྣང་ངོ་། །ཁྱད་པར་དྲག་སྔགས་ཚན་ཆེན་མང་པོ་ཞིག །མཆིས་ཀྱང་ཀུན་ནོར་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གསང་། །ཁྱོད་དང་རཏྣ་དྷ་ཛ་གཉིས་པོ་ནི། །ལུས་ལས་ཆད་པའི་བུ་ཡིན་གསུངས་ནས་བསླབས། །ནང་ནུབ་བསྙེན་པ་དག་ནི་ཅུང་ཟད་དང་། །ལས་བྱང་འདོན་ཚེ་བསྐྱེད་རིམ་ཨེ་ཟིན་སོགས། །ཉམས་ལེན་ལ་ནི་བག་ནི་ལེགས་པར་བཞག །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཞོར་ལ་བསླབས་པས་ལོབ། །ཁ་རོག་བསྡད་ན་བསླབ་རྒྱུ་མི་འོང་སྟེ། །དམྱལ་བར་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་ལྟར། །མི་ལུས་ཐོབ་ནས་བྲེལ་བ་མེད་མི་སྲིད། །དེ་ཡང་ཕྱི་རབས་གྲྭ་པས་ཡིད་ལ་ཞོག །ལོ་བརྒྱད་ལོན་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དག་ཏུ། །སློབ་དཔོན་གྲྭ་པ་བྱས་པའི་རྣམ་ཐར་ཡིན། །དེ་ནས་རང་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་ཙམ་དུས། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དཔེ་ཆ་ཉེར་མཁོ་གནང་། །ང་ཡིས་གང་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི། །པར་བཏབ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས། །ད་ནི་ཁྱོད་རང་གྲོང་ཆོག་ལོགས་སུ་གྱིས། །དངོས་པོ་གང་བྱུང་མ་ལ་ཕན་དགོས་གསུངས། །ང་རང་བཅའ་ཚོགས་མགྱོགས་ཤིང་འདོན་བཟང་ བ། །བུ་ཆུང་ཡིན་པས་དགའ་མགུ་བདེ་བ་དེས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱིས་མི་ཐོབ་བཞིན་དུ་བོས། །ན་སོ་ཆུང་བས་ནངས་པར་སྔ་ལང་དུས། །ནམ་ཚོད་མི་ཟིན་དོགས་ནས་སེམས་ཁྲལ་ཡོད། །དེ་མིན་མདོས་ཟློག་བསྐང་གསུམ་གཏོ་ཆོག་དང་། །ས་རྩིས་གདུང་སོགས་གང་ལའང་ཐོགས་པའང་མེད། །ཆོབ་ཙམ་བཅོ་བརྒྱད་ཤེས་ན་སྔགས་པ་རབ། །ཟེར་བའི་ཁ་དཔེ་བཞིན་དུ་རབ་མ་ཤེས། །དེ་ལོ་བླ་མ་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་བྱ་ལ། །ཟླ་གཅིག་ཙམ་དུ་དགུ་མཐའ་ལྔ་བསྡུས་དང་། །གཟས་འཛིན་དང་བཅས་གྲ་ཐུབ་ཙམ་ཞིག་བསླབ། །གྲོང་ཆོག་གར་སོང་ཁ་བསོད་གཏོར་སྒབ་དྲོ། །ནུབ་མོ་ལན་འགའ་རྔ་ནི་རྡུང་བའི་དུས། །མགར་གྱི་ཚྭ་ཚྭ་བཞིན་དུ་སེང་སྒྲ་དང་། །བཅས་ཏེ་རྔ་ལ་མེ་སྟག་ཚྭ་ཚྭ་འཐུལ། །གཟའ་ཡི་ནད་ཀྱིས་ཤི་ལ་ཁད་འགའ་ཡང་། །སྔགས་དང་བྱིན་རླབས་ཟ་ཡིག་ལ་སོགས་ཀྱིས། །འཕྲལ་དུ་ཕན་ཞིང་བདེ་བ་མང་དུ་བྱུང་། །དེ་ལོ་ཟླ་གཅིག་ཞག་པོ་བཅོ་བརྒྱད་བར། །མཚམས་བསྡམས་སྟན་དྲོད་མ་ཡལ་མེ་ཉི་སྤངས། །རྟ་མགྲིན་ནཱ་ག་ཀླུ་འདུལ་སྒྲུབ་པ་བྱས། །དེ་ཚེ་དྲུང་པ་ཀུན་དགའ་རྣམ་རྒྱལ་ཕེབས། །མཁར་གྱི་ནང་དུ་གདན་འདྲེན་བྱས་ན་ཡང་། །མཚམས་དམ་ དངོས་སུ་མཇལ་རྒྱུ་མ་བྱུང་ཡང་། །ཁུང་བལྟས་བྱས་པས་རྒྱང་ནས་ཞལ་མཇལ་བྱུང་། །དེ་སྐོར་རྒྱ་ར་གཅོད་པ་ཕེབས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་འུར་ནས་མཇལ་དུ་སོང་བ་ལ་། །སློབ་དཔོན་ཞལ་ནས་དུས་ལོག་སྙིགས་མ་འདིར། །ཧ་ཅང་མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་བཟང་རྒྱུ་མེད། །མི་མང་ནང་དུ་རྡུང་བཙོག་བྱེད་ཟེར་བས། །དེ་ཡང་ངོ་ཚ་མཇལ་དུ་མི་འགྲོ་གསུངས། །ཐམས་ཅད་སོང་ནས་ཡུ་གུ་མ་སོང་ན། །ཕྱོགས་རིས་བྱས་ཞེས་ཀུན་གྱིས་འབར་ནི་འོང་། །རྡུང་བཙོག་མི་བྱེད་ཐབས་ཤིག་ང་ལ་ཡོད། །ངེད་རང་གཉིས་པོ་མ་གཅིག་ལབ་སྒྲོན་གྱི། །བསྐྱེད་རིམ་གསལ་པོར་བསྒོམས་ནས་འགྲོ་བས་ཆོག །ཁོང་ལ་མངོན་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་ཟེར་བས། །ཁོང་རང་ལྷ་དེ་རྡུང་བློ་མེད་ཞུས་པས། །དེ་བདེན་གསུངས་ནས་མཇལ་དུ་སོང་བ་ལ། །རྡུང་བཙོག་མ་མཛད་ཐུགས་མཐུན་དགྱེས་པར་བྱུང་། །ཀུ་རེ་བཞད་བགད་ཆོས་གཏམ་མང་པོ་དང་། །བཟང་ཇ་མང་པོ་བཀོལ་ནས་ངོམ་ཚད་གནང་། །འདི་སྐོར་ལོ་གསུམ་ཙམ་ལ་དམ་བཅའ་ཡི། །གཏོར་མ་བརྒྱ་རྩ་ལོ་གསུམ་ཆག་མེད་བྱས། །ཀླུ་གཏོར་མང་དུ་བཏང་བས་ཆུ་འགྲམ་ན། །ཆུ་རྩད་གདའ་བ་བརྐོས་པས་ཆུ་མིག་བྱུང་། ། དེ་ཉིད་གཞུང་ཆུའི་ཆུ་ལག་ཡིན་དོགས་ནས། །འདོམ་པ་གསུམ་བཞི་བྲག་ལ་ཐུག་པར་བརྐོས། །ཆུ་དེ་བྲག་གི་སྲུབ་ནས་འ
Chinese
毒药啊！说了三遍“莲花见解脱”。这似乎是缘起的一个关键。那个寺庙的规模非常大，规章和法律也非常奇妙。我心中升起去那里的想法。有些人也说是否要去。但是，我的老师并没有阻止。我虽然年纪小，但志向很大。竹巴喇嘛很好，佛法也很深奥。然而，这里面有很大的上下差别。上面的僧人都是证悟者，我很难有这样的机会。下面的僧人都是没有佛法的平庸之辈。没有佛法，一生都必须狡猾地度过。如果那样的话，就是无二的狮子。我心想太危险了，所以没有去。那个孩子的想法也像是真的。那时，我祈愿自己有很大的智慧。格鲁派的仲仁尼康法王说：“你做我的班迪（僧人）吗？”因为老师不相信那个教派，即使我和他一样，因为孩子的狡猾，我没有说不相信。然后，他让我占卜我的梦。我说如果梦好就换。第二天早上，他说：“你做了什么梦？”我撒谎说没有做大梦。他说：“你是不喜欢做班迪的人。把那把剃刀给我吧。”我有一把锋利的剃刀，就给了他。就这样，从八岁到十五岁，我是老师的贴身侍者。除了闭关的时候，几乎没有时间待着。一百次里只有一次有马。老师的坐骑都是我牵着。路不好走的时候，怕老师掉下来，总是回头看。有时候，我会背着酥油等东西。有空的时候，我会做心咒等。完成一次工作，就念诵它的圆满咒。中午做朵玛，等等，准备很多东西。晚上做猛咒等朵玛仪轨，以及准备所有东西，念诵它们。睡觉前，念诵《自生解脱》等法行，以及《中阴根本偈》等，从不间断。有时候，我会回家住一两个晚上。如果能待在家里，就只做食子轮和擦擦等贴身的事情。每年，我会做法事、朵玛等，以及村里的法事、长寿法事，还有自己的糌粑等，以及印度的……
English
Poison! He said three times, "Lotus Seeing Liberation." This seems to be a key point of interdependence. That monastery seemed to be very large, and the rules and laws were also wonderful. The thought of going there arose in my mind. Some people also asked if they should go. However, my teacher did not stop me. Although I am young, I have great aspirations. The Drukpa Lama is good, and the Dharma is also profound. However, there is a big difference between the upper and lower classes here. All the upper monks are realized beings, and it is difficult for me to have such an opportunity. The lower monks are all ordinary people without Dharma. Without Dharma, one must live cunningly throughout their life. If that happens, it is a non-dual lion. I thought it was too dangerous, so I didn't go. That child's idea also seemed to be true. At that time, I prayed that I would have great wisdom. The Gelugpa Drungram Nyakham Choje said, "Will you be my Bande (monk)?" Because the teacher did not believe in that sect, even though I was the same as him, because of the child's cunning, I did not say that I did not believe. Then, he asked me to divine my dream. I said I would change if the dream was good. The next morning, he said, "What did you dream?" I lied and said that I did not have a big dream. He said, "You are a person who does not like to be a Bande. Give me that razor." I had a sharp razor, so I gave it to him. In this way, from the age of eight to fifteen, I was the teacher's close attendant. Except for the time of retreat, there was almost no time to stay. Only once in a hundred times did I have a horse. I led the teacher's mount. When the road was bad, I was afraid that the teacher would fall, so I always looked back. Sometimes, I would carry butter and other things. When I had free time, I would do heart mantras and so on. After completing a task, I would recite its completion mantra. At noon, I would make tormas, etc., and prepare many things. In the evening, I would do fierce mantras and other torma rituals, and prepare all the things, and recite them. Before going to bed, I would recite Dharma practices such as "Self-Liberation," and "Bardo Root Verses," etc., without interruption. Sometimes, I would go home and stay for one or two nights. If I could stay at home, I would only do personal things such as food wheel and tsakali. Every year, I would perform rituals, tormas, etc., as well as village rituals, longevity rituals, and my own tsampa, etc., and Indian...
Chinese
不如积攒的财物对母亲有益。 也没有其他的供养，如供品谷物等。 那时那些东西都没有记在心里， 衣服食物也都是从母亲的家里来的。 像这样仅仅是口头上说说而已，没有污垢之门。 然而，沾染上功德才是最好的污垢之门。 后来的僧人们就是这样。 理解那个道理，对于上师， 不要说需要报酬，学习任何需要的功德。 这也是我自己的经验肺腑之言。 像这样即使没有一点空闲时间， 也在水滴的末端系上灰尘纸条行走。 在茶馆等稍微空闲的时候， 学习文字的写法、神像绘画、法轮， 坛城的绘制方法等。 在路上行走时，学习计算和地图绘制。 念诵的时候，中间休息喝茶的时候， 近修、事业、朵玛、遮遣、圆满的， 重要关键之处都要学习。 没有马，徒步走的时候也是这样， 那时上师多次口中说： 还有比你更爱追问的人吗？ 在不能徒步行走的时候， 反复教导说不要提问。 有智慧的人如果知道提问关键之处， 那个上师就是功德的海洋。 如果不问，什么也不会说。 因此，和我与上师一样的， 咒师们即使有几个， 他们什么也不问， 所以关键的诀窍一点也看不到。 特别是很多威力强大的真言， 虽然有，但都像宝贝一样对别人保密。 你和拉特纳达扎两个人， 说是从身体分离出来的儿子一样教导。 内部夜晚的近修稍微做一点， 事业仪轨念诵时，生起次第是否完成等， 对于修行，要好好地保持谨慎。 像这样顺便学习功德。 如果沉默不语，就学不到东西， 就像堕入地狱会有痛苦一样， 得到人身，不可能没有忙碌的时候。 这些后来的僧人要记在心里。 从八岁到十五岁之间， 是做上师僧人的传记。 从那以后，大约十六岁的时候， 上师也给了我需要的书籍。 我所知道的一切功德， 就像印刷一样，你全部都知道了。 现在你自己单独去村子里吧， 无论得到什么东西，都要对母亲有益。
English
It's better to benefit mother than to accumulate possessions. There are no other offerings, such as offering grains, etc. At that time, those things were not on my mind, The clothes and food were also from my mother's house. Like this, it's just lip service, there's no door of defilement. However, acquiring merits is the best door of defilement. That's how later monks are. Understand that reason, and to the teacher, Don't say you need payment, learn whatever merits you need. This is also my own experience, heartfelt words. Like this, even if there's not a moment of free time, I would walk with a dust paper attached to the end of a water drop. In tea houses and other slightly free times, I learned the writing of letters, the painting of deities, the Dharma wheel, The methods of drawing mandalas, etc. When walking on the road, I learned calculation and map drawing. During recitation, during tea breaks, The essential points of approach and accomplishment, activities, torma, repelling, and completion, Important key points should be learned. When there's no horse, when walking on foot, it's like that, At that time, the teacher said many times: Is there anyone more inquisitive than you? When I couldn't walk on foot, He repeatedly taught me not to ask. If a wise person knows how to ask key questions, That teacher is an ocean of merit. If you don't ask, he won't say anything. Therefore, even if there are a few mantra practitioners who are the same as me and the teacher, They don't ask anything, So even one key instruction is not seen. Especially many powerful mantras, Although they exist, they are all kept secret from others like treasures. You and Ratna Dhaja, He taught us saying that you two are like sons separated from my body. Internal nighttime approach is done a little, When reciting the activity ritual, whether the generation stage is completed, etc., For practice, keep careful attention. Like this, learn merits along the way. If you sit silently, you won't learn anything, Just as there is suffering if you are born in hell, Having obtained a human body, it is impossible not to be busy. Later monks should keep these in mind. From the age of eight to fifteen, This is the biography of being a teacher and monk. From then on, around the age of sixteen, The teacher also gave me the necessary books. All the merits that I know, Just like printing, you know everything. Now you go to the village separately, Whatever you get, it should benefit your mother.