Tibetan
་ཐ་དད་ཡིན་ན་བསམ་གཏན་གསུམ་ཆར་གྱི་བདེ་བ་ལུས་བདེར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་ཏུ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ལ། གལ་ཏེ་འབྱུང་ནའང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེངས་པ་དང་ལུས་ཤེས་སྐྱེས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པ་དང་། གནས་པ་ལས་ལངས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་བདེ་མཉམ་གཞག་ཏུ་མི་འབྱུང་བས་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འཐད་ཅིང་། གཞན་ཡང་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ས་པ་ཡིན་པས་རིམ་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རེག་བྱ་འཛིན་མི་ནུས་པས་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཤེས་གཟུགས་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པས་འདོད་པའི་ལུས་དབང་གི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་རེག་བྱ་འཛིན་པའི་ལུས་ཤེས་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་མི་རུང་བས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཤེས་ཀྱང་ཟག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་དེ། མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་ཞེས་པ་ལུས་ཡང་ཞིང་ཟོ་མདོག་བདེ་བར་བྱེད་ཅིང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་ལུས་ལ་རྒྱས་ཤིང་ཁྱབ་པས་དེའི་མཐུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པའི་ལུས་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་འབྱུང་བས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེས་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པ་དང་། ལངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་འདོད་པའི་ལུས་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ་དམིགས་པའི་ལུས་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་ཀྱང་། འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་མཐུས་མཉམ་གཞག་གི་འདོད་པའི་ལུས་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་ལ་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྤྱངས་པའི་ལུས་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་ནུས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལུས་བདེ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུའང་གྲུབ་ལ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཤེས་ཟག་མེད་དུ་ཐལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་དེ། ལམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་མདོ་ལས། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་
Chinese
如果不同，那是因为所有三种禅定的快乐都以身体的快乐而成就。 那么，五门之识因为其自性散乱而向外看，如何在等持中产生身体的识呢？如果产生，因为向外散乱和身体的识产生，就会从禅定中退失，也会从住止中起身，身体的快乐不会在等持中产生，所以不应成为禅定的支分。此外，从欲界的有漏无漏禅定中入定，因为是禅定的地，所以次第地，欲界的身体的识不能执持色法的所触，因为所触和身体的识是色界的地，所以欲界的身体的根不能产生在色法中行持的执持所触的身体的识。并且，一个集合中不能有有漏无漏两种支分，所以极度调柔的所触和身体的识也会变成无漏吗？不是的，没有那些过失。在入定时，从禅定的特殊性中产生，所谓的极度调柔的所触，是指身体轻盈，颜色悦意，与快乐的感受相符的风在身体上增长和遍布，因此，凭借它的力量，缘于极度调柔的所触的与禅定相符的身体的识及其相应法产生。并且，从禅定中产生的身体的识及其相应法，它本身在身体内部产生，所以也不会向外散乱。并且，因为与禅定相符，所以它产生时，也不会从禅定中退失和起身。一般来说，欲界的身体的根没有产生缘于色法的所触的身体的识的遍布，但是，在这里，凭借禅定增长的力量，等持的欲界的身体的根能够产生缘于色法的极度调柔的所触的极度调柔的身体的识及其相应法。正因为如此，身体的快乐也成就为禅定的支分。极度调柔的所触和身体的识变成无漏是所希望的。如《道品经》中说：身体的极度调柔是正等菩提的支分，会显现证悟，圆满证悟，以及超越痛苦。
English
If they are different, it is because the happiness of all three dhyanas is accomplished through bodily happiness. Then, how does body consciousness arise in equanimity, since the five sense consciousnesses are naturally distracted and look outward? If it does arise, wouldn't it lead to deterioration from samadhi and rising from abiding due to outward distraction and the arising of body consciousness? And since bodily happiness does not arise in equanimity, it is not appropriate as a limb of dhyana. Furthermore, since one enters into samadhi from the dhyana of the desire realm, which has a basis, whether contaminated or uncontaminated, and is the ground of dhyana, the body consciousness of the desire realm cannot sequentially grasp the tangible objects of form. Since tangible objects and body consciousness are the ground of form, the body sense of the desire realm cannot generate the body consciousness that grasps tangible objects while experiencing form. Moreover, since it is not permissible for a single aggregate to have both contaminated and uncontaminated limbs, wouldn't extremely refined tangible objects and body consciousness also become uncontaminated? No, there are no such faults. When one is in equanimity, what is called extremely refined tangible objects, arising from the distinctiveness of samadhi, makes the body light and the complexion pleasant, and the wind that accords with the feeling of happiness increases and pervades the body. Therefore, through its power, body consciousness, along with its concomitants, arises in accordance with the samadhi that focuses on extremely refined tangible objects. And since the body consciousness, along with its concomitants, that arises from samadhi arises within the body, it will not be distracted outward. And since it accords with samadhi, when it arises, it will not deteriorate from samadhi or rise up. In general, there is no pervasion that the body sense of the desire realm generates body consciousness that focuses on the tangible objects of form. However, here, through the power generated by samadhi, the body sense of the desire realm in equanimity is able to generate extremely refined body consciousness, along with its concomitants, that focuses on the extremely refined tangible objects of form. And precisely because of this, bodily happiness is also established as a limb of dhyana. The assertion that extremely refined tangible objects and body consciousness become uncontaminated is what is desired. As it is said in the Sutra of the Aggregate of the Path: "Extremely refined bodily pliancy is a limb of perfect enlightenment, and it will lead to manifest realization, complete enlightenment, and transcendence of suffering."
Tibetan
གང་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདོ་ལས། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། མིག་ཇི་སྙེད་པ་དང་གཟུགས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ལུས་ཇི་སྙེད་པ་དང་རེག་བྱ་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་སྙེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཁམས་བཅོ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ཟག་བཅས་ཁོ་ནར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དཔེས་སྟོན་པ་ན་རེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཤེས་མ་གཏོགས་པའི་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཤེས་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཡན་ལག་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་འཁྲུག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དང་པོས་འདོད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མ་ཟད་འདིས་མཉམ་གཞག་གི་ས་དང་པོ་ལས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཡིན་ནོ། ། འདིར་སྐལ་ལྡན་ཁྱད་པར་ཅན་ན་རེ་སེམས་གྱི་གནས་སྐབས་རྟོག་དཔྱོད་ཞི་བ་ཙམ་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་དཔྱོད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའང་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དགའ་བ་ཡིད་བདེར་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྡེ་པ་གཞན་དག་དགའ་བ་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་གཞན་(ཡིད་གྱི་ས་པ་ཁོ་ན་)ཡིན་ལ་ཡིད་བདེ་བསམ་གཏན་གསུམ་ཆར་གྱིའང་བདེ་བར་འདོད་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་གསུམ་ཆར་གྱི་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་ལས་གཞན་པའི་ཡིད་བདེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་སྔ་མ་གཉིས་ན་ནི་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་ཉེ་བར་མ་ཞི་བས་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་ནི་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཉེ་བར་ཞི་བས་སེམས་བདེ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཡིད་བདེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལས་ངེས་འབྱུང་ཡིན་པས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བའི་མདོ་ལས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བཀའ་སྩལ་ནས། འདིར་འདིའི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་སྐྱེས་པ་མ་ལུས་པར་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་
Chinese
因为，凡是身极调柔是正等菩提支分，是现证，是圆满菩提，是成为寂灭，这样说了。 如果有人问：那么在《六处聚经》中说：“有漏法是什么呢？眼有多少和色有多少和眼的识有多少”乃至“身有多少和触有多少和身的识有多少”之间，十五界全部都只说了是有漏，这有相违吗？答：譬喻师说，那是指除了极调柔的触和身识之外的其他的触和身识而说的，所以没有过失。第二禅支分中的内净是，因为第一禅的寻伺的扰乱已息灭，而且第一禅不仅是从欲中决定出离，而且此（第二禅）也从第一禅的等持地中决定出离，所以是对它生起信赖的信心。 这里有具缘的特殊者说，心的状态寻伺寂止仅仅是内净，同样，寻伺和等持等等也不是心之外的法，而是安立在心的状态上的。这样说是不合理的，因为它们是因果，所以是实体各异的。又如果认为前两个禅定以喜为乐是不合理的，因为其他部派认为喜是其他的俱生心（唯是意地），而乐是三个禅定都有的乐，所以三个禅定所有的乐是喜之外的乐。如果这样认为，那么在前两个禅定中，因为没有离开贪欲，所以没有近寂灭，所以仅仅是喜是乐，第三禅是，因为离开了贪欲，所以近寂灭，所以仅仅是心乐，而不是意乐，因为是从禅定支分中决定出离，所以在《转变经》中宣说了第三禅之后说：“在此，此的意乐的根全部都灭尽”，以及“第四禅是乐的根灭尽”，以及禅定的支分
English
Because, whatever is extremely tamed body is a branch of perfect enlightenment, is manifest knowledge, is complete enlightenment, and is becoming nirvana, thus it is said that the extremely tamed body is a branch of enlightenment. If someone asks: Then in the Sutra of the Collection of Six Sense Bases, it says: "What are the defiled dharmas? How much is the eye, how much are the forms, and how much is the consciousness of the eye," and so on until "How much is the body, how much are the touchables, and how much is the consciousness of the body," all fifteen realms are said to be only defiled, is this contradictory? Answer: The example teacher says, that refers to other touchables and body consciousnesses other than the extremely tamed touchable and body consciousness, so there is no fault. The inner purity in the second dhyana branch is because the disturbance of the investigation and analysis of the first dhyana has ceased, and the first dhyana not only definitely emerges from desire, but also this (second dhyana) definitely emerges from the first dhyana's samadhi ground, so it is the faith of trusting in it. Here, a special person with fortune says that the state of mind, the cessation of investigation and analysis, is merely inner purity, and similarly, investigation and analysis and samadhi, etc., are not substances other than the mind, but are established on the state of mind. It is unreasonable to say this, because they are cause and effect, so they are different entities. Also, if it is thought that the first two dhyanas regard joy as happiness, it is unreasonable, because other schools think that joy is another mental event (only the mental ground), and happiness is the happiness that all three dhyanas have, so the happiness that all three dhyanas have is happiness other than joy. If you think so, then in the first two dhyanas, because they have not left attachment, they have not attained near peace, so only joy is happiness, the third dhyana is, because it has left attachment, so it is near peace, so it is only mental happiness, not mental pleasure, because it is definitely emerging from the dhyana branch, so in the Transformation Sutra, after proclaiming the third dhyana, it says: "Here, all the roots of this mental pleasure will cease," and "The fourth dhyana is the root of pleasure ceasing," and the branch of dhyana