Tibetan
མ་པར་འཇོག་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདོད་པ་ལས་འདས་པའི་དང་པོ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ཀྱི་བསམ་གཏན་གཞན་དག་ཀྱང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་ལས་ཀྱང་གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་དང་པོ་ཁོ་ན་དེར་བཤད་ཅེ་ན། རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་འདོད་ཁམས་ཉེས་པ་མང་བ་ལས་འདས་པས་དེའི་བདེ་བས་བློ་ལྷག་པར་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པས་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་འབྲོག་ཏུ་ངལ་ཞིང་སྐོམ་པ་ཆུ་རྙོག་པ་ཅན་གྱིས་ཚིམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་མྱོང་བར་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། ཉམས་པ་དང་། (དེ་སྤངས་ནས།) ཕྱི་མ་ལ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པ་དང་། མཐོང་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟག་མེད་ལ་རྣམ་སྨིན་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་དང་དེའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ཡིད་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་འདོད་དོ། །སྐྱེ་བ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྒྱུ་བ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་རྟོག་བཅས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དམིགས་པ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། ། འོ་ན་མདོ་ལས་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཤེས་པ་མཐོང་འགྱུར་གྱི་ཏིང་ངི་འཛིན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། མངོན་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་སྟེ་ལྟེང་ཀ་རྐང་ནད་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། མངོན་ཤེས་རྣམ་དྲུག་རྣམ་གྲོལ་བློ། །ཞེས་པས་(མངོན་ཤེས་)འདི་ནི་ཡིད་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུས་པ་མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དངོས་ཡིན་པས་མདོ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཊཱི་ཀ་བྱེད་དག་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། མངོན་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡིད་བསྒོམ་པ་བཏགས་པ་བར་འདོད་ལ།
Chinese
将未完成的部分完成，是修习能于现法中安乐住的等持。这是超越欲界的第一禅，所以这样说，其他的静虑也是现法安乐住。格萨拉堪布的注释中也说，如果所有静虑都是现法安乐住，为什么经中只说第一禅呢？瑜伽士是由于超越了欲界众多过患，因此它的安乐能使心特别满足，比如在荒野中劳累口渴的人被浑浊的水所满足一样。不能确定后世一定会感受安乐，因为有退失，（舍弃它之后，）后世生于第二禅等，以及现法中入灭的人，没有来世安乐住的缘故，并且无漏法也没有异熟果的缘故。修习能知死亡和出生的天眼通，以及随之而来的意识和相应的智慧，被认为是修习能知所见的等持。能知出生和能知所见二者中，前者是知晓这些有情具有身体的恶行等，是眼识之后生起的意识和相应的有分别的智慧。后者是以现在的色处为对境的眼识和相应的无分别的智慧。 那么，经中说天眼通是能知所见的等持，这有矛盾，因为神通是智慧，而智慧不是修习等持的缘故。这是因为等持的果被冠以因等持之名，就像说腿肿是足病一样。有些人说：“神通有六种，是解脱慧。”因此，（神通）这是以意解脱道静虑所摄的等持，仅仅是入定，所以是真正的修习等持，因此与经没有矛盾。注释者们说，前一种观点是俱舍论师们的观点，他们认为神通是自相，而等持是意修的假名。
English
Completing the unfinished part is to practice the samadhi that leads to a pleasant abiding in the present dharma. This is the first dhyana that transcends desire, so it is said that other contemplations are also a pleasant abiding in the present dharma. In the commentary of Gesar Khenpo, it is also said that if all dhyanas are a pleasant abiding in the present dharma, why does the sutra only mention the first dhyana? The yogi is because he has transcended the many faults of the desire realm, so its happiness can especially satisfy the mind, just like a tired and thirsty person in the wilderness is satisfied by muddy water. It is not certain that happiness will be experienced in the next life, because there is decline, (after abandoning it,) rebirth in the second dhyana, etc., and those who enter nirvana in the present dharma do not have the reason for a pleasant abiding in the next life, and because there is no vipaka for the uncontaminated. The divine eye clairvoyance that knows death and birth, and the consciousness and corresponding wisdom that follow it, are considered to be the practice of the samadhi that knows what is seen. Among the two, knowing birth and knowing what is seen, the former is knowing that these sentient beings have evil deeds of the body, etc., which is the consciousness and corresponding conceptual wisdom that arises after the eye consciousness. The latter is the eye consciousness and corresponding non-conceptual wisdom that takes the present form element as its object. Then, it is contradictory that the sutra says that the divine eye clairvoyance is the samadhi that knows what is seen, because clairvoyance is wisdom, and wisdom is not the practice of samadhi. This is because the fruit of samadhi is named after the cause of samadhi, just like saying that leg swelling is a foot disease. Some say, "There are six kinds of clairvoyance, which are liberating wisdom." Therefore, (clairvoyance) this is the samadhi included in the dhyana of the path of mental liberation, which is only meditative equipoise, so it is the real practice of samadhi, so there is no contradiction with the sutra. The commentators say that the former view is the view of the Abhidharma masters, who believe that clairvoyance is its own characteristic, and samadhi is a nominal term for mental cultivation.
Tibetan
ལུགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་དངོས་སུ་འདོད་པར་འཆད་དོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་མི་སྡུག་པ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དྲན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་། མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་དང་། ཟིལ་གནོན་ལ་སོགས་པ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་དང་། ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་རྣམས་ལའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཡ་མཐའ་བཞི་པས་བསྡུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེས་ཟག་པ་མ་ལུས་པར་ཟད་པར་འགྱུར་བས་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །(ས་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་རྡོར་ཏིང་ཡང་དེ་ཡིན་མོད་ཀྱང་)ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་པོ་འདི་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གཟིགས་པའི་ཆེད་དུ་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་བྱོན་པ་ན་ཤིང་འཛམ་བུའི་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཐུན་དང་པོ་ལ་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཏུལ་བའི་རྗེས་ལ་ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཉམས་པར་གཟིགས་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་དག་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་གུང་ཐུན་ལ་བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་བ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེའི་རྗེས་ལ་ཐུན་གསུམ་ལ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་ནས་དེས་ཀུན་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ལྟར་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ཁོ་ནར་གསུངས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། དང་པོ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བཤད་པ།
Chinese
按照后一种观点，眼识是禅定，因此解释为实际想要修习禅定。由加行产生的功德，包含于三界，如不净观、出入息念、无烦恼、随愿智、各别正智、最初五神通、有漏的解脱、胜伏等有漏和无漏的解脱三门、超越的等持，以及漏尽的神通等，也同样具有禅定，因此以禅定的名称来命名，成为能够彻底区分智慧的禅定。因为禅定的力量，能够越来越卓越，从而使智慧能够彻底区分法，变得特别殊胜。包含于四种禅定之顶的如金刚般的禅定，能够使一切烦恼完全止息，因此称为修习能够使一切烦恼止息的禅定。（虽然依赖于其他地的金刚禅定也是如此），这四种禅定的差别，是世尊根据自己心中如何生起而宣说的。例如，为了观察业的究竟，前往农夫的村庄时，在阎浮树下生起了初禅。之后，在菩提树下，第一座时降伏了天子魔众之后，以天眼观察到众生的死亡和转生。然后，为了救护他们，在中午时分生起了禅定、解脱和等至。之后，在第三座时，依靠第四禅，生起了如金刚般的禅定，从而以此断除了所有结缚，这些都是依次成为现法乐住的禅定修习等。因此，认为只宣说了四种禅定。 首先讲述无色禅。
English
According to the latter view, eye consciousness is samadhi, therefore it is explained as actually wanting to practice samadhi. The merits arising from application, included in the three realms, such as the impure, mindfulness of breathing in and out, without afflictions, knowledge from aspiration, individual correct knowledge, the first five superknowledges, contaminated liberation, subjugation, etc., the three doors of contaminated and uncontaminated liberation, transcendent absorption, and the exhaustion of outflows of superknowledge, etc., also possess samadhi equally, therefore they are named with the name of samadhi, becoming samadhi that can thoroughly distinguish wisdom. Because of the power of samadhi, it becomes more and more excellent, thereby making the wisdom that can thoroughly distinguish the Dharma particularly superior. The vajra-like samadhi included in the four extremes of meditation is what causes all defilements to cease completely, therefore it is called practicing samadhi that causes all defilements to cease. (Although the vajra samadhi that relies on other grounds is also the same), the difference of these four samadhis is that the Bhagavan spoke according to how they arose in his own mind. For example, in order to observe the ultimate end of karma, when he went to the village of the farmers, he generated the first dhyana under the Jambudvipa tree. Then, under the Bodhi tree, in the first session, after subduing the Maras of the sons of the gods, he observed the death and birth of sentient beings with the divine eye. Then, in order to protect them, in the midday session, he generated dhyana, liberation, and samapatti. After that, in the third session, relying on the fourth dhyana, he generated the vajra-like samadhi, thereby abandoning all bonds, all of which are, in order, the practice of samadhi that becomes dwelling in bliss in the present life. Therefore, it is believed that only four samadhis were taught. First, explaining the formless meditations.