Tibetan
འགྱུར་བ་ལས། མཚན་མེད་ལས་ཡངས་པའི་རྗེས་ལ་ཟག་བཅས་སམ་ཟག་མེད་སྐྱེ་བ་ན་མཚན་མེད་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་འགག་པར་འགྱུར་ཞིང་འགག་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་གཉེན་པོས་བྲལ་བ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཡིན་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་མཚན་མེད་ནི་ཟག་མེད་ཡིན་པས་འཕགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་གཉེན་པོས་བྲལ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དམིགས་པ་མི་སློབ་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་ཟད་པ་སྟེ་འགོག་པ་ལ་དམིགས་ནས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་འགོག་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་འགོག་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་འགོག་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པའི་འགོག་པར་དམིགས་ན་བརྟགས་མིན་རྟག་པ་སུན་ཕྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་སུན་ཕྱུང་ན་མཚན་མེད་སུན་འབྱིན་བྱེད་སུན་ཕྱུང་བས་སུན་དབྱུང་བྱའི་མཚན་མེད་སུན་ཕྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ན་བརྟགས་མིན་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་དང་བྲལ་ནས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བ་ནི་ངེས་འབྱུང་ཡིན་ན་བརྟགས་མིན་ནི་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་འཕགས་ལམ་ལ་(ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བས་དེ་ལ།) མི་སྡང་གི་འདི་དག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔ་མ་གསུམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྡང་བས་དོར་བྱ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདི་དག་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པ་སུན་འབྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་གྲག་གོ། རྟེན་ནི་བློ་གསལ་བས་(གླིང་གསུམ་གྱི་)མིའི་ནང་ཁོ་ནར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། (སྟེ་མིའི་ལུས་ནི་ན་རྒས་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ནད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་འདུ་བྱེད་ཟག་མེད་འཇུག་པ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་འདྲེན་ལ། ལྷ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཕལ་ཆེར་ལུས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །)གང་ཟག་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བས་དེ་སྐྱེད་པའི་མཐུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེའི་དབང་པོ་རྟུལ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། (སློབ་པ་ནི་བྱ་བ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པས་འཕགས་ལམ་ལ་མི་སྡང་ལ། དུས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ནི་འཕགས་ལམ་རྗེས་སུ་སྲུང་བ་ལ་བརྩོན་པས་དེ་སུན་མི་འབྱིན་ནོ། །ས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་གཟུགས་མེད་གསུམ་འདོད་པ་དང་བཅས་པ་ན་ཡོད།) བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་དག་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མི་སློབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་གཞན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྡེ་པས་འདོད་ལ། ཐེག་པ་གོང་མ་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སེམས་ནི་རང་དངོས་མེད་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྣམས་སྤངས་ཕྱིར་དང་ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུས་སྟོང་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པར་འདོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའམ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཟག་མེད་དུ་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྟོང་ཉིད་སྨོན་མེད་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་སུ་བདུན་མ་གཏོགས་(ན་ཉེར་བསྡོགས་བདུན་གོང་འོག་ལ་ཞི་རགས་སུ་དམིགས་ནས་འགོས་སུན་འབྱིན་གྱི་འཕགས་ལམ་སུན་མི་འབྱིན་པས་སོ། །)པ་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ས་དྲུག་དང་གཟུགས་མེད་པ་ས་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཅིག་ན་ཡོད་དོ། ། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་དུ་བསྟེན་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་ཤེས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའང་ཡོད། ཤེས་རབ་རབ་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་འགྱུར་བའང་ཡོད། ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བའང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཟག་བཅས་སམ་ཟག་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། དག་(བདག་པའམ་ཟག་པ་མེད།) པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་མཉ
Chinese
从转变来说，在无相之上更广大的后面，产生有漏或无漏时，由于无相产生的因缘不齐全，就会停止，而那停止就是非分别的停止，不是分别的停止。因为有漏与对治分离是分别的停止，而不学道的无相是无漏，与圣者没有不一致，所以不可能与对治分离。因此，所缘是不学道的无相的等持，以非分别而灭尽，即缘于停止，唯独作意于寂静的行相，而不是作意于停止和殊胜以及决定的行相。次第是，停止与无常的停止不共同，如果缘于无常的停止，则非分别常恒将被推翻。如果推翻了它，则推翻无相的推翻者，因此不会推翻所要推翻的无相。殊胜如果是善，则非分别是无记。以对治从所断中分离而从轮回中决定生起是决定生起，如果非分别不是以对治的力量而分离的缘故。后面的三种等持全部都是有漏的，因为无漏的圣道（因为视为功德，所以对它）不憎恨，而这些是背离前面三种等持，因为憎恨圣道，所以视为应舍弃的缘故。因此，这些也被称为推翻解脱的等持。 所依是，由于聪慧，（三洲的）仅仅在人中产生。（即人的身体是成为老病死等所依，所以像疾病等一样，对于有漏的行也引导不顺意的想法。对于天人则不是，因为大多数身体没有过失的缘故。）补特伽罗是，由于根器敏锐，有产生它的能力，所以仅仅在阿罗汉不动法性者中产生，由于根器迟钝，则不是在其他的阿罗汉中产生。（有学者因为有剩余的事务，所以不憎恨圣道。时解脱因为努力守护圣道，所以不推翻它）
English
In terms of transformation, after the vastness beyond the formless, when the contaminated or uncontaminated arises, it ceases because the conditions for the arising of the formless are incomplete. That cessation is non-discriminating cessation, not discriminating cessation. Because separation from the antidote of the contaminated is discriminating cessation, and the formless of the non-learner is uncontaminated, there is no inconsistency with the noble ones, so it is impossible to be separated from the antidote. Therefore, the object of focus is the non-discriminating exhaustion of the formless samadhi of the non-learner, that is, focusing on cessation, only attending to the aspect of peace, and not attending to the aspects of cessation, excellence, and definite emergence. The order is that cessation is not common with the cessation of impermanence, and if one focuses on the cessation of impermanence, then non-discriminating permanence will be overthrown. If it is overthrown, then the overthrower of the formless will be overthrown, so the formless to be overthrown will not be overthrown. If excellence is virtuous, then non-discrimination is unspecified. Definite emergence is the separation from what is to be abandoned by the antidote and the definite arising from samsara, if non-discrimination is not separated by the power of the antidote. The latter three samadhis are all contaminated, because the uncontaminated noble path (because it is seen as a virtue, therefore to it) is not hated, but these turn their backs on the former three samadhis, because they hate the noble path, so they are seen as something to be abandoned. Therefore, these are also called the samadhi that refutes liberation. The basis is that, due to intelligence, it arises only among humans (of the three continents). (That is, the human body is the basis for aging, sickness, death, etc., so like diseases, it also leads to unpleasant thoughts about contaminated actions. It is not for the gods, because most bodies are without fault.) The person is, because of sharp faculties, has the ability to generate it, so it arises only in the Arhat who possesses the immovable Dharma nature, and not in other Arhats because of dull faculties. (The learner does not hate the noble path because there are remaining tasks. The liberation of time does not refute it because it strives to protect the noble path.)
Chinese
哦。地存在于四禅定、三无色界和欲界中。）因为不能生起。因此，为了使圣者们安住在现法乐住中，并且为了背离成为一切贪著之处的无学空性等持，宗派认为应当进入其他等持。而大乘行者们则如《现观庄严论》中所说：“心无自性故，果因皆已舍。”一样，认为安住于诸法自性、果、因皆空的等持，就是空性等持等。并且，由于他们认为这些等持是证悟诸法自性空等，或者证悟空性亦空的等持等，所以认为是无漏的。《摄抉择分》中，则就遍计所执、依他起、圆成实三种所缘境，宣说了空性、无愿、无相三种等持。因此，听闻思惟所生的等持，世间的修生等持，以及出世间的修生等持这三种，依次分别是空性等，空性等持等，以及解脱门空性等。地存在于从二禅到有顶之间的近分定中，除了七者之外（因为七近分定以上下寂静粗猛为所缘，不会损害断除烦恼的圣道。），存在于欲界和六禅定地，以及四无色界地，共计十一处。 此外，薄伽梵所说的修习等持有四种：修习等持，如果普遍修习、串习、屡屡修习，则有安住在现法乐住中的情况，乃至修习等持，如果普遍修习、串习、屡屡修习，则有能见智慧，能善加辨别智慧，能使烦恼灭尽的情况。对于所说的这些，无论是有漏还是无漏，清净（自主或无漏）的初禅定中安
English
Oṃ. The ground exists in the four dhyānas, the three formless realms, and the desire realm.) Because it cannot be generated. Therefore, in order for the noble ones to abide happily in the present dharma, and in order to turn away from the non-learning emptiness samādhi, which has become the place of all attachments, the sectarians believe that one should enter into other samādhis. The Mahāyāna practitioners, as it is said in the Manifestation of Enlightenment, "Because the mind has no self-nature, and the fruits and causes have all been abandoned," believe that the samādhi that abides in the emptiness of the self-nature, fruits, and causes of all dharmas is the emptiness samādhi, etc. Furthermore, because they believe that these samādhis are the realization of the emptiness of the self-nature of all dharmas, etc., or the realization of the emptiness of emptiness itself, etc., they are considered to be without outflows. In the Compendium of Ascertainments, the three samādhis of emptiness, wishlessness, and signlessness are taught in terms of the three objects of the imputed, the dependent, and the perfectly established. Therefore, the samādhi arising from hearing and thinking, the worldly samādhi arising from meditation, and the supramundane samādhi arising from meditation, are respectively emptiness, etc., emptiness samādhi, etc., and the door of liberation emptiness, etc. The ground exists in the proximity samādhi from the second dhyāna to the peak of existence, except for the seven (because the seven proximity samādhis above and below are focused on tranquility and roughness, and will not harm the noble path that eliminates afflictions), in the desire realm and the six dhyāna grounds, and the four formless realm grounds, a total of eleven places. Furthermore, the Blessed One said that there are four ways to cultivate samādhi: cultivating samādhi, if practiced universally, cultivated habitually, and practiced repeatedly, there will be the case of abiding happily in the present dharma, and even cultivating samādhi, if practiced universally, cultivated habitually, and practiced repeatedly, there will be the ability to see wisdom, the ability to distinguish wisdom well, and the ability to exhaust afflictions. Regarding what has been said, whether it is with outflows or without outflows, in the pure (autonomous or without outflows) first dhyāna, abiding