Tibetan
དེ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་)ལམ་བསྐྱེད་དཀའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དང་རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིད་ཀྱི་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་པས་དངོས་གཞི་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཟག་བཅས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒོམས་ན་ཚངས་ཆེན་དུ་སྐྱེ་བས་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྫོགས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུངས་པའི་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། བདུན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་མདོ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་། རྟོག་པ་ཡང་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གསུངས་པ་ལ་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་ཞིག་བཀག་པས་རྟོག་མེད་དཔྱོད་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་དེ་མན་ཆད་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་དང་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་གཉིས་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཡན་ཆད་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་རྣམས་ནི་ས་དེ་བསྡུས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་མདོ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གསུངས་པ་ལས་ཡུལ་མྱང་འདས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་ཡུལ་ལྔ་དང་ཕོ་མོ་དང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་མམ་བཞིའི་མཚན་མ་(སྟེ་བཅུ་དང་)བྲལ་བས་མཚན་མེད་ཡིན་ལ། (འདིར་དབང་པོ་རྣམས་མཚན་མར་མ་སྨོས་པ་ནི་དབང་པོ་ནི་ཡུལ་ལྟར་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་མིན་པས་སོ། །)དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པའམ་བདག་མེད་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །(འདི་ཡང་འཇིག་ལྟའི་གཉེན་པོའོ། །)སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡུལ་སྨོན་བྱ་མ་ཡིན་པའི་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པས་ཀྱང
Chinese
（因为不具备天界，所以）称为难以生起道。因此，对于初禅，只有具有寻伺二者的本体，以及没有寻但具有伺的殊胜差别，而对于意之第二等，则没有那样的差别，因此本体上没有差别。殊胜的禅定，凡是具有烦恼的，如果修习，则会转生到大梵天，因此是具有大梵天果的。因此，慈爱等是圆满的因，所以也称为梵住。 第七，禅定的分类，又是将所有禅定简略归纳，经中说：禅定有三种，即有寻且有伺的禅定，无寻但有伺的禅定，以及无寻也无伺的禅定。其中，殊胜的禅定只是遮止了寻，因此是无寻唯伺的禅定。殊胜的禅定以下，初禅的本体以及近分定和无间道二者，是有寻的禅定。殊胜的禅定以上，从二禅的近分定到有顶之间，是包含那些地的无寻无伺的禅定。又，经中说：禅定有三种，即空性、无愿和无相的禅定。其中，以涅槃为对境的个别观察止，因为远离了五境、男女和有为法的三个或四个特征（即十个），所以是无相的。（这里没有提到根，是因为根不像境那样引人入胜。）以它为所缘的禅定是无相的禅定，与息灭一切相的四种止的行相相应。空性的禅定是以空性或无我为对境，与进入痛苦的真谛的无我和空性的行相相应。（这也是坏聚见的对治。）无愿的禅定是以非所愿的有为法为对境，具有厌离的行相，并且也以空性和无我
English
(Because it does not possess the heavens) it is called difficult to generate the path. Therefore, for the first dhyana, there is only the essence that possesses both investigation and analysis, and the distinction of having only analysis without investigation. But for the second of mind and so on, there is no such distinction, so there is no distinction in the essence. The excellent dhyana, whatever is contaminated, if practiced, will be born in the Great Brahma, so it has the fruit of the Great Brahma. Therefore, love and so on are the cause of completion, so it is also called Brahma-vihara. Seventh, the classification of samadhi is also a summary of all samadhis, and the sutra says: There are three kinds of samadhi: samadhi with investigation and analysis, samadhi without investigation but only with analysis, and samadhi without investigation and without analysis. Among the three samadhis mentioned, the excellent samadhi is only the cessation of investigation, so it is samadhi with only analysis without investigation. Below the excellent samadhi, the essence of the first dhyana and the two of near attainment and non-interruption are samadhi with investigation. Above the excellent samadhi, from the near attainment of the second dhyana to the peak of existence, are samadhis without investigation and analysis that include those grounds. Also, the sutra says: There are three kinds of samadhi: emptiness, wishlessness, and signlessness. Among the three samadhis mentioned, the individual contemplation cessation with nirvana as the object is signless because it is free from the three or four characteristics (i.e., ten) of the five objects, male and female, and conditioned phenomena. (Here, the faculties are not mentioned as signs because the faculties are not as attractive as the objects.) The samadhi that focuses on it is the signless samadhi, which corresponds to the four aspects of cessation that pacify all signs. The samadhi of emptiness focuses on emptiness or selflessness, and corresponds to the aspect of entering the selflessness and emptiness of the truth of suffering. (This is also the antidote to the view of the perishable aggregate.) The samadhi of wishlessness focuses on conditioned phenomena that are not desirable objects, and has the aspect of aversion, and also with emptiness and selflessness.