Chinese
那么，在初禅和二禅中存在的感受——乐受，以及在三禅中存在的快乐，和在四禅中存在的舍受，这些在果位产生时也存在吗？答：在四禅中是这样的，但在其他禅中则不是这样。在四种生禅中，初禅中有意地的乐受，以及与眼、耳、身三识相应的快乐，以及四种识的舍受。二禅中，由于没有其他识，只有意地的舍受和乐受。三禅中有意地的心的快乐和舍受。四禅中只有意地的舍受。如果二禅等禅中没有眼识等三种识，也没有寻伺，那么如何产生对色、声、触的执取，以及身语的表业呢？答：在二禅等禅中产生的众生，并非没有眼识等识，但也不是他们自己的地盘。 那么是怎样的呢？在二禅等三个更高的禅定境界中，身体、眼睛和耳朵的三种识，以及身语的表业，都必须依赖于寻伺来发起。由于在自己的境界中没有寻伺，所以发起这些作用的寻伺属于初禅的境界。例如，当高层境界的人想要化现低层境界的化身时，低层境界的化身心会显现在高层境界的所依上。这是分别说者的观点。（因此，它不是由它所包含的，而是存在于那个所依上。并且，由它所发起的那些法也是初禅的，并且是无覆无记的，他们这样说。）也就是说，在高层境界中显现的眼识等识和寻伺，是无覆无记的，因为它们是不需要的低劣之物，所以不是善的。或者，如果初禅的善是有异熟果的，那么初禅的异熟果就不会追求二禅等境界，因此不会努力使作为其原因的善心显现。国王的儿子这样解释道。由于远离了下界的贪欲（并且舍弃了初禅的那些），所以也不是烦恼，就像化身的心一样。初禅的经
English
So, do the feelings present in the first and second dhyanas—the feeling of pleasure, and the happiness present in the third dhyana, and the equanimity present in the fourth dhyana—do these also exist when the fruit arises? Answer: In the fourth dhyana, it is so, but in the other dhyanas, it is not so. Among the four dhyanas of rebirth, the first dhyana has the mental pleasure of the mind-basis, and the happiness corresponding to the three consciousnesses of eye, ear, and body, and the equanimity of all four consciousnesses. In the second dhyana, since there are no other consciousnesses, there is only the equanimity and pleasure of the mind-basis. In the third dhyana, there is the mental happiness and equanimity of the mind-basis. In the fourth dhyana, there is only the feeling of equanimity of the mind-basis. If there are no three consciousnesses such as eye-consciousness and no investigation in the second dhyana and so on, then how does the grasping of form, sound, and touch, and the physical and verbal expressions arise? Answer: Those born in the second dhyana and so on do not lack those consciousnesses such as eye-consciousness, but they are not their own territory either. Then what is it like? In the three higher dhyana realms such as the second dhyana, the three consciousnesses of body, eye, and ear, and the physical and verbal expressions, necessarily rely on investigation to initiate. Since there is no investigation in one's own realm, the investigation that initiates these actions belongs to the realm of the first dhyana. For example, when those in higher realms want to emanate a lower realm emanation, the emanation mind of the lower realm manifests on the basis of the higher realm. This is the view of the Vaibhashikas. (Therefore, it is not contained by it, but exists on that basis. And those dharmas initiated by it are also of the first dhyana and are non-obscured and unspecified, they say.) That is, the consciousnesses such as eye-consciousness and the investigation that manifest in the higher realm are non-obscured and unspecified, because they are unnecessary inferior things, so they are not virtuous. Or, if the virtue of the first dhyana has resultant fruit, then the resultant fruit of the first dhyana will not pursue the second dhyana and so on, therefore it will not strive to manifest the virtuous mind that is its cause. The king's son explains it this way. Since it is free from desire from the lower realm (and has abandoned those of the first dhyana), it is also not afflicted, just like the mind of an emanation. The sutra of the first dhyana
Tibetan
་མ་བསྟན་དེ་དག་ནི་དམན་པ་ཡིན་ཡང་(མཐོང་ཐོས་སོགས་ལ།) དགོས་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཡང་གུས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ནའང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་གསུམ་ག་ཡོད་པར་འདོད་དོ། ། བཞི་པ་འཐོབ་ཚུལ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དག་པ་བ་ནི་འོག་ས་ལས་འདོད་ཆཊ་དང་བྲལ་བ་དང་། གོང་ནས་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ཆགས་བྲལ་ལས་ཉམས་པ་བཞིས་འཐོབ་པ་ལས་དག་པ་བ་དེ་དང་སྔར་གཏན་མི་ལྡན་པ་ནི་འོག་ས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའམ། སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་པ་གོང་ས་ནས་འོག་སར་སྐྱེ་བ་ལས་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དག་པ་བ་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་འཐོབ་ཀྱི། སྲིད་རྩེ་ནི་དེ་བས་མཐོ་བའི་ས་མེད་ཅིང་འོག་ས་ནས་དེར་སྐྱེ་བ་ན་(རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་)དེ་སྔར་ནས་ལྡན་པ་སྐྱེ་བས་གསར་འཐོབ་མེད་པས་འོག་ས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ནས་འཐོབ་ཀྱི་སྐྱེ་བས་འཐོབ་པ་མེད་དོ། །(འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འཐོབ་པ་དེ་ཡང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་གཏོགས་སོ། །)དེ་ཡང་སྔར་མི་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དག་པ་བ་དང་སྔར་ནས་ལྡན་པ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་བསམ་གཏན་དག་པ་པ་ཆགས་བྲལ་དང་སྐྱེ་བས་མི་འཐོབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་འཐོབ་ལ། གནས་པ་ཆ་མཐུན་ལས་ཉམས་ན་ཉམས་པའི་ཆ་མཐུན་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཉམས་པ་ལས་དང་པོའི་ཉམས་པའི་ཆ་མཐུན་འཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་འཐོབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བསམ་གཏན་དག་པ་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འདོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལས་འཐོབ་པ་དང་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉམས་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ནི་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འཐོབ་ལ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འདོར་རོ། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་འཐོབ་ལ། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་འདོར་རོ། །གོང་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་ན་འཐོབ་ལ། དེ་ནས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ན་འདོར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ནི་དང་པོའི་ཉམས་པའི་ཆ་མཐུན་འདོར་ཏེ། དང་པོའི་ཉོན་མོངས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའི་ཉོན་མོངས་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་(བསམ་གཏན་གཟུགས་
Chinese
那些没有指明的（见闻等）虽然是低劣的，但因为需要才显露出来，但那也不是因为恭敬。例如，后三个禅定中也认为有三种识聚。 第四，获得的方式有三种，首先是清净者，通过从下地解脱贪欲，从上地生到下地，通过加行，以及从离贪中退失这四种方式获得。其中，与清净者先前完全不相应的，是通过从下地解脱贪欲，或者除了有顶之外，从上地生到下地，可以获得三种，除了决择分相应的清净者。因为有顶没有比它更高的地，并且从下地生到那里时（因为是因等持），所以它先前就已具有，因为生起而没有新获得，所以只能通过从下地解脱贪欲来获得，而不能通过生起获得。（通过解脱贪欲而获得的，也只是决择分相应的。）这也是就先前不具有的情况而言的，对于清净者和先前就具有的，决择分相应的禅定清净者，不能通过离贪和生起获得，而是通过加行获得。如果从安住分相应的退失，则获得退失的分相应；例如，从初禅解脱贪欲而退失，则获得初禅的退失分相应，也可以通过退失获得。因此，经中说：禅定清净者通过解脱贪欲而获得，通过解脱贪欲而舍弃，同样，通过完全退失和生起而获得和舍弃吗？答：有，即与初禅退失分相应。那是通过从欲界解脱贪欲而获得，通过从梵天世界解脱贪欲而舍弃。通过从梵天世界解脱贪欲而完全退失而获得，通过从欲界解脱贪欲而完全退失而舍弃。从上界生到梵天世界时获得，从那里生到欲界时舍弃。梵天世界是初禅。因此，从初禅解脱贪欲则舍弃初禅的退失分相应，因为与初禅的烦恼相应，就像初禅的烦恼一样。 第二（禅定色
English
Those not specifically mentioned (sight, hearing, etc.) are inferior, but are revealed because they are needed, but not out of respect. For example, it is believed that all three aggregates of consciousness are present in the latter three dhyanas. Fourth, there are three ways to attain, the first being the pure one, which is attained through four ways: detachment from desire from the lower realms, being born from the higher to the lower realms, through application, and through falling away from detachment. Among these, those who were never previously associated with purity are those who are detached from desire from the lower realms, or those who are born from the higher realms to the lower realms, except for the peak of existence, can attain three, except for the purity of the decisive part. Because there is no higher realm than the peak of existence, and when one is born there from the lower realms (because it is the cause of absorption), it is already possessed, and there is no new attainment because of birth, so it can only be attained by detachment from desire from the lower realms, and cannot be attained by birth. (That which is attained by detachment from desire is only the decisive part.) This is also in terms of not having it previously, for the pure one and the one who already possesses it, the pure one of dhyana corresponding to the decisive part, cannot be attained by detachment and birth, but is attained by application. If one falls away from the abiding part, one attains the corresponding part of falling away; for example, if one falls away from detachment from desire from the first dhyana, one attains the corresponding part of falling away from the first dhyana, and one can also attain it through falling away. Therefore, it is said in the scriptures: Does the pure one of dhyana attain by detachment from desire, and abandon by detachment from desire, and similarly, attain and abandon by complete falling away and birth? Answer: Yes, it is the part corresponding to the falling away of the first dhyana. That is attained by detachment from desire from the desire realm, and abandoned by detachment from desire from the Brahma world. It is attained by complete falling away from detachment from desire from the Brahma world, and abandoned by complete falling away from detachment from desire from the desire realm. One attains when born from the upper realm to the Brahma world, and abandons when born from there to the desire realm. The Brahma world is the first dhyana. Therefore, detachment from desire from the first dhyana abandons the corresponding part of falling away from the first dhyana, because it corresponds to the afflictions of the first dhyana, just like the afflictions of the first dhyana. Second (dhyana form