Tibetan
སུམ་པར་འགྲོ་བ་ན་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་སྲིད་རྩེའི་དག་པ་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དེ་ན་རྒྱུ་བ་ཞན་པས་ཟག་མེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པའི་དག་པ་པ་དང་ཟག་མེད་གཉིས་གཉིས་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ནི་རང་ས་དང་འོག་ས་རྣམ་ཤེས་དང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དག་པ་པ་དང་། ཟག་མེད་གཉིས་གཉིས་དང་། གོང་ས་སྲིད་རྩེའི་དག་པ་བ་ཁོ་ན་དང་བདུན་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་གཟུགས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གི་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་ཐོགས་སུ་གཟུགས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་སྟེ། གཟུགས་མེད་འདོད་པ་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་། ཆོས་ཤེས་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་འཇུག་དག་པ་པ་ལས་དག་པ་པ་དང་ཟག་མེད་སྐྱེ་བའང་དག་པ་པ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། ལྟག་འོག་གསུམ་པའི་བར་དགེ་བ། །སྐྱེའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཟག་མེད་ལས་དུ་འབྱུང་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡོད་དེ། དག་པ་པ་ལས་ནི་སྔར་འབྱུང་བ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་ལྷག་པར་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་གཟིར་བའི་(ཚེའམ་རོ་མྱང་བ་ན།) རང་རང་གི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་ཡང་འབྱུང་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་བཞིན་དང་དྲན་པས་ཟིན་ན་ལངས་པའི་ཚེ་རང་སའི་དག་པ་པ་དང་། རྒྱུན་གྱི་ཚེ་རང་སའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། དེ་དག་ཏུ་མ་ཟད་རང་སའི་ཉོན་མོངས་དེས་གཟིར་བ་ལས་འོག་མའི་དག་པ་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བས་ལངས་པ་ན་ས་འོག་མའི་དག་པ་པ་(འམ་དགེ་བ་ཁ་)གཅིག་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་བསམ་གཏན་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞིག་སྟེ་དེ་བས་ནི་འོག་མ་བཟང་ངོ་ཞེས་རང་སའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སྐྱོན་དུ་ཤེས་ནས་འོག་མར་འཕོ་ན་ནི་དགེ་བ་ལས་འཕེས་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་མ་ཤེས་ན་ནི་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་འོག་མའི་དགེ་བར་འཕོ་ཞེ་ན། དང་པོ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་ཅན་པས་ནི་འོག་མའི་དག་པ་པ་བཟང་བས་གོང་མའི་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་གྱུར་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འོག་མའི་དག་པ་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འོག་མའི་དག་པ་པ་འབྱུང་སྟེ་དཔེར་ན་དུས་འདི་
Chinese
如果进入三摩地后出定时，只会产生有顶天的清净者，因为那里的行相微弱，没有无漏。 如果不如理作意而进入三摩地，那么在无边虚空处和第四禅的清净者和无漏各有两次；在无所有处之后，会产生自地和下地识处和无边虚空处的清净者，以及无漏各有两次；还有上地有顶天的清净者，总共有七种产生。也就是说，在后得智的紧接着之后，不会入于无色定，而在法智的紧接着之后，不会入于无色定，因为无色不缘欲，而法智缘于欲的所依，以及欲的痛苦等等。从三摩地的清净者产生清净者和无漏，也是在清净者的紧接着之后，上下三者之间是善的。如“产生”所说的那样，要像从无漏中产生一样去理解。 然而，有这个区别：从清净者中，除了先前产生的那些之外，还会额外产生被三摩地烦恼所困扰的（时候或品尝时），各自地界的烦恼禅定也会产生，而在无漏的紧接着之后，不会产生烦恼。从三摩地的烦恼者中，如果被正知和忆念所摄持，那么出定的时候会产生自地的清净者，持续的时候会产生自地的烦恼者。不仅如此，因为被自地的烦恼所困扰，会喜欢下地的清净者，所以在出定的时候，也会产生一个下地的清净者（或善）。如果自己认为这个禅定是烦恼的，因此下地更好，这样认识到自地的烦恼的过患而转到下地，那么就是从善增上。但是，如果没有认识到是烦恼，那么怎么会从那里转到下地的善呢？最初入定的时候，因为上地的烦恼者认为下地的清净者更好，所以如果上地的心变成烦恼，就立刻希望安住在下地的清净者中，因此在上地的烦恼者的紧接着之后，会产生下地的清净者，例如这个时候
English
When arising from absorption after entering samadhi, only the pure one of the peak of existence arises. This is because the activity there is weak, and there is no absence of outflows. If one enters samadhi improperly, then in the sphere of infinite space and the fourth dhyana, there are two pure ones and two without outflows from their respective grounds. After the sphere of nothingness, there arise the pure ones of one's own ground and the lower ground, the sphere of consciousness, and the sphere of infinite space, and two without outflows each. Also, only the pure one of the higher ground, the peak of existence, arises, making seven in total. That is, immediately following subsequent knowledge, one does not enter formless absorption, but immediately following Dharma knowledge, one does not enter formless absorption, because the formless does not focus on desire, while Dharma knowledge focuses on the support of desire and the suffering of desire, etc. The arising of pure ones and without outflows from the pure one of samadhi is also immediately following the pure one, with virtue in between the three above and below. As it is said, "arises," one should understand it as arising from the without outflows. However, there is this difference: from the pure one, in addition to those that arose earlier, especially when afflicted by the afflictions of samadhi (at the time or when experiencing), the afflictive dhyana of their respective grounds also arises, but in the immediate aftermath of the without outflows, no afflictions arise. From the afflictive samadhi, if it is grasped by mindfulness and memory, then at the time of arising, the pure one of one's own ground arises, and during continuation, the afflictive one of one's own ground arises. Not only that, but because one is afflicted by the afflictions of one's own ground, one becomes fond of the pure one of the lower ground, so when arising, one pure one (or virtue) of the lower ground also arises. If one thinks, "This dhyana is afflictive, therefore the lower one is better," and recognizes the fault of the afflictions of one's own ground and transfers to the lower ground, then it is an increase from virtue. But if one does not recognize it as afflictive, then how can one transfer from there to the virtue of the lower ground? When first entering samadhi, because the afflictive one of the higher ground thinks that the pure one of the lower ground is better, if the mind of the higher ground becomes afflictive, then immediately one wishes to abide in the pure one of the lower ground. Therefore, immediately following the afflictive one of the higher ground, the pure one of the lower ground arises, like this time.
Tibetan
ཙམ་ན་ལྡང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གཉིད་ལོག་པ་འདོད་པའི་དུས་སུ་སད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཟག་མེད་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་ས་དང་འོག་ས་པའང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དག་པ་པ་དག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མཇུག་ཏུ་རང་སའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་སྐྱེའི་གཞན་སའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་ནི་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བ་མཉམ་གཞག་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་བསམ་གཏན་དག་པ་པའི་མིང་ཐོབ་པས་སྙོམས་འཇུག་དག་པ་པ་ལས་ནི་རང་ས་དང་གོང་འོག་གིས་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་སེམས་ཉོམ་མོངས་པ་ཅན་ཀུན་འབྱུང་བ་སྲིད་དེ། །འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་པ་ལྟ་བུའི་དགེ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་ལ་གནས་ཏེ་རང་ས་དང་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་སྲིད་ལ། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞེས་འབྱུང་བས་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཆི་འཕོའི་ཚེ་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་ནི་རང་ས་དང་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་ཅན་སྐྱེའི་ས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མི་འབྱུང་བས་གོང་མ་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ། །འོག་སའི་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པར་གོང་མར་མི་སྐྱེ་བས་ན་དེས་དེར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྙོམས་འཇུག་དག་པ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་ས་དང་གོང་འོག་གི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དག་པ་པ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དག་པ་པ་དེ་དག་ནི་ཉམས་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ། སོགས་པས་བསྡུས་པ་གནས་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པ་བཞི་བཞི་པ་ཡིན་ལ། སྲིད་རྩེ་ལ་ནི་གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་མཐུན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་ཡིན་ནོ། །(མཐོང་ལམ་དང་མཐུན་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི་གཟུཊ་མེད་ན་མེད་དོ། །)ཉམས་པའི་ཆ་མཐུན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། (འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་)རང་གི་ས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། ས་གོང་མའི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། དེ་ལས་ཟག་མེད་སྐྱེ་བས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའང་དེ་དང་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི་མ
Chinese
就像想着“到时候就该醒了”而入睡，就会在想要醒来的时候醒来一样。无漏在烦恼的后续中，无论如何也不会产生自地和下地的（烦恼）。那也是就入定的时间来说的，清净者在烦恼的后续中，只会产生自地的烦恼，不会产生其他地的烦恼。但死亡转移的时候，在出生的禅定中，因为不是生得的等持善根，也获得了禅定清净者的名称，所以从入定清净者来说，无论出生在自地还是上下地，所有那些的结生心都可能产生烦恼。比如，像初禅者一样，善根安住于生得，可能出生在自地和上下地。因为有“出生的有是烦恼”的说法，所以出生的所有众生都一定是烦恼的。而且，死亡转移的时候，从入定烦恼者来说，会产生自地和下地的烦恼，不会产生上地的烦恼，所以不会出生在上地。因为没有舍弃下地的烦恼就不会出生在上地，所以那和在那结生是相违背的。 那么，所有入定清净者的后续中，会产生自地和上下地的烦恼和清净以及无漏的入定吗？不是的。除了有顶之外的入定清净者，那些都是与退分相应的，以及总摄的与住分相应的，以及与胜分相应的，以及与决择分相应的，有四种。有顶因为上面没有其他的地，所以没有与胜分相应的，有三种。（与见道相应的决择分，在无色界是没有的。）那些与退分相应等等，依次是与产生烦恼相应，（没有增减地）与自己的地相应，与产生上地的心相应，以及从那产生无漏，所以是与产生无漏道相应。那被称为相应，也只是趋向于产生那个，实际上并没有产生。
English
It is like thinking, "I should wake up at that time" and falling asleep, one will wake up when one wants to wake up. In the aftermath of afflictions, the uncontaminated will not arise in any way in its own realm or lower realms. That is to say, in terms of the time of entering into absorption, pure beings, in the aftermath of afflictions, only generate afflictions of their own realm, and afflictions of other realms do not arise. However, at the time of death and transference, in the pure meditations of birth, because the merit of birth is not meditative equipoise, one also obtains the name of a pure meditator. Therefore, from the pure state of meditative absorption, the connecting mind of all those who are born in their own realm or above or below may arise with all kinds of afflictions. For example, like a first dhyana practitioner, the merit abides in what is obtained at birth, and it is possible to be born in all realms, including one's own, above, and below. Since it is said that "the existence of birth is afflicted," all sentient beings who are born are necessarily afflicted. Moreover, at the time of death and transference, from the afflicted state of meditative absorption, afflictions of one's own realm and lower realms arise, but afflictions of higher realms do not arise, so one is not born in a higher realm. Because one does not abandon the afflictions of the lower realms, one is not born in the higher realms, so it is contradictory to connect there with that. Then, in the aftermath of all pure meditative absorptions, do afflictions of one's own realm and higher and lower realms, as well as pure and uncontaminated meditative absorptions, arise? No, they do not. Except for the peak of existence, those pure meditative absorptions are in accordance with the declining aspect, and, gathered together, in accordance with the abiding aspect, and in accordance with the special aspect, and in accordance with the definitive aspect, there are four aspects. For the peak of existence, since there is no other realm above, there is no accordance with the special aspect, so there are three. (The definitive aspect in accordance with the path of seeing does not exist in the formless realms.) Those in accordance with the declining aspect, and so forth, are, in order, in accordance with the arising of afflictions, and (without increase or decrease) in accordance with one's own realm, and in accordance with the arising of the mind of the higher realm, and since the uncontaminated arises from that, they are in accordance with the arising of the uncontaminated path. That which is called "in accordance with" is merely tending towards the arising of that, but it is not actually arisen.