Tibetan
་གྱི་དང་པོ་གཟུགས་མེད་ལ་ཡན་ལག་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཅི་བསམ་གཏན་ལྟར་གཟུགས་མེད་པ་དག་ལའང་ཡན་ལག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མེད་དེ། འགྲེལ་པ་ལས། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྫས་དེ་དག་ལས་བསམ་གཏན་རྣམས་ཁོ་ན་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ན་ནི་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བཤད་ལ། དེའི་དོན་ཡང་སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་གྱི་ཊཱི་ཀ་ལས་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་དང་གང་ན་རྒྱུ་བ་རགས་པ་དེ་དག་ནི་དེར་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་ན་གཟུགས་མེད་ན་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལྷག་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དེ་དག་རྒྱུ་བ་ཞན་པས་དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་པ་མི་སྲིད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་བ་དེ་དག་ན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་འགའ་ཡང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་མེད་དུ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་མི་གཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེས་གང་དུ་སེམས་བྱུང་ཚར་ཕྱིན་པར་འགག་པ་དེར་ཡན་ལག་བཞག་སྟེ། དེ་ལྟར་བམས་གཏན་དང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་འགག་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པར་རྟོག་དཔྱོད་དང་། གསུམ་པར་དགའ་བ་དང་། བཞི་པར་ནི་བདེ་བ་འགག་ལ། དེ་མན་ཆད་ན་ནི་སེམས་བྱུང་གང་ཡང་ཚར་ཕྱིན་པར་འགག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་བཞི་པོ་མ་གཏོགས་པ་ལ་ཡན་ལག་མེད་པར་བཤད་ཅིང་། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དག་བཏང་སྙོམས་དང་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡན་ལག་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་སྣལ་མ་ཕྲ་སྦོམ་ལས་བྱས་བའི་རས་ལྟར་སེམས་ཞི་མ་ཞིའི་ཁྱད་པར་གོང་དུ་ཡོད་པར་བཤད་ལ། བྲང་ཏི་ནི་གཟུགས་མེད་བཞི་པོ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བཏང་སྙོམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཡན་ལག་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ནི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པར་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་དང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོག་དཔྱོད་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་ཅེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཞན་ལུགས་དང་། རང་ལུགས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་གང་དག་བསམ་གཏན་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་ཕྱི་མས་སྤངས་ཤིང་བོར་བ་དེ་དག་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཕྱི་མས་བོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ཡོད་པའི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་བོར་ནས་གཉིས་པར་བཞག་ལ། དང་པོའི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་གཉིས་བའི་དགའ་བ་དང་གསུམ་བོར་ནས་གསུམ་པ་དང་། དེ་གསུམ་དང་གསུམ་པའི་བདེ་བ་དང་བཞི་བོར་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙོམས་འཇུག་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཚུངས་སོ། །ཡང་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནར་བཞག་སྟེ། ཡན་ལག་དེ་དག་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆེས་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འཇོག་པར་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་དག་ཡན་ལག་ཏུ་འཇོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་ཞུམ་རྒོད་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་བས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་པས་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཆེས་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་ལས། ཁ་ཅིག་དེ་སྐད་དུ་རྒོལ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་ཇི་སྙེད་མངོན་པ་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་ཊཱི་ཀ་བྱེད་དག་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོད་སྤྱོད་པའི་ས་མཐོང་བས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེར་བལྟ་བར་ཁུངས་འབྱིན་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་མཐུན་པར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོ་ན་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་དག་ཡོད་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་སོ་སོར་གཉེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་དང་དེ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་ནམ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གྲངས་ངེས་བསམ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་དོན་ངོས་གཟུང་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་ནི་ཡན་ལག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནི་ཡན་ལག་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཡན་ལག་བཞི་པའི་དམག་ཅེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ཚོགས་པའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ
Chinese
关于第一个无色界不显示支分的原因是什么？是否像禅定一样，无色界也有支分呢？答：没有。注释中说：“在这些等持的事物中，只有禅定具有支分，而无色界则不然。”其原因是《集论》中说：“在无色界中，由于寂止一味，所以没有安立支分。”国王之子论师也同样如此说。其含义是，冈波巴论师的注释中说，有些人认为，因为寂止一味，所以在哪里有粗大的行相，就在那里安立支分，而在无色界中，由于更加寂静，心和心所的行相微弱，所以不可能在那里安立支分，在定增上的那些地方，其他的心所也不重要，所以在无色界不安立支分。另一些人认为，在哪里心所完全止息，就在那里安立支分，这样，初禅中苦和不悦止息，同样，二禅中寻伺止息，三禅中喜止息，四禅中乐止息，而在那之后，没有任何心所完全止息。这样，《法蕴论》中说，除了四根本禅定之外，没有支分。圣解脱部则说，无色界具有舍和一心二支，并且像用细粗棉线织成的布一样，心的寂静与不寂静的差别越来越大。布朗迪则说，四无色界具有念、正知、舍和等持四支。莲花戒论师在《修习次第》第一篇中说，初禅的近分虽然不胜任，但也具有受舍、寻伺和一心四支。 第二，数量确定。如果识和触等其他心所也存在，为什么只安立寻伺等为支分呢？对此的回答有他宗和自宗两种，首先是一些人
English
What is the reason why the first formless realm does not show limbs? Are there limbs in the formless realms like meditation? The answer is no. The commentary says, "Among these objects of equipoise, only the dhyanas have limbs, but the formless ones do not." The reason for this is stated in the Compendium of Topics: "In the formless realms, there is no establishment of limbs because of the single taste of quiescence." The teacher, the son of the king, also said the same. The meaning of this is that some say in the commentary of the teacher Gangpel that because of the single taste of quiescence, wherever there is a coarse movement, limbs are established there, but in the formless realm, because of the greater quiescence, the movement of mind and mental factors is weak, so it is impossible to establish limbs there. In those places where concentration is dominant, other mental factors are not important, so limbs are not established in the formless realm. Others say that wherever mental factors completely cease, limbs are established there. Thus, in the first dhyana, suffering and displeasure cease, and similarly, in the second, investigation and analysis cease, in the third, joy ceases, and in the fourth, pleasure ceases, but after that, no mental factors completely cease. Thus, the Dharma Treasury says that there are no limbs except for the four fundamental dhyanas. The Noble Liberation Section says that the formless realms have two limbs: equanimity and one-pointedness, and that the difference between the quiescence and non-quiescence of the mind increases like cloth woven from fine and coarse cotton threads. Brangti says that the four formless realms have four limbs each: mindfulness, awareness, equanimity, and concentration. The teacher Kamalashila says in the first chapter of the Stages of Meditation that although the near attainment of the first dhyana is not competent, it also has four limbs: feeling of equanimity, investigation, analysis, and one-pointedness. Second, the number is fixed. If other mental factors such as consciousness and contact also exist, why are only investigation and analysis established as limbs? There are two answers to this: the views of others and one's own views. First, some people
Chinese
如果有人说，凡是存在于前一个禅定中，而被后一个禅定舍弃和抛弃的那些，才被说成是支分；而像受等，虽然存在于前一个禅定中，但没有被后一个禅定舍弃，因此没有被说成是支分。例如，初禅有五个支分，舍弃了寻和伺二者，而安立在二禅中；舍弃了初禅的寻和伺二者，以及二禅的喜，而安立在三禅中；舍弃了那三个，以及三禅的乐和四，而说为四禅。如果这样，那么等持也将变成不是支分了，如果这样问，因为等持是等至的主体，所以不相同。或者说，只是安立初禅等的五个支分等，因为那些支分对初禅等非常有益。如果这样，那么初禅就不安立寻和伺为支分，而安立念和智慧为支分了，因为念安住于近处，并且如实地了知，不会出现沉掉等，因为寻和伺二者对念和智慧非常有益。 第二，在解释中说：有些人是那样争论的，但以前的论师们没有像那样显示所有现观，因此这应该是需要考察的。对《 टीका 》的作者们说，这应该是通过见到瑜伽行者的地来考察的，因为论师在那里引证了应该观察的依据，所以应该与那相符地进行解释。如果这样，那么从那里面是如何产生的呢？像这样，虽然在禅定中存在着受等其他的法，但只是安立寻和伺等为支分，是因为各自的对治和利益，以及那二者的所依或住处的支分。因此，应该考虑到那些的自在而确定数量。 第三，确定支分和有支分的意义，分别说者说，等持既是禅定，又是禅定的支分，而其他的只是支分。他们这样说。论师认为，虽然不是与支分不同的事物，但就像说四支军队一样，是集合的总体和个体。 第二，关于经文的意义，初禅有五个支分
English
If someone says that those that exist in the former dhyana and are abandoned and discarded by the latter are said to be limbs; but like feeling, etc., although they exist in the former dhyana, they are not abandoned by the latter, so they are not said to be limbs. For example, the first dhyana has five limbs, abandoning the two of seeking and examining, and establishing them in the second; abandoning the two of seeking and examining of the first, and the joy of the second, and establishing them in the third; abandoning those three, and the happiness and four of the third, and saying that it is the fourth dhyana. If so, then samadhi will also become not a limb, if asked, because samadhi is the main thing of equanimity, so it is not the same. Or, only the five limbs of the first dhyana, etc., are established, because those limbs are very beneficial to the first dhyana, etc. If so, then the first dhyana will not establish seeking and examining as limbs, but will establish mindfulness and wisdom as limbs, because mindfulness abides near and knows correctly as it is, and sinking and excitement, etc., will not occur, because the two of seeking and examining are very beneficial to mindfulness and wisdom. Secondly, in the explanation it says: Some people argue like that, but the former teachers did not show all the realizations like that, so this should be examined. The authors of the Ṭīkā say that this should be examined by seeing the ground of the yogi, because the teacher there cites the basis for observation, so it should be explained in accordance with that. If so, then how does it arise from that? Like this, although there are other dharmas such as feeling in the dhyanas, only seeking and examining, etc., are established as limbs, because of the respective antidotes and benefits, and the limbs of the support or abode of those two. Therefore, the number should be determined by considering the freedom of those. Thirdly, determining the meaning of limb and that which has limbs, the Vaibhāṣikas say that samadhi is both dhyana and a limb of dhyana, while others are only limbs. They say that. The teacher thinks that although it is not a different thing from the limb, it is the generality and individuality of the collection, just like saying a four-limbed army. Secondly, regarding the meaning of the text, the first dhyana has five limbs