Tibetan
་བཅས་ཀྱི་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ཕ་རོལ་སེམས་ཤེས་གཉིས་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། ། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཤེས་པ་དྲུག་གམ་བཅུའི་རང་བཞིན་དང་ས་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་ཟད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཤེས་པ་བཅུ་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བཅུ་ཆར་ཡིན་ནོ། །ས་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བཅུ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་བཞི་དག་ན་ཡོད་ལ། (མངོན་ཤེས་འདི་དག་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ན་མེད་དེ་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བས་ལམ་སླ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །)གཟུགས་མེད་ན་ནི་མེད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་འཚི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་གསུམ་ནི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའང་གཟུགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་པ་དག་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འདི་འདྲ་བས་ན་སེམས་འདི་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། ལུས་འདི་ལ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེས་ཕ་རོལ་ལ་ཡིད་གཏོད་དེ། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དེའི་ཆ་སེམས་ཤེས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གཞན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་མ་ཐག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་དེའི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ཡིད་གཏད་དེ་མཐར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་དང་། དེ་ནས་སྔ་མའི་བར་དོའི་གནས་སྐབས་དང་། དེ་ནས་སྔ་མའི་འཆི་བའི་སྲིད་པ་དང་། དེ་ནས་སྔ་མའི་སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པ་ལ་ཡིད་གཏོད་དེ། གང་གི་ཚེ་བར་སྲིད་དྲན་པ་དེའི་ཚེ་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་རིམ་གྱིས་དྲན་ལ་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་ནི་ཚེ་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྒལ་ཏེ་ཐོད་རྒལ་དུ་ཡང་དྲན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་དྲན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་དྲན་ན་འོ་ན་རྟེན་འདོད་པ་པའི་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱིས་གནས་གཙང་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དྲན་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པས་དེ་དག་འདིར་མི་སྐྱེ་ཞིང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དེར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཉིས་ལས་གནས་གཙང་མ་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ནི་རང་གཞན་གྱི་སྔོན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་གཞན་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལ་གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ཀྱི། སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན་ཞེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་གཞན་འོག་མ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་ལས། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་རིགས་ནི་འདི་ལྟ་བུར་ཁ་ཟས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཟ་ཟ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་། ཚེ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཐུབ། བདག་གནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ནི་འདིར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམ་པ་དང་བཅས། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་བཅས། གླེང་གཞི་དང་བཅས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ས་འོག་མའི་སྔོན་གྱི་གནས་དང་རུས་དང་རིགས་དང་མིང་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་དྲན་དགོས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ལྷོས་པ་ཡིན་པ་ལ་གཟུགས་མེད་འོག་ས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་ཤེས་གྲུབ་ནས་ནི་གཟུགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཤེས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་མིག་གི་མངོན་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་པ་ལྟར་ལུས་ཡང་བ་དང་འཕར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆུང་ངུ་དང་ཐག་རིང་པོའི་སྒྲ་དང་། སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གནས་དྲུག་པར། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་གཏན་པ་། །ཞེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདིར་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་འཆད་དོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མངོན་ཤེས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་རང་ས་དང་འོག་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་གོང་མའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམན་པའི་ཡུལ་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེའང་འོག་མར་འགྲོ་ཞིང་སྤྲུལ་གྱི་གོང་དུ་མ་ཡིན་པ་སོགས་གཞན་ལའང་སྦྱར་རོ། །)དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པ་དང་སྔོན་གནས་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་ནི་གོང་མའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་མེད་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་གནས་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་ཏེ། དེ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པ་ཡིན་པས་དེས་གོང་མ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་
Chinese
总而言之，世俗的智慧和了解他人心识的智慧这二者，因此是五种神通。具有漏尽神通者，如实知晓如何漏尽的力量，是六种或十种智慧的自性，由十一个地所摄持。如果仅仅缘于漏尽，则是六种智慧。如果认为是在具有漏尽者的相续中存在的智慧，那么因为他的相续中具有全部十种智慧，所以是全部十种智慧。地也应知是所有十一种地。最初的五种神通存在于四种禅定的正行中。（这些神通不存在于特殊的禅定中，因为胜观成分较多，所以不是容易的道。）在无色界中则没有，因为神变、天耳和知晓死亡和出生的三种神通是缘于色法的。了解心识的种类和忆念前世也必须依赖于色法的对境才能成就。例如，禅定者依赖于禅定，想到因为这样的色法，心识会变成这样。以及这个身体具有什么样的心识状态，从而信任他人。当不依赖于色法而了解他人的心识时，了解心识的那个部分就成就了。又依赖于禅定，抓住自己和他人的心识刚刚停止的相，信任其前一刹那，最终信任临终的心识。然后是前一世的中阴状态，然后是前一世的死亡状态，然后是前一世的前世。当忆念起中阴时，忆念前世就成就了。 最初是逐渐忆念，显现成就后，超越一生或两生等，也能突然忆念。而且，也仅仅忆念以前经历过的事情。如果仅仅忆念以前经历过的事情，那么持常见者如何通过忆念前世来忆念净居天呢？因为不还者不会生于此地，并且异生凡夫也不会生于彼处。回答是：经历有两种，即通过见闻而经历。净居天的人们是这样，是通过听闻而经历的。
English
In short, the mundane knowledge and the knowledge of others' minds are the two, so there are five kinds of clairvoyance. The clairvoyance of the exhaustion of defilements is the power of knowing how the exhaustion is known, which is the nature of six or ten kinds of knowledge and is included in eleven grounds. If it is only focused on the exhaustion of defilements, then it is six kinds of knowledge. If it is considered to be the knowledge that exists in the continuum of those who have exhausted defilements, then since all ten kinds of knowledge exist in their continuum, it is all ten kinds of knowledge. It should also be known that all eleven grounds are appropriate. The first five clairvoyances exist in the four actualities of meditative stabilization. (These clairvoyances do not exist in special meditative stabilizations because there is more vipassanā, so it is not an easy path.) In the formless realm, they do not exist, because the three clairvoyances of magical power, divine ear, and knowing death and birth are focused on form. Knowing the types of minds and remembering past lives must also be accomplished by relying on the object of form. For example, meditators rely on meditative stabilization and think that because of this kind of form, the mind will become like this. And what kind of state of mind does this body have, so they trust others. When one knows the minds of others without relying on form, then that part of knowing the mind is accomplished. Again, relying on meditative stabilization, grasping the sign of the mind of oneself and others that has just ceased, trusting the previous moment, and finally trusting the mind at the moment of death. Then there is the intermediate state of the previous life, then the state of death of the previous life, and then the previous life of the previous life. When one remembers the intermediate state, then the remembrance of past lives is accomplished. Initially, one remembers gradually, and after it is manifestly accomplished, one transcends one or two lives, etc., and can also remember suddenly. Moreover, one only remembers what one has experienced before. If one only remembers what one has experienced before, then how do those who hold to permanence remember the Pure Abodes through remembering past lives? Because non-returners are not born here, and ordinary beings are not born there. The answer is: there are two kinds of experience, namely experiencing through seeing and hearing. The people of the Pure Abodes are like this, they experience through hearing.
Chinese
因此之故。因此，宿住随念是必须通过忆念自己和他人的先前意愿等其他处所来成就的，因为无色界的实际善法等的行境不是有漏的下界。因为不缘于下界等其他处所。经中说：我名如此，种姓如此，食物如此吃，感受如此这般的乐和苦，寿命能活这么久，我从那里死后转生到某处，从那里死后转生到这里等等。以及忆念先前处所的多种形态，连同形态，连同处所方位，连同话题基础。因为需要忆念下界的先前处所和骨骼、种族、名字和食物等，所以依赖于色界，因为不缘于无色下界。而且，一旦成就神通，就不依赖于色界而知晓。神通、天耳和天眼这三种神通的修习，是依靠禅定，次第地使身体轻盈和跳跃等，以及微小和遥远的声音，显现于心中。而有漏尽神通的修习，在第六处说：以持戒安住，听闻和禅定者。因为广说了断除烦恼的方法，所以这里不再赘述，这是导师所说的。这些是变异的因，而异熟的因，应当如珍宝鬘中所说的那样去了解。这五种神通是自己和下界的行境，而不是上界的，因为低劣的境不是殊胜的。 （神通也能去下界，而化身不能去上界等，也可类推到其他情况。）因此，无色界的心识，不能被心识的种类知识和宿住随念神通所执持，因为那是上界的心识。如果是这样，那么从无色界死后转生到这里，如何能被宿住随念神通忆念呢？因为那是第四禅的境界，所以它不执持上界无色界的心识。如果这样问，那是因为依赖于他人的相续。
English
Therefore. Therefore, the recollection of past abodes must be accomplished by remembering other places such as one's own and others' previous desires, because the objects of the actual virtuous dharmas of the formless realm, etc., are not the lower realms with outflows. Because it does not focus on other lower places. The sutra says: My name is such, my lineage is such, my food is such, I eat, I experience such and such happiness and suffering, I can live for so long, I die from there and am reborn in a certain place, and from there I die and am reborn here, etc. And remember the various forms of previous places, together with the forms, together with the location and direction, together with the topic basis. Because it is necessary to remember the previous places and bones, races, names, food, etc. of the lower realms, it depends on the form realm, because it does not focus on the formless lower realms. Moreover, once supernatural powers are achieved, they are known without relying on the form realm. The practice of the three superknowledges of supernormal powers, divine ear, and divine eye is based on meditation, gradually making the body light and jumping, etc., as well as small and distant sounds, appearing in the mind. As for the practice of the superknowledge of the exhaustion of outflows, it is said in the sixth place: One who abides in discipline, hearing, and meditation. Because the method of eliminating afflictions is explained in detail, it will not be repeated here, as the teacher said. These are the causes of change, and the causes of maturation should be understood as stated in the Jewel Garland. These five superknowledges are the objects of one's own and lower realms, but not of higher realms, because inferior realms are not superior. (Supernatural powers can also go to the lower realms, but incarnations cannot go to the upper realms, etc., and can be applied to other situations.) Therefore, the mind of the formless realm cannot be grasped by the knowledge of the types of mind and the superknowledge of the recollection of past abodes, because that is the mind of the higher realm. If so, how can one who dies from the formless realm and is reborn here be remembered by the superknowledge of the recollection of past abodes? Because that is the realm of the fourth dhyana, it does not grasp the mind of the upper formless realm. If you ask this, it is because it depends on the continuum of others.