Tibetan
ས་ལྷག་མ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །(དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །) འོ་ན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། མངོན་པར་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མངོན་ཤེས་དགེ་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའམ། ཡང་ན་མངོན་ཤེས་ཕལ་ཆེར་དགེ་བ་ཡིན་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་མོན་སྲན་རྡེའུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མོན་སྲན་གྲེའུ་ཕལ་ཆེ་བས་དེའི་ཕུང་པོར་བརྗོད་པ་གཞིན་ནོ། །མངོན་ཤེས་དྲུག་པོ་འདིའི་དག་ལས་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་མི་སློབ་པའི་རིག་པ་གསུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཁོ་ན་རིག་པ་ཡིན་གྱི་དང་པོ་གསུམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གསུམ་གྱིས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་སོགས་པས་གཟུང་བ་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བར་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་སྐལ་ལྡན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་དང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་ཤེས་དང་ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་སྔོན་དང་བར་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་བཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཆད་མོད་ཀྱི། སློབ་དཔོན་འདུན་བཟང་དང་པོས་རང་གཞན་གྱི་རྒུད་པ་མཐོང་ལ། བར་མས་གཞན་གྱི་རྒུད་པ་མཐོང་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱོན་གསུམ་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པས་ན་དེ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་བཟློག་གོ་ཞེས་འཆད་པས་ཉིད་རིགས་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། སྔོན་གྱི་གནས་དང་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་རྣམས་ནི་མི་སློབ་པའི་རིག་པ་གསུམ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་ནས། འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བར་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་བཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པའང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ནོ་ཞེསརྒྱལ་པོའི་སྲས་འཆད་དོ། ། མངོན་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཁོ་ན་རིག་པ་གསུམ་ཡིན་པར་ནི་ཡང་མདོ་ལས། མི་སློབ་པའི་རིག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིག་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིག་པ་
Chinese
剩下的四个（静虑）都是善的。(这也是因为它们是静虑所摄持的解脱道。) 那么，在《分别论》中，“神通是什么呢？智慧是善的”这样说是什么意思呢？这是因为神通主要是善的，或者说，这是考虑到神通大部分是善的而这样说的，例如，就像有门斯兰豆等，但大部分门斯兰豆被说成是它的堆积一样。这六种神通中的后三种被称为无学之智。为什么只有这三种是智，而前三种不是呢？因为这三种能够遣除对前际的愚昧，以及通过“等”字所包含的后际和中际的普遍愚昧。对此，有缘的特殊之人等，在有漏皆尽的神通的场合中，经中说“从这之外，不会知道其他的有”，并且按照过去、现在和未来的次第，通过宿命通、死生智和有漏尽智，依次遣除对前际、中际和后际的普遍愚昧。虽然如此解释，但阿阇梨善护第一位见到自他的衰败，中间一位见到他人的衰败而生起厌离，这样，第三位通过三种过失而证悟真实义，因此这三位依次遣除对前际、后际和中间现在发生的普遍愚昧，这样解释是合理的。释论中说：“现证宿住、死殁和受生以及有漏尽智，这被称为三种无学之智。”这样说之后，“这些依次遣除对前际、后际和中际的普遍愚昧。”因为这样说的缘故，阿阇梨的意图也显然是这样，国王之子这样解释道。 只有这三种神通是三种智，经中也说：“无学之智有三种：现证无学的宿住随念智，现证无学的死殁和受生智
English
The remaining four (meditative states) are solely virtuous. (This is because they are the path of liberation encompassed by meditative concentration.) Then, in the Differentiation Treatise, what does it mean when it says, "What is supernormal knowledge? Wisdom is virtuous"? This is because supernormal knowledge is primarily virtuous, or it is said that way considering that most supernormal knowledge is virtuous. For example, just as there are Mon-sran beans and so on, but most Mon-sran beans are referred to as its heap. Among these six supernormal knowledges, the latter three are called the three non-learning knowledges. Why are only these three knowledges, and not the first three? Because these three dispel the ignorance that obscures the past extreme, and the ignorance that obscures the future and intermediate extremes, which are encompassed by "etc." In this regard, fortunate and special individuals, etc., in the context of the supernormal knowledge of the exhaustion of defilements, the sutra says, "From this, one will not know other existences," and in accordance with the order of past, present, and future times, through the knowledge of past lives, the knowledge of death and rebirth, and the knowledge of the exhaustion of defilements, one dispels the ignorance that obscures the past, intermediate, and future extremes, respectively. Although it is explained in this way, the first teacher, Bhadanta, sees the decline of himself and others, the intermediate one sees the decline of others and generates aversion, and thus, the third one realizes the true meaning through the three faults. Therefore, these three dispel the ignorance that obscures the past, future, and intermediate present, respectively. This explanation is reasonable. The commentary says, "The direct realization of the knowledge of past lives, death, and birth, and the knowledge of the exhaustion of defilements, these are called the three non-learning knowledges." After saying this, "These dispel the ignorance that obscures the past, future, and intermediate extremes, respectively." Because of this, it is evident that the teacher's intention is also the same, as explained by the prince. Only these three supernormal knowledges are the three knowledges, as the sutra also says, "There are three non-learning knowledges: the non-learning knowledge of the recollection of past lives, the non-learning knowledge of death and rebirth.
Tibetan
དང་། མི་སློབ་པའི་ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིག་པའོ་ཞེས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན། རིག་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་སློབ་པའང་ཡིན་ལ་དེའི་རིག་པའང་ཡིན་པ་ནི་ཟག་མེད་ཡིན་པས་ཐ་མ་ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དང་པོ་གཉིས་ནི་མི་སློབ་པ་དེའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པ་དེའི་རིག་པ་ཞེས་བྱའི་དངོས་སུ་ན་དེ་གཉིས་ནི་ཟག་བཅས་ཡིན་པས་སློབ་མི་སློབ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པས་མི་སློབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་ཤེས་འདི་དག་སློབ་པ་ལའང་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་པའི་རིག་པར་མི་བརྗོད་ཅེ་ན། མངོན་ཤེས་འདི་དག་སློབ་པ་ལའང་ཡོད་པར་འདོད་དེ་འོན་ཀྱང་དེ་དག་རིག་པར་ནི་མ་བཤད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུད་མ་རིག་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་། (ལངས་པ་ན་སྒོམ་སྤང་གི་)མ་རིག་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་རིག་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(བཅིངས་པ་ལ་རྣམ་གྲོལ་མ་བཤད་དོ། །)ཡང་དྲུག་གི་ཚོགས་ཀྱི་བཞི་པ་རེག་པ་བཞི་པའི་མདོའི་རལ་པ་ཅན་སྟོང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གདམས་པ་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་དང་པོ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པ་དང་། དྲུག་པ་ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ནི་འདི་འདྲའོ་ཞེས་ཀུན་བརྗོད་པ་དང་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དང་པོར་གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཧ་རའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་ཕ་རོལ་ཀྱི་ཡིད་འདུན་པའི་སྒོ་ནས་འཕྲོག་པར་བྱེད་ཅིང་། གཉིས་པས་ནི་ཕ་རོལ་ཀྱི་བསམ་པ་ཤེས་ནས་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་ལ། གསུམ་པས་ནི་བསྟན་པ་བཞིན་བསྒྲུབས་པས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདི་དག་གིས་རིམ་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་དང་བར་མར་གནས་པ་དང་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་འདུན་པ་དང་འཇུག་པ་དང་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གི་ནང་ན་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ
Chinese
并且，将证得无学之漏尽智的智慧称为第三藏。因为也说了是第三智慧，所以从这三者来看，真正既是无学又是其智慧的，是无漏的，所以最后只是漏尽的现量。最初的两个是因为在无学者的相续中产生，所以称为无学者的智慧，实际上那两个是有漏的，既非有学也非无学，所以不是无学。如果这些现量在有学者中也存在，为什么不说是学者的智慧呢？认为这些现量在有学者中也存在，然而并没有说它们是智慧。为什么呢？因为相续被无明所压制，并且（生起时是修断的）因为与无明同在，所以不适合称为智慧。（束缚时不说解脱。）此外，在六识聚的第四个，四触经中，对发髻蓬乱的众多出家比丘的教诲中，说了神变之奇迹、记说之奇迹和教诫之奇迹这三种。其中，六神通中的第一个，知晓神变之境的现量，第三个，知晓心之差别的现量，第六个，漏尽的现量，依次是神变和说“你的心是这样的”，以及如实地显示正确的道路，所以是教诫之奇迹。为什么称为奇迹呢？因为首先能吸引其他被调伏者的心，是“哈ra”的意思。其中，第一个是从欲望的角度吸引他人的心，第二个是从了解他人的想法后说法（佛法）的角度吸引心，第三个是从按照所教导的修行而成熟和解脱的角度吸引心。或者，这些依次能吸引对教法产生怀疑、处于中间状态和已经进入的人的心吗？或者，能吸引欲望、进入和已经进入的人的心吗？在这三种奇迹中，教诫之奇迹。
English
And, the wisdom that realizes the exhaustion of outflows of the non-learner is called the third basket. Because it is also said to be the third wisdom, from these three, what is truly both a non-learner and their wisdom is without outflows, so the last is only the direct knowledge of the exhaustion of outflows. The first two are called the wisdom of the non-learner because they arise in the continuum of the non-learner, but in reality, those two are with outflows, neither a learner nor a non-learner, so they are not non-learners. If these direct knowledges also exist in learners, why are they not called the wisdom of learners? It is accepted that these direct knowledges also exist in learners, but they are not spoken of as wisdom. Why? Because the continuum is overwhelmed by ignorance, and (when arising, it is what is abandoned by meditation) because it is together with ignorance, it is not suitable to be called wisdom. (Liberation is not spoken of when bound.) Furthermore, in the fourth of the six aggregates, the Sutra of Four Touches, in the advice to the many renunciate monks with disheveled hair, three kinds of miracles are spoken of: the miracle of magical power, the miracle of communication, and the miracle of instruction. Among these, the first of the six superknowledges, the direct knowledge of knowing the realm of magical power, the third, the direct knowledge of knowing the varieties of minds, and the sixth, the direct knowledge of the exhaustion of outflows, are respectively the miracles of magical power, of communicating "your mind is like this," and of showing the correct path as it is, so they are the miracles of instruction. Why are they called miracles? Because at first they captivate the minds of other beings to be tamed, it is the meaning of "hara." Among these, the first captivates the minds of others from the perspective of desire, the second captivates the mind from the perspective of knowing the thoughts of others and then teaching the Dharma, and the third captivates the mind from the perspective of maturing and liberating through practicing according to the teachings. Or, do these respectively captivate the minds of those who doubt the teachings, those who are in an intermediate state, and those who have already entered? Or, do they captivate the minds of those who desire, those who enter, and those who have already entered? Among these three miracles, the miracle of instruction.