Tibetan
བསྐྱེད་དེ། ཕ་རོལ་པོའི་ཡིད་ཤེས་འགགས་མ་ཐག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་གཟུགས་མེད་ནས་ཤི་འཕོས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སླ་བའི་ཕྱིར་དང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་བར་དོ་ཚུན་ཆད་དུ་དྲན་པར་འདོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་དག་འཐོབ་པའི་ཚུལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་བྱེ་བྲག་ཅན་སྔོན་མ་བསྐྱེད་པས་མ་འདྲིས་པ་རྣམས་ནི་སྦྱོར་བས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། (ཁྱད་པར་ཅན་ནི་འཕགས་ལམ་དང་འབྲལ་བའོ། །)གང་དག་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འདྲིས་པ་དང་མ་འདྲིས་པ་གཉིས་ཀའང་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཁོ་ནས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པར་བཤད་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པ་ནི་མཚུངས་ལྡན་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པས་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གསུམ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་གསུམ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང་པོ་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཡིན་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ནི། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སྒྲ་ནི་རྒྱུན་ཆད་པས་སྤྲུལ་པར་མི་བྱེད་པས་གཟུགས་དྲི་རོ་རེག་བྱ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་ནི་བསྐལ་བ་དང་མ་བསྐལ་བའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་མིག་གིས་ནི་འཆི་བ་དང་བར་དོ་དང་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའི་ཁ་དོག་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཁོ་ན་ཡིན་ན། འོ་ན་མདོ་ལས་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་དེ་དག་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པ་ནི་
Chinese
生起。因为执取他者意识刚断绝的相而生起。那些不是从无色界死后转移的，因为容易，并且依靠自己的相续而生起。那是直到中阴之间想要忆念，其他则不忆念，这是成立的宗义。获得它们的方式是，对于没有事先生起特殊神通而不熟悉的人，应当通过加行来获得。（特殊的是与圣道分离的。）那些前世已经习惯和熟悉的人，仅仅通过脱离贪欲就能获得。使它们显现出来，无论是熟悉还是不熟悉，都应当仅仅通过加行的力量来获得。 所说的安住于念住，第三种神通，即知晓心之差别，因为只缘于相应的，所以是受、心和法念住三种，因为缘于他人的心和心所。知晓神变之境和天耳、天眼三种神通是第一念住，即身念住。神变的神通是属于欲界的化身，将要解释为外处四种，声音因为间断而不化现，所以缘于色、香、味、触四种。天耳缘于成劫和坏劫的声音。天眼缘于死亡、中阴和出生的有之好坏颜色等色法。并且，所有这些都是有色的。如果天眼神通的对境仅仅是色处，那么，经中说通过死亡和出生之智，知晓这些众生具有身体的恶行等三门之业，这就有冲突了，因为身体的非表色和语、意的业不是色处。如果这样说，分别说者认为，那些不是天眼神通所能知晓的，但是，通过成为天眼神通之眷属的意识来知晓，因此知晓具有三门之业是
English
It arises because it arises by grasping the sign of the other person's consciousness as soon as it ceases. Those who do not die and transmigrate from the formless realm arise easily and rely on their own continuum. That is, it is desired to remember up to the intermediate state, but not to remember others, which is the established tenet. The way to obtain them is that those who are not familiar because they have not previously generated special superknowledge should be obtained through effort. (The special one is separate from the noble path.) Those who are accustomed to and familiar with previous lives can obtain them simply by being free from attachment. Making them manifest, both familiar and unfamiliar, should be obtained only through the power of effort. What is said to be established in mindfulness is the third superknowledge, knowing the varieties of mind, because it only focuses on what is congruent, so it is the three mindfulnesses of feeling, mind, and dharma, because it focuses on the minds and mental factors of others. The knowledge of the realm of miracles and the three superknowledges of the divine ear and the divine eye are the first mindfulness, which is the mindfulness of the body. The superknowledge of miracles is the emanation belonging to the desire realm, which will be explained as the four external sense bases, because sound is discontinuous and does not emanate, so it focuses on the four: form, smell, taste, and touch. The divine ear focuses on the sounds of kalpas and non-kalpas. The divine eye focuses on the forms of death, the intermediate state, and the good and bad colors of the state of birth, and all of these are material. If the object of the divine eye's superknowledge is only the sense base of form, then there is a conflict with the sutra which says that through the knowledge of death and birth, one knows that these beings possess the misdeeds of the body, etc., and are endowed with the karma of the three doors, because the non-revealing actions of the body and the actions of speech and mind are not the sense base of form. If so, the Vaibhashikas think that those are not known by the divine eye's superknowledge, but are known by the mental consciousness that has become the retinue of the divine eye's superknowledge, so knowing that one possesses the karma of the three doors is
Tibetan
ཡིད་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཡིད་ཤེས་དེ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཏུ་མ་འདུས་ན་དྲུག་ལས་ཐ་དད་པའི་མངོན་ཤེས་ཡིན་པས་མངོན་ཤེས་བདུན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། འདུས་ན་འཁོར་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ནི་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་དེ་དག་ལས་དཔོག་པའམ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། ། སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གསུམ་ག་ལ་དམིགས་པས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ཀའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཟག་པ་ཟད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང་། འོན་ཏེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་བཅུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ཀ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཟག་པ་ཟད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གཞན་གསུམ་ཡང་མ་འོངས་པ་འཐོབ་པས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ཆར་གྱི་རང་བཞིན་ཞེས་ཊཱི་ཀ་བྱེད་དག་འཆད་དེ་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པའང་དེ་ཉིད་དུ་གསོལ་ལོ། །ཡང་མངོན་ཤེས་དེ་དག་ལས་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་གཉིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང་དགེ་བ་བཞིར་ཡང་མ་འདུས་པས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །(དེ་དག་སྐྱེས་ཐོབ་མིན་ལ། སྦྱོར་བྱུང་ཡང་མིན་ཏེ་དེ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ལ་དེ་ལ་སྐྱེས་ཐོབ་དང་སྦྱོར་བྱུང་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད་པས་སོ། །)དེ་དག་ཀྱང་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་དག་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་པ་སོགས་ན་ལུས་མིག་དང་། རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རིག་སློང་། གང་ཡིན་དེ་ནི་དང་པོར་གཏོགས། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ན་མེད་ལ། དེ་དག་མེད་པར་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་བཅུ་བཞིའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་གི་རྟེན་མིག་དང་རྣ་བའི་དབང་པོ་བསམ་གཏན་བཞི་པའང་ཡིན་པས་རྟེན་དག་གི་དབང་གིས་བསམ་གཏན་བཞི་པར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། ཐོག་མར་སྒྲུབ་པ་ན་ལམ་སླ་བའི་མཆོག་ཡིན་པས་བར་ཆད་མེད་ལམ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ཤེ
Chinese
认为心识是心识，这是不合理的。如果心识不包含在六种现识中，那么它就是与六识不同的现识，因此会成为第七现识的过失。如果包含在内，那么作为眷属安置也是不合理的。因此，身体和语言的恶行，是通过天眼和天耳的现识来了解的，而心识则是通过推断这些恶行，或者了解心的各种类别来了解的，这样说是合理的。 忆念前世，是因为缘于色、受、想三种，所以是四念住的自性。如果说漏尽的现识仅仅缘于漏尽，那么就是法念住；如果缘于它的相续，那么就是十种智慧的体性，所以是四念住。或者说，仅仅缘于漏尽，是六识的体性，但其他三种念住未来也能获得，所以是四念住的自性，论师们是这样解释的，注释的意图也是如此。此外，在这些现识中，天眼和天耳的现识二者不是烦恼性的，也不包含在四种善法中，所以仅仅是无覆无记。（这些不是生得的，也不是修所成的，因为它们包含在闻、思、修三种中，而这三种中不可能有生得和修所成。）这些也和眼识、耳识一样，是具有相应智慧的。如果这样，那么它们不会成为第四禅的境界，因为会这样解释：第二禅等中，身体的眼睛和耳朵的识，会生起各种觉知，凡是存在的，都属于第一禅。这样解释是因为眼睛和耳朵的识在第二禅以上是不存在的，没有它们，与它们相应的智慧也是不合理的。如果是这样，虽然如此，但《界经》中说，在色界有十四种，因此这些识的所依，眼睛和耳朵的根也是第四禅，所以因为所依的缘故，才说是第四禅。或者因为无间道的缘故才这样说，因为最初修的时候，这是最容易的道路，所以无间道必须依靠第四禅来修。现识
English
It is unreasonable to consider mind consciousness as mind consciousness. If mind consciousness is not included in the six manifest consciousnesses, then it is a manifest consciousness different from the six consciousnesses, therefore it would be a fault of becoming the seventh manifest consciousness. If it is included, then it is also unreasonable to be placed as an entourage. Therefore, the misdeeds of body and speech are understood through the manifest consciousnesses of the divine eye and ear, while the mind consciousness is understood by inferring from these misdeeds, or by understanding the various categories of mind, it is reasonable to say so. Recollecting previous lives is the nature of the four mindfulnesses because it focuses on form, feeling, and thought. If the manifest consciousness of exhaustion of outflows only focuses on the exhaustion of outflows, then it is the mindfulness of dharma; if it focuses on its continuum, then it is the nature of the ten wisdoms, so it is the four mindfulnesses. Or, focusing only on the exhaustion of outflows, it is the nature of the six consciousnesses, but the other three mindfulnesses can also be obtained in the future, so it is the nature of all four mindfulnesses, the commentators explain it this way, and the intention of the commentary is also the same. Furthermore, among these manifest consciousnesses, the manifest consciousnesses of the divine eye and ear are not afflicted and are not included in the four virtuous qualities, so they are only unobscured and unindicated. (These are not innate, nor are they practice-born, because they are included in the three of hearing, thinking, and meditating, and both innate and practice-born are impossible in these three.) These are also wisdoms that are similarly associated with eye and ear consciousness. If so, then they will not become the realm of the fourth dhyana, because it will be explained that in the second dhyana and so on, the consciousness of the body's eyes and ears will arise various perceptions, and whatever exists belongs to the first dhyana. This is explained because the consciousness of the eyes and ears does not exist above the second dhyana, and without them, the wisdom associated with them is also unreasonable. If so, although this is the case, it is said in the Sutra on Realms that there are fourteen in the form realm, therefore the basis of these consciousnesses, the sense faculties of the eyes and ears, is also the fourth dhyana, so because of the basis, it is said to be the fourth dhyana. Or it is said so because of the path of non-interruption, because when practicing initially, this is the best easy path, so the path of non-interruption must rely on the fourth dhyana to practice. Manifest consciousness