Tibetan
་པའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ལ་འདོད་ཅིང་། བཙུན་པ་གོ་ཆ་མཐའ་ཡས་ནི། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་ཉན་ཐོས་ལ་ཆགས་སྡང་དངོས་མེད་ཀྱང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ལ། སྟོན་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་མཉམ་དུ་བསམ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ནི་ཉན་ཐོས་དག་ནི་གུས་པར་ཉན་པ་དང་མི་ཉན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལ་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་དང་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཆོས་སུ་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལའང་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་དེའི་སློབ་མ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པར་མི་བཞག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པར་བཞག་གོ་ཞེས་འཆད་དོ། ། བཞི་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཤད་པ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སུ་ནི་དར། སུ་ནི་རྒུད། སུ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གཟིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། (དེ་ལྟ་མིན་ན་ཁམས་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་བཅན་དུ་མི་འགྲུབ་བོ། །)དེ་ཡང་གཏི་མུག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཆེན་པོའི་སྒྲར་བརྗོད་ཅེ་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་དྲན་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཤིན་དུ་རྣོ་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ཆེས་ཆེ་བ་གཞན་མེད་པས་ཆེས་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྙིང་རྗེ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་སྟེ་(ངོ་བོ་དམིགས་རྣམ་ས་དང་རྒྱུད། །ཐོབ་དང་སྐྱོབ་པ་འདྲ་མི་འདྲ་ཞེས་པའི་)ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། འདོད་པའི་ཁ
Chinese
认为存在心上的差别。具誓无边说，这是未授记的心之差别。因此，虽然声闻没有真实的贪嗔，但有未授记的心之差别。导师是正念和正知的自性，是善的缘故，一同思考。阿阇黎说，声闻们只是恭敬听闻和不听闻，以及对两者感到满意和不满意，以及变成两者，因此这被宣说是唯有佛陀的法。或者，虽然声闻没有贪嗔二者，但声闻们是为了佛陀而出家，是佛陀的弟子，因此声闻的功德是依靠佛陀而获得的缘故，不视为不混杂，而佛陀则不是这样，因此视为不混杂，这样解释道。 第四，解释大悲心，大悲心是佛陀薄伽梵以世间人白天三次、夜晚三次，谁兴盛，谁衰败，谁是调伏的时机已到等等，以三种痛苦的形态观察一切有情，是世俗智的自性。（如果不是这样，就无法以三界为对境，成为痛苦的形态。）这也是无痴的自性。那么，为什么称此为大悲心，用“大”这个词来表达呢？因为以福德和智慧的大资粮如实成就的缘故，以及是思择三种痛苦的形态的缘故，以及所缘是缘三界的一切有情的缘故，以及对于三界的一切有情，忆念为行苦的自性而进入平等性的缘故，以及是智慧的体性，非常锐利的缘故，因为没有比这更大的，所以是最伟大的缘故。那么，悲心和大悲心有什么区别呢？要做本体等方面的区分，即（本体、对境、相、地、因、获得和救护，相同和不同），有八种差别。其中，悲心是没有嗔恨的本体，是痛苦的痛苦的形态，是欲界的
English
It is believed that there is a difference in mind. Bhikshu Gocha Tayas says that this is the difference of the unpredicted mind. Therefore, although the Hearers do not have real attachment and aversion, they have the difference of the unpredicted mind. The Teacher is the nature of mindfulness and awareness, and is good, so think together. The Acharya says that the Hearers only respectfully listen and do not listen, and are satisfied and dissatisfied with both, and become both, so this is declared to be the Dharma of the Buddha alone. Or, although the Hearers do not have both attachment and aversion, the Hearers have renounced for the sake of the Buddha and are disciples of the Buddha, so the merits of the Hearers are obtained by relying on the Buddha, so they are not regarded as unmixed, but the Buddha is not like that, so they are regarded as unmixed, so it is explained. Fourth, explaining the Great Compassion, the Great Compassion is that the Buddha Bhagavan observes all sentient beings in the world three times a day and three times a night, who prospers, who declines, who is the time to be tamed, etc., in the form of three kinds of suffering, and is the nature of mundane wisdom. (If not, it will not be possible to take the three realms as the object and become the form of suffering.) This is also the nature of non-ignorance. Then, why is this called Great Compassion, and expressed with the word "Great"? Because it is truly accomplished with the great accumulation of merit and wisdom, and because it is the form of contemplating the three kinds of suffering, and because the object is to focus on all sentient beings in the three realms, and because for all sentient beings in the three realms, it is remembered as the nature of the suffering of action and enters into equality, and because it is the nature of wisdom, it is very sharp, because there is nothing greater than this, so it is the greatest. Then, what is the difference between compassion and great compassion? The distinction of the nature and so on should be made, that is (nature, object, aspect, ground, cause, attainment and protection, same and different), there are eight kinds of differences. Among them, compassion is the nature of no hatred, is the form of the suffering of suffering, is the desire realm
Tibetan
མས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་དང་། མི་ལྕོགས་མེད་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་ཡིན་མོད་གྱི། དེ་གཉིས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོར་བསྡུས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པས་བཞི་དང་། ཉན་རང་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ནི་སྙིང་རྗེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འདྲ་བར་སྙིང་རྗེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་གཏི་མུག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ནས་དེ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པ་ཁོ་ན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་། སྲིད་རྩེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་རྗེ་མཛད་པ་ན་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཅན་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ་བར་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་མཉམ་མི་མཉམ་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་ཅི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཚོགས་སམ་སེམས་གནས་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པ་དང་། འཕྲིན་ལས་འགྲོ་བའི་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། སྐུ་ཚེ་དང་རིགས་དང་གདུང་དང་སྐུའི་བོངས་ཚོད་ཀྱིས་ནི་མཉམ་པ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་གང་བཀུར་བ་དང་། གདུང་འོད་སྲུང་དང་གོའུ་ཏ་མ་ལ་སོགས་པ་གང་བཀུར་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་ལུས་བོངས་ཚོད་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བའི་ཚེ་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་སྐུ་ཚེ་དང་རིགས་དང་གདུང་དང་སྐུའི་བོངས་ཚོད་རྣམས་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕན་འདོགས་པ། །གསུམ་པོ་རེ་རེའང་བཞི་བཞི་སྟེ། །ཚོགས་ཀུན་ཡུན་རིང་བར་ཆད་མེད། །གུས་བྱས་གོམས་པ་བཞི་ནི་རྒྱུ། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི
Chinese
仅仅缘于下界众生，虽然是不可战胜且具有特殊禅定的，但这两者都归于初禅，以初禅等四禅，存在于声闻、独觉和异生相续中，因离欲界贪欲而获得，而声闻等仅仅是慈悲，不能完全从轮回痛苦中救度，只对具有痛苦之苦者生起慈悲，因此与所有众生不同地慈悲。大悲是无痴的自性，具有三种痛苦的相状，缘于三界一切众生，唯有能使三摩地堪能，才能由此生起，因此唯有四禅地，存在于佛的相续中，因离有顶贪欲而获得，对一切众生行大悲时，能完全从轮回大怖中救度，对有苦和无苦的一切众生平等慈爱。 第三，以平等与否作总结，是否一切佛陀在一切方面都平等呢？一切佛陀都是因圆满了往昔的福德和智慧资粮而真实成就，果是无漏法流的集合或心之所安立的法身成就，事业是获得能行利益众生增上生和解脱之事的因——大悲，这三者是平等的。但寿命、种姓、血统和身量是不平等的。因为众生的寿命有长有短，世间有国王种姓和婆罗门种姓受尊敬，血统有迦叶和乔达摩等受尊敬，世间人身体有高有矮，如同这些时代一样，诸佛也示现与这些相应的寿命、种姓、血统和身量，因此有差别。 此处说：因和果互相利益，三者每一个都有四个，一切资粮长久无间断，恭敬串习四者是因，智慧和
English
Merely focusing on sentient beings of the lower realms, although invincible and possessing special meditative absorption, both of these are included in the first dhyana, with the first dhyana and so forth being the four, existing in the continuums of Hearers, Solitary Realizers, and ordinary beings, attained through separation from desire realm attachment, and Hearers and so forth are merely compassionate, unable to completely save from the suffering of samsara, only generating compassion for those with the suffering of suffering, therefore being compassionate differently from all sentient beings. Great compassion is the nature of non-ignorance, possessing the aspects of the three sufferings, focusing on all sentient beings of the three realms, only being able to make samadhi workable, therefore only being able to generate it from that, therefore only being the ground of the fourth dhyana, existing in the continuums of Buddhas, attained through separation from attachment to the peak of existence, when acting with great compassion towards all sentient beings, being able to completely save from the great fear of samsara, being equally loving towards all sentient beings, both those with suffering and those without. Third, concluding with equality or inequality, are all Buddhas equal in all aspects? All Buddhas are truly accomplished through perfecting the accumulations of merit and wisdom from past causes, the result being the accomplishment of the Dharma body, the collection of undefiled Dharma streams or the establishment of the mind, and the activity being the attainment of great compassion, the cause for acting to accomplish the benefit of higher rebirth and liberation for beings, these three are equal. But lifespan, caste, lineage, and body size are not equal. Because the lifespans of beings are long and short, in the world there are royal castes and Brahmin castes that are respected, lineages such as Kashyapa and Gautama are respected, and worldly people have bodies that are tall and short, just as these times are, the Buddhas also show lifespans, castes, lineages, and body sizes that correspond to these, therefore there are differences. Here it is said: Cause and effect mutually benefit, each of the three has four, all accumulations are long and uninterrupted, reverence and habituation are the four causes, wisdom and