Chinese
善现、极伏、胜支、力胜、爱无子等七者，前前以十倍增长，是后后的力量。有些人说，力胜十倍的力量是爱无子力量的一半，将此二者相乘是爱无子的力量。论师认为，对于有部宗来说，身体的力量越大越好，否则，无边智慧的力量将无法忍受。另外，提婆达多所杀的大象尸体，也无法用脚趾踢开七重围墙和壕沟。如此身体的力量，其自性是触觉的生处，只是大种的差别，而不是由大种转化而来。有些人说，这种力量不是大种，而是以先前所说的果的触觉，如柔软等七者之外的其他事物为因的第八种触觉。（显然是倾向于粗糙的触觉。）
English
The seven, namely, Sudarsana, Durjaya, Uttamāṅga, Balottara, Anīghaputra, etc., the former multiplied by ten is the power of the latter. Some say that ten times the power of Balottara is half the power of Anīghaputra, and multiplying these two is the power of Anīghaputra. The teacher believes that for the Vaibhāṣikas, the greater the power of the body, the better, otherwise, the infinite power of wisdom will be unbearable. Furthermore, the corpse of the elephant killed by Devadatta could not be kicked away from the seven walls and moats with the toe. The nature of such bodily power is the sense-sphere of touch, which is only a difference of the great elements, and not transformed from the great elements. Some say that this power is not a great element, but an eighth touch that is caused by something other than the seven touches of the fruit previously mentioned, such as softness. (It seems to favor roughness.)
Tibetan
མ་དུ་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོབས་དང་པོ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཤེས་པ་བཅུ་དང་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཇིགས་པ་དང་པོ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོབས་བཅུ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པ་(འགོག་ཤེས་ཆ་མཐུན་དང་བཅས་པ།) ཤེས་པ་དྲུག་གམ་བཅུ་དང་ས་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཇིགས་པ་གཉིས་པ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་ལམ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོབས་གཉིས་པ་ལས་(ལས་དེ་ནི་སྡུག་ཀུན་དུ་འདུས་པས།) བདག་གིར་བྱ་བ་མཁྱེན་པ་འགོག་ལམ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་བརྒྱད་དང་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཇིགས་པ་གསུམ་པ་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ནས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོབས་བདུན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པ་ཤེས་པ་བཅུའམ་དགུ་དང་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་པ་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བཟུང་ན་བཅུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པ་བཟུང་ན་དགུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་མི་འཇིགས་པར་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་མི་འཇིགས་པ་ནི་མི་སྐྲག་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྐྲག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྟེང་ཀ་རྐང་ནད་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དོན་འདི་ཉིད་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། རང་གཞན་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྤངས་དང་ངེས་འབྱུང་གེགས་མཛད་པ། །སྟོན་མཛད་མུ་སྟེགས་གཞན་དག་གིས། །མི་རྫི་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(སྟོབས་ནི་གཞན་གྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ཡིན་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི་གཞན་སླར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ། །) གསུམ་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གང་དག་འཕགས་པ་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཕགས་པས་དེ་དག་བསྟེན་ན་འཁོར་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་འོས་སོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ན་སྟོན་པ་ཐུགས་བརྩེ་བ། ཐུགས་རྗེ་ཅན། དོན་བཞེད་པ།
Chinese
此外，通达一切之智，如第一力，即通达处与非处之力的十种智慧，以及一切地所摄持，此第一无畏亦如是。承诺自身烦恼已尽，即通达已断除一切障碍，如第十力，即通达烦恼已尽（包括灭尽智及其同分），为六或十种智慧以及十一种地所摄持，此第二无畏亦如是。所示现的障碍之法，即通达烦恼魔等障碍于道，如第二力，即通达业（此业乃痛苦之集聚），应受持为八种智慧（不包括灭道智）以及一切地所摄持，此第三无畏亦如是，唯由最初二谛所摄持而成为障碍。所示现的决定出离之道，即通达声闻等道，如第七力，即通达一切行之道，为十或九种智慧以及一切地所摄持，此第四无畏亦如是，若取有漏无漏之道及其果，则为十，若取无果之道，则为九。分别说者认为，唯有智慧才是无畏，而论师则认为，无畏即是不恐惧，因此不是智慧本身，而是智慧的果，因为依靠智慧才能生起不恐惧，所以是以果之名安立于因，如称肿胀为足病一般。此义在《经庄严论》中也说：为自他义之智，断除与出离，以及障碍者，能示现者，其他外道等，向牧人您敬礼。 （力是不被他人所胜伏，而无畏是反过来胜伏他人。）
English
Furthermore, omniscience is like the first power, which is the ten kinds of wisdom that understand the power of knowing what is possible and impossible, and is encompassed by all the grounds. This first fearlessness is also like that. Promising that one's own defilements are exhausted is like knowing that all obscurations have been abandoned. Like the tenth power, which is knowing that defilements are exhausted (including the cessation knowledge and its similar parts), it is encompassed by six or ten kinds of wisdom and eleven grounds. This second fearlessness is also like that. What is shown as an obstructing dharma is like knowing that afflictive demons and so on obstruct the path. Like the second power, which is knowing karma (this karma is the accumulation of suffering), it should be held as eight kinds of wisdom (excluding the knowledge of the path of cessation) and encompassed by all the grounds. This third fearlessness is also like that, because it is only encompassed by the first two truths and becomes an obstruction. What is shown as the definite path of liberation is like knowing the path of the Hearers and so on. Like the seventh power, which is knowing the path that goes everywhere, it is encompassed by ten or nine kinds of wisdom and all the grounds. This fourth fearlessness is also like that, because if one takes the contaminated and uncontaminated paths and their results, then it is ten, and if one takes the path without results, then it is nine. The Vaibhashikas think that only wisdom is fearlessness, but the teachers think that fearlessness is not being afraid, so it is not wisdom itself, but the result of wisdom, because fearlessness arises from relying on wisdom, so the name of the result is applied to the cause, like calling a swelling a foot disease. This meaning is also stated in the Ornament of the Sutras: "To the wise one for the sake of oneself and others, to the one who makes obstacles to abandonment and liberation, to the one who shows the way, the other heretics, I bow to you, the shepherd." (Power is not being overcome by others, while fearlessness is overcoming others in return.)
Tibetan
ཕན་པར་བཞེད་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ། འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་བདེ་བར་བྱེད་པ། འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་། ཉན་ཐོས་དེ་དག་དེ་ལ་ཉན་པར་བྱེད། རྣ་བ་གཏོད་པར་བྱེད། ཀུན་ཤེས་བའི་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་མི་འགལ་བར་བྱེད་ན། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་དུ་དགྱེས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། ཡིད་བདེ་བ་དང་ཐུགས་ཡ་ཡ་བོར་ཡང་མི་འགྱུར་གྱི། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་ཏེ། འདི་ནི་གང་དག་འཕགས་པ་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཕགས་པས་དེ་དག་བསྟེན་ན་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་འོས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ན་ཉན་ཐོས་དེ་དག་དེ་ལ་ཉན་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པའི་བར་དུ་གྱུར་ན། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་དུ་མི་དགྱེས་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ཐུགས་ཡ་ཡ་པོ་དང་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། མི་བཟོད་པ་དང་འཚིག་པ་དང་ཐུགས་མ་རངས་པ་མི་མངའ་བར་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གཉིས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་པ་ནས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་མི་འགལ་བའི་བར་དུ་བྱེད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཉན་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་འགལ་བའི་བར་དུ་བྱེད་ཀྱང་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྱེས་པ་དང་མི་དགྱེས་པ་གཉིས་ཀར་མི་འགྱུར་བར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གསུམ་པའོ་ཞེས་འཁོར་གུས་པར་ཉན་པ་དང་མི་ཉན་པ་དང་གཉིས་ཀའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་གསུངས་ལ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དག་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ལའང་འཁོར་གུས་པར་ཉན་མི་ཉན་དང་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་སྔང་མི་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཆགས་སྡང་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་བག་ཆགས་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དང་གང་སྤེལ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སྔོན་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱད་པའི་མཐུས་ལུས་ངག་གི་གཡོ་བ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནུས
Chinese
为了利益着想。由于具有伟大的慈悲心，对声闻们开示说：‘这能利益你们，这能使你们安乐，这能利益和安乐你们。’那些声闻也听从，倾听，将全知的心靠近，修持与法相应的法，不违背导师的教诲。这样，如来也会非常高兴，内心安乐，心情舒畅。如来以正念和正知安住于舍，这就是那些依止圣者的人，如果圣者们依止他们，就是最初的适合向僧团宣说的正念近住。同样，导师在说法时，如果那些声闻不听从，乃至违背导师的教诲，这样，如来不会高兴，内心不安乐，心情不舒畅，也不会感到任何烦恼、不耐和不悦。如来以正念和正知安住于舍，这就是第二种正念近住。同样，有些声闻听从，乃至不违背导师的教诲，有些则不听从，乃至违背导师的教诲，但这样如来既不会高兴也不会不高兴，而是以正念和正知安住于舍，这就是第三种正念近住。’这样，通过僧众恭敬听闻、不听闻以及两者兼有的差别，宣说了三种，这三种都是正念和正知，或者说是智慧的自性。智慧的部分是世俗的智慧。那么，对于已经断除了烦恼的声闻们来说，对于僧众恭敬听闻、不听闻以及两者兼有的情况，也不会产生贪嗔，为什么说与佛陀不混杂呢？因为声闻没有断除贪嗔的习气，而佛陀已经断除了。 其中，习气就像国王的儿子和妓女所生，是声闻先前由于烦恼而产生的身语行为转变的因和能力。
English
Wishing to benefit. Because of having great compassion, he teaches the Shravakas, saying, 'This benefits you, this brings you happiness, this benefits and brings happiness to you.' Those Shravakas listen to him, pay attention, bring their all-knowing minds close, practice the Dharma in accordance with the Dharma, and do not contradict the teachings of the teacher. In this way, the Tathagata will also be very pleased, his mind will be at ease, and his heart will be joyful. The Tathagata abides in equanimity with mindfulness and awareness. This is the first mindfulness that should be taught to the Sangha, that those who rely on the noble ones, if the noble ones rely on them. Similarly, when the teacher teaches the Dharma, if those Shravakas do not listen to him, and even contradict the teachings of the teacher, then the Tathagata will not be pleased, his mind will not be at ease, his heart will not be joyful, and he will not feel any distress, impatience, or displeasure. The Tathagata abides in equanimity with mindfulness and awareness. This is the second mindfulness. Similarly, some Shravakas listen to him and do not contradict the teachings of the teacher, while others do not listen to him and contradict the teachings of the teacher. But in this way, the Tathagata is neither pleased nor displeased, but abides in equanimity with mindfulness and awareness. This is the third mindfulness.' Thus, through the differences of the Sangha listening respectfully, not listening, and both, three are spoken of. These three are the nature of mindfulness and awareness, or wisdom. The aspect of wisdom is conventional knowledge. So, for those Shravakas who have abandoned afflictions, there is no attachment or aversion to the Sangha listening respectfully, not listening, or both. Why is it said that they are not mixed with the Buddhas? Because the Shravakas have not abandoned the habitual tendencies of attachment and aversion, but the Buddhas have abandoned them. In this context, habitual tendencies are like the son of a king and the offspring of a prostitute. They are the cause and ability for the transformations of body and speech that arise from the Shravakas' previous engagement with afflictions.