Tibetan
མ་ནའང་རྟོག་པ་དང་དགའ་བ་དེ་གཉིས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་གསུམ་མེད་དེ། རྟོག་པ་སྤངས་ཤིང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་ན་ལུས་ངག་གི་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་ཡོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་མ་གཏོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ན་ཡོད་(བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དད་སོགས་ཀྱིས་འདིའི་མིང་མི་ཐོབ་བོ་བཅོ་ལྔ་པོ་)དེ། དེ་དག་མེད་པ་ནི་འདོད་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་སྲིད་རྩེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་ས་དེ་གཉིས་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་གཟུགས་མེད་ན་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི་ལུས་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ན་དེ་དག་རང་ས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ཀྱི། སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན་ཞེས་འབྱུང་བས་འོག་ས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་རང་ས་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་པའི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་གཟུགས་ཟག་བཅས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འོག་མ་ལ་མི་དམིགས་པར་བཤད་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་དགེ་བས་ཟག་བཅས་ལ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དངོས་གཞི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་རྩེའི་ཤེས་རབ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་སྲས། (གྲགས་བའི་བཤེས་གཉེན་)འཆད་དོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་མི་དགེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དད་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྡིག་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ་དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། ། བཞི་པ་ནི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་ཅིང་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པ་ཞེས་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་བཞི་བཤད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་གནས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅིང་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་དེ་དག་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་(སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤོང་བདུན་ཐོབ་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདེན་པ་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཆོས་ཙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །)སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་མི་འཐོབ་ལ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་(མི་སློབ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་)ལམ་བདེན་ནི་(སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་)དེ་གཉིས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དག་ལ་ཡང་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་བོ། །(སྟེ་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་ལམ་བདེན་ལ་ཡིད་ཆེས་འཐོབ་)ཡང་གི་སྒྲ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་པའང་སྡུད་པའོ། །འདིར་འདི་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་དགྱེས་ཤིང་མཉེས་པར་གྱུར་པས་ན་འཕགས་པ་དགྱིས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་ཡིད་ཆེས་པའོ། །བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་མཐོང་བ་ན་ཇི་ལྟར་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་སུ་འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ཙམ་ན་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟ་ནའང་བདེན་གསུམ་མཐོང་ན་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདིར་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་ལ་བརྗོད་དེ། དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འགོག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གསུམ་མཐོང་ན་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བའང་བདེན་པ་གསུམ་ཅི་རིགས་པར་མཐོང་བ་ལ་འདོད་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་ལམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པའང་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ཞིང་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་མ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི་འདུས་པ་མེད་ལ། དེའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་མི་རྟེན་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་དྲིན་ལ་མི་འཇོག
Chinese
此外，在无色界中，寻和喜这二者以及戒律的三个支分是不存在的。因为寻已被舍弃，感受是舍受的缘故。并且，在这些界中没有身语的业。其余的三十二种是存在的。除了菩提的七个支分和八圣道支之外，二十二种存在于欲界和有顶（与福德分相应的信等，不获得此十五者的名称）。这些不存在的原因是，欲界没有平等安住，有顶的心识运行不清晰，因此这两个地界不依赖于无漏道。 那么，在无色界中，如何会有身念住呢？如果身念住是以身体为对境的智慧，那么这些在自身所在地是不存在的。并且，经文中说：“无色界真实善法，行境非为有漏下地。”因此不以较低的地为对境。如果这样问，那么，无色界自身所在地虽然是无色界，但依靠虚空无边处的近分定，有漏善的身念住以第四禅的有漏色为对境。并且，所说的“不以较低的地为对境”，是指真实善法不以有漏法为对境。无色界前三者的真实善法，有漏无漏法依靠六禅地，以无漏的律仪为对境。有顶的智慧善法，有漏法依靠禅定，以无漏的律仪为对境。并且，这也是被认为是转变之色的缘故，国王之子（格热瓦的善知识）这样解释。 再者，如果上方二界没有不善法，因此对于已生起的舍弃和未生起的不生起，这两种精进的正确舍弃如何存在呢？虽然是这样，但烦恼、信顺的障碍和有漏的法被称为罪恶，因为这是究竟的不善法，应该这样思考。 第四，经中说：“了知佛、法、僧后获得信心，并获得圣者喜悦的戒律。”如果宣说了四种了知后获得信心，那么安住于菩提分中的那些，在什么情况下了知后如何获得信心呢？
English
Furthermore, in the formless realm, neither investigation and joy, nor the three branches of morality exist. This is because investigation has been abandoned and feeling is neutral. Also, there is no physical or verbal action in those realms. The other thirty-two exist. Twenty-two, excluding the seven branches of enlightenment and the eightfold noble path, exist in the desire realm and the peak of existence (the fifteen that do not obtain this name due to faith, etc., that are in accordance with merit). The reason these do not exist is that the desire realm does not have equal abiding, and the mind's movement at the peak of existence is not clear, so these two grounds do not rely on the uncontaminated path. Then, how can there be mindfulness of the body in the formless realm? If mindfulness of the body is wisdom that focuses on the body, then these do not exist in their own place. Also, it is said in the scriptures, "The actual virtuous qualities of the formless realm do not have contaminated lower realms as their sphere of activity," so they do not focus on lower grounds. If you ask this, although the formless realm is in its own place, the virtuous contaminated mindfulness of the body, relying on the approximation of infinite space, focuses on the contaminated form of the fourth dhyana. And what is said about "not focusing on lower grounds" means that actual virtuous qualities do not focus on contaminated phenomena. The actual virtuous qualities of the first three formless realms, contaminated and uncontaminated, rely on the six dhyana grounds and focus on the uncontaminated vows. The wisdom of the peak of existence, virtuous and contaminated, relies on dhyana and focuses on the uncontaminated vows. And this is also considered to be transformed form, so the prince (the spiritual friend Grakwa) explains. Furthermore, if there is no non-virtue in the two upper realms, then how can the two right efforts of abandoning what has arisen and preventing what has not arisen exist? Although this is so, afflictions, the obscurations of faith and acceptance, and contaminated dharmas are called sins, because they are ultimately non-virtuous, so one should think in this way. Fourth, the sutra says, "Having known the Buddha, Dharma, and Sangha, one obtains faith and obtains the morality that pleases the noble ones." If four types of obtaining faith after knowing are taught, then in what situation do those who abide in the aspects of enlightenment obtain faith after knowing, and how?
Chinese
那么如何获得，它们的体性又是什么呢？在见道时，如果现量见到苦等前三个谛，因为它们是法；又因为不是佛和僧的体性，所以了知圣者欢喜的戒律和法后，获得信心（即获得无漏的七断，并且由于现量见到智慧的谛——无我，因此仅仅信赖法）。不了知佛和僧而不会获得信心。如果现量证悟道谛，那么（无学和有学以及无学的）道谛是（佛和僧）这两者的法，因此对于佛和佛的声闻僧众也了知后获得信心。（即对有学无学的道谛获得信赖）“又”这个词也包括了知戒律和法后获得信心。此处，由于圣者们对此欢喜和满意，因此圣者欢喜的戒律是无漏的律仪，而了知后获得信心是如实现量证悟诸谛后产生信赖。见到前三个谛时，如何能了知法后获得信心呢？因为法是有学和无学，而那也是道谛的缘故。如果仅仅认为那个谛是法，那么仅仅见到痛苦就会了知法后获得信心了。 如果是那样，那么“见到三谛”又该如何说呢？此处法的词是指前三个谛，因为它们的真如是法的缘故，并且灭谛也是诸法中最殊胜的缘故。因此，说“见到三谛就能了知法后获得信心”也是指如理见到三谛，而不是指集合。同样，独觉的无学和有学之道，以及菩萨有学阶段的无漏道也是法，因为它们是现证的法，并且不是僧众，也不是佛的缘故。（比如犀牛没有聚集，它的道路也不依赖于其他的声音，菩萨的道路也不依赖于其他的恩惠。
English
How are they obtained, and what is their nature? In the path of seeing, if one directly sees the first three truths, such as suffering, it is because they are Dharma; and because they are not the nature of the Buddha and the Sangha, one obtains faith after knowing the discipline and Dharma that the noble ones rejoice in (i.e., obtaining the seven abandonments of the uncontaminated and directly seeing the truth of wisdom—selflessness, therefore merely trusting in the Dharma). One does not obtain faith by knowing the Buddha and the Sangha. If one directly realizes the truth of the path, then the truth of the path (of the non-learner, the learner, and the non-learner) is the Dharma that makes up those two (the Buddha and the Sangha), so one also obtains faith after knowing the Buddha and the Sangha of the Buddha's Shravakas. (i.e., obtaining trust in the path truth of the learner and non-learner). The word "also" includes obtaining faith after knowing discipline and Dharma. Here, because the noble ones rejoice and are pleased with this, the discipline that the noble ones rejoice in is the discipline of the uncontaminated, and knowing and having faith is trusting after directly realizing the truths as they truly are. When seeing the first three truths, how can one obtain faith after knowing the Dharma? Because the Dharma is the learner and the non-learner, and that is also the truth of the path. If one only considers that truth to be the Dharma, then merely seeing suffering would lead to obtaining faith after knowing the Dharma. If that is the case, then how should one say "seeing the three truths"? Here, the word Dharma refers to the first three truths, because their suchness is the Dharma, and cessation is also the most excellent of all Dharmas. Therefore, saying "seeing the three truths leads to obtaining faith after knowing the Dharma" also refers to seeing the three truths appropriately, not as an aggregate. Similarly, the path of the solitary Buddha's non-learner and learner, and the uncontaminated path of the Bodhisattva's stage of learning are also Dharma, because they are the Dharma of direct realization, and because they are not a Sangha, nor are they the Buddha. (For example, a rhinoceros does not gather, and its path does not rely on other sounds, and the path of a Bodhisattva does not rely on the kindness of others.)