Tibetan
ང་བས་ཚེ་དེ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་ཚེ་གཉིས་པ་ལ་འདོད་པར་སྐྱེས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་རེས་འགའ་ཁམས་གཞན་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་འགྲོ་སྟེ་གོང་དུ་འཕོ་བ་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། ། (འདི་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དཀའ་བར་བཤད་པས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཕྱིར་མི་འོང་གོང་དུ་འགྲོ་བར་སྲིད་པར་གསལ་ལོ་ཞེས་ཤེར་འོད་གསུང་ངོ་། །)འོ་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། བདག་ནི་ཐ་མར་ཉམས་ན་ལྷ་གང་འོག་མི་ཞེས། རྣམ་པར་གྲགས་པ་དེར་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཤོག། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་བདེ་གཤེགས་རྒྱུན་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་རང་ཉིད་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་པར་ཡང་བཤད་ཅིང་། དེ་ནས་མིར་སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག། དེར་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། དེ་ནས་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལ། སྟོན་པས་ཀྱང་། ལེགས་སོ་བརྒྱ་བྱིན་བག་ཡོད་པར་ནི་གནས་པར་གྱིས་ཞེས་གསུངས་ནས་དགག་པ་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་ནི་མིར་སྐྱེས་ན་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་མངོན་པ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། སྟོན་པས་མ་བཀག་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་(འཆི་ལྟས་ཀྱི་སྐྱོབ་ལས་)དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(ཡིན་གྱི་སྨད་པའི་ཕྱིར་)ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འཆད་དོ། །འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་དེ་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་པོར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་(ལམ་གྱི་)རྟེན་(ལུས་)ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་(ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང་)སྐྱེ་བ་དུ་མར་ལ་མ་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པས་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་(པས་དབང་པོ་འཕོ་བའང་མེད་)པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་དབང་པོ་འཕོ་བའང་མི་རྟེན་ལ་ཁམས་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྲོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་པ་ཆགས་བཅས་དག་པར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ནི་ཁམས་གོང་མའི་གཉེན་པོ་རྣམས་མ་འདྲིས་པས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་ཁོ་ན་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
或者，因为希望在那一生，或者在第二生中生起，获得不还果，从而获得阿罗汉果。成为有色界圆满的不还者，有时也会去其他无色界，就像向上转移到有顶的尽头一样。 （这是因为逐渐的果难以描述，所以舍离贪欲的先导，不还者有可能向上行进，谢绕沃如此说。）那么，在帝释所问经中，帝释说：我若最终衰退，愿生于哪位下方的天神之中，在那闻名之处。世尊，我是入流者，善逝入流者，这样也说了自己是入流者。然后，愿生于人间，证入涅槃。若在那里未得涅槃，愿生于色界。然后，发愿生于色界。佛陀也说：善哉，帝释，安住于谨慎之中。因为没有制止，所以与此相矛盾。如果帝释生于人间，就是欲界圆满的圣者。如果这样说，那是因为帝释不了解法相论。佛陀没有制止，是因为要使帝释（从死亡预兆的恐惧中）感到高兴（而不是为了责备），这是分别说者的解释。欲界圆满的圣者以及生于上方二界的圣者们，不会完全退失，因为获得了与显现道相符的（道的）殊胜所依（身体）（所以不会完全退失），并且因为在多生中熟悉了（善法），智慧等诸根的等流果变得殊胜（所以诸根也不会转移）。因此，诸根完全成熟，诸根也不会转移所依，也不会去其他界。为什么有学的有染者不舍弃清净而证入涅槃呢？因为导师不熟悉上方界的对治法，所以不会显现，并且烦恼的微细增长并非十分微小，所以只对离贪者宣说。
English
Or, because of wishing to arise in that very life, or in the second life, having obtained the non-returner, thereby attaining the state of an Arhat. A non-returner who has perfected life in the Form Realm sometimes also goes to another Formless Realm, just as moving upwards goes to the ultimate end of the Peak of Existence. (This is because the gradual fruit is difficult to describe, so the forerunner of detachment from desire, the non-returner, may proceed upwards, Sher O said.) So, in the Sutra Requested by Indra, Indra says: If I ultimately decline, may I be born among whichever gods are below, in that renowned place. Blessed One, I am a stream-enterer, Sugata stream-enterer, thus he also stated that he himself is a stream-enterer. Then, may I be born as a human and pass into nirvana. If nirvana is not attained there, may I be born in the Form Realm. Then, he made aspirations to be born in the Form Realm. The Teacher also said: Well done, Indra, abide in mindfulness. Because he did not object, it contradicts this. If Indra is born as a human, he is a noble one who has perfected life in the Desire Realm. If you say that, it is because Indra does not understand the Abhidharma. The Teacher did not prevent it because it was to make Indra happy (from the protection of the signs of death) (but not for the sake of reproach), so the Vaibhashikas explain. That noble one who has perfected life in the Desire Realm and the noble ones born in the two higher realms will not completely decline, because they have obtained a special support (body) (of the path) that is in accordance with the path becoming manifest (so they will not completely decline), and because having become familiar with (virtues) in many lifetimes, the result of the faculties such as wisdom becoming a special homogeneous cause (so the faculties will not transfer). Therefore, because the faculties are fully matured, the faculties do not transfer the support, nor do they go to another realm. Why do those who are still learning, who have attachment, not pass into nirvana without abandoning purity? Because the teacher is not familiar with the antidotes of the higher realms, they do not become manifest, and because the subtle increases of the afflictions are not very small, it is explained only to those who are detached from desire.
Tibetan
ས་བཞེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་འདོད་པའི་ཁམས་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ནི་འདོད་པའི་མི་དགེ་བ་དང་ཁམས་གོང་མའི་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བ་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་གསུམ་མམ་ཕྱིར་འོང་གིས་གཉིས་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་མང་པོ་ཞིག་བྱ་དགོས་པ་ལ་དེ་དག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བར་མདོ་པས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། འོ་ན་བསམ་གཏན་སྤེལ་ནས་འོག་མིན་འགྲོ་ཞེས་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་སྤེལ་ཞེ་ན། སྤེལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་སྤེལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་(དངོས་གཞི་)སྤེལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་བས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་དགྲ་བཅོམ་མམ་ཕྱིར་མི་འོང་ཡང་རུང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཟག་མེད་རྒྱུན་ལྡན་དང་། དེ་ཡང་ཟག་བཅས་རྒྱུན་ལྡན་དང་། ཡང་ཟག་མེད་རྒྱུན་ལྡན་ཏེ་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་སྤེལ་ལ། དེ་ནས་སྔ་མ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྤེལ་ནས་སྒོམ་སྟེ་དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་ནི་བསྲེས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པས་དེའི་ཚེ་སྤེལ་མའི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། (སྐད་ཅིག་མ་)དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་གསུམ་པ་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་དོ། སློབ་དཔོན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྤེལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་སྤེལ་བ་ལ་རུང་ངོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་དང་པོ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་ནས་ཕྱིས་གོམས་ནས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་(དངོས་གཞིའང་)སྤེལ་བར་བྱེད་དོ། །(རྟེན་ནི་)དེ་ཡང་དང་པོར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་གླིང་གསུམ་དུ་སྤེལ་བར་བྱེད་ལ་ཕྱིས་ཉམས་པ་དག་གིས་ནི་གཟུགས་སུ་ཡང་སྤེལ་བར་བྱེད་དོ། ། སྤེལ་བའི་དགོས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ནི་གནས་གཙང་མར་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(གཉིས་པོ་དེའི་དོན་དུ་)སྤེལ་བར་བྱེད་ཀྱི་དེ་དག་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་མོ། །རྟུལ་པོ་རྣམས་ནི་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་ཉོན་མོངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ། རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་
Chinese
对此持有异议。分别说部的人说，因为难以超越欲界。超越痛苦，就是舍弃欲界的不善和上界的染污，以及未记别的烦恼。超越三界，以及沙门的修行之果，如预流果得三果，或一来果得二果等等，需要做很多事情，因为那些事情很困难，所以中阴身不能做到，他们这样说。 那么，如何修习禅定而往生色究竟天呢？修习就是修习有漏禅定和无漏禅定。首先，修习第四禅（正行），因为它摆脱了八种过患，所以是最好的。首先，无论是阿罗汉还是一来果，都要持续修习无漏的第四禅，然后持续修习有漏的，再持续修习无漏的，这样持续不断地修习。然后像之前一样，修习第二个刹那，进行禅修，这些都是加行。当一个无漏的刹那，一个有漏的刹那，又一个无漏的刹那，这样三个刹那混合在一起，能够入定的时候，那时就成就了修习的正行。（刹那）其中前两个就像无间道，第三个就像解脱道一样，分别说部这样认为。论师认为，修习刹那，除了佛陀之外，没有人能够做到。修习持续不断是可以的，他们这样认为。这样，首先修习第四禅，之后习惯了，也修习第一禅等等（的正行）。（所依是）首先在欲界的三洲进行修习，之后退失的人也在色界进行修习。 修习的必要有三个：一来果的根器利者，是为了往生净居天，以及为了在现法中安乐住（为了这两个目的）而进行修习，因为不可能从那些退失，所以不是因为烦恼的怖畏。钝根者，在那些之上，也是因为怖畏烦恼，就像品尝味道一样具足。
English
There are objections to this. The Vaibhashikas say that it is difficult to transcend the desire realm. Transcending suffering means abandoning the non-virtue of the desire realm and the obscurations of the higher realms, as well as all the unlabelled afflictions. Transcending the three realms, and the fruits of the ascetic path, such as the stream-enterer obtaining three fruits, or the once-returner obtaining two fruits, etc., requires doing many things, and because those things are difficult, the intermediate being cannot do it, they say. Then, how does one cultivate meditation and be reborn in Akanistha? Cultivation is the cultivation of contaminated and uncontaminated meditations. First, one cultivates the fourth dhyana (actual practice), because it is the best as it is free from eight faults. First, whether it is an Arhat or a once-returner, one should continuously cultivate the uncontaminated fourth dhyana, then continuously cultivate the contaminated one, and then continuously cultivate the uncontaminated one, cultivating continuously. Then, like before, cultivate the second moment and meditate, these are the preparations. When there is one uncontaminated moment, one contaminated moment, and another uncontaminated moment, when these three moments are mixed together and one is able to enter into samadhi, then the actual practice of cultivation is accomplished. (Moment) Among them, the first two are like the path of non-interruption, and the third is like the path of liberation, the Vaibhashikas think. The teacher thinks that cultivating moments is not possible for anyone except the Buddha. Continuous cultivation is possible, they think. Thus, first cultivate the fourth dhyana, and later, when one is accustomed to it, one also cultivates the first dhyana etc. (the actual practice). (The basis is) First, one cultivates in the three continents of the desire realm, and later, those who have declined also cultivate in the form realm. The necessity of cultivation is threefold: for the once-returners with sharp faculties, it is for the purpose of being born in the Pure Abodes, and for the purpose of dwelling happily in the present dharma (for these two purposes) one cultivates, because it is impossible to fall from those, so it is not because of the fear of afflictions. For the dull ones, in addition to those, it is also because of the fear of afflictions, being complete like tasting flavor.