Tibetan
བསྡོགས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཟག་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སྲིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་གཉིས་ནི་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣམ་ཐར་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་གི། སྒྲིབ་གསུམ་ལས་ནི་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །ཞེས་སྒྲིབ་པ་གསུམ་པར་བཤད་པའམ། ཡང་ན་དབུས་མཐའ་ལས། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེར་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདུས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཉན་རང་གིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་སྒྲིབ་མཐའ་དག་སྤང་བ་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་སྤངས་པ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་ཉེར་བསྡོགས་ལ་འཇུག་མི་ཤེས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ཀྱང་དེས་སྤངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང་རྣམ་ཐར་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཇི་ཙམ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ཞིག་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྒྱན་ཅན་དང་། རྒྱན་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། ། གསུམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྫོགས་པ་གཉིས་བཤད་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པས་སློབ་པ་རྫོགས་པ་ནི་འགོག་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བའོ། །དབང་པོས་རྫོགས་པ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པའོ། །འབྲས་བུས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འདི་ལ་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་ལྔ་སྤངས་ཏེ། །མི་འཕྲོགས་ཆོས་ལྡན་སློབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ནི་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྟེ། དེ་སྤངས་པས་ནི་འབྲས་བུས་རྫོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་བསླབ་པ་མི་འཕྲོག་པས་ནི་མཐོང་ཐོབ་ཡིན་པས་དབང་པོས་རྫོགས་པའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་འགོག་པ་ལུས་ཀྱི
Chinese
完全依赖于此。也就是说，声闻和独觉佛陀这二者，仅仅是从二者的一部分中解脱，因为不可能没有断除解脱和等持的障碍。 此外，如《宝性论》中所说：“烦恼所知等持之，三障之中定解脱。”说是三种障碍。或者，如《中边分别论》中所说：“烦恼障及所知障，如是二障即显示，一切诸障皆摄彼，彼尽故说即解脱。”按照所说，则包含在所知障中。如果是这样，那么声闻和独觉佛是否会断除所知障呢？断除一切所知障并非普遍，但断除某些所知障的差别是可接受的。例如，不了解如何进入近分定也是一种所知障，但他们已经断除了它。因此，在《辨法法性论》的总结中也说，解脱者是从所知障中解脱而区分的，声闻和独觉佛陀的心从多少所知障中解脱出来。这样说的。如果有人仅仅依靠第一禅的近分定，并通过证悟无我的智慧力量从烦恼障中解脱出来，那么这就是从二者的一部分中解脱，即通过智慧解脱。在这些人中，有被称为具饰阿罗汉和无饰阿罗汉。 第三，二分法是，如果说有学和无学圆满这二者，那么它们是什么样的呢？通过等持而圆满的有学是指不再来者，因为他们以身体现证灭尽定。通过根而圆满是指通过见而获得。通过果而圆满是指安住于不再来者的果位。因此，这三种法被称为有学完全圆满。如经中所说：“于此断除五烦恼，不夺具法有学圆。”这里所说的烦恼是五下分结，断除它们表示通过果而圆满。不被他人夺取所学表示是通过见而获得，因此是通过根而圆满。安乐地安住于现法，以身体
English
It depends solely on that. That is, the Shravakas and Pratyekabuddhas are only liberated from a portion of both, because it is impossible not to have abandoned the obscurations of liberation and meditative absorption. Furthermore, as it says in the Uttaratantra, "From the three obscurations of affliction, knowledge, and meditative absorption, there is definite liberation." It speaks of three obscurations. Or, as it says in the Madhyantavibhaga, "The obscuration of affliction and the obscuration of knowledge are shown as two obscurations. All obscurations are included there, and liberation is said to be when they are exhausted." According to what is said, it is included in the obscuration of knowledge. If that is the case, then will the Shravakas and Pratyekabuddhas abandon the obscuration of knowledge? Abandoning all obscurations of knowledge is not universal, but abandoning some distinctions of the obscuration of knowledge is acceptable. For example, not knowing how to enter the preparatory stage is also an obscuration of knowledge, but they have abandoned it. For that very reason, in the summary of the *Dharmadharmatavibhanga*, it is also said that the liberated ones are distinguished by being liberated from the obscuration of knowledge, and the minds of the Shravakas and Pratyekabuddhas are liberated from how much obscuration of knowledge. It is said. If someone relies solely on the preparatory stage of the first dhyana and is liberated from only the obscuration of affliction by the power of the wisdom that realizes selflessness, then that is liberation from a portion of both, that is, liberation through wisdom. Among these, there are those who are known as adorned Arhats and unadorned Arhats. Third, the twofold division is, if the two perfections of the learner and non-learner are explained, then what are they like? The perfection of the learner through meditative absorption is the non-returner, because they directly realize cessation with their body. Perfection through the faculties is what is obtained through seeing. Perfection through the result is abiding in the result of the non-returner. Thus, these three dharmas are called the complete perfection of the learner. As it says in the sutra, "Here, whoever has abandoned the five afflictions, possesses the unseizable dharma, and has the complete perfection of the learner." The afflictions mentioned here are the five lower fetters, and abandoning them indicates perfection through the result. Not being seized of what has been learned by others indicates that it is obtained through seeing, and therefore it is perfection through the faculties. Abiding happily in the dharma of seeing, with the body
Tibetan
ས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་ནི་སྙོམས་འཇུག་གིས་རྫོགས་པའོ། །འདི་ལའང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་མི་འཐོབ་པས་ན་འབྲས་བུས་རྫོགས་པ་ནི་ཁྱབ་ཆེ་ལ་དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གིས་རྫོགས་པ་ནི་ཁྱབ་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། དབང་པོ་དང་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་མཐོང་ཐོབ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །སྙོམས་འཇུག་དང་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་མཐོང་ཐོབ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་མོས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །དབང་པོ་ཁོ་ནས་རྫོགས་པ་ནི་མཐོང་ཐོབ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་འཕགས་པའོ། །འབྲས་བུ་ཁོ་ནས་རྫོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་དད་མོས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཁོ་ནས་རྫོགས་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་ཁོ་ནས་རྫོགས་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ། མཐོང་ཐོབ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་སློབ་པ་རྫོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་གནས་མི་འཐོབ་ལ་དེ་མ་ཐོབ་པར་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སློབ་པའང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མི་སློབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་མི་སློབ་པ་མི་སྲིད་པས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་ནི་མ་བཤད་དོ། །དབང་པོས་རྫོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བའོ། །སྙོམས་འཇུག་གིས་རྫོགས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་གྲོལ་བ་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀས་རྫོགས་པ་ནི་གཉིིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བའོ། ། སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་རྣམ་པར་བཞག་པ།
Chinese
以现证地而具有，即是以等持而圆满。于此，若未得不还果，则不得灭尽定，故以果圆满者范围广，以根与等持圆满者范围小。因此，以果圆满者，即是一切获得不还果者。以根与二者圆满者，即是安住于不还果，见得者未以身现证者。以等持与三者圆满者，即是安住于不还果，见得者以身现证者。以果与等持二者圆满者，即是不还与信解以身现证者。唯以根圆满者，即是见得者，于欲界未离贪之圣者。唯以果圆满者，即是不还，信解未以身现证者。唯以根与等持二者圆满者，以及唯以等持圆满者，是不可能的。因为，虽是见得者，若未得不还果，则不可能圆满学道，并且，若未离欲界之贪，则不得安住于不还果，若未得彼，则不可能入于灭定，并且，已离欲界贪之学道者，也必定安住于不还果。以根与等持二者，即是不学道者完全圆满，因为不可能有未以果圆满之不学道者，故未说果圆满。以根圆满者，即是以智慧而解脱，不及时解脱者。以等持圆满者，即是于二分解脱，时解脱者。以根与等持二者圆满者，即是于二分解脱，不及时解脱者。 禅修者的补特伽罗之分类。
English
Being endowed with direct realization of the ground is being perfected by meditative absorption. Here also, since one cannot attain the meditative absorption of cessation without having attained the fruit of non-return, being perfected by the fruit is more extensive, while being perfected by faculty and meditative absorption is less extensive. Therefore, being perfected by the fruit is all those who have attained the fruit of non-return. Being perfected by faculty and the two is the one who abides in the fruit of non-return, the one who has attained vision but does not directly realize it with the body. Being perfected by meditative absorption and the three is the one who abides in the fruit of non-return, the one who has attained vision and directly realizes it with the body. Being perfected by the fruit and meditative absorption is the non-returner and the one who realizes it with faith through the body. Being perfected only by faculty is the noble one who has attained vision but has not separated from desire in the desire realm. Being perfected only by the fruit is the non-returner who does not realize it with faith through the body. Being perfected only by faculty and meditative absorption, and being perfected only by meditative absorption, are impossible. Because, although one has attained vision, it is impossible to perfect the learning path without having attained the fruit of non-return, and without separating from desire in the desire realm, one cannot attain the state of non-return, and without attaining that, it is impossible to enter into cessation, and also, the learner who has separated from desire in the desire realm is definitely abiding in the fruit of non-return. Being perfected by faculty and meditative absorption is the complete perfection of the non-learner, because it is impossible to have a non-learner who is not perfected by the fruit, therefore the perfection of the fruit is not explained. Being perfected by faculty is liberation by wisdom, not liberation in due time. Being perfected by meditative absorption is liberation from both aspects, liberation in due time. Being perfected by both faculty and meditative absorption is liberation from both aspects, not liberation in due time. A classification of individuals who are meditators.