Tibetan
། །(སློབ་མི་སློབ་གང་ཡིན་ཡང་)སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་མི་གཡོ་བར་འཕོ་བ་དང་མཐོང་ཐོབ་ཏུ་འཕོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཡིན་ན་ཟག་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དོར་བར་བྱ་བའི་དབང་པོའམ་ལམ་ཡང་ཟག་མེད་ཡིན་ན་ཟག་བཅས་ཀྱིས་འདོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་(ཏེ་དམན་པས་མཆོག་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བས་སོ། །)(མཐོང་བ་ལ་ལས་འཕོ་བ་མེད་ཅེས་)སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱིས་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་འཕོ་པ་དེ་ཡང་(རྟེན་)མི་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་(ཉམས་པ་སྲིད་པས་)འཕེལ་ཞིང་འཕོའི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་བ་ལ་ལམ་མི་རྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་གོང་མ་ན་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉམས་པས་འཇིགས་ནས་དབང་པོ་འཕོ་བ་ཡིན་པ་ལ། འདོད་པའི་ལྷ་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བཟང་པོ་དག་གིས་ཡིད་བྱུང་ནས་ལམ་གོམས་པས་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བས་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཁམས་གོང་མ་ནའང་དབང་པོ་སྦྱོང་བ་ཡོད་དེ། ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉམས་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་པར་དྭོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེ་ནི་འཆི་བར་སེམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་མེད་ན་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་དང་འཆི་བར་སེམས་པའང་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་ནི་ཉམས་པས་འཇིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཁམས་གོང་མ་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དབང་པོ་སྦྱོང་བ་དེ་ཡང་མི་སློབ་པ་ཞིག་དབང་པོ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ན་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་དང་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་དགུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྦྱོང་བ་ཡིན། (ཏེ་དེའི་འབྲས་བུ་ས་དགུས་བསྡུས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་ཚུལ་འདྲའོ། །)སློབ་པ་ནི་(ཕྱིར་འོང་ཡིན་ན་མི་ལྕོགས་མེད་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན་)བསམ་གཏན་གྱི་ས་དྲུག་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་གྱི་(གཟུགས་མེད་ལ་མི་རྟེན་ཏེ་)གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་རྣོན་པོར་འཕེལ་བ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཙམ་པོ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་བཏང་སྟེ་དབང་པོ་རྣོན་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོ
Chinese
。（无论学与不学）加行道是所有不动的转变和见道位的转变中的唯一一个。根的加行无间道和解脱道，如果是圣者，则仅仅是无漏的。因为要舍弃的根或道也是无漏的，所以不可能用有漏来舍弃（即低劣的不会必然产生于殊胜的）。（见道位没有转变）异生是用有漏来转变的。根的转变也仅仅在人中增长和转变（作为所依），而不是在其他地方，因为恶趣者不依于道，以及上界没有退失，以及因为害怕退失而转变根。欲界见到真谛的天人们仅仅是利根，因为美好的境界使他们心生欢喜，并且由于习惯了道，专注于此，烦恼不会生起，所以没有退失。 同样，如果认为三界都有六种阿罗汉的差别，那么上界也有调伏根，因为有退法者等存在，并且不可能在退失的同时，阿罗汉入于寂灭。如果认为只是怀疑退失，但实际上并没有退失，那么这就是念死和守护的法性。如果没有退失的法性，那么守护的法性和念死也不可能存在，因为他们是害怕退失，而这在上界是不可能的，这也需要考察。如果一个无学之人调伏根，那么就要依靠六禅定地和前三个无色定，即依靠九个无漏地来调伏。（即它的果实有可能被九地所涵盖，这与获得果实的方式相似。）如果是学者（如果是预流果，就是不怯弱者，如果是一来果），就要依靠六个禅定地（不依靠无色定），因为根从迟钝增长到敏锐，仅仅是迟钝根所涵盖的预流果和一来果的普通和特殊，舍弃敏锐根所涵盖的预流果和一来果。
English
.(Whether learning or not learning) The path of application is the only one among all the immovable transformations and the transformations of the seeing path. The uninterrupted path of application of the roots and the path of liberation, if it is a noble one, is only without outflows. Because the root or path to be abandoned is also without outflows, it is impossible to abandon it with outflows (i.e., the inferior will not necessarily arise from the superior). (There is no transformation in the seeing path) Ordinary beings are transformed by outflows. The transformation of the roots also only increases and transforms in humans (as a basis), but not in other places, because those in the lower realms do not rely on the path, and because there is no decline in the upper realms, and because of the fear of decline, the roots are transformed. The gods of the desire realm who see the truth are only sharp-witted, because the beautiful realms make them happy, and because they are accustomed to the path, focusing on it, afflictions do not arise, so there is no decline. Similarly, if it is believed that there are six kinds of Arhats in all three realms, then there is also taming of the roots in the upper realms, because there are those who are subject to decline, etc., and it is impossible for an Arhat to enter into Nirvana while declining. If it is believed that there is only suspicion of decline, but in reality there is no decline, then this is the nature of mindfulness of death and protection. If there is no nature of decline, then the nature of protection and mindfulness of death cannot exist, because they are afraid of decline, and this is impossible in the upper realms, which also needs to be examined. If a non-learner tames the roots, then he must rely on the six meditation grounds and the first three formless meditations, that is, rely on the nine outflowless grounds to tame them. (That is, its fruit may be covered by the nine grounds, which is similar to the way of obtaining the fruit.) If it is a learner (if it is a stream-enterer, it is a non-fearer, if it is a once-returner), he must rely on the six meditation grounds (not relying on the formless meditation), because the roots grow from dull to sharp, it is only the ordinary and special of the stream-enterer and once-returner covered by the dull roots, abandoning the stream-enterer and once-returner covered by the sharp roots.
Tibetan
ང་བའི་འབྲས་བུ་ཙམ་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིིར་དང་། འདོད་པ་ལ་མི་དམིགས་པས་དེ་ན་མཐོང་ལམ་མེད་པའི་ཕྱིར་(དང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཙམ་པོ་ལ་སོགས་)དེ་དག་གཟུགས་མེད་པས་བསྡུས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་དང་། ཉན་ཐོས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། མི་གཡོ་བ་ལ་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། དང་པོ་ནས་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་མི་གཡོ་བ་གཉིས་ཏེ་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་གཉིས་ནི་མི་གཡོ་བའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའིི་གང་ཟག་དེ་དག་དགུར་བཞག་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་འབྲིང་པོ་དང་རྣོན་པོ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལའང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་འཆི་བར་སེམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་གསུམ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དང་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་པའི་མི་གཡོ་བ་གསུམ་ནི་འབྲིང་པོའི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་། དང་པོ་ནས་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་གསུམ་ནི་རྣོན་པོའི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་གང་ཟག་བདུན་དུ་བསྡུ་བ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་བདུན་ཏེ། དད་པས་རྗེས་འབྲང་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་དང་། དད་པས་མོས་པ་དང་། མཐོང་པས་ཐོབ་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། (སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀྱང་འདིར་འདུས་སོ། །)གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །གང་ཟག་བདུན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བས་བྱས་པ་ལས་ནི་དང་པོ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ནས་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་པ་དང་མི་འཇོག་པའི་(དོན་ལ་སྦྱར་བས་ཐོབ་པ་)ཕྱིར་རོ། །དབང་པོས་བྱས་པ་ལས་ནི་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་སྟེ། གཉིས་ཀ་ལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཀྱང་དད་པས་མོས་པ་ལྷག་པ་དང་ཤེས་རབ་ལྷག་པར་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་ལྟར་དབང་པོ་རྟུལ་བ་དང་རྣོ་(བས་དེར་འཇོག་)བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་འཇུག་གིས་བྱས་པ་ལས་ནི་ལྔ་པ་སྟེ། འགོག་བའི་སྙོམས་འཇུག་ལུས་ཀྱིས་ར་དོན་ལ་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ནུས་(པས་འཇོག་)པའི་ཕྱིར་རོ། །(ཉོན་མོངས་ལས་)རྣ
Chinese
为了获得仅仅是不还果的果位，为了彻底舍弃不还者的最后相似之处，因为不执着于欲望，所以在那里没有见道（以及不还果的果位等等），因为这些都是无色界的，所以也没有被包含。 此外，阿罗汉可以分为九种：佛和独觉佛两种，以及声闻中完全退失的法性者等五种，从不动中修习而成的，以及最初就是不动法性者的不动两种，共七种。其中，佛陀二者仅仅是不动的一种差别，也是从二者分中解脱出来的。之所以将这些圣者分为九种，是因为钝根、中根和利根三种，每一种又分为三种，所以共有九种。其中，退失法性者、临终时生起念头者和随护法性者三种是钝根的小、中、大三种；从安住中不退转者、具有殊胜智慧者和从修习中成为不动者三种是中根的小、中、大三种；最初就是不动法性者、独觉佛和佛陀三种是利根的小、中、大三种。 第二，归纳为七种补特伽罗，即圣者有七种：信随行者、法随行者、信胜解者、见所至者、身证者、慧解脱者（佛陀二者也包含于此），以及俱分解脱者。这七种补特伽罗中，从加行所生的是前两种，因为最初从加行道等时候起，有依赖他人和不依赖他人的（意义上结合而获得）。从根所生的是第三种和第四种，虽然二者都有，但由于信胜解者信心更强，慧解脱者智慧更强，所以按照次第，根器有钝（因此安立）。从等持所生的是第五种，因为灭尽等持身体能够证得（因此安立）。（从烦恼中）
English
In order to obtain the fruit of only the non-returner, in order to completely abandon the final similarities of the non-returner, because there is no attachment to desire, therefore there is no seeing path there (and the fruit of the non-returner, etc.), because these are all formless realms, so there is no inclusion either. Furthermore, those Arhats can be divided into nine types: the Buddha and the Pratyekabuddha are two types, and the five types such as the Dharma-follower who is completely lost among the Shravakas, those who are transformed from the practice of immovability, and the two types of immovability who are initially Dharma-followers of immovability, totaling seven types. Among them, the two Buddhas are only a distinction of immovability, and they are also liberated from the division of both. The reason why these noble beings are divided into nine types is that the three types of dull, medium, and sharp faculties are each divided into three, so there are nine types. Among them, the three types of those who lose the Dharma, those who think of death, and those who follow the Dharma are the small, medium, and large of the dull faculties; the three types of those who do not move from abiding, those who have the opportunity to realize, and the immovable ones who are transformed from practice are the small, medium, and large of the medium faculties; the three types of those who are initially Dharma-followers of immovability, Pratyekabuddhas, and Buddhas are the small, medium, and large of the sharp faculties. Secondly, the seven types of individuals are summarized, that is, there are seven types of noble beings: the faith-follower, the Dharma-follower, the faith-liberated, the body-witness, the wisdom-liberated (the two Buddhas are also included here), and the both-ways-liberated. Among these seven types of individuals, the first two are born from the practice, because initially from the path of practice, etc., there are those who rely on others and those who do not rely on others (obtained by combining in meaning). The third and fourth are born from the faculties, although both have both, but because the faith-liberated has more faith and the wisdom-liberated has more wisdom, so in order, the faculties are dull (therefore established). The fifth is born from the absorption, because the cessation absorption can be realized by the body (therefore established). (From afflictions)