Tibetan
བཅུ་དྲུག་གང་རུང་གི་)བར་དེར་(ལྷག་མེད་)དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །(འདི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བར་དོར་ཡུན་རིང་གནས་ལ་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེད་པས་སོ། །)གཉིས་པ་ནི་(བར་དོར་འདའ་མ་ནུས་པ་དེ་)ལམ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །(ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་ཟེར་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཚེ་འདོར་བའི་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་མི་དགྲ་བཅོམ་དབང་རྣོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བར་དོར་འདར་བ་དེ་ཚེ་ལ་དབང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མི་དབང་ཡང་དོར་གནས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ནི་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ལྟ་བུའི་མཐུ་ཅན་མེད་པས་མྱུར་དུ་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་ལ། འདི་ནི་ཚད་དེ་རྫོགས་ནས་སོ། །དེས་ན་མི་མཚུངས་སོ། །)གསུམ་པ་ནི་བརྩོན་པ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་མེད་པས་དེ་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་བརྩོན་པ་ངང་ལམ་དང་གིས་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་མེད་པས་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་ནས་ཡུན་རིང་པོ་ལོན་ནས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་མདོ་ལས། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཞེས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པར་མྱང་འདས་སྔར་འབྱུང་བས་དེ་དང་མཐུན་པར་འབད་རྩོལ་མེད་པ་དང་ཡོད་པས་འཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དང་ངང་གིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་འདུ་བྱེད་མེད་པ་གསུམ་པར་བཞེད་དོ། །ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བར་འདྲ་ཡང་སྐྱེས་ནས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་ནས་མྱང་འདས་ནི་ལམ་ཆེས་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱུ་བསགས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཆེས་ཆེ་བ་དང་། ལམ་ཆེས་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་པར་བྱས་པས་ཕྲ་རྒྱས་ཆེས་ཆུང་བ་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་གནས་གཞན་དག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་མ་ཐོབ་པར་འོད་ཆུང་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་འཕོས་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གོང་དུ་འཕོ་བ་(ནི་འདིར་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་ཀྱང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐུས་བར་དོ་ད
Chinese
在十六种（任何一种）中阴（中，无余）获得阿罗汉果。 （这是因为法性导致在中阴中长期停留，并生起烦恼。）第二种是（无法在中阴中度过），因为既有修道之精进，又有道自然生起，所以在梵天等处出生后立即获得阿罗汉果。（有些人说在无余蕴中度过，这是不合理的。因为没有舍弃生命的力量。要获得这种力量，必须是获得最高边际第四禅定的阿罗汉，并且具有敏锐的力量。如果这样，在中阴中度过就变成了对生命有力量。如果说没有力量，但业力使之停留，就像出生后受报一样，没有强大的力量，所以迅速在无余中度过。这是因为量已经圆满。因此，它们是不一样的。）第三种是虽然有精进，但道没有自然生起，所以通过努力修道来获得阿罗汉果。第四种是没有精进，道也没有自然生起，所以在梵天等处出生后，经过很长时间，不努力修道而获得阿罗汉果，这是分别说者的观点。而论师则说，经中说：“不作意而完全从痛苦中解脱，以及作意而完全从痛苦中解脱”，因为不作意而涅槃先出现，所以与此相符，通过不努力和努力来获得，通过不作意和作意来成就，所以道自然生起和不自然生起，认为不作意是第三种。虽然道自然生起相似，但与出生后没有区别，因为出生后涅槃是道最自然生起，通过积累因缘道最大，道最大本身就耗尽了，所以微细增长最小，而不作意则不是这样。 第五种是在梵天等第一禅的其他地方没有获得阿罗汉果，而向上转移到少光天等处获得阿罗汉果，即向上转移（这里指虽然获得了不还果，但由于其他次数受报的业力，中阴
English
Among the sixteen (any one), one attains Arhatship in the intermediate state (without remainder). (This is because the Dharma nature causes one to stay in the intermediate state for a long time and gives rise to afflictions.) The second is (unable to pass through the intermediate state), because there is both diligence in meditating on the path and the natural arising of the path, so one attains Arhatship immediately after being born in the Brahma realm and so on. (Some say that one passes away in the remainderless aggregates, which is unreasonable, because there is no power to abandon life. To obtain this power, one must be an Arhat who has attained the fourth dhyana of the highest limit and has keen power. If so, passing through the intermediate state becomes having power over life. If one says that there is no power, but karma causes one to stay, just like experiencing the result after birth, there is no powerful force, so one quickly passes away in the remainderless. This is because the measure has been completed. Therefore, they are not the same.) The third is that although there is diligence, the path does not arise naturally, so one attains Arhatship by striving to meditate on the path. The fourth is that there is no diligence and the path does not arise naturally, so one attains Arhatship without striving to meditate on the path after being born in the Brahma realm and so on for a long time, which is the view of the Vaibhashikas. The teacher, however, says that the sutra says, "Without mental effort, one is completely liberated from suffering, and with mental effort, one is completely liberated from suffering," because Nirvana appears before non-volition, so in accordance with this, one obtains through non-effort and effort, and achieves through non-volition and volition, so the path arises naturally and does not arise naturally, and considers non-volition to be the third. Although the natural arising of the path is similar, it is not different from after birth, because Nirvana after birth is the most natural arising of the path, the path is greatest through accumulating causes and conditions, and the greatest path itself exhausts, so the subtle increase is the smallest, while non-volition is not like that. Fifth, one does not attain Arhatship in the Brahma realm and other places of the first dhyana, but transfers upward to the lesser light realm and so on to attain Arhatship, that is, transferring upward (here it refers to although one has attained the non-returner, but due to the karma of experiencing the result in other times, the intermediate state