Tibetan
གལ་ཏེ་སྤངས་ཀྱང་འབྱུང་ན་འཕགས་པ་དེ་དག་ལའང་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་ཉམས་པ་ཡོད་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཕགས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཉམས་པ་མི་སྲིད་དེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱའི་མངོན་གྱུར་སྤོང་བ་དང་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་ནས་མི་སྤོང་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའང་སླར་ལྡོག་ལ། འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཕགས་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་མངོན་གྱུར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བོན་ཡང་དེ་མ་ཐག་པར་སྐྱེ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཕྱིན་ཆད་འདོད་པར་ལན་ཅིག་ལས་འོང་མི་སྲིད་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེར་བརྗོད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པས་མཐོང་སྤང་སྤངས་ཏེ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཅིག་ཅར་དམིགས་ནས་སྒོམ་པས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ནི་སྲིད་རྩེའི་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བས་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་མེད་པར་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པའོ། །རྒྱུད་ནི་མཐར་གྱིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྔར་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དང་པོར་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་ཏེ། དེ་ནས་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གང་རུང་གིས་སྒོམ་སྤང་སྤངས་ཏེ་འབྲས་བུ་བཞི་རིམ་གྱིས་ཚང་བར་ཐོབ་པ་དང་གསུམ་མམ་གཉིས་འཐོབ་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་གནས་པ་བཤད་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་ཁམས་ན་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ས་དང་ས་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ན་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྲིང་ཆུང་ངུ་གསུམ་གསུམ་དང་དེ་དག་རེ་རེ་ལའང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་རྣམ་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་པས་སྤྱིར་བརྒྱད་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ས་དེ་དག་རེ་རེ་ན་སྤང་བྱ་དགུ་དགུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཡོན་ཏན་སྒོམ་པའི་ལམ་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་དགུ་དགུ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་དོ། །(མི་ལྕོགས་མེད་ནས་བཟུང་སྟེ་)ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་དག་རེ་རེ་ན་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་སྤང་སླ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་སྤོང་པ་ཡིན་ཏེ་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་རགས་པ་འབད་པ་ཆུང་ངུས་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤང་བྱ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནི་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ལམ་ཆེན་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་གནས་པ་ཙམ་པོ་ཡིན་པར་སྔར་བཤད་ལ། (སྤྱིར་དད་མོས་ཙམ་ལ་དབྱེ་ན་དབང་པོས་གསུམ་མོ་རིགས་ཀྱིས་ལྔའོ། །སྤངས་པས་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་ནས་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་བར་དྲུག་གོ། རྟེན་གྱིས་དགུའོ། །ལམ་གྱིས་དབྱེར་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་པར་ཟད་པའོ། །སྤྱིར་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་བཅུའོ། །མཐོང་ཐོབ་ཀྱང་རིགས་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་གཞན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་སྤྱིར་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །)རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་གནས་གང་ཞིག་སྔར་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཟད་དེ་མ་སྤངས་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཏེ་རབ་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་འགའ་ཞིག་ལས་པོ་ཟོས་ན་ལན་བདུན་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ལྷའི་སྲིད་པ་བདུན་དང་མིའི་སྲིད་པ་བདུན་དང་བར་དོའི་སྲིད་པ་བདུན་ཚན་གཉིས་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ལེན་ཀྱང་བདུན་ཚན་དུ་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཤིང་ལོ་མ་བདུན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་ཁམས་མང་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཟག་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དེ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་རིས་མཐུན་གཅིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྟག་ན་ནི་མདོ་ལས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་འཁོར་ཞིང་སོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བས་བར་སྲིད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་བ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མདོ་ལས། སྲིད་པ་ལན་བདུན་པར་གསུངས་པ་ནི་འདོད་པའི་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་(དེ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པས་)ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་དེ་སྲིད་ཀྱིས་རྒྱུད་སྨིན་པས་སྲིད་པ་བདུན་ལས་ལྷག་པར་ཡང་མི་སྐྱེ་ལ་དེའི་གོང་དུ་(བར་སྐབས་སུ་ལམ་གོང་མ་དང་)ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་(དེ་སྲིད་དུ་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །)དེ་སྤྲུལ་གོམ་པ་བདུན་པས་ཟིན་པ་དང་རིམས་ཉིན་བཞི་པ་བཞིན་ནོ། །(རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ནི་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཡིན་ཏེ། གོང་མའི་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ན་མིར་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ལ་ཉམས་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་སོ། །གང་ཞིག་མིའི་རྟེན་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་མཐར་དེ་ཁོ་ནར་འོངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ། ལྷའི་ནང་དུ་དེ་ཐོབ་པའང་མཐར་ལྷའི་རྟེན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མི་འབྱུང་བ་ནི་ལམ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་སྲིད་ཀྱིས་ངེས་པ་བརྒྱུད་སྨིན་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་གོམ་བདུན་པས་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་སྟེ་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་གཉིས་དང་གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྟེ་ཀུན་སྦྱོར་བདུན་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སྐྱེ་རྒྱུད་སྨིན་པ་ཁ་ཅིག་ཡང་ལན་བདུན་པ་ཡོད་དོ། །)དེ་ནི་སངས་རྒྱས་(ཀྱི་བསྟན་པ་དང་སངས་རྒྱས་)འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ན་ནི་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པས་དགེ་སློང་ཡིན་ནོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་གནས་གང་ཞིག་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གང་རུང་གིས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མམ་རྣམ་པ་བ
Chinese
如果断除了还会产生，那么圣者们也会产生，这样就不会成为一来者等了，如果这样问。对此，分别说部说，圣者们也有退失，何况是凡夫俗子呢？然而，以离贪欲为先导的圣者们，是不可能退失的，因为他们已经通过世间道和出世间道两种道稳固了。经部等则认为，世间道只是断除所断的现行，并使种子衰损，但并非从根本上断除，因此离贪欲者也会再次退转。然而，以离贪欲为先导的圣者们，因为通过世间道断除了修道所断的烦恼的现行，并且种子也被紧接着产生的出世间修道所断除，所以此后不可能在欲界中再次受生，因此被称为一来者和不还者。在《摄类学》中说：“入流者顿超”，这是指依靠初禅的近分定，获得见道，从而断除见道所断，获得入流果。之后，通过出世间修道，对三界的真谛进行顿悟，从而断除欲界的修道所断的细微之细微等，就像断除有顶天的极细微之极细微等一样，从而在没有获得一来者和不还者的情况下，现证阿罗汉果。渐次者则应被描述为，之前没有断除任何见道和修道所断，完全被束缚所束缚的人，首先通过见道断除三界的见道所断。然后，通过有漏或无漏的修道，断除修道所断，从而依次圆满获得四果，也有获得三果或二果的情况。其中，入流果、一来果、阿罗汉果的趋入和安住分为四种，第一种是指，就像欲界有九种修道所断的烦恼一样，从初禅到有顶天之间的八个地，每个地都有需要断除的巨大过患。
English
If, having abandoned them, they still arise, then they would also arise in those noble ones, and thus they would not become once-returners, etc., if one asks. To this, the Vaibhashikas say, 'If there is decline even in the noble ones, what need is there to mention ordinary people? However, it is impossible for those noble ones who are preceded by detachment from desire to decline, because they have been stabilized by the two paths of the mundane and the supramundane.' The Sutrantikas, etc., think that the mundane path only abandons the manifest aspects of what is to be abandoned and causes the seeds to deteriorate, but it does not abandon them from the root, so even those detached from desire will revert. However, those noble ones who are preceded by detachment from desire, because they have abandoned the manifest aspects of the afflictions to be abandoned by cultivation through the mundane path, and because the seeds are also abandoned immediately by the supramundane path of cultivation that arises immediately, therefore, after that, it is impossible to come into desire more than once, and therefore they are called once-returners and non-returners. In the Compendium of Topics, it says, 'The stream-enterer brings forth all at once,' which refers to obtaining the path of seeing by relying on the unwavering proximity of the first dhyana, thereby abandoning what is to be abandoned by the path of seeing and attaining the fruit of stream-entry. After that, through the supramundane path of cultivation, by focusing on the truth of the three realms all at once, abandoning the smallest of the small, etc., of what is to be abandoned by cultivation in the desire realm, just as abandoning the most minute of the most minute, etc., of the peak of existence, one manifests the arhat without obtaining the once-returner and the non-returner. The gradual one should be described as someone who has not previously abandoned any of what is to be abandoned by the path of seeing and cultivation, someone who is completely bound by bonds, who first abandons what is to be abandoned by the path of seeing in the three realms through the path of seeing. Then, through the path of cultivation, either contaminated or uncontaminated, one abandons what is to be abandoned by cultivation, thereby gradually obtaining the four fruits completely, and there are also cases of obtaining three or two fruits. Among these, the entering and abiding in the stream-enterer, the once-returner, and the arhat are explained as four types. The first refers to the fact that just as there are nine types of afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, so too in each of the eight grounds from the first dhyana to the peak of existence, there are great faults to be abandoned.
Chinese
小、中、大三种，而且它们每一个也都有从大之大到小之小的九种形态，所以总共有八十一种。 正如那些地每一个都有九九种应断除的事物一样，对治功德的禅修之道无有阻碍和解脱之道也有九九八十一种。（从不可胜开始）怎么样呢？它们每一个都有禅修道小、中、大三种形态，而且它们每一个也因小之小等的差别而不同。 其中，应断除的大之大因容易断除的缘故，用对治禅修道小之小来断除，就像衣服上的粗大污垢用小小的努力就能去除一样。同样，应断除的小之小用禅修道大之大来断除等也应知晓。最初是因为不可能有大的道，生起大的道时，不可能有大的烦恼。 其中，见道十五刹那是进入初果，第十六刹那只是安住，如前所述。（总的来说，如果仅以信仰来区分，按根器分有三种，按种姓分有五种。按断除来分，从具足一切束缚到断除第五品之间有六种。按所依有九种。按道来说没有差别，因为一切都是十六种。总共有八百一十种。见道获得也按种姓没有差别，其他与之前相同，总共有一百六十二种。）须陀洹果位安住者，之前通过禅修应断除的烦恼一个也没有断尽，如果没有断除，那就是那样，如果极度迟缓，可能会有七次转生，所以称为七有者。有些经中说，如果食用肉食则是七次，如果极度迟缓则是七次。 分别说者说，取天界七有和人界七有和中阴界七有两组，共二十八有，但因七有在法上相同，所以称为七有者，就像树叶七片一样。经部师等说，如果是那样，《多界经》中说，具足见者显现第八有
English
There are three types: small, medium, and large. Each of them also has nine forms, from the greatest of the great to the smallest of the small, so there are eighty-one in total. Just as each of those grounds has ninety-nine things to be abandoned, so too, the path of meditation on the antidote qualities, without obstruction, and the paths of liberation also have ninety-nine, eighty-one in total. (Starting from the invincible) How is it? Each of them has three forms of the meditation path: small, medium, and large, and each of them is also different due to the distinctions of smallness, etc. Among them, the greatest of the great to be abandoned is abandoned by the smallest of the small of the antidote meditation path because it is easy to abandon, just as a coarse stain on clothing is removed with little effort. Similarly, it should be understood that the smallest of the small to be abandoned is abandoned by the greatest of the great of the meditation path, etc. The first is because there is no possibility of a great path, and when a great path arises, there is no possibility of great afflictions. Among them, the fifteen moments of the path of seeing are entering the first fruit, and the sixteenth is merely abiding, as previously stated. (In general, if divided only by faith, there are three by faculty and five by lineage. By abandonment, there are six from possessing all bonds to abandoning the fifth. There are nine by support. There is no difference by path, because all are sixteen. There are eight hundred and ten in general. The attainment of the path of seeing also has no difference by lineage, and the others are the same as before, with a total of one hundred and sixty-two.) The one who abides in the fruit of stream-entry has not exhausted even one of the afflictions that should be abandoned by meditation before. If they have not been abandoned, then that is how it is. If they are extremely delayed, there may be seven rebirths, so they are called seven-time existents. Some sutras say that if one eats meat, it is seven times, and if one is extremely delayed, it is seven times. The Vaibhashikas say that taking seven existences of gods and seven existences of humans and two sets of seven existences of the intermediate state, a total of twenty-eight existences, but because the seven existences are similar in dharma, they are called seven-time existents, like seven leaves of a tree. The Sutrantikas and others say that if that is the case, then in the Many Realms Sutra, it says that a person who is perfect in view manifests the eighth existence.