Tibetan
་མ་འདས་ཀྱི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པས་མི་ཉམས་ཀྱི་སྦྱངས་པས་ཐོབ་པ་ལས་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའིི་ལམ་གྱིས་བརྟན་པ་མ་བྱས་པས་སོ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རིགས་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་མ་བཤད་པ་སྐྱོན་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཅིག་ཅར་ཐོབ་པ་ནི་མི་སྲིད་ལ། རིགས་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པ་ནི་ཚེ་འདི་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱི་མའི་སྤོང་ལམ་མམ། འདི་ཉིད་ལས་གཉིས་ཀ་སྒོམ་པའང་ཡོད་དེ། །ཞེས་སོ། །)སློབ་པ་ན་(རིགས་)ངེས་པ་(འི་རིགས་དེ་)འང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པོར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིས་འཆི་བར་སེམས་པར་དབང་པོ་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ནི་ཉམས་པ་ཡོད་དོ། །འབྲས་བུ་དང་པོ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གཞི་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་ནི་འདིར་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ན་བདག་ཏུ་རྟོགས་པའང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་སྤང་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་སྤངས་ཀྱང་སླར་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལས་ནི་ཉམས་པ་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ངེས་པར་མི་རྟོག་པ་དག་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐག་པ་ལ་ཐག་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པར་མི་རྟོག་པའི་འཕགས་པ་ལའང་མཐོང་སྤང་རྣམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །(བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རིགས་ནི། དེའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ལ། དེར་རིགས་གཏན་དུ་ངེས་པ་ན་མིན་པ། དེ་ནི་རིགས་དེ་ལས་ཉམས་ནས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ་དང་པོ་ནས་དེ་རིགས་ངེས་པ་ནི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་དང་པོ་ལྔ་གའང་འབྲས་བུ་བར་པ་གསུམ་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་པར་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་ཉམས་པ་སྲིད་ཀྱི་འདས་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་མི་སྲིད་པ་ལ་འདོད་དོ། །)མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ
Chinese
以未超越和超越的两种道稳固，从不退转的修习所获得的果位才不会退转。如果这样，那么第一个果位会退转，因为没有用世间道来稳固。如果这样问，这个理证是为了种类而说的，不是为了果位而说的，没有过失。果位不可能同时以超越和未超越的道获得。以两种道稳固，是指此生的暖位等和来世的舍道吗？或者从这二者都修习也有。这样说。修习时，（种类）决定（的种类）也是因为以世间和出世间的两种道稳固的缘故。然而，具有退转之法者，后来会因认为死亡而调伏诸根等而退转。第一个果位入流果也不会退转，因为那是断除了见断而彻底分开的，而且那也是以坏聚见为根本的，而且那也是无根的缘故。根在这里是指所缘境，因为是缘着真谛而将无我执着为我的缘故。如果现量知道无我，那么执着为我也不可能。贪欲等修断的法，是因为缘着色等真谛的缘故，是有根的，因此即使断除了，再次生起也是可能的，因此从后面的果位退转是可能的。另外，对于必定不分别的圣者们，如果因为失念而生起烦恼，那么对于必定分别者则不是，就像对于绳子认知为绳子，就不会生起执着为蛇一样。对于必定不分别的圣者，也不会生起见断，因为那些是必定分别的自性之故，这是分别说部所主张的。（分别说部种类是，是那的种类者，在那里种类确定时不是，那是从那个种类退转而变成其他的，有，而最初从那个种类确定则不会变成其他的。最初的五个阿罗汉都认为会从中间的三个果位退转。经部师则认为中间的两个果位以世间道获得会退转，以出世间道获得则不会退转。）经部师等众
English
Stabilized by the two paths of the untranscended and the transcended, the fruit obtained from the practice of non-regression will not regress. If so, then the first fruit will regress because it is not stabilized by the worldly path. If asked, this reasoning is stated for the sake of the kind, not for the sake of the fruit, so there is no fault. It is impossible to obtain the fruit simultaneously with the paths of the transcended and the untranscended. Stabilizing with two kinds of paths refers to the warmth, etc., of this life and the abandonment path of the next life? Or is it also possible to cultivate both from this itself? So it is said. When practicing, the (kind) of certainty (of the kind) is also because it is stabilized by the two paths of the worldly and the transcendental. However, those who have the nature of regression will later regress due to thinking about death and subduing the senses, etc. The first fruit, the stream-enterer, will also not regress, because it is completely separated by abandoning the seen-to-be-abandoned, and that is also rooted in the view of the aggregation, and that is also without a basis. The basis here refers to the object, because it is clinging to the truth and grasping the selflessness as self. If one directly knows the selflessness, then it is impossible to grasp it as self. The dharmas to be abandoned by cultivation, such as desire, etc., are rooted because they are aimed at the truth of form, etc., so even if they are abandoned, it is possible to arise again, so it is possible to regress from the later fruits. Furthermore, if afflictions arise due to the loss of mindfulness for noble ones who are certainly non-conceptual, then it is not so for those who are certainly conceptual, just as grasping a rope as a rope will not give rise to grasping it as a snake. For noble ones who are certainly non-conceptual, the seen-to-be-abandoned will also not arise, because those are of the nature of certain conceptualization, so the Vaibhashikas assert. (The Vaibhashika kind is, it is the kind of that, it is not when the kind is determined there, that is, it regresses from that kind and becomes another, there is, and initially determining from that kind will not become another. The first five Arhats all think that they can regress from the three intermediate fruits. The Sutrantikas think that the two intermediate fruits obtained by the worldly path will regress, but those obtained by the transcendental path will not regress.) The Sutrantikas and others