Tibetan
་ནས་འོག་ས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་འབྲལ་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཐ་མ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེའམ་འོན་ཏེ་དངོས་གཞིའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་(སྐྱེ་བའི་ས་དགུ་ལ་)འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་སྟེ་ས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་ལ་ནི་གང་ཟག་དེ་གལ་ཏེ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཐ་མ་སྐྱེ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དེ་དངོས་གཞིའོ་ཡིད་བདེ་དང་བདེ་བར་སྤོ་ནུས་པའི་(ཕྱིར་དང་ཉེར་བསྡོགས་ལ་དགའ་ཆུང་བའི་)ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་ན་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་མཐའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དགུ་པ་སྐྱེའི་དངོས་གཞི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གསུམ་ན་ནི་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་ཚོར་བ་ཐ་དད་པས་ཚོར་བ་སྤོ་བར་མི་ནུས་པའི་(ཕྱིར་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་སྐྱེ་དཀའ་བའི་)ཕྱིར་རོ། ། ས་གསུམ་གྱི་གོང་མ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་འབྲལ་བ་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཐ་མ་སྐྱེ་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ས་དེ་དག་གི་དངོས་གཞི་ལས་སྐྱེ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དངོས་གཞི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །(དེ་ཡང་སྔར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ལ་གུས་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འོག་སའི་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཟིན་པས་སོ། །)ཟག་མེད་ཀྱི་ས་དང་པོས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ནས་ལྷག་མ་བཤད་པ་ནི་འཕགས་པ་སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་ལྷག་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་ནི་རང་ས་དང་གོང་སའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བར་འགྱུར་གྱི་འོག་ས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེར་བསྡོགས་ཁོ་ནས་རྒྱལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་འཕགས་པ་བརྒྱད་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཏེ། ས་དེ་དག་གི་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་དག་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བདེན་པའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་གོང་ས་ལས་ལྟོས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རགས་པ་དང་། སོགས་པའི་སྒྲས་གཟུང་བ་གནས་ངན་ལེན་ཤིན་ཏུ་ཆེས་མང་བས་མི་མ
Chinese
如果从下地断除贪欲，那么解脱道最后阶段，是全部以近分的体性产生，还是以实际的体性产生呢？对于（在九有地中）从欲界和初禅、二禅这三地的烦恼，以近分战胜的补特伽罗来说，如果此人是利根者，那么从禅定的实际地产生最后的解脱道。因为近分的舍受是实际的，能够转移到乐和喜（的缘故，以及不喜近分）的缘故。如果此人是钝根者，那么从近分产生第九个最后的解脱道，不是从实际地产生。因为在三禅中，近分和实际的感受是不同的，不能转移感受（的缘故，以及舍受之后难以产生乐和喜）的缘故。 从三地之上的三禅等断除贪欲，直到四禅，不是从近分产生最后的解脱，而是从那些地的实际地产生。因为近分和实际的感受无有舍受上的差别，所以不观待勤作而产生实际地（的解脱道）。（这也是因为先前对断除贪欲的地生起恭敬的缘故。然而不是下地的实际地，因为以它的近分已经断除了贪欲的缘故。）已经讲述了以无漏地最初断除贪欲的方式，剩余未讲述的是圣者，也就是剩余的八个无漏地，将战胜自地和上地的烦恼，而不是下地的烦恼，因为仅仅以近分就已经战胜了的缘故。 其中八个圣者，是不包括初禅近分的所有（圣者）。那些地的无间道和解脱道，是生起无常等真谛行相的道。如果出世间道具有真谛的所缘行相，那么世间道是什么呢？世间道的无间道，是次第观待上地，以极其猛烈的现行作意所成办的粗大，以及等等所包括的极多恶趣处，所以不是
English
If one is separated from desire from the lower grounds, does the final path of liberation arise entirely in the nature of proximity, or does it arise in the nature of reality? For a person who has overcome the afflictions of the three grounds of desire realm, first dhyana, and second dhyana (in the nine grounds of existence) through proximity, if that person is of sharp faculties, then the final path of liberation arises from the actual ground of dhyana. Because the feeling of equanimity in proximity is actual, it is possible to shift to joy and happiness (and because of little delight in proximity). But if the person is of dull faculties, then the ninth and final path of liberation arises from proximity, not from the actual ground. Because in the third dhyana, the feeling of proximity and reality are different, it is not possible to shift the feeling (and because it is difficult to generate happiness and joy after equanimity). Separating from desire from the third dhyana and above, up to the fourth dhyana, the final liberation does not arise from proximity, but it arises from the actual ground of those grounds. Because there is no difference in the feeling of equanimity between proximity and reality, the actual ground (of the path of liberation) arises without depending on effort. (This is also because of the respect previously generated for the ground of separation from desire. However, it is not the actual ground of the lower grounds, because desire has already been separated by its proximity.) Having explained the manner of separating from desire with the first uncontaminated ground, what remains unsaid is that the noble ones, that is, the remaining eight uncontaminated grounds, will overcome the afflictions of their own ground and the higher grounds, but not the lower grounds, because they have already been overcome by proximity alone. Among them, the eight noble ones are all (noble ones) except for the proximity of the first dhyana. The uninterrupted paths and liberation paths of those grounds are those that arise with the aspects of the truths such as impermanence. If the supramundane path has the object-aspect of the truths, then what is the mundane path? The uninterrupted path of the mundane path is coarse because it is accomplished by extremely intense manifest effort in dependence on the higher grounds in sequence, and the extremely many bad destinies included by "etc.", so it is not
Tibetan
ཐུན་པར་གྱུར་པས་ཐ་བ་ངན་པ་དང་། རྩིག་པས་རྩིག་པ་དེ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་ས་དེ་ཉིིད་ཀྱིས་ས་དེ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བས་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་འོག་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ་ས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་ཞི་བ་དང་། སོགས་པ་གྱ་ནོམ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། གོང་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ་ས་གོང་མ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་འོ་ན་ཟད་པ་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཤེས་པ་གང་སྐྱེ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་མི་ཉམས་པས་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་བློ་གྲོས་ཏེ་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། གལ་ཏེ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་མིན་ན་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལས་ཟད་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ཁོ་ནའམ། ཡང་ན་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེའི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཡོད་བས་ཉམས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ལས་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་སྟེ། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ལའང་རེས་འགའ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་དང་། རེས་འགའ་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་ཞེས་བརྗོད་ན་དགེ་སྦྱོང་ནི་གང་། ཚུལ་ནི་གང་། འབྲས་བུ་ནི་གང་ཞེ་ན། དགེ་སྦྱོང་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅི་རིགས་པར་གཏན་དུ་ཞི་བའི་རྒྱུད་དེ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་གཏན་དུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་སྟེ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲལ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་བར་མ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཡང་སྲིད་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནད་དང་བཅས་ཤིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་རྣམས་ཞི་བར་བྱས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ན་དགེ་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་གྱི་ཟག་བཅས་ཀྱིས་ནི་(ལྕི་ཡང་ལས་གྲོལ་ཡང་ཉེས་པའི་འཕྲོ་དང་བཅས་པས་)གཏན་དུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་
Chinese
因为是凝固的污垢，就像墙壁必定不会从墙壁本身产生一样，土地也必定不会从土地本身产生，因此具有如同厚墙般看待的形态，并且是下方的行境，即缘于下方的土地。解脱道则是次第与前者相反，是寂静，以及等等的丰富，具有必定出离的形态，并且是上方的行境，即缘于上方的土地。 第二，那么在知尽之后，会生起什么智慧呢？如果阿罗汉是根器敏锐、具有不动法者，那么因为不会退失，所以会从知尽生起不生之智慧，即生起智慧。如果不是具有不动法者，那么会从知尽生起仅仅是知尽的相续，或者生起无学之正见，但不是生起不生之智慧，因为有生起烦恼的时候，所以有退失的可能性，并且从不生之智慧不会退失。无学之正见会生起于所有阿罗汉，即使对于具有不动法者，有时也会从不生之智慧生起仅仅是不生之智慧，有时也会生起无学之正见。 第三，如果说沙门的果有四种，那么什么是沙门？什么是沙门之理？什么是果呢？沙门是随其所应地永远寂灭烦恼的相续，即是圣者。沙门之理是永远寂灭烦恼的方法，即是无垢无碍道，也就是解脱道是沙门之理的果。因此，在《中部经》中说：“如何成为沙门呢？以此使罪恶、不善之法，于再次投生中，一切烦恼、疾病与成熟之苦，以及未来生至死之间寂灭，如此则成为沙门。”因此，这是无漏道，而不是有漏道（虽然从轻重中解脱，但仍伴随着罪过的残余）能永远寂灭。沙门之理的果是有为法和无为法两种，即那些。
English
Because it is solidified dirt, just as a wall will definitely not arise from the wall itself, so too, land will definitely not arise from the land itself. Therefore, it has the appearance of being regarded as a thick wall, and it is the realm of the lower, that is, it is focused on the lower land. The path of liberation, in sequence, is the opposite of the former, it is peaceful, and so on, abundant, possessing the aspect of definite departure, and it is the realm of the higher, that is, it is focused on the higher land. Secondly, then what wisdom arises after the cessation of knowledge? If the Arhat is of sharp faculties and possesses the Dharma of immovability, then because he does not degenerate, from the knowledge of cessation arises the wisdom of non-arising, that is, wisdom arises. If he is not of the Dharma of immovability, then from the knowledge of cessation arises only the continuum of the knowledge of cessation, or the Right View of No More Learning arises, but not the knowledge of non-arising, because there is a time when afflictions arise, so there is a possibility of degeneration, and from the knowledge of non-arising there is no degeneration. The Right View of No More Learning arises in all Arhats, and even for those who possess the Dharma of immovability, sometimes from the knowledge of non-arising only the knowledge of non-arising arises, and sometimes the Right View of No More Learning arises. Thirdly, if it is said that there are four fruits of the ascetic's conduct, then what is the ascetic? What is the conduct? What is the fruit? The ascetic is the continuum of completely pacifying afflictions in whatever way is appropriate, that is, the noble person. The conduct of the ascetic is the method of completely pacifying afflictions, that is, the stainless, unobstructed path, that is, the path of liberation is the fruit of the ascetic's conduct. Therefore, in the Middle Length Discourses it is said: "How does one become an ascetic? By pacifying sins, unwholesome dharmas, all afflictions, diseases, and ripening sufferings in future rebirths, from birth to death, thus one becomes an ascetic." Therefore, this is the path of non-outflow, and not the path of outflow (although liberated from heaviness and lightness, it is still accompanied by the residue of faults) that can completely pacify. The fruit of that ascetic's conduct is both conditioned and unconditioned, that is, those.