Tibetan
། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་འབྲིང་ལ་སྐད་ཅིག་གི་གྲངས་མང་ཉུང་གི་ལུགས་གཉིས་བཤད་ཀྱང་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ནི་ཕྱི་མ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ནོ་ཞེས་མཁས་པ་དག་གསུང་ངོ་། ། འོ་ན་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་དམིགས་རྣམ་ཚང་བར་སྒོམ་ལ་འབྲིང་ལ་རིམ་གྱིས་ཕྲི་ནས་མཐར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ཤིང་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་དེས་དང་པོར་ནི་གཉེན་པོ་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་ལ་ཕྱིས་ནི་འདོད་ཁམས་ཁོ་ན་དང་པོར་ཤེས་ཤིང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཊཱིཀ་བྱེད་དག་འཆད་དོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་མཐར་སྔ་མ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་དང་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཅིག་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ལྟར་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡང་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་རྣམས་ལྟར་རྒྱུན་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་དང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ཤིང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཟག་བཅས་ཡིན་ཞིང་སྔར་ཟག་མེད་མེད་པས་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་རང་གི་རྩལ་གྱིས་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་འདྲེན་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་(དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་དང་།) གསུམ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ཤིང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་དྲོ་བར་གྱུར་པས་ན་བཟོད་པ་འབྲིང་ཕལ་ཆེ་བའི་བར་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་བདེན་བཞི་ལ་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་ཤིང་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །(གཞན་ཡང་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་བསྟན་པས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ནས་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་བར་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་འཕེལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་མཆོག་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཏོད་འཕེལ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མངོན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། རྣམ་པ་གཏོད་པ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་བདག་འགོད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཊཱིཀ་ལས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གོམས་པས་བྱང་བར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་དང་པོ་སྒོམ་པ་དང་དེའི་རྒྱུན་
Chinese
如是，关于中品忍位，虽然说了刹那数量多少的两种说法，但注释的意图显然是后者，学者们如是说。 那么，小品忍位对所缘境和行相完整地修习，而中品忍位逐渐减少，最终只缘欲界苦谛，并且只修习它的行相，这是怎样的呢？在破斥三界时，最初缘一切对治，后来只知欲界，因为首先要了知并断除，所以只缘它，注释者们如是解释。如同中品忍位的最后，按照前者是六刹那，按照后者是十一刹那，只缘欲界苦谛一样，大品忍位也是以属于欲界的苦谛为所缘境。特别的是，大品忍位是一个刹那，不像之前的那些是连续不断的。 如同大品忍位只缘欲界苦谛并且是一个刹那一样，世间法的最上者也只缘欲界苦谛，并且是一个刹那。它是具有染污的，因为之前没有无漏，所以没有同分因，而是依靠自己的力量直接引导到见道，因此称为世间法的最上者。 如是，此处大品忍位和法最上（以及对苦的法忍）三者，都只缘欲界苦谛，并且显示是各自一个刹那，因为已经变得暖热，所以要知道中品忍位的大部分之间，是根据情况缘三界的四谛，并且是连续不断的。（此外，大品忍位和法最上显示是各自一个刹那，因为已经变得暖热，所以从中品忍位之间有行相增减的差别，而大品忍位和法最上二者则没有行相增减的差别，因为注释中说：行相增立是指最初在真谛上安立行相。并且，注释中说：增益是指通过串习而变得清净。是指最初的修习和它的持续
English
Thus, regarding the intermediate level of forbearance, although two systems of more or fewer moments have been explained, it is evident that the intention of the commentary is the latter, so the scholars say. Then, how is it that the small forbearance meditates on the object and aspects completely, while the intermediate gradually diminishes, and finally only focuses on the truth of suffering in the desire realm, and only meditates on its aspects? When refuting the three realms, it initially focuses on all antidotes, but later only knows the desire realm, because it must first be known and abandoned, so it only focuses on it, so the commentators explain. Just as at the end of the intermediate forbearance, according to the former, there are six moments, and according to the latter, there are eleven moments, only focusing on the truth of suffering in the desire realm, so the great forbearance also takes the truth of suffering belonging to the desire realm as its object. In particular, the great forbearance is one moment, and is not continuous like the previous ones. Just as the great forbearance only focuses on the truth of suffering in the desire realm and is one moment, so the supreme mundane dharma also only focuses on the truth of suffering in the desire realm and is one moment. It is contaminated, and because there was no uncontaminated before, there is no cause of equal share, but it directly leads to the path of seeing by its own power, so it is called the supreme mundane dharma. Thus, here the great forbearance and the supreme dharma (and the dharma-forbearance on suffering) all only focus on the truth of suffering in the desire realm, and it is shown that each is one moment, because it has become warm, so it should be known that between most of the intermediate forbearance, it appropriately focuses on the four truths of the three realms, and is continuous. (Furthermore, the great forbearance and the supreme dharma are shown to be each one moment, because it has become warm, so there is a difference of increasing and decreasing aspects between the intermediate forbearance, while the great forbearance and the supreme dharma do not have the difference of increasing and decreasing aspects, because the commentary says: Establishing aspects means initially establishing aspects on the truths. And the commentary says: Increasing means becoming purified through familiarity. It refers to the initial meditation and its continuation.
Tibetan
གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྗོད་པ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དེ་དག་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །)རྣམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དང་པོར་ཤེས་ཤིང་སྤང་བྱ་ཡིན་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་གཉིས་དང་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལྟར་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་གཉིས་དང་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐུན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་སྤྱད་པ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལེ་ལོ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ན་རིམ་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཊཱིཀ་བྱེད་དག་གིས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ཟག་གིས་ཇི་ལྟར་དཔྱད་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་། སྟོང་པའི་རྣམ་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤྱད་པའི་རྣམ་པ་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ལན་གཉིས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ་ཞེས་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བས་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་གང་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ལའང་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བཤད་ཅིང་། བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ཉིད་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་དུ་བཤད་ལ། བཟོད་པ་འབྲིང་གི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་གཉིས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་ཀྱང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་དང་། ཊཱིཀ་བྱེད་དག་གིས་ཀྱང་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་མཆོག་དང་ཉེ་ལ་ཆོས་མཆོག་མཐོང་ལམ་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང་དམིགས་རྣམ་མཐུན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་དང་ཡང་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བར་ཐལ་བ
Chinese
在说串习时，因为刹那间那些是不行的。种类是，如最初知晓且是应断除的，因此中忍的最后两个刹那和上忍与法最上及苦法忍法智等的所缘是，如同只是欲界苦谛一样，中忍的最后两个刹那和上忍与法最上及苦法忍法智等的行相也相同。那也是如先前所说，以有情差别，如果是耽著我见和我所见，以及具有我慢和我所之懈怠，则依次全部都是无我、空性、无常和痛苦之行相。注释者们说，上忍是如同有情所观察的一样，具有无常之行相、痛苦之行相、空性之行相和无我之行相。并且，其所缘本身在第三个刹那则是上忍。 其所缘本身在第四个刹那则是法最上。在耽著我见的最后两个行相之时，在其后与苦法智忍和苦法智相同，因此对于一个无我之行相显现两次，因此无论任何有情，在中忍的两个刹那间，心中所作意之行相，在上忍时也作意，这样宣说的。中忍的两个刹那之后的第三个和第四个刹那本身宣说是上忍和法最上。因为中忍的最后两个刹那与苦法忍法智也宣说行相相同。并且，在解释中也说：上忍缘于欲界之苦的理由是，因为那是接近法最上的缘故，只是缘于欲界之苦。注释者们也说，上忍接近法最上，法最上接近见道，因此那些忆念安住和所缘行相是相同的缘故。那也是小忍和中忍二者，以及所缘行相等等相同太过之过。
English
When speaking of habituation, it is because those are not possible in an instant. The aspects are, as initially knowing and being what should be abandoned, therefore the last two moments of the middle forbearance and the object of the supreme dharma and the dharma-patience and dharma-knowledge of suffering are, just as it is only the truth of suffering in the desire realm, the aspects of the last two moments of the middle forbearance and the supreme dharma and the dharma-patience and dharma-knowledge of suffering are also the same. That is also as previously said, according to the difference of beings, if one is attached to the view of self and the view of what belongs to self, and has pride and laziness, then sequentially all are aspects of selflessness, emptiness, impermanence, and suffering. The commentators say that the great forbearance is like what beings contemplate, having the aspect of impermanence, the aspect of suffering, the aspect of emptiness, and the aspect of selflessness. And, its object itself in the third moment is the great forbearance. Its object itself in the fourth moment is the supreme dharma. At the time of the last two aspects of clinging to the view of self, after that it is the same as the patience of knowing the dharma of suffering and the knowledge of knowing the dharma of suffering, therefore the aspect of one selflessness appears twice, therefore no matter what being, in the two moments of the middle forbearance, the aspect that is contemplated in the mind, is also contemplated in the great forbearance, thus it is declared. The third and fourth moments after the two moments of the middle forbearance are declared to be the great forbearance and the supreme dharma. Because the last two moments of the middle forbearance and the dharma-patience and dharma-knowledge of suffering are also declared to have the same aspect. And, in the explanation it is also said: The reason why the great forbearance is focused on the suffering of the desire realm is because it is close to the supreme dharma, so it is only focused on the suffering of the desire realm. The commentators also say that the great forbearance is close to the supreme dharma, and the supreme dharma is close to the path of seeing, therefore those mindfulness and objects are said to be the same. That is also the fault of the small and middle forbearance being too similar in terms of objects and aspects.